Thursday, 21 May 2015

Γιατί να υπάρχουν μεγάλοι παιδαγωγοί;



[ από το PressPublica ]

Του Γιάννη Ζαμπετάκη
Επίκουρου Καθηγητή Χημείας Τροφίμων, ΕΚΠΑ
izabet@chem.uoa.gr


Στο ερώτημα που έθεσε πολύ εύστοχα ο κ. Νίκος Τσούλιας στο Press Publica "γιατί δεν υπάρχουν μεγάλοι παιδαγωγοί;" η απάντηση είναι απλή! Μα, γιατί να υπάρχουν μεγάλοι παιδαγωγοί;

Έχοντας εργαστεί 12 χρόνια σε ένα Ελληνικό Πανεπιστήμιο και 5 χρόνια σε Βρετανικά Πανεπιστήμια, είναι πολύ εύκολο να απαντηθεί το ερώτημα του Νίκου.

Το σύστημά μας (πολιτικό, κοινωνικό, αξιακό και εκπαιδευτικό) ΔΕΝ θέλει να υπάρχουν πια μεγάλοι παιδαγωγοί μιας και η αγορά εργασίας (sic) δεν θέλει σκεπτόμενους ανθρώπους αλλά εργαζόμενους-ρομπότ που να είναι ευχαριστημένοι με ένα παλιό τραγουδάκι του Θέμη του Ανδρεάδη που έλεγε «μαμ, κακά και νάνι».

Τα ΑΕΙ παράγουν πλέον ανειδίκευτους παπαγάλους χωρίς καμιά αιδώ αλλά τα ΑΕΙ είναι απλά ο τελευταίος τροχός της αμάξης. Τα εξάχρονα παιδιά μπαίνουν στην μέγγενη που λέγεται ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα έξυπνα και με περιέργεια και ζωντάνια και βγαίνουν στα 18 τους άριστα καταρτισμένα παπαγαλάκια.

Είναι πολύ πρόσφατο το παράδειγμα μιας φίλης που τέλειωσε πρόσφατα το Λύκειο και έφυγε για Σκωτσέζικο ΑΕΙ να σπουδάσει Αρχιτεκτονική. Στο δεύτερο εξάμηνο των σπουδών της, εκεί, της ζητήθηκε να γράψει μια εργασία για το αγαπημένο της κτίριο στην Γλασκώβη. Έγραψε λοιπόν εργασία που να συνδυάζει το συναίσθημα με την επιστημονική γνώση! Να συνδυάζει το θυμικό με το λογικό. Υπέροχο; Ένιωσα θλίψη όταν έμαθα αυτά τα νέα. Θλίψη όχι για την φίλη, αλλά θλίψη για μένα. Που εργάζομαι σε ένα ισοπεδωτικό ΑΕΙ (και ας λέγεται ΕΚΠΑ) και που τα παιδιά αποφοιτούν άριστοι μεν ανειδίκευτοι δε άνεργοι…

Για να υπάρξουν παιδαγωγοί σήμερα, πολλά πρέπει να αλλάξουν. Πρέπει να δοθούν κίνητρα στους νέους ανθρώπους να ασχοληθούν με την Παιδεία και την Εκπαίδευση αλλά πρέπει να αλλάξουν και οι δομές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Αλλά όταν πριν από δύο χρόνια, είδα τον εννιάχρονο γιο (Γ’ Δημοτικού) να του ζητείται να μάθει «απ’έξω κι ανακατωτά» τους συνδέσμους…τότε τι ελπίδα μπορεί να υπάρξει;

Επιμύθιο: αυτό που λέω πια στα παιδιά μου στο Αμφιθέατρο είναι τούτο: κάντε ότι είναι δυνατόν να φύγετε από την Ελλάδα πριν η Ελλάδα σκοτώσει τα όνειρά σας. Με υπουργό Παιδείας ένα 72χρονο, τι νέο μπορούμε να προσδοκάμε;

No comments: