Wednesday, 27 August 2014

«Ενα λιοκούκουτσο του 7000 π.Χ. είναι εξίσου σημαντικό μ’ ένα χρυσό στεφάνι»

Το 1983 η τότε υπουργός Πολιτισμού Μελίνα Μερκούρη, εκτιμώντας την τεράστια προσφορά του Δημήτρη Λαζαρίδη στην Χώρα και την Αρχαιολογία, του προτείνει την θέση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Πολιτισμού.


o τίτλος της σημερινής ανάρτησης δεν είναι δικός μου αλλά δανεισμένος από εδώ.

Έχουν μεγάλο ενδιαφέρον όσα καταθέτει η Αναστασία Λαζαρίδου, έχουν σημασία μιας και όπως λέει η ίδια... οι λόγοι που την τσίγκλισαν να τα γράψει αυτά είναι:

• Φόρος τιμής στη μνήμη του πατέρα της.

• Οργή και αγανάκτηση για το υπερθέαμα και την αμετροέπεια ανθρώπων, που λόγω βεληνεκούς όφειλαν να ‘ναι πιο συγκρατημένοι.

• Θυμός, γιατί πολιτικοί που απαξιώνουν τον πολιτισμό και ξεπουλούν αρχαιολογικές περιοχές (Ναός Ζωσιμαίου Απόλλωνα στον Αστέρα Βουλιαγμένης, Αμνισός, Ισσός, κ.λπ.), που απολύουν έμπειρους μαρμαροτεχνίτες, σχεδιαστές, συντηρητές, εργάτες ανασκαφών κ.λπ. και αγνοούν τη λεπτή και προσεκτική ανασκαφική διαδικασία, που γίνεται με πενιχρά οικονομικά και αγάπη για τη δουλειά, λησμονιούνται.

Υ.Γ. η Αναστασία μάς θυμίζει και το ποιόν των μονάρχων που είχαμε εν Ελλάδι...

"Το ’54 η Φρειδερίκη κι ο Παύλος Γλίξμπουργκ επισκέφθηκαν το Μουσείο Θάσου. Ο πατέρας μου είχε βρει ένα αγαλματάκι με ένα δελφινάκι, την Αφροδίτη στην πλάτη του και τον Ερωτα να παίζει στην ουρά του. Η Φρειδερίκη το ’θελε για την προσωπική της συλλογή. Ο πατέρας μου, επιστρατεύοντας τη διπλωματικότητά του, της είπε ένα έμμεσο μεν, πλην σαφέστατο «όχι». Το «όχι» αυτό και καταγράφηκε και πληρώθηκε το ακριβό του τίμημα."

Υ.Γ. 2. κλείνω μουσικά, σχετικά με το ΥΓ.1.

No comments: