Saturday, 14 May 2016

Πανελλήνιες εξεταστικές...αναμνήσεις

Καθ. Φορτσάκης, πρώην Πρύτανης ΕΚΠΑ, τι ήθος, τι στυλ...


Σε αυτό το παιχνίδι που λέγεται "Πανελλήνιες εξετάσεις" πήρα 2 φορές μέρος...
Μία τελειώνοντας το ΕΠΛ το 1987, όπου έγιναν τα απίστευτα στο μάθημα της Φυσικής...Βασικά (και όξινα) ένα θέμα ήταν εκτός ύλης, πήρα ένα αξιοπρεπές 15 αλλά το 7 της Εκθεσης σήμαινε ότι όσα έγραψα για τους (έξυπνους) βαθμολογητές ήταν εκτός ύλης...και έτσι δεν πέρασα πουθενά...
Το 1988, σύμφωνα με τον Θύμιο, τον κουμπάρο τον ξεφτίλα (που λέει το άσμα), είχε καύσωνα.
Εγώ αυτό δεν το θυμάμαι...

Θυμάμαι μόνο ότι είχα περάσει μια από τις όμορφες χρονιές της ζωής μου (1987-88), χωρίς σχολείο αλλά με αθλητισμό (100m σπριντ στο Νίκος Γκούμας έκανα προπονήσεις) και Γαλλικά στο Γαλλικό Ινστιτούτο και φροντιστήρια/ιδιαίτερα σε μαθηματικά, φυσική και έκθεση και ετοιμαζόμασταν τα αγόρια της οικογένειας να κάνουμε μια μεγάλη εκδρομή με αυτοκίνητο από Αθήνα, Ηγουμενίτσα, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Ανδόρα, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία και Γιουγκοσλαβία.

Θυμάμαι και πόσο βαρέως την είχε πάρει η μητέρα μου την αποτυχία της πρώτης χρονιάς... όχι τόσο γιατί επηρέασε εμένα αλλά για κάτι βρωμόγλωσσες στη γειτονιά που καυχιόντουσαν ότι ο κανακάρης τους βγήκε πρώτος στο ΕΠΛ...

Ο κανακάρης τους τώρα πού να είναι άραγε?

Ηθικό δίδαγμα προς ναυτιλομένους και ναυτιλομένισες: Παιδιά, το πιο βασικό στη Ζωή αυτή είναι να κάνουμε αυτό που μας αρέσει. Το ποια σχολή θα σας ευχαριστήσει ή ποιο επάγγελμα θα σας γεμίσει  με ικανοποίηση είναι πολύ σχετικό. Σίγουρα, το Πανεπιστήμιο είναι ένα Μεγάλο Παράθυρο στον Κόσμο αλλά δεν έχουν όλα τα παράθυρα την ίδια θέα... Η θέα, το γούστο είναι προσωπικά...οπότε κλείστε τα αυτιά σας στους συγγενείς και τους γείτονες (βλ. παραπάνω) και folow your heart! Εκείνη ξέρει καλύτερα!

Καλή ΕΠΙτυχία, ή (όπως έλεγε η μητέρα μου) Καλή Βαθμολόγηση!

Γιάννης

Υ.Γ. ο αποτυχημένος ή ο επιτυχημένος δεν κρίνεται από τις Πανελλήνιες, ο Πετυχημένος είναι αυτός που "σφίγγει" τα δόντια και κάνει την υπέρβαση κάθε μέρα, σε ότι κι αν κάνει!

Υ.Γ.2. κλείνω μουσικά με τον ...κουμπάρο τον ξεφτίλα...και λίγο επαγγελματικό προσανατολισμό...


1 comment:

Anonymous said...

Γιάννη,
Το θέμα της φυσικής το 1987 ήταν εντελώς εντός ύλης. Απλά ήταν για πολύ καλά διαβασμένους που δεν φοβόντουσαν να κάνουν πράξεις με τύπους. Βέβαια οι γνώστες φυσικής θα το έλυναν χρησιμοποιώντας ανηγμένες μάζες και σχετικές ταχύτητες πολύ πιο εύκολα, όμως οι ανηγμένες μάζες ήταν εκτός διδακτέας ύλης άρα λάθος (τρέχα γύρευε). Όσον αφορά την έκθεση (Είχα δυο αγάλματα...) τί να πουν και οι υποψήφιοι του 1985 με την αρωγή και την ευδοκίμηση;
Τί μου θύμισες...

´Χημείο Ναυαρίνου"