Friday, 9 January 2015

Η Ηθική της Πολιτικής






Του Γιάννη Ζαμπετάκη
Επίκουρου Καθηγητή Χημείας Τροφίμων, ΕΚΠΑ

Εν αρχή είναι οι λέξεις. Ας θυμηθούμε τους ορισμούς δύο λέξεων, λοιπόν.
Πολιτική: το σύνολο των θεμάτων που έχουν σχέση με τα κοινά, την ζωή ενός κοινωνικού συνόλου / ο τρόπος δράσης στο πλαίσιο του πολιτικού συστήματος.
Πολίτης: κάθε ιθαγενές ή πολιτογραφημένο μέλος κράτους, που δικαιούται όλα τα προνόμια που απορρέουν από τη συγκεκριμένη ιθαγένεια / κάθε μέλος πολιτείας με τα δικαιώματα του εκλέγειν και του εκλέγεσθαι.

Μια προσωπική ιστορία τώρα. 

Με τα κοινά ασχολούμαι από το 2007, όταν άρχισα να αρθρογραφώ στην (τότε καλή, αλλά όχι πια!) εφημερίδα ΤΟ ΒΗΜΑ. Ασχολήθηκα και ασχολούμαι, λόγω και της επιστημονικής μου εξειδίκευσης, ενεργά με το πρόβλημα της ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα με βαρέα μέταλλα (άκρως τοξικές ενώσεις, αποδεδειγμένα καρκινογόνες) και της επιμόλυνσης των τροφίμων που παράγονται σε περιοχές με ρυπασμένο υδροφόρο ορίζοντα. Συνοδοιπόροι σε αυτήν την πορεία ήταν όλα αυτά τα χρόνια δύο άνθρωποι, ο π. Γιάννης Οικονομίδης, ιερέας στα Οινόφυτα και ο Θανάσης Παντελόγλου (χαϊδευτικά τον αποκαλούσα my dear Watson) που έφυγε από κοντά μας πρόσφατα.

Τον καημό μου όλα αυτά τα χρόνια τον έλεγα και στο ταπεινό μου ιστολογιάκι, χωρίς να πρέπει να περάσω από την έγκριση συντακτών και αρχισυντακτών. 

Με τους δυο προαναφερθέντες συντρόφους, κάναμε πολλά! Αγωνιστήκαμε σε πολλά επίπεδα, σε επίπεδο ΕΦΕΤ, σε επίπεδο ΥΠΕΚΑ και Υπ. Υγείας, στην τοπική (κλειστή και φοβισμένη) κοινωνία και σε πανελλήνιο επίπεδο. Και δεν μείναμε μόνο εκεί. Πήγαμε και στο Ευρωκοινοβούλιο, την άνοιξη του 2009, σε εκείνο το ταξίδι ήταν μαζί μας οι Οικ. Πράσινοι και ο …Σκάι (τότε είχε οικολογικές ευαισθησίες!). Μιλήσαμε μέσα στο Ευρωκοινοβούλιο και παρουσιάσαμε το πρόβλημα του Ασωπού σε όλες του τις διαστάσεις. Επίτροπος Περιβάλλοντος της ΕΕ, τότε,  ήταν ο Σταύρος Δήμας ο οποίος δεν ήρθε στην ημερίδα αλλά έστειλε αντιπροσώπους. Τότε αποφάσισα να ασχοληθώ πιο «ενεργά» με την πολιτική, δεν άντεξα πολύ. Κάπου 12 μήνες έμεινα στους Οικ. Πράσινους, διάστημα αρκετό να εκτεθώ ως υποψήφιος Βουλευτής των Οικ. Πράσινων στο Νομό Ευβοίας στις βουλευτικές εκλογές του 2009 και να διαφωνήσω ανοιχτά με την ηγεσία όταν αρνήθηκαν να συμμετάσχουν στο ΥΠΕΚΑ. [Το πλήρες κείμενο της «πολιτικής αυτοκτονίας» είναι διαθέσιμο εδώ].
Και έτσι πέρασαν τα χρόνια, προχωρήσαμε την έρευνά μας στο ΕΚΠΑ σχετικά με την επιμόλυνση της διατροφικής αλυσίδας στον Ασωπό και φτάσαμε στο 2014, όπου ασχολήθηκα με τα κοινά μέσω της συμμετοχής μου στις δημοτικές εκλογές. 

Στο ερώτημα γιατί συμμετείχα το 2014 στις εκλογές με την «Δύναμη Πολιτών» (παράταξη αριστερή, υποστηριζόμενη από τον Σύριζα) απαντούσα μέχρι πρότινος ως εξής: «Πόσο αξίζει ένα χαμόγελο ενός παιδιού που βλέπει να φυτρώνει ένα σποράκι; Πόσο κοστίζει ένα δέντρο που χάνεται στο Άλσος μας; Πόσο μάς ενοχλούν οι δημόσιες σχέσεις, το δήθεν και το θεαθήναι; Συμμετέχω για πρώτη φορά σε Δημοτικές Εκλογές με την επίγνωση ότι για να αλλάξει κάτι μεγάλο, πρέπει να αλλάξει κάτι μικρό. Δεν έχω ψευδαισθήσεις (αυτές τις είχα ίσως ως Υποψήφιος Βουλευτής Ευβοίας το 2009). Το τοπικό (π.χ. κομποστοποίηση οικιακών απορριμμάτων και αξιοποίηση του κομπόστ σε σχολικά θερμοκήπια) μπορεί να γίνει παγκόσμιο. Έτσι, η Πόλη μας μπορεί να αρχίσει και πάλι να πρωτοπορεί! Συμμετέχω γιατί δεν αντέχω άλλο την γκρίνια και τον μηδενισμό. Και η πρόκληση είναι να πείσουμε τον απλό Πολίτη πως αξίζει τον κόπο να αφιερώσουμε λίγες σταλιές χρόνου και ικμάδας για όλους».
 
Οι παλινωδίες όμως της Δύναμης Πολιτών και του Άρη Βασιλόπουλου σε σχέση με το Άλσος με οδήγησαν στην παραίτησή μου. (Είχε προηγηθεί η προσφυγή των 17 στο ΣτΕ για την υπεράσπιση του Άλσους, η δημοσιοποίηση των ονομάτων και των διευθύνσεων των 17 στο επίσημο site της ΠΑΕ ΑΕΚ και η επίθεση στο σπίτι μου και στο αυτοκίνητό μου). 

Και έτσι σήμερα, λίγες μέρες πριν τις Βουλευτικές εκλογές στις 25 τρέχοντος, μετά από όσα έχω ζήσει, ποιον πολιτικό να εμπιστευτώ; 

Μήπως είχες δίκιο, my Dear Watson, σε όσα έλεγες για το ΚΚΕ και τον καπιταλισμό; 

Μήπως εν τέλει, οι πολίτες αξίζουμε κάτι καλύτερο, κάτι πιο αγνό, κάτι πιο πραγματικά Αριστερό από τον Σύριζα;

No comments: