Friday, 25 April 2014

Η Πολιτική και ο Φόβος...


 

του Γιάννη Ζαμπετάκη

Επίκουρου Καθηγητή Χημείας Τροφίμων στο ΕΚΠΑ και Υποψήφιου Δημοτικού Συμβούλου Φιλαδέλφειας­Χαλκηδόνας με την “Δύναμη Πολιτών”


Λέει (ο Μαρκ Τουαίν) ότι το κουράγιο είναι η αντίσταση στο φόβο. Ο φόβος όμως τι είναι; Τι είναι αυτό που μας κάνει να αισθανόμαστε μουδιασμένοι μπροστά σε ένα πρόβλημα που μας στοιχειώνει και την μέρα και την νύχτα;

Ο φόβος έχει μια παραλυτική δύναμη. Είναι ένα από τα πιο δυνατά ναρκωτικά και ας μην μπορεί η σύγχρονη Αναλυτική Χημεία να ανιχνεύσει καμιά χημική ένωση που να προκαλεί φόβο. Και όμως! Η πρόκληση φόβου και φοβίας είναι κύριο συστατικό του πολιτικού παιχνιδιού σε παγκόσμιο επίπεδο εδώ και πολλούς αιώνες.

Ας θυμηθούμε τον δικό μας τον Θεμιστοκλή, που κατάφερε να ηγηθεί των Ελλήνων και να νικήσει τον περσικό στόλο σε μια ναυμαχία (της Σαλαμίνας) που έχει μείνει στην Ιστορία αλλά την επόμενη χρονιά οι Αθηναίοι τον εξοστράκισαν επειδή “κάποιοι” είχαν σπείρει τα ζιζάνια του φόβου με τέτοιο τρόπο ώστε να φαίνεται ο Θεμιστοκλής κίνδυνος παρά σωτήρας...

Ας θυμηθούμε και τους Μπους ­ Μπλερ που με όχημα τον φόβο που προξένησε η 11η Σεπτεμβρίου 2001 έριξαν τις χώρες τους σε ένα πολυέξοδο πόλεμο στο Ιράκ, όπου όπλα μαζικής καταστροφής δεν βρέθηκαν ποτέ αλλά οι στρατιωτικές δαπάνες των ΗΠΑ και της Μεγάλης Βρετανίας πολλαπλασιάστηκαν εκθετικά. Το στρατιωτικό λόμπυ προσπάθησε να μειώσει τον φόβο που εσκεμμένα προκάλεσαν οι Μπους και Μπλερ σε μια ενορχηστρωμένη προσπάθεια υπολογισμένης δημιουργίας φόβου και αντιμετώπισης του φόβου.

Τα σύγχρονα ΜΜΕ προκαλούν φόβο κάθε μέρα.

Οι σύγχρονοι πολιτικοί προκαλούν φόβο κάθε μέρα.

Αν και η Πολιτική (θα έπρεπε να) είναι η τέχνη του εφικτού, σήμερα δεν είναι. Σήμερα η Πολιτική (λέξη που προέρχεται από την Πόλη, την Πόλη που γεννηθήκαμε, που μεγαλώσαμε και που αγαπήσαμε!) δεν είναι η τέχνη του εφικτού αλλά έχει υποβαθμιστεί σε μια λογιστική κοντόφθαλμη διαχείριση ολίγων ευρώ και πολύ λαϊκισμού.

Ας δούμε τι γίνεται γύρω μας, στην Ευρώπη, στην Ελλάδα, στη Φιλαδέλφεια ­Χαλκηδόνα.

Στην Ευρώπη ένας πόλεμος ξεκινά στην Ουκρανία με την ΕΕ απλά να παρατηρεί (για άλλη μια φορά) απαθής.
Στην Ελλάδα, η ανεργία των νέων έχει ξεπεράσει το 65% αλλά κανένα μα κανένα κόμμα ή think tank (sic!) δεν έχει μια πρόταση με αρχή, μέση και τέλος για το πώς θα δημιουργηθούν νέες θέσεις εργασίας.
Και στην Πόλη μας; Καινές δημοτικές παρατάξεις αλλά εντελώς κενές σε ιδέες και προτάσεις έχουν ξεφυτρώσει δίπλα μας σαν τα ζιζάνια στον κήπο...Τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα αλλάζουν πολιτικά πουκάμισα και μεταπηδούν από την τάδε δημοτική παράταξη του 2006 ή του 2010 στη δείνα δημοτική παράταξη του 2014 χωρίς αιδώ αλλά το κυριότερο χωρίς όραμα και ιδέες...

Κι εμείς τι κάνουμε; Προσπαθούμε, τουλάχιστον, να δείξουμε λίγο κουράγιο! Να αρθρώσουμε ένα πολιτικό λόγο και σαφείς θέσεις για τη Φιλαδέλφεια και τη Χαλκηδόνα, τις πόλεις που μεγαλώσαμε και αγαπήσαμε για τους δικούς τους λόγους ο καθένας μας, πέρα και πάνω από τα “κεντρικά”...

Δεν είναι εύκολο αυτό που πάμε να κάνουμε ως Δύναμη Πολιτών.

Πρέπει να παλέψουμε παγιωμένες δεινοσαυρικές καταστάσεις δεκαετιών...
Πρέπει να παλέψουμε και τις κεντρικές θέσεις της Κουμουνδούρου που σε καίρια ζητήματα της Πόλης μας έδειξε χαμηλά πολιτικά ανακλαστικά.
Πρέπει να παλέψουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό απαντώντας με ειλικρίνεια “γιατί ασχολούμαι με τα Κοινά της Πόλης μου;”.

Αν δώσουμε μια ειλικρινή απάντηση σε αυτό το ερώτημα, τότε θα βρούμε σίγουρα το κουράγιο να αντισταθούμε στο φόβο και να “γυρίσουμε τον Ήλιο”.


Castello Cafe, Εδιμβούργο, 25.4.2014

No comments: