Friday, 29 August 2014

Με ...πορδές, δεν βάφεις αυγά



εντάξει, δεν το λέει ακριβώς έτσι ο Νότης Παπαδόπουλος στο σημερινό του κείμενο
αλλά αυτό είναι το συμπέρασμα...

Τα Πανεπιστήμια της χώρας διαλύονται με κυβερνητική απόφαση και τροϊκανή επιλογή...

η ανάπτυξη ΔΕΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ ποτέ 

και το μέλλον της νέας γενιάς θα είναι μαύρο για πολλές δεκαετίες...

το τούνελ θα είναι μακρύ, πολύ μακρύ αν δεν ξεμπερδέψουμε σύντομα από μνημονιακούς, τρόικες, μέρκελ, ολάντ και τα τσιράκια τους εν Ελλάδι...

Thursday, 28 August 2014

στο ΕΚΠΑ είμαστε "παιδιά ενός κατώτερου Θεού" ;;;

μου κάνει εντύπωση η ανάλυση της "ανεξάρτητης" εταιρείας συμβούλων σχετικά με το πόσους διοικητικούς υπαλλήλους χρειάζεται το κάθε ΑΕΙ...

δείτε και ...φρίξτε


το ΑΠΘ με 2089 μέλη ΔΕΠ χρειάζεται 969 διοικ. υπαλλήλους και το ΕΚΠΑ με 2000 μέλη ΔΕΠ μπορεί να λειτουργήσει με 736 διοικ. υπαλλήλους !!!

Και ερωτώ: οι νεοκλεγέντες Πρύτανης του ΕΚΠΑ, Κοσμήτορας της Σχολής Θετικών Επιστημών και Πρόεδρος του Τμήματος Χημείας σε ποιες ενέργειες σκέφτονται να προβούν για να αντικρούσουν τα παιδαριώδη λοβέρδεια επιχειρήματα;

Θυμίζω την ανάλυσή μας όπως έχει δημοσιευτεί στο Chemistry World από τις 30.9.2013 !

Γιάννης Ζαμπετάκης

Επικ. Καθηγητής Χημείας Τροφίμων

ΕΚΠΑ




Wednesday, 27 August 2014

«Ενα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό μ’ ένα χρυσό στεφάνι»

Το 1983 η τότε υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη, εκτιμώντας την τεράστια προσφορά του Δημήτρη Λαζαρίδη στην Χώρα και την Αρχαιολογία, του προτείνει την θέση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού.


o τίτλος της σημερινής ανάρτησης δεν είναι δικός μου αλλά δανεισμένος από εδώ.

Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον όσα καταθέτει η Αναστασία Λαζαρίδου, έχουν σημασία μιας και όπως λέει η ίδια... οι λόγοι που την τσίγκλισαν να τα γράψει αυτά είναι:

• Φόρος τιμής στη μνήμη του πατέρα της.

• Οργή και αγανάκτηση για το υπερθέαμα και την αμετροέπεια ανθρώπων, που λόγω βεληνεκούς όφειλαν να ‘ναι πιο συγκρατημένοι.

• Θυμός, γιατί πολιτικοί που απαξιώνουν τον πολιτισμό και ξεπουλούν αρχαιολογικές περιοχές (Ναός Ζωσιμαίου Απόλλωνα στον Αστέρα Βουλιαγμένης, Αμνισός, Ισσός, κ.λπ.), που απολύουν έμπειρους μαρμαροτεχνίτες, σχεδιαστές, συντηρητές, εργάτες ανασκαφών κ.λπ. και αγνοούν τη λεπτή και προσεκτική ανασκαφική διαδικασία, που γίνεται με πενιχρά οικονομικά και αγάπη για τη δουλειά, λησμονιούνται.

Υ.Γ. η Αναστασία μάς θυμίζει και το ποιόν των μονάρχων που είχαμε εν Ελλάδι...

"Το ’54 η Φρειδερίκη κι ο Παύλος Γλίξμπουργκ επισκέφθηκαν το Μουσείο Θάσου. Ο πατέρας μου είχε βρει ένα αγαλματάκι με ένα δελφινάκι, την Αφροδίτη στην πλάτη του και τον Ερωτα να παίζει στην ουρά του. Η Φρειδερίκη το ’θελε για την προσωπική της συλλογή. Ο πατέρας μου, επιστρατεύοντας τη διπλωματικότητά του, της είπε ένα έμμεσο μεν, πλην σαφέστατο «όχι». Το «όχι» αυτό και καταγράφηκε και πληρώθηκε το ακριβό του τίμημα."

Υ.Γ. 2. κλείνω μουσικά, σχετικά με το ΥΓ.1.

Sunday, 24 August 2014

ο γιος του Ανέμου



Ο Αίολος, στην ελληνική μυθολογία, ήταν ο διορισμένος από τον Δία ταμίας των ανέμων.
Ο Αίολος κρατούσε τους ανέμους μέσα στον ασκό του και τους άφηνε μετά από εντολή του Δία. Ήταν γιος του Ιππότη, όπως λέει ο Όμηρος. Γι' αυτό λεγόταν Ιπποτάδης. Ζούσε στη νήσο Αιολία, που είχε χάλκινα τείχη[1]. Το νησί αυτό πιστευόταν ότι ήταν η Στρογγύλη, το σημερινό Στρόμπολι [2], εξ ου και η ονομασία Αιολίδες Νήσοι για τα σύμπλεγμα που ανήκει το Στρόμπολι.

[πηγή : βικιπαίδεια]

= = =

όταν αγοράσαμε το ιστιοπλοϊκό μας, λοιπόν, τα παιδιά δεν χρονοτρίβησαν να του βρουν όνομα! Αίολος!



και έτσι χθες, αξιωθήκαμε να το βαφτίσουμε :)


ώρα να σαλπάρουμε!


και όποιος θέλει να κάνει ανταρσία εναντίον του skipper - daddy...τον πετάμε στην θάλασσα :)



Y.Γ. και κάτι ανεμο-βιολογικό... από εδώ

Ο Άνεμος και η ΒΙΟΛΟΓΙΑ
Για πολλά από τα φυτά του πλανήτη μας ο αέρας αποτελεί μια μηχανή του σεξ. Το σιτάρι, το κριθάρι, το καλαμπόκι, τα ένα σωρό λουλούδια  και όχι μόνο για να μεγιστοποιήσουν τις πιθανότητες επικονίασης διασπείρουν τη ΓΥΡΗ τους και ο πιο άμεσος τρόπος είναι να την εναποθέσουν στον αέρα. Και αυτό συμβαίνει σε πάνω από τα εννέα δέκατα της χλωρίδας του πλανήτη Γη. Τα ανεμόφυλλα φυτά παράγουν εκπληκτικές ποσότητες γύρης – ένας θύσανος αραβοσίτου παράγει έως και 5 εκατομμύρια κόκκους γύρης και ένα απλό φύσημα του ανέμου είναι ικανό να μεταφέρει την πανάλαφρη ΓΥΡΗ μισό χιλιόμετρο μακριά μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, μια ταχύτητα υπερηχητική.  Η γύρη ταξιδεύει έτσι δεκάδες χιλιόμετρα σε ψάχνοντας για ταίρι. Για όσα ζουν στο βόρειο ημισφαίριο ο ΜαρτιοΑπρίλιος είναι εποχή που η ιεροτελεστία  συντελείται με μεγάλους ρυθμούς .


Υ.Γ.2. κλείνω μουσικά...



Friday, 22 August 2014

Το δεύτερο μέρος της νύχτας






Ο Μίνως Ευσταθιάδης στο τρίτο του μυθιστόρημα που μόλις κυκλοφόρησε μάς εκπλήσσει σε κάθε γύρισμα σελίδας.
"Το δεύτερο μέρος της νύχτας" ξεκινά ως ένα "αστυνομικό μυθιστόρημα" όπως αυτοδιαφημίζεται στο εξώφυλλό του αλλά είναι ένα εξαιρετικά καλογραμμένο ψυχογράφημα των χημικών δεσμών που προκαλούν το αίμα, τα ναρκωτικά και το αλκοόλ.
Στις σελίδες του, στον παγωμένο γερμανικό βορρά, γίνονται βορά στο κρύο ψυχές, ζωές και κραυγές...
Ένα τζάκι απροσδόκητα γίνεται ο ερωτικός καταλύτης που θα κάνει δολοφόνο μια γλύπτρια που μέσα από την σαρκική επαφή ψάχνει απελπισμένα να επουλώσει τις πληγές της μοναξιάς της.
Ο Ευσταθιάδης γράφει με μια πένα που συνδυάζει χιούμορ (οι σκηνές με το γουρούνι και την έγκυο παπαγαλίνα απίστευτα μοναδικές!) και ατμοσφαιρική ομίχλη που μου θύμισαν λίγο  Raymond Chandler...
Το τέλος του μυθιστορήματος με άφησε με μια αισιόδοξη γλυκόπικρη επίγευση... Γλυκειά μιας και όπως γράφει και ο Ευσταθιάδης "ας πιστέψουμε πάλι στους φοιτητές" και πικρή μιας και το αίμα του πρώτου θύματος θα ...διαινωνισθεί.
Ποτέ δεν θα μάθουμε γιατί καθάρισαν οι "αρχές" το δεύτερο θύμα αλλά ποιος νοιάζεται γι'αυτές τις λεπτομέρειες!
Το πιο σημαντικό είναι ότι σώθηκε ο Σιντ (το "Διαμαρτυρόμενο Γουρούνι του Χούζουμ" που έβαλε κι αυτό το λιθαράκι του στο να αραιώσει λίγο η ομίχλη πάνω από τις φοβίες του ντετέκτιβ...)

Ένα βιβλίο που αξίζει και πρώτη και δεύτερη ανάγνωση...


Γιάννης Ζαμπετάκης

Υ.Γ. Καλορίζικο και καλοτάξιδο, Μίνωα!

Περί έρωτος




έχει ξεκινήσει εδώ και μέρες ένας διάλογος στην Εφημερίδα μας, την Εφημερίδα Συνακτών περί έρωτος.

Χθες, δημοσιεύθηκε μια διευκρίνισή μου περί εγκεφαλικού κλικ (διευκρίνιση - συνεισφορά σε αυτό το διάλογο).

= = = = = = = 
 
Αρχικά, θα ήθελα να ευχαριστήσω για τη φιλοξενία! Χαρά μου να διευκρινίσω τι εννοώ με το «εγκεφαλικό κλικ».

Εν αρχή είναι οι αισθήσεις και αυτό που στη Χημεία Τροφίμων λέμε οργανοληπτικές ιδιότητες. Ενα τρόφιμο (αλλά και μια γυναίκα!) πρέπει να μπορεί να μας προκαλεί ένα ευχάριστο οργανοληπτικό (συν-)αίσθημα είτε με την αφή, είτε με την όραση, είτε με τη γεύση, την όσφρηση ή την ακοή. Αν δουλεύουν συνεργατικά και οι πέντε αισθήσεις, τότε δεν μιλάμε απλά για έλξη αλλά για έρωτα.

Αν υπάρξει, λοιπόν, ένα θετικό μήνυμα προς τον εγκέφαλο, εξ ου και το «κλικ», τότε πάει ένα μήνυμα από τον εγκέφαλο προς την… καρδιά και ιδού ο Ερως!



Κλείνω με τούτο: είναι ο έρωτας εθιστικός; Φυσικά και χημικά, ΝΑΙ! Αλλά, όπως μας εξηγεί ο Αριστοτέλης, εθισμός < έθος (συνήθεια) < ήθος (χαρακτήρας) άρα… ερωτευτείτε, παιδιά! Καλοκαίρι είναι!

And for the Israeli people… make love, not war !

Γιάννης Ζαμπετάκης, xημικός τροφίμων

Monday, 18 August 2014

Why Scotland should be free?



Having read the interesting analysis of Ian Bell on the Herald (6th August) on the referendum for Scottish independence, I would like to contribute the following views to the public arena of arguments.

Since my early PhD years back in 1993, (my first supervisor was from Edinburgh) I started learning about the culture of Scotland. Then, I had the chance to work in Durham as a post-doctoral researcher under the supervision of a Scottish Professor and since then I have been collaborating with colleagues on this side of the borders. This little intro might bore some of the readers but I would like to mention it to show that my views for the “yes” vote are not sentimental but mostly data and experience derived.

Today, Scotland is facing a huge dilemma, to stay as she is in the UK or try to fly with her own wings. Let's see both options, having in mind three dynamic sectors of Scotttish economy, i.e. Universities, Aquaculture and Whiskey Industry.

If Scottish people say “No” on the 18th of September, nothing will change. According to a recent study by the company “Prognos AG” for the German institute “Bertelsmann Stitung”, the positive effect of the common market in EU and the common currency on the national GDP for several countries has been assessed for the period 1992-2012. The countries that have benefited most are Denmark and Germany where their annual GDP per capita has grown on average 500 and 450 euros, respectively, for all these 20 years! On the other end of the scale, the countries that have gained the least are Spain, Greece and Portugal with annual GDP per capita growth on average 70, 70 and 20 euros, respectively. At the very bottom of the list of this study is ...Great Britain with an annual GDP per capita growth of just 10 euros! Practically, the British people (and the people in Scotland) have not gained financially anything by EU!

Let's see now what will happen if Scottish people vote “Yes”.

First of all, a debate will automatically start on whether it would be beneficial for Scotland to join the euro and abandon the pound. Despite the facts that EU is practically run by the Commission and Commissioners (people who are not democratically elected but nominated!) and some bureaucratic (i.e. arteriosclerotic) procedures in Brussels and Strasbourg. Scotland would flourish if she joins the euro! This can be easily assessed by the fact that the Scottish economy is practically an extrovert economy with high income gained via tourism and exports (fish, whiskey and … education).
A lot of economists talk about the North Sea oil and gas, but they do not talk about the salmon and the biggest trademark of Scotland which is “the water of life” (i.e. whiskey). The exports on these two goods would significantly increase should Scotland abandon the overvalued pound and join the euro. This is what the Danish and German companies have done in the last 20 years and this is the underlying reason of their economic growth (see paragraph above).

Last but not least, are the Universities! Scotland should be proud of the Scottish Universities, some of them are top in Europe and they can now attract the best students and best scientists around the globe! And if these Universities start get funding from Research Councils run by Scottish people (or at least people living on this side of the borders), hence people who can understand better the idiosyncracy of the Scottish country (e.g. University of the Highlands and the Islands is scattered around the north of Scotland without a main campus!) and the special needs but also philosophy and culture of each educational organisation, then the Universities will further flourish and this is going to be of great benefit for the local society and Scotland!

Ioannis Zabetakis
Assistant Professor of Food Chemistry
Univ. of Athens,
Athens, Greece
izabet@chem.uoa.gr


[the text above had been sent 10 days ago to the letters@theheralrd.co.uk but has not been published there, so it is today published on this blog]


Wednesday, 13 August 2014

καλοκαιρινά αναγνώσματα


Επιτέλους! Οι Διακοπές είναι εδώ! παρά τις εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο που ήταν μέχρι την 1η Αυγούστου, παρά τις επόμενες εξετάσεις που ξεκινάνε 1η Σεπτέμβρη, παρά την παραφιλολογία για τις διαγραφές 180.000 αιωνίων φοιτητών - μαθουσαλών (λες και το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα είναι αυτοί οι 180.000 φοιτητές που ΔΕΝ κοστίζουν τίποτα στο κράτος αλλά και από την άλλη πώς γίνεται να υπάρχει αυτό το φαινόμενο των αιώνιων φοιτητών σε μια "ευρωπαϊκή" χώρα??)...

οι Διακοπές είναι εδώ!
και μαζί τους και καλοκαιρινά αναγνώσματα!
Φέτος θα διαβάσω 3 βιβλία

1. Read or Dead, ένα βιβλίο για τον Bill Shankly, τον εμφατικό προπονητή της Liverpool FC γραμμένο από τον David Peace
2. To δεύτερο μέρος της νύχτας, ένα αστυνομικό θρίλερ του Μίνω Ευσταθιάδη και
3. Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη του Δημήτρη Κουφοντίνα

γουότς δις σπέις για εντυπώσεις...

ΓΖ


Friday, 1 August 2014

Αύγουστος...



πρωτομηνιά...μπήκε ο Αύγουστος και εγώ να διορθώνω γραπτά... 

ο μήνας που τρέφει τους υπόλοιπους 11...

ο μήνας που θα κάνουμε βουτιές και ιστιοπλοϊα...

αλλά εκατοντάδες παιδιά στην Παλαιστίνη - παιδιά ενός κατώτερου Θεού; γιατί;;; - έχουν σκοτωθεί τις τελευταίες μέρες και όσα ζουν κάθε μέρα μόνο τούτο θέλουν : μια αγκαλιά από τους γονείς τους και λίγη ασφάλεια από τις ισραηλινές σφαίρες.... 

καλημέρα