Tuesday, 25 February 2014

για τον Αθλητισμό και την ΑΕΚ



Τρίτη 25.2.2014, κάθομαι να γράψω μερικές σκέψεις σε αυτό το ταπεινό ιστολογιάκι σχετικά με την διαβούλευση για το γήπεδο της ΑΕΚ. Χθες, Δευτέρα, μίλησα με 2 δημοσιογράφους (κ. Λιάλιο στην Καθημερινή και κ. Τσατάλη στην Εφημερίδα Συντακτών). Ο λόγος που τους τηλεφώνησα χθες είναι απλός: ο μεν κ. Λιάλιος στην "Κ" το περασμένο Σάββατο γράφει για 6 στρέμματα του ΄Αλσους που περνούν στην ΑΕΚ ενώ ο δε κ. Τσατάλης γράφει για το ίδιο μεν θέμα την ίδια μέρα (Σάββατο) αλλά αναφέρει μόνο τα μισά στρέμματα, δλδ 3. Και όπως καταλαβαίνουμε όλοι μας, άλλο 6 και άλλο 3...100% διαφορά!
Και επειδή η διαφορά είναι μεγάλη το έψαξα λίγο παραπάνω :) ...

Στην "ΠΟΛΕΟ∆ΟΜΙΚΗ,ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ και ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ του Σχεδίου νομοθετικής ρύθμισης για το Κέντρο Αθλητισμού, Μνήμης και Πολιτισμού στη Ν.Φιλαδέλφεια Αττικής"
διαβάζουμε λοιπόν:
σελ. 5

"Οπως φαίνεται στον πίνακα, η έκταση που συνολικά 
διατίθεται από το Αλσος ισοζύγιο Αλσους) ανέρχεται σε περίπου 
6στρ., η έκταση που παραχωρείται στην ΑΕΚ ανέρχεται σε 
περίπου 29,1 στρ. (το ισοζύγιο αφαιρουμένου του χώρου που 
είχε παραχωρηθεί αρχικά ανέρχεται σε περίπου +2,0 στρ .),
οι κοινόχρηστοι χώροι όλων των ειδών (πράσινο, πεζόδρομοι) 
μειώνονται κατά περίπου 2,0στρ. (δηλ.αρκετά λιγότερο 
από τη μείωση του Αλσους),και το οικοδομήσιμο τμήμα του 
χώρου του γηπέδου της ΑΕΚ αυξάνει κατά περίπου 0,5 στρ."


Οι απορίες που γεννιούνται από αυτά τα δεδομένα είναι πολλές: μιλάμε για 6 στρ δάσος/'Άλσος που παραχωρείται στην ΑΕΚ επιπλέον του αρχικού παραχωρητηρίου συμβολαίου της δεκαετίας του 1920. 6στρ δάσος που παραχωρείται για ποιο λόγο ακριβώς; 

Για να γίνει ένα αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο;

Σταματώ, εδώ, για λίγο, τις απορίες μου για να σας πω κάτι προσωπικό...

Ένα μεγάλο μέρος των αθλητικών μου αναμνήσεων είναι συνδεδεμένο με το (πρώην) γήπεδο της ΑΕΚ «Νίκος Γκούμας», στις κερκίδες του οποίου έχω κάτσει πιτσιρικάς σε πολλά ματς (είτε στις θύρες των γηπεδούχων, ως Φιλαδελφειώτης, είτε στις θύρες των φιλοξενουμένων, ως… γαύρος).

Το «Νίκος Γκούμας» δεν είχε ταρτάν, αλλά καρβουνόχωμα… Ακόμα θυμάμαι τον πόνο στα καλάμια μου μετά τις προπονήσεις μου (ως αθλητής της ΑΕΚ στο τμήμα του στίβου). Το γήπεδο αυτό δεν υπάρχει πια, αλλά η μνήμη του και τα όσα έχουμε όλοι μας ζήσει μέσα σε αυτό πριν αρχίσουν να ξεθωριάζουν πρέπει να γίνουν η κινητήριος δύναμη για να χτίσει το νέο της γήπεδο η ΑΕΚ.

Θα μου πείτε «τι σε νοιάζει εσένα τον γαύρο η ΑΕΚ;». Η απάντηση είναι απλή: η ΑΕΚ δεν είναι ένα (ακόμη) σωματείο. Η ΑΕΚ είναι μέρος του ελληνισμού και σημειολογικά και οντολογικά. Η Ιστορία της, το λογότυπο, το όνομά της, η πορεία της ομάδας (θυμάστε το φιλικό στο Σεράγεβο πριν από 14 χρόνια; http://www.onsports.gr/Podosfairo/Podosfairo-Afierwmata/item/196807-i-AEK-ston-polemo-photos-videos) μας κάνουν όλους (τους Έλληνες) περήφανους! Μια τέτοια ομάδα δεν πρέπει να (την αφήσουμε να) σβήσει! Και για να γίνει αυτό, ένα απλό πράγμα χρειάζεται: το δικό της γήπεδο.

Και άλλες μεγάλες ομάδες έχουν υποβιβασθεί ή χρεοκοπήσει. Έχουν βρει όμως ξανά τον δρόμο τους χάρη στον συνδετικό κρίκο που συνδέει την Ιστορία της ομάδας και τον κόσμο της με το παρόν και το μέλλον. Και αυτός ο συνδετικός κρίκος έχει ένα όνομα: «γήπεδο». Παράδειγμα: σήμερα, η Leeds United παίζει στη Β’ Εθνική στην Αγγλία αλλά ακόμη και σήμερα που η ομάδα δεν θυμίζει σε τίποτα το ένδοξο παρελθόν της κόβει 35.000 εισιτήρια! Ο κόσμος είναι δίπλα στην ομάδα! Και αυτό μπορεί να γίνει και με την ΑΕΚ.


Είναι σαφές πως είμαι ξεκάθαρα ΥΠΕΡ του γηπέδου της ΑΕΚ και αυτό το γήπεδο πρέπει να γίνει με σεβασμό όμως στο Περιβάλλον και στο μοναδικό πνεύμονα πρασίνου, οξυγόνου, πολιτισμού, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, καταφύγιου άγριας πανίδας (που είναι ή μπορεί να γίνει το Άλσος στη Νέα Φιλαδέλφεια!).

Επίσης, ως "βετεράνος" αθλητής του στίβου της ΑΕΚ, δεν μπορώ να δεχθώ ότι το νέο γήπεδο θα είναι αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο και δεν υπάρχει ούτε ένα ...τετραγωνικό μέτρο για όλα τα άλλα αθλήματα της Ερασιτεχνικής ΑΕΚ (δλδ πυγμαχία, στίβος, βόλεϊ, μπάσκετ).

Ξέρετε, όλα αυτά τα αθλήματα υπηρετούνταν στο Νίκος Γκούμας! Δίπλα μου έκανε προπόνηση ο Στέλιος ο Μανωλάς ενώ κάναμε προθέρμανση με ένα από τους Θρύλους του Ελληνικού Στίβου, τον Γιώργο Παπαβασιλείου (7 συνεχόμενες φορές Πρώτο Βαλκανιονίκη στα 3000 μέτρα στιπλ).

Σήμερα, στην πόλη μας (Νέα Φιλαδέλφεια-Νέα Χαλκηδόνα) ο Αθλητισμός δεν έχει τις απαραίτητες εγκαταστάσεις για να μπορούν να αθληθούν επαρκώς τα παιδιά μας, τα βιολογικά μας παιδιά.

Τα δύο παιδιά μου προπονούνται στον Άτταλο της Νέας Φιλαδέλφειας όπου φέτος πρέπει να συστεγασθούν τρία σωματεία με μεγάλες τριβές ανάμεσά μας (π.χ. δείτε εδώ σχετικό δελτίο τύπου του Συλλόγου μας) ενώ το απέναντι οικόπεδο (θέση "Καμινάδα")(ιδιοκτησίας ΟΣΚ) θα μπορούσε κάλλιστα να αξιοποιηθεί για να γίνουν 2 γήπεδα ποδοσφαίρου, ένα 9χ9 και ένα μικρό 5χ5.   

Και αν προχωρήσει το σχέδιο της ΑΕΚ και γίνει ένα αμιγώς ποδοσφαιρικό γήπεδο, τα παιδιά της πόλης μας που ασχολούνται με το basket, το volley, τον στίβο ή την πυγμαχία και το handball πού θα πρέπει να πηγαίνουν για να αθλούνται;

Σήμερα, υπάρχουν παιδιά που πηγαίνουν για Στίβο στην ...Κηφισιά ενώ χθες έμαθα ότι η Ερασιτεχνική ΑΕΚ ψάχνει να βρει λύση στο Γαλάτσι.

Προφανώς με αυτά τα δεδομένα, ο τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος είναι απλά ανεπαρκής.

Σήμερα που στην πόλη μας η ανεργία είναι πάνω από 60% (βλ. σελ 25 στην θεώρηση), οι άρχοντες της πόλης μας, τα Αθλητικά Σωματεία και η ΑΕΚ καλούνται να κάτσουν όλοι μαζί γύρω από το ΙΔΙΟ τραπέζι και να δουν το φλέγον θέμα:

 "ανεργία - κοινωνική απομόνωση - αυτοκτονίες και αποκλεισμός - φασισμός  και πώς ο Αθλητισμός μπορεί και πρέπει να γίνει ΙΑΣΗ για όλα αυτά".

Μόνο μέσα από τον καλώς εννοούμενο Αθλητισμό και την κοινωνικοποίηση που φέρνει ο Αθλητισμός θα μπορέσουμε ΟΛΟΙ μαζί να κάνουμε κάτι καλό και θετικό για όλους τους Πολίτες της Πόλης και όλους τους απανταχού παρόντες φίλους της ΑΕΚ.

Είναι πρωταρχικής σημασίας να βρούμε σήμερα μέσα στην πόλη μας (και όχι σε Γαλάτσι ή Κηφισιά) χώρους άθλησης για ΌΛΑ τα παιδιά της πόλης μας και για την ΠΑΕ ΑΕΚ! 

Προς αυτό το καθήκον και την αίσθηση καθήκοντος, όπως την αντιλαμβάνομαι ως Γονιός και ως Δάσκαλος, νομίζω πως καλούμαστε όλοι μας να συνεισφέρουμε για μια συνολική λύση.

Γιάννης Ζαμπετάκης
Επίκουρος Καθηγητής Χημείας Τροφίμων
ΕΚΠΑ


No comments: