Sunday, 16 April 2017

περί Θρησκείας και Βιολογίας



ένα από τα πιο μεστά και όμορφα κείμενα που διάβασα φέτος είναι αυτή η συνέντευξη του Λευτέρη Ζούρου.

• Σας ενοχλεί η σκέψη ότι αυτή η παράδοση, που τη θέλετε απογυμνωμένη από τη θρησκευτική πίστη στο υπερβατικό, μοιραία θα σβήσει αργά ή γρήγορα; Οτι οι επόμενες γενιές δεν θα είναι σε θέση να ζήσουν αυτήν την υπέροχη, όπως λέτε, παράσταση;

Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για το πόσο μακριά στο μέλλον μπορούμε να έχουμε γνώμη.

Οι επόμενες γενιές θα διαμορφώσουν τα βιώματά τους κάτω από συνθήκες που ασφαλώς θα διαφέρουν από αυτές που έζησα εγώ.

Από πού, επομένως, απορρέει το δικαίωμά μου να επηρεάσω τις επόμενες γενιές ή, πολύ περισσότερο, να τους επιβάλλω τις δικές μου απόψεις;

Ισως να το έκανα αν οι απόψεις μου ήταν βασισμένες στο δόγμα.

Αλλά, πάλι, ποιος μπορεί να υποστηρίξει ότι οι δογματικές ιδέες έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα επιβίωσης σε μήκος χρόνου απ’ ό,τι οι ιδέες που προκύπτουν από βαθύ προβληματισμό ή εκείνες που αποτελούν πηγαία έκφραση ανθρώπινου πόνου;

Ας πάρουμε για παράδειγμα τον ομηρικό διάλογο του Εκτορα και της Ανδρομάχης ή την Αντιγόνη του Σοφοκλή;

Γιατί αυτά τα αρχαία κείμενα επιβιώνουν στον χρόνο; Ασφαλώς όχι επειδή διαθέτουν ή προβάλλουν κάποια δογματική αξία.

Ας κάνουμε τώρα ένα άλμα αρκετών αιώνων και ας περάσουμε στο τροπάριο της Κασσιανής.

Με το ίδιο σκεπτικό θεωρώ ότι το τροπάριο της Κασσιανής έχει μεγαλύτερη πιθανότητα να επιζήσει ως ποιητική έκφραση του ανθρώπινου πόνου (μολονότι η ιστορία με τον αυτοκράτορα Θεόφιλο είναι πιθανότατα ένας μύθος), καθώς και ως δείγμα σπουδαίας εκκλησιαστικής μουσικής, παρά ως «ιερό κείμενο» εντεταγμένο σε ένα λατρευτικό πρωτόκολλο.

Θέλω να πω ότι το προσωπικό μου βίωμα του τροπαρίου της Κασσιανής αποτελεί καλύτερο εχέγγυο για την αντοχή του στον χρόνο απ’ ό,τι η δογματική του υπόσταση....



= = =

Χριστός Ανέστη!

Saturday, 15 April 2017

το νόημα της Ανάστασης...



Ο Χριστός Σταυρώθηκε για τα Πιστεύω Του...
Το παράδειγμά Του θα έπρεπε να μας οδηγεί στη ζωή μας...
Για τα πιστεύω μας και την πραγμάτωσή τους μιλούν οι "μύθοι" της Μεγάλης Εβδομάδας και η Ανάσταση.
Ναι μεν αργεί η Ανάσταση των νεκρών...αλλά το θέμα είναι πώς οι ζωντανοί υπηρετούμε τις αξίες μας...

Αυτή είναι η πρόκληση του Πάσχα...

Να μην πουλήσουμε την Ψυχή μας και την Πόλη μας στους μπάτσους που σκότωσαν αθώους, στους απατεώνες-πολιτικούς, στους τραμπούκους ...


Καλή Ανάσταση!




Monday, 13 March 2017

αχ Πατρίδα μου γλυκειά...



Η αποψινή ανάρτηση είναι γραμμένη για την Πατρίδα μου...Μια από τις Πατρίδες μου δλδ μιας και 47 χρόνια έχω ζήσει και εργαστεί σε 3 χώρες...κι έτσι έχω 3 Πατρίδες...
Και οι 3 Πατρίδες μου έχουν κάποιες ομορφιές αλλά αρκετές ασχήμιες...Καμιά χώρα δεν είναι άλλωστε τέλεια...

Ας θυμηθούμε τούτο το βασικό: Πατρίδα μας είναι ο Τόπος που ζουν οι δικοί μας, οι φίλοι μας, οι συναγωνιστές μας...Αλλά κι ο τόπος που μας πληγώνει πιο πολύ μιας και τον αγαπάμε...

Εδώ και πολλά χρόνια, κάθε μέρα που περνά ρίχνει νερό στον νερόμυλο της Ιστορίας,  αλλά εμείς αρνούμαστε να πάμε μπροστά...Εδώ και πολλάάά΄χρόνια είμαστε κολλημένοι ως Χώρα, ως Πατρίδα...στο σημείο μηδέν...

Το πιο ενοχλητικό είναι τούτο: σε όλα τα επίπεδα κυριαρχεί ένας διάλογος κωφών που όμως αγνοούν την γλώσα της νοηματικής...

Κουφοί πολίτες συνομιλούν με κουφούς πολιτικούς...
Κουφοί δημοσιογράφοι αρθρογραφούν χωρίς να γνωρίζουν καν το αντικείμενο...
Κουφοί πολιτικοί δημαγωγούν...
Κουφοί οπαδοί προσκυνούν αφεντικά χωρίς να τα πιστεύουν...
Κουφοί αιρετοί ζουν στον κόσμο τους...

Εκεί έξω υπάρχει όμως μια Πατρίδα που κάθε μέρα δολοφονείται, που κάθε μέρα γίνεται πιο μικρή και όλοι μας φωνασκούμε χωρίς να ακούμε, μιλάμε χωρίς να ΣΥζητούμε, γράφουμε χωρίς να ΣΥΓγράφουμε...και έτσι περνούν οι μέρες, οι μήνες, τα χρόνια...

Κι όμως, η Ζωή είναι αλλού...Στο χαμόγελο των παιδιών, στο κούνημα της ουράς του σκύλου μας, σε μια βόλτα, στη μουσική που την προσπερνάμε...

Αυτή η Πατρίδα μου...είναι τόσο όμορφη αλλά έχει τους χειρότερους μανατζαραίους... managers ιν γκρικ...
Γι'αυτό η Άνοιξη δεν θα έρθει σύντομα...

Λένε ότι η χειρότερη μορφή βίας είναι η φτώχεια... Για μένα η χειρότερη μορφή βίας είναι αυτή που αντιμετωπίζουν σήμερα στην Ελλάδα οι νέοι άνθρωποι...για ένα κομμάτι ψωμί αξιοπρέπειας...  σε μια χώρα που την διαχειρίζονται κουφοί...




 

Thursday, 16 February 2017

Το Νησί Γα(ά)μά(α)

4000 km μακριά από την Αθήνα...στη Δυτική Ιρλανδία...


Με τον Παρασκευά τον Ακαμάτη είμαστε φίλοι από τον Ιούλη του 2013...εδώ και 3,5 χρόνια...από τότε που διάβασα μονορούφι το Ζωνιανά Gold

Mετά διάβασα και τα άλλα βιβλία του και το καλοκαίρι του 2014 τον γνώρισα και από κοντά...

Παρά τα χιλιάδες μίλια, η επικοινωνία μας είναι μέσα από εκείνες τις ιδιοσυχνότητες που δεν μασάνε...

Η χαρά μου απερίγραπτα μεγάλη όταν έφτασε εδώ στην Ιρλανδία ένας φάκελος με το νέο του βιβλίο...

Παρασκευά, καλοτάξιδο και καλορίζικο!

Λίμερικ --> LA Αχαΐας 

Friday, 13 January 2017

Collie 'poisoned' during walk along canal bank on Limerick-Clare border

Suki the dog, who consumed the toxic substance
Limerick Leader 13.1.2017

ARDNACRUSHA gardai are investigating the alleged poisoning of a rescue dog, after it consumed a toxic substance along a “picturesque walk” in Clonlara.
Last Thursday evening, Dr Ioannis Zabetakis, a lecturer in Biological Sciences at UL, took his two dogs, Suki and Cyrus, for a 20-minute walk along the old canal in Clonlara.
After feeding the two dogs their evening meal, the Greek national who moved to Ireland in 2015, noticed “something wrong” when Suki — a Lassie Collie — started excreting saliva and was unable to walk properly.
He and his wife then drove to the vets in Killaloe. However, halfway through their emergency journey, Suki had died.
“My wife had put Suki in the car. But by that time, Suki then started having seizures. I was driving, and my wife was in the back seat, stroking Suki as she was in the boot lying down. But halfway through to Killaloe, she had a very long seizure, and she died. She died before arriving at the vet. Overall, that was less than hour since taking Suki for a walk.”
Suki was an abandoned dog when Dr Zabetakis picked her up in Athens, six years ago. And when he was called to work in UL, he put his two furry friends in the car, and drove from Greece to his new home in Clonlara.
According to a garda source, after investigations the following evening, the vet said that it was “a poisoning”.
Dr Zabetakis, who was previously a lecturer at the University of Athens, said: “99%, according to their opinion, which is what we said to the police, that it was strychnine poisoning, because of the rigor mortis. Suki’s body was so stiff, you couldn’t bend her front leg, and that is characteristic of strychnine poisoning.”
He told the Leader that if Suki was poisoned in the area, “the problem could still be there”, and is calling on families in the area to be cautious.
In September, gardaí issued a warning to pet owners to be vigilant when walking anywhere between Ardnacrusha and Clonlara Bridges, following a number of reported dog poisonings.

Friday, 6 January 2017

Αντίο Suki - Goodbye Suki

Από το Μάη του 2010 που σε υιοθετήσαμε από την Φιλοζωική στο Άλσος μέχρι χθες που δηλητηριάστηκες (τόσο επώδυνα... με στριχνίνη) και ξεψύχησες στο δρόμο προς τον κτηνιάτρο...ήσουν πάντα μια γλυκιά ύπαρξη!
Θα ζεις μέσα μας για πάντα! Από την πρώτη στιγμή που σε είδαμε στο Άλσος να στέκεσαι στα πίσω σου πόδια μέχρι χθες...
Τι τραγική ειρωνεία...Σώθηκες από καλαζάρ (θυμάσαι που σου έδινα κάθε μέρα ένα xylapour για 2 χρόνια?), βρήκες νέα οικογένεια, διασχίσαμε μαζί όλη την Ευρώπη...μέχρι χθες που κάναμε μαζί την τελευταία μας βόλτα στο χωριό εδώ... 

Ο Cyrus σου στέλνει ένα δαγκωματάκι στο λαιμό σου όπως σου έκανε 2 χρόνια τώρα για να σε τσιγκλάει να παίξετε...


Θ-Ν-D-Γ

Since May 2010 when we adοpted you in Athens till yesterday (when you were brutally poisoned with strichine...), you were always a perfect companion.
You will always live in our hearts!
What a tragic irony...You survived in Athens, you were adopted, we travelled all the way from Greece to Ireland till last night when we had our last walk together in our village...

Cyrus sends you a sweet little bite at your neck...

Τ-N-D-Y