Monday, 13 March 2017

αχ Πατρίδα μου γλυκειά...



Η αποψινή ανάρτηση είναι γραμμένη για την Πατρίδα μου...Μια από τις Πατρίδες μου δλδ μιας και 47 χρόνια έχω ζήσει και εργαστεί σε 3 χώρες...κι έτσι έχω 3 Πατρίδες...
Και οι 3 Πατρίδες μου έχουν κάποιες ομορφιές αλλά αρκετές ασχήμιες...Καμιά χώρα δεν είναι άλλωστε τέλεια...

Ας θυμηθούμε τούτο το βασικό: Πατρίδα μας είναι ο Τόπος που ζουν οι δικοί μας, οι φίλοι μας, οι συναγωνιστές μας...Αλλά κι ο τόπος που μας πληγώνει πιο πολύ μιας και τον αγαπάμε...

Εδώ και πολλά χρόνια, κάθε μέρα που περνά ρίχνει νερό στον νερόμυλο της Ιστορίας,  αλλά εμείς αρνούμαστε να πάμε μπροστά...Εδώ και πολλάάά΄χρόνια είμαστε κολλημένοι ως Χώρα, ως Πατρίδα...στο σημείο μηδέν...

Το πιο ενοχλητικό είναι τούτο: σε όλα τα επίπεδα κυριαρχεί ένας διάλογος κωφών που όμως αγνοούν την γλώσα της νοηματικής...

Κουφοί πολίτες συνομιλούν με κουφούς πολιτικούς...
Κουφοί δημοσιογράφοι αρθρογραφούν χωρίς να γνωρίζουν καν το αντικείμενο...
Κουφοί πολιτικοί δημαγωγούν...
Κουφοί οπαδοί προσκυνούν αφεντικά χωρίς να τα πιστεύουν...
Κουφοί αιρετοί ζουν στον κόσμο τους...

Εκεί έξω υπάρχει όμως μια Πατρίδα που κάθε μέρα δολοφονείται, που κάθε μέρα γίνεται πιο μικρή και όλοι μας φωνασκούμε χωρίς να ακούμε, μιλάμε χωρίς να ΣΥζητούμε, γράφουμε χωρίς να ΣΥΓγράφουμε...και έτσι περνούν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια...

Κι όμως, η Ζωή είναι αλλού...Στο χαμόγελο των παιδιών, στο κούνημα της ουράς του σκύλου μας, σε μια βόλτα, στη μουσική που την προσπερνάμε...

Αυτή η Πατρίδα μου...είναι τόσο όμορφη αλλά έχει τους χειρότερους μανατζαραίους... managers ιν γκρικ...
Γι'αυτό η Άνοιξη δεν θα έρθει σύντομα...

Λένε ότι η χειρότερη μορφή βίας είναι η φτώχεια... Για μένα η χειρότερη μορφή βίας είναι αυτή που αντιμετωπίζουν σήμερα στην Ελλάδα οι νέοι άνθρωποι...για ένα κομμάτι ψωμί αξιοπρέπειας...  σε μια χώρα που την διαχειρίζονται κουφοί...




 

No comments: