Wednesday, 28 August 2013

Αθήνα - Κάρυστος: χίλιες δυο λακκούβες δρόμος

Η νότια Εύβοια, το ξέρω, δεν είναι ένα μέρος δημοφιλές εκλογικά, με λίγους ανθρώπους και άρα λιγοστά ψηφουλάκια. Αλλά στην πολιτική, ο πολίτης είναι πρώτα άνθρωπος και μετά αριθμός, κόντρα σε Μνημόνια και μικροπολιτικές.
Η Καρυστία λοιπόν είναι ένα μαγικό μέρος: με εξαιρετικό κλίμα (που ευνοεί την παραγωγή ποιοτικών τροφίμων) και ίσως τις πιο όμορφες παραλίες από όσες είναι «δυο τσιγάρα» δρόμος από την Αθήνα. Συνάμα όμως, είναι και μια περιοχή της Εύβοιας τόσο μα τόσο παραμελημένη σε πολλές υποδομές.
Λακκούβα πρώτη. Φίλος μού έλεγε πριν από λίγες μέρες για τον Δημήτρη, που σπουδάζει στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων στη Ρόδο, μόλις τελείωσε το 2ο έτος και φέτος το καλοκαίρι κάνει την πρακτική σε μεγάλο ξενοδοχείο στα Δωδεκάνησα. Ενώ πέρσι, έχοντας τελειώσει το 1ο έτος και κάνοντας την πρακτική του, ο Δημήτρης λάμβανε 600 ευρώ το μήνα για 10 ώρες την ημέρα «πρακτική εργασία», για τις ίδιες ώρες φέτος λαμβάνει 290 ευρώ. 10 ώρες την ημέρα επί 6 μέρες την εβδομάδα επί 4 εβδομάδες το μήνα. 240 ώρες εργασία με ανταμοιβή 290 ευρώ. Κάντε τη διαίρεση μόνοι σας. Ετσι αμείβονται οι «επί πρακτική» φοιτητές μας στη «βαριά βιομηχανία της χώρας μας», τον τουρισμό.
Λακκούβα δεύτερη. Ο Γιώργος, στα Στύρα, παράγει εξαιρετικά κρέατα, έχει τη δική του φάρμα όπου εκτρέφει ζώα. Κι ένα κατσικάκι που έχει μεγαλώσει στην Καρυστία είναι σίγουρα πιο νόστιμο από ένα αντίστοιχο που έχει μεγαλώσει σε μια βιομηχανική εκτατική μονάδα. Μου έλεγε, τις προάλλες, με κάποια απορία και παράπονο ίσως, γιατί δεν έχουμε κατοχυρώσει ως ΠΟΠ (Προϊόν Ονομασίας Προέλευσης) το κατσίκι Καρύστου. Δεν είναι δύσκολο, αλλά η κρατούσα νοοτροπία δεν μπορεί να δει τα οφέλη μιας ονομασίας ΠΟΠ. Εκτός από το κατσίκι, θα μπορούσαμε να είχαμε ως ΠΟΠ και το γάλα και το τυρί που προέρχονται από το εν λόγω ζώο.
Λακκούβα τρίτη. Η Καρυστία είναι μόλις 45 λεπτά με το φέρι από την Αττική και λιγότερο από 2 ώρες από το «Ελευθ. Βενιζέλος». Θα περίμενε κανείς να έχει αναπτυγμένες μερικές τουριστικές υποδομές συνάμα με βιολογικό καθαρισμό, μαρίνες, ΧΥΤΥ, αποχέτευση, πλήρη ανακύκλωση. Μέχρι το 2012, γινόταν μόνο ανακύκλωση χαρτονιών στα Στύρα, σήμερα δεν γίνεται ούτε αυτό! Μα καλά, τόσο δύσκολο είναι να τοποθετηθούν μπλε κάδοι στην Καρυστία για ανακύκλωση συσκευασιών; Σε ένα μέρος που είναι 45 λεπτά με το φέρι από την Αττική!!!
Λακκούβα τέταρτη, πέμπτη, χιλιοστή. Ολες οι λακκούβες με διάμετρο πάνω από 50 εκατοστά από τον Πολυπόταμο ώς τα Στύρα επί της κεντρικής οδού Λέπουρα-Κάρυστος που υπάρχουν εδώ και 3 χρόνια!
Παρατηρώ τα αυτοκινητόσπιτα από Αυστρία και Γερμανία και Πολωνία που περνάνε από τα μέρη μας αυτές τις μέρες και αναρωτιέμαι πώς να σκέφτονται για το μέρος μας αυτοί οι τουρίστες.
Τόσες, μα τόσες λακκούβες στην εκλογική περιφέρεια ανθρώπων που έχουν σημαντικούς κυβερνητικούς θώκους. Πώς να την εξηγήσουμε αυτή την αμέλεια ή και αδιαφορία για την εκλογική τους περιφέρεια; Εμείς εδώ, που ψηφίζουμε και φορολογούμαστε αδιαλείπτως, δεν έχουμε δικαίωμα σε δρόμους ασφαλείς;
Και σαν μην έφταναν αυτές οι λακκούβες, πριν από λίγες μέρες διαπίστωσα ιδίοις όμμασιν ότι ο κεντρικός δρόμος στο χωριό Ζάρακες ασφαλτοστρώθηκε! Μα, καλά, ποιος αιρετός άρχοντας στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας κατάγεται από τους Ζάρακες και έχουν τόση υψηλή πολιτική προτεραιότητα στο πρόγραμμα ασφαλτόστρωσης; Η απάντηση γνωστή και με ονοματεπώνυμο: Α. Μπουραντάς (αντιπεριφερειάρχης Π.Ε. Ευβοίας, Περιφέρειας Στερεάς Ελλάδας όπως διαβάζουμε στο http://www.pste.gov.gr/index.php).
Το άρθρο τούτο είναι ακόμη μια καταγραφή των προβλημάτων της Εύβοιας, - παρόμοια προβλήματα υπάρχουν σε όλη την ελληνική επαρχία. Μια καταγραφή που ίσως πάει κι αυτή στράφι, αλλά είναι πολύτιμο αρχείο για τους αιρετούς του Νομού Ευβοίας (του κυβερνητικού εκπροσώπου περιλαμβανομένου) μέχρι τη λήξη της θητείας τους, αλλά και για τους πολιτικούς που θα τους ακολουθήσουν και που ελπίζω να αποδειχθούν πιο αποτελεσματικοί!
izabet@chem.uoa.gr

Monday, 26 August 2013

Η αλαζονεία της γνώσης

Μια φράση της Λένας Διβάνη για «τζαμπατζήδες», για το 19χρονο Θανάση Καναούτη, και το επόμενο σχόλιό της, ότι δεν περίμενε να πεθάνει, τάραξαν τα νερά. Ο Πέτρος Τατσόπουλος έδωσε χείρα βοηθείας. Είχε προηγηθεί η απαράδεκτη δήλωση πως «έχει μπιπ... τη μισή Αθήνα», που ξεσήκωσε τις φεμινίστριες.
Προηγήθηκαν οι Τσόκλης-Κουμανταρέας, που προσέβαλαν βιασθείσες γυναίκες, ενώ ως ουρά ήρθε η άποψη του Σαββόπουλου για αξιοποίηση των μεταναστών, μακριά απ' το ιστορικό κέντρο. Είχε προηγηθεί αμφιλεγόμενο σχόλιο της Κικής Δημουλά, για μετανάστες της Κυψέλης.
Κείμενο της Σώτης Τριανταφύλλου απαξίωνε το θηλασμό, ενώ αμφιταλαντευόταν αν πρέπει να δημιουργούνται οικογένειες χωρίς εξασφαλισμένο τον επιούσιο, ήτοι «τέρμα τα παιδιά, έχουμε κρίση». Κερασάκι η λιβανιστηρο-μαντινάδα του Γιάννη Σμαραγδή προς τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.
Στον αντίποδα, αθόρυβα ο Αντώνης Καφετζόπουλος πριν από λίγα χρόνια είχε παραστεί στη νεκρώσιμη τελετή του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου, στο Π. Φάληρο. Παρ' ότι είχε στηρίξει τον Γ. Παπανδρέου, αποστασιοποιήθηκε από αυταρχικές επιλογές. Δεν είναι ο μόνος.
Με τον όρο «διανοούμενοι» ο Γ. Μπαμπινιώτης μιλά για πνευματικούς ανθρώπους, που λόγω ενασχόλησής τους με Τέχνες, Γράμματα, Επιστήμες βαρύνει η άποψή τους. Ομως, ο υποκρυπτόμενος ρατσισμός, το λιβάνισμα της εξουσίας, η αλαζονεία της γνώσης δεν συνάδουν με πνευματικότητα. Αντιβαίνουν το χρυσό κανόνα που θέλει περισσότερη ελευθερία, σύνεση, δικαιοσύνη, αλληλεγγύη, ισοπολιτεία.
Ο Σωκράτης λέει «Εν οίδα ότι ουδέν οίδα» και ο ευρωπαϊκός διαφωτισμός απαξιώνει τις αυθεντίες. Οι άνθρωποι κάνουν λάθη· έχουν αδυναμίες. Βάθρα δεν χρειάζονται. Αλλά όσο απευκταίο είναι το λιντσάρισμα, άλλο τόσο η κριτική είναι αναγκαία.
Τα γρανάζια της εξουσίας διαχρονικά σφιχταγκάλιαζαν επικίνδυνα «γνώστες»· παραγωγούς ιδεών, οι οποίοι είτε επέλεγαν το περιθώριο, αγωνιζόμενοι από το μετερίζι τους, ή εκφυλίζονταν από διαδοχικούς συμβιβασμούς, ώσπου αλλοτριώνονταν ολοκληρωτικά. Η ελληνική διανόηση δεν αποτελεί εξαίρεση.
Ο Αλβιν Γκούλντνερ, απ' τους σημαντικότερους κοινωνιολόγους του 20ού αιώνα, ήταν πεπεισμένος πως διαμορφώνεται νέα τάξη διανοουμένων, με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Στην Ελλάδα της κρίσης έχουμε μεμονωμένες αξιόλογες φωνές, αλλά και «διανοούμενους» που δεν αντιλαμβάνονται πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».

Sunday, 25 August 2013

Food Security and Cardioprotection: The Polar Lipid Link

R: CONCISE REVIEWS/HYPOTHESES IN FOOD SCIENCE

Food Security and Cardioprotection: The Polar Lipid Link

Ioannis Zabetakis*

Abstract

The projected increase in world population and therefore demand for food in the foreseeable future pose some risks on how secure is the food production system today. Millions of people are threatened by malnutrition, cardiovascular diseases (CVDs), diabetes, and obesity. This is a multidimensional challenge: the production of food needs to be increased but also the quality of food needs to be improved so less people suffer from undernourishment and CVDs. This hypothesis paper addresses this problem by critically evaluating recent developments on the role of food components against CVDs, presenting recent insights for assessing the nutritional value of food and suggesting novel approaches toward the sustainable production of food that would, in turn, lead to increased food security. The issue of the sustainability of lipid sources and genetically modified crops is also discussed from a food security point of view.

Keywords:

  • cardiovascular diseases;
  • food security;
  • omega-3 PUFAs;
  • platelet activating factor;
  • polar lipids;
  • sustainability

Friday, 23 August 2013

soft skills and...degrees

Beyond traditional exam results, 'soft skills' are increasingly important in the modern workplace. Photograph: Matt Cardy/Getty Images
some facts from the Guardian

"employers are also telling us that they are looking for something else when it comes to an interview or an application form: something that is harder to put a finger on. The HR director of a FTSE 100 company described it to me as "character". According to the CBI, employability now consists of developing skills beyond literacy and numeracy. They cite people skills, self-reliance, teamwork, resilience, the ability to communicate well. These are the so-called soft skills that are increasingly important in the modern workplace. In a recent survey of employers, more than 60% said that they did not feel school or college leavers are developing the self-management skills they need for work."

"such a programme is called National Citizen Service. Designed for 16- and 17-year-olds, it mixes together young people from different backgrounds, and involves three weeks of team-building skills while living away from home, then returning to design and run a social action project in their community. So far over 30,000 young people have taken part and we expect that to at least double this year. I have spoken to many NCS graduates over the years and I am always struck by the similarity of what they say, usually "I never thought I could do that" or "I never thought I'd meet people like this". In my experience it can transform how a young person sees themselves, and it is hard to put a value on that.
NCS is of course not the only scheme helping young people to develop skills that will be useful in the future. The Scouts, Guides and Duke of Edinburgh awards have all been doing similar things for a very long time. But there are other relative newcomers such as City Year, Envision and vInspired who we are supporting young people develop through extracurricular activities.
Programmes like these are not a silver bullet, but if government, schools and employers can work with them effectively, I believe that they can add huge value to a young person's CV. That is why we are supporting the Campaign for Youth Social Action, which has cross-party support. It wants to double the number of young people involved in social action and make these valuable opportunities much more available at key points of transition in a young person's journey to adulthood."

=============
as Univ. Teachers and Parents, we can/need to get some inspiration from such programmes and develop further teaching curriculum so our Uni graduates are better equipped in their job quests.
 

Wednesday, 21 August 2013

πώς μπορούμε να φτιάξουμε νέες θέσεις εργασίας;





Το ζητούμενο για να ξεπεράσει ένας Λαός την Κρίση που ζούμε…είναι απλό: πώς να παράγει προϊόντα και υπηρεσίες, πώς να δημιουργεί υπεραξία.

Μόνο με 2 τρόπους στην Ελλάδα μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο.

  1. Παραγωγή / τυποποίηση και εξαγωγή τροφίμων
  2. Παροχή τουριστικών υπηρεσιών υψηλής ποιότητας και αξιοπιστίας.

Έχετε αναρωτηθεί πόσες μαρίνες των 20 θέσεων θα μπορούσε να έχει η Ελλάδα? Κάθε θέση χρειάζεται απλά μια βρύση και μια πρίζα…και ένα κερματοδέκτη… Τόσο απλά, τόσο έξυπνα.

Και έτσι «τραβάς» τουρισμό ….φραγκάτο και όχι μπατήριδες που το πολύ πολύ να φάνε μια χωριάτικη κι ένα πιτόγυρο…

Και στα 5-στερα hotels (all inclusive ή όχι), όταν αναχωρούν οι πελάτες για το σπίτι τους ή την πατρίδα τους στα βόρεια, δώσε ξενοδόχε ένα μπουκαλάκι λάδι, ένα βαζάκι μέλι, ή κάτι μυρωδικό…για να έχουν άρωμα Ελλάδας τις κρύες νύχτες του χειμώνα που θα θέλουν να μαγειρέψουν κάτι που να τους θυμίζει την Ελλάδα.

Αρκεί το λάδι, το μέλι, το μυρωδικό να είναι πιστοποιημένα, άριστης ποιότητας και ελεγμένα δηλ. τυποποιημένα! Το χύμα πέθανε...

Και στα Πανεπιστήμιά μας, ας αρχίσουμε επιτέλους να διδάσκουμε στα παιδιά πώς να στήσουν την δική τους δουλειά παραγωγής πιστοποιημένων και τυποποιημένων τροφίμων

Μιας και είναι κρίμα να παράγει η Ελλάδα κάθε χρόνο 700.000 τόνους ελαιόλαδο και μόνο οι 70.000 να τυποποιούνται...

Το χύμα λάδι το πουλάμε €2 / κιλό, το τυποποιημένο μπορεί να πουληθεί και πέντε φορές πάνω!
Η πλειονότητα του λεσβιακού ελαιολάδου πωλείται «χύμα» έως και προς 2 ευρώ / κιλό σε Ιταλούς και Ισπανούς, οι οποίοι το συσκευάζουν και το μεταπωλούν (ως ιταλικό ή ισπανικό, φευ!) με τελική τιμή για τον καταναλωτή έως και 30 ευρώ / κιλό (ναι! Το είδα με τα ίδια μου τα μάτια σε μια κωμόπολη έξω από το Παρίσι πριν από λίγες εβδομάδες - βλέπε φωτό παραπάνω!)

Τι αξίζει λοιπόν;
Ας αφήσουμε την γκρίνια και την μεμψιμοιρία και ας δούμε πώς να στήσουμε τέτοιες δουλειές.
Και Δόξα τω Θεώ, η Ελλάδα παράγει πολλά τρόφιμα και μπορεί ακόμα περισσότερα!
Αν δεν πεθάνει όμως η νοοτροπία της επιδότησης (θυμάστε τον Κωστάκη Καραμανλή… «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» ;;) τότε ποιος θα μας φταίει; Η τρόικα, το ξερό μας το κεφάλι ή η βαρεμάρα μας;

Κλείνω μουσικά με Λουκιανό!
Φταίτε κι εσείς...φταίει κι ο Χ΄΄πετρής :-)



Tuesday, 20 August 2013

Ανεμολόγιο (το φεγγάρι είναι κόκκινο...πάντα!)






ήταν ένα άυπνο βράδυ του χειμώνα 2006-2007 όταν ελέω Μαριέτας Γιαννάκου ...είχαν κλείσει τα Πανεπιστήμια, το Χημικό τελούσε υπό κατάληψη και είχα φέρει όλα τα βιβλία σπίτι...
το πρωί με τα παιδιά γινόταν στο σπίτι ένας γλυκός χαμός κι έτσι τα βράδια έπρεπε να γράψω και να διαβάσω...όλα αυτά τα "χαζά" και πεζά που κάνει ένας δάσκαλος για να ενημερώνεται για τα της Επιστήμης του...

ένα τέτοιο βράδυ άκουσα για πρώτη φορά Ανεμολόγιο!
και από τότε έγινα φανατικός και ακροατής του Κωνσταντίνου του Λαβίθη (dear CL) και Ανεμολογίτης!

Μια από τις πιο όμορφες παρεμβάσεις μου, ως Datura (από το φυτό Datura Stramonium με το οποίο έχω ασχοληθεί ερευνητικά στο Μεγάλο Νησί, την Μεγάλη Βρετανία) είναι νομίζω τούτη....
Το φεγγάρι είναι κόκκινο! Πάντα!

Με τα χρόνια, έγινα φίλος με τον Κωνσταντίνο και ακόμα πιο ενεργός Ανεμολογίτης!
Μέχρι που ο Κωνσταντίνος με κάλεσε στο ραδιοθάλαμο του Σκάι στις 29.12.2009 (όλη η εκπομπή εδώ), την ημέρα που όλες οι εκπομπές του Σκάι έγιναν από ακροατές του! 5 ώρες πίσω από το μικρόφωνο του Ανεμολογίου! Τι τιμή και τι απόλαυση, my God! Το αίσθημα της επικοινωνίας με τους Συν-Ανεμολογίτες απλά υπέροχο! 
[Και ας μου την έπεσε ένας μανιακός με την Ιστορία... και αντι-Κρητικός :-) ]

Ακολούθησαν άλλες δύο εκπομπές που με κάλεσε ο Κωνσταντίνος στο Ανεμολόγιο.

Αυτή την φορά σε θεματικές.

Η πρώτη ήταν την Τρίτη 8.6.2010 που μιλήσαμε με τον Νίκο Γδοντέλη και τον Κωνσταντίνο για την μεγάλη μου (Επιστημονική) Αγάπη τα τρόφιμα (όλη η εκπομπή εδώ)
και μια για Τρόφιμα και Έρωτα με την Δήμητρα Δαρέλη (τον Φλεβάρη του 2012).

Και από χθες το βράδυ, το Ανεμολόγιο...back on air
λίγο πιο Αριστερά στην μπάντα των FM, στους 97.8 (Real FM).

[πρέπει να ετοιμάσω υλικό για την πρώτη Datura παρέμβασή μου στη νέα συχνότητα]

και όπως έγραψα και στο Dear CL, last night...

"Dear CL, 

welcome back on air! καλώς όρισες στον Αέρα ξανά! 

 καλή Επανεκκίνηση λοιπόν εκεί στην Κηφισίας! 

Νίκο Χατζηιωαννίδη, τέλειο σήμα! 

 κι ένα βιβλίο για το καλοκαίρι http://www.environmentfood.blogspot.gr/2013/07/gold.html 


καλή Δύναμη Datura"

----

over and out για την ώρα...με Χατζηδάκι! 
Το φεγγάρι είναι κόκκινο!

[Το φεγγάρι είναι κόκκινο - Ηλίας Λιούγκος - Μουσική Μάνου Χατζιδάκι. Από το άλμπουμ "Στη Ρωμαϊκή Αγορά"]




Sunday, 18 August 2013

Τοξικό νερό τρέχει στον Σχίνο Κορινθίας / toxic water in Schinos, Korinthos, Greece

an update of the story on the toxic water in Schinos, Korinthos, Greece,

στα Ελληνικά

and in English.

Ακολουθεί απόσπασμα από το κεφ. 8.1 
 
του βιβλίου μας
 

Η ιστορία του εξασθενούς χρωμίου στην Ελλάδα και στον κόσμο

Η ιστορία του εξασθενούς χρωμίου [Cr(VI)] στη χώρα μας ξεκινά το 2007 όταν πρωτοανιχνεύθηκε στο αντλούμενο νερό για διανομή στο δίκτυο ύδρευσης στα Οινόφυτα.


8.1.      Σημεία σταθμοί στην Ελλάδα

  • Αποδοχή από την πολιτεία για την ύπαρξη Cr(VI) στον υπόγειο υδροφορέα Οινοφύτων [7.8.2007]

Η επίμαχη ανάλυση έγινε στο Γενικό Χημείo της Λειβαδιάς από την κ. Γερούλια μετά από επίμονες πιέσεις κατοίκων των Οινοφύτων. Τα επίπεδα Cr(VI) στο νερό ήταν μεγαλύτερα των 50 μg/l και το Cr(VI) ήταν σε ποσοστά 95-97% του ολικού, αποδεικτικά στοιχεία της ανθρωπογενούς ρύπανσης.

  • Έκθεση ΕΕΧ για το χρώμιο [29.10.2007]

Η έκθεση αναφέρει ότι : «το Cr(III) είναι ένα βασικό διατροφικό ιχνοστοιχείο που ενεργοποιεί την ινσουλίνη και βοηθά στο μεταβολισμό της γλυκόζης, των πρωτεϊνών και των λιπών. Σε αντίθεση όμως με το Cr(III), το Cr(VI) είναι τοξικό και καρκινογόνο. (…) Η εισαγωγή στον οργανισμό μεγάλων ποσοτήτων Cr(VI) μέσω των μολυσμένων τροφών ή του πόσιμου νερού είναι δυνατόν, να προκαλέσουν στομαχικές διαταραχές και έλκη, σπασμούς, καταστροφή των νεφρών και του ήπατος ακόμα και θάνατο, ανάλογα με το επίπεδο μόλυνσης. (…) Έχει αποδειχθεί ο αυξημένος κίνδυνος εκδήλωσης καρκίνου μετά από έκθεση σε Cr(VI) μέσω της εισπνοής, κατατάσσοντας το Cr(VI) στον αέρα (με τη μορφή αερολύματος ή στερεών αιρουμένων σωματιδίων) στην κατηγορία 1 ή Α1, (δηλ. στην κατηγορία των ενώσεων που προκαλούν καρκίνο με βάσει επιδημιολογικά δεδομένα). Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) όρισε ότι το Cr(VI) είναι καρκινογόνο για τον άνθρωπο,  η Διεύθυνση Υγείας και Ανθρωπίνων Υπηρεσιών των U.S.A. (DHHS) κατέταξε ορισμένες  ενώσεις του Cr(VI) ως καρκινογόνες για τον άνθρωπο. Η Υπηρεσία Προστασίας του Περιβάλλοντος των U.S.A. (EPA) όρισε ότι το Cr(VI) στον αέρα είναι καρκινογόνο για τον άνθρωπο.

(…) Η όλο και αυξανόμενη ποσότητα επιστημονικών δεδομένων από την βασική έρευνα και την εκ νέου αξιολόγηση παλαιότερων ερευνών που περιείχαν επιδημιολογικά δεδομένα οδηγούν την επιστημονική κοινότητα προς την κατεύθυνση της θεώρησης του Cr(VI) καρκινογόνου ουσίας και μέσω της κατάποσης. Η ορθότητα της θεώρησης αυτής φαίνεται να ενισχύεται από τα τελευταία επιστημονικά δεδομένα, όπου αποδεικνύεται ότι η παρουσία εξασθενούς χρωμίου σε πόσιμο νερό προκαλεί καρκίνο σε πειραματόζωα.

(…) Οι περιπτώσεις ύπαρξης υψηλών συγκεντρώσεων ολικού και εξασθενούς Cr αλλά και τα γενικά προβλήματα που διαπιστώνονται συνιστούν λόγο διακοπής της χρήσης του νερού για ανθρώπινη αλλά και οικιακή χρήση. Επίσης, επισημαίνεται ότι η χρήση  νερού με παρουσία συγκεντρώσεων Cr(VI) για πότισμα καλλιεργειών και θερμοκηπίων, με μεθόδους που δημιουργούν αερολύματα, θα πρέπει να συνοδεύεται από λήψη προστατευτικών μέτρων  για αποφυγή εισπνοής του αερολύματος από το προσωπικό που εκτελεί αγροτικές εργασίες και από άλλες ομάδες του πληθυσμού που μπορεί να εκτίθενται σε αυτό. Η διακοπή της χρήσης του νερού για ανθρώπινη κατανάλωση και οικιακή χρήση είναι αναγκαία επειδή από τα αποτελέσματα που αναφέρονται τίθεται σε αμφιβολία η καταλληλότητα του, διότι σύμφωνα με τα αναφερόμενα στις παραγράφους 3.3 και 3.4 της απόφασης ΔΥΓ2/Γ. οικ/38295/22.3.2007, οι παρεκκλίσεις συνιστούν κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.

  • Το καλοκαίρι του 2008, ανιχνεύεται Cr(VI) και στο νερό της Θήβας και των γύρω χωριών (π.χ. Βάγια)


  • Ασφαλιστικά μέτρα κατά δήμου Οινοφύτων, απόφαση 923/2008.

Το δικαστήριο δέχεται όλα τα δεδομένα που αναφέρονται στην έκθεση της ΕΕΧ για το εξασθενές χρώμιο. Η ΕΕΧ είχε προτείνει ότι το πόσιμο νερό μπορεί να έχει Cr(VΙ) μέχρι 0,2 μg/l και αυτή τη θέση απεδέχθη το Πρωτοδικείο. Πρόκειται για μία πολύ σημαντική απόφαση που άνοιξε τον δρόμο και για τις υπόλοιπες περιοχές που αντιμετωπίζουν παρόμοιο πρόβλημα όπως τα Βάγια, η Θήβα, η Αυλίδα, το Σχηματάρι, ο Ωρωπός και τα Οινόφυτα! Ανεξάρτητα από τη γεωγραφία της απόφασης, το Μονομελές Πρωτοδικείο της Θήβας επιβεβαίωσε δικαστικά ότι το νερό που περιέχει εξασθενές χρώμιο σε οποιαδήποτε συγκέντρωση είναι επικίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.

  • 30.6.2010: ασφαλιστικά μέτρα κατά του Δήμου Μεσσαπίων (απόφαση Πρωτ. Χαλκίδος, 1158.30/6/2010).
Με νομολογιακό όριο πλέον για το Cr(VI) στο πόσιμο νερό της Μεσσαπίας τα 2 μg/l.

  • 15.1.2011 διάσκεψη εμπειρογνωμόνων για το Cr(VI) στο νερό (ΥΠΕΚΑ).

Στο σχετικό Δελτίο Τύπου του ΥΠΕΚΑ αναφέρεται επί λέξει ότι «Παρά τις εγγενείς αδυναμίες και ασάφειες των επιδημιολογικών και τοξικολογικών ερευνών, για τις οποίες έγινε εκτενής αναφορά, φαίνεται ότι έχουν συγκεντρωθεί αρκετές ενδείξεις που να υποδεικνύουν ότι το εξασθενές χρώμιο μπορεί να είναι καρκινογόνο και με την κατάποση. Ο επικεφαλής της Διεθνούς Υπηρεσίας Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC, International Agency for Research on Cancer) του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (WHO, World Health Organization) παρουσίασε τη συνολική εκτίμηση για το εξασθενές χρώμιο, η οποία περιέχεται στον υπό δημοσίευση τόμο 100 των Μονογραφιών της IARC, ο οποίος κάνει ανασκόπηση των καρκινογόνων ουσιών. Η εκτίμηση του IARC είναι ότι χημικές ενώσεις που περιέχουν εξασθενές χρώμιο είναι καρκινογόνες για τον άνθρωπο.

Τα τρέχοντα δεδομένα για το εξασθενές χρώμιο είναι εδώ.


Κενό στη νομοθεσία για το χρώμιο




Εφημ. Συντακτών 16.8.2013.
 
η συνέχεια της ιστορίας με το εξ.χρώμιο στο νερό του Σχίνου.

[περισσότερα στο κεφ. 8 του βιβλίου μας


Κεφάλαιο 8
Η ιστορία του εξασθενούς χρωμίου στην Ελλάδα
και στον κόσμο
8.1 Σημεία σταθμοί στην Ελλάδα 155
8.2 Σημεία σταθμοί στο εξωτερικό 160
8.3 Επιμύθιο 163

 

Tuesday, 13 August 2013

Τοξικό νερό τρέχει στον Σχίνο Κορινθίας

οι γεωτρήσεις από τον ίδιο υδροφορέα είναι όπως τα καλαμάκια από το ΙΔΙΟ μπουκάλι νερό...it's elementary, my Dear Watson!

Τοξικό νερό τρέχει στον Σχίνο Κορινθίας

 

Eξασθενές χρώμιο και δήμοι

 

Εφημερίδα Συντακτών 13.8.2013

 

On the value of Teaching





In modern Academia, you might come across with the terms “assessment”, “league tables”, “research inputs and research outputs”, “publications in peer-reviewed journals”, “h-index” and “number of citations” very often.
In fact, a single day might not pass when you or one of your colleagues does not think or consider one of these terms.
There is nothing wrong with that.  In one way…

On the other hand, how often have you come across with  terms “continuous development” , “teaching and learning”, “writing a textbook”, “e-learning”, “learning outcomes” ?

We all like to consider ourselves as top-class researchers and excellent teachers.
Teaching and research are two virtues that top Academics can indeed combine.
And when I write “top Academics”, in fact I mean very few…
I have met very few of them in my 25 years in Universities.

What makes them good researchers and good teachers at the same time?
How can we encourage people to combine research and teaching?
How can we persuade them that writing this chapter for that book is NOT actually a waste of time but some exercise with some value and substance?

Is it possible, in a more general context, to change the way that “committees” and “evaluation teams” assess Universities and persuade them (i.e. the committees’ members) to value equally research and teaching?

I think not! [ here is some food for thought ]

However, I do believe in combining writting books and design new  training courses but also in pursuing research and writing research papers at the same time…It is not easy…not easy at all...
but exciting things are never easy!

Writing books may look boring and not a rewarding output when it comes to research assessment BUT a book means two things:
  1. that you know what you are writing and
  2. you can put it on a piece of paper (or a laptop screen)

Designing courses (MSc or e-learning or CPD) is equally boring and exciting. Boring in research terms (although the best results can sometimes be reaped while talking to colleagues to design a new course!) but so so exciting: how to bring a set of scientific knowledge (e.g. on heart disease or functional food) to a wider audience and train Academic and Industrial people on specific topics.

I do admit it: personally, I find this very very rewarding.
When an ex-student comes to my office or emails me (years after his graduation) and he mentions that “that lecture/chapter was really helpful”.

So, Teaching VS Research?

Or should we say Teaching AND Research?

P.S. While writing these lines this August morning (instead of making some baits to go fishing!) I was trying to remember my best teachers in Greece and UK. There are only two or three who are good in both (teaching and researching).
The best teachers though…I remember them as Passionate in teaching and explaining things and thought-facilitators. These are really valued!

Equally, the best researchers were really bad teachers…(with the exemption of one or two, at most…)

At the end of the day, we are what we are thanks to our Teachers / Mentors / Tutors /Trainers. Not thanks to the Researchers…

Over and out, I am going fishing ;)

I leave you with a song for the Teachers! My teachers! who make a difference!

 




Sunday, 11 August 2013

Mummy-Bird-Watching



This morning I was watching a mummy sparrow feeding her two baby sparrows. Here are some pics. Enjoy

Το πρωινό, θαύμαζα μια σπουργιτίνα να ταΐζει τα δυο της μωράκια. Απολαύστε…



BE proactive before you die of Hunger...

the catch of the day...not bad for an Academic :-)

amidst this fiscal crisis that gets worse and nobody knows when it is going to end, there is only one proactive stance: we need to catch/produce our food so we survive!

It is not only about catching fish, but producing our own food / set up export food companies and so on.

or in Greek

μάθε τέχνη (ψαρική in this case) και αν πεινάσεις πιάστηνε!

και μιας και μιλάμε για ψάρια...ιδού και ένα τραγουδάκι που τραγουδούσα στα αγόρια πριν από πολλά χρόνια...

and a fish song to end this posting...




Thursday, 8 August 2013

in vitro meat? what a nonsense!



have you heard the news on artificial / in vitro meat?

2 simple words to comment on this : scientific nonsense! 

there are much better ways to improve Food Security and promote the sustainable production of food for the entire human population...

or if you want to put it in music, by MEATloaf...

I would do anything for FOOD, but I won't do that!!!




Wednesday, 7 August 2013

Οι πυρκαγιές...



Πριν από 3 χρόνια, είχα την ευκαιρία και την χαρά να γράψουμε με μερικούς φίλους και συναδέλφους ένα βιβλίο σχετικά με διατροφικές και περιβαλλοντικές κρίσεις.
"Η Πράσινη Κρίση" το ονομάσαμε [καμία σχέση με ΠαΣοΚ και άλλα πράσινα κενά δαιμόνια].
Σήμερα που ο κ. Δένδιας προχωρά σε αντίστοιχες με τον κ. Πολύδωρα γραφικές δηλώσεις, είναι χρήσιμο να δούμε μερικά σημεία περί πυρκαγιών...
Στο βιβλίο τούτο, λοιπόν, η Θεοδότα Νάντου έχει γράψει σχετικά με τις πυρκαγιές το 7ο κεφάλαιο όπου αναφέρει : "Οι πυρκαγιές του 2007 δεν ήταν φυσική καταστροφή, δεν ήταν θεομηνία και σίγουρα η αιτία τους δεν ήταν ο «στρατηγός άνεμος», στον οποίο ο αρμόδιος Υπουργός Δημόσιας Τάξης απέδωσε τότε τις ευθύνες. Ήταν μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή με ανυπολόγιστη ανθρωπιστική, κοινωνική και οικονομική διάσταση. Οι περισσότερες από τις περίπου 8.933 πυρκαγιές εκείνου του καλοκαιριού προκλήθηκαν από εμπρησμό, στις περισσότερες περιπτώσεις ακούσιο. Σημαντικοί επίσης πυροκροτητές ήταν οι διάσπαρτοι σκουπιδότοποι"



Άκρως επίκαιρη είναι η παράγραφος 7.3 που παρατίθεται παρακάτω.

"7.3 Θα μπορούσαν οι κρίσεις του 2007 και του 2009 να αποφευχθούν;


Στο διάχυτο ερώτημα «θα μπορούσαν οι μεγάλες πυρκαγιές του 2007 και του 2009 να έχουν αποφευχθεί;», η απάντηση είναι πως η έκταση και οι επιπτώσεις τους θα μπορούσαν σίγουρα να είναι πολύ μικρότερες. Ειδικά στην περίπτωση της Πελοποννήσου, η τεράστια έκταση, η ένταση και η ταχύτητα των δασικών πυρκαγιών του θλιβερού καλοκαιρού 2007 πρέπει να αποδοθούν σε ένα φονικό συνδυασμό των εξής παραγόντων που τροφοδότησε το «τρίγωνο της φωτιάς»[1] και παρείχε ξεκάθαρα κίνητρα για κακόβουλο ή εξ’ αμελείας εμπρησμό:
-   Η εξαιρετικά αυξημένη παρουσία καύσιμης ύλης, λόγω της σχεδόν ολοκληρωτικής έλλειψης διαχείρισης των δασών.
-   Τα εξαιρετικά μειωμένα ποσοστά υγρασίας, τα οποία οφείλονταν στην παρατεταμένη ανομβρία που είχε προηγηθεί κατά την προηγούμενη τριετία.
-   Οι εξαιρετικά υψηλές θερμοκρασίες που σημειώθηκαν για παρατεταμένες περιόδους.
-   Οι ισχυροί άνεμοι.
-   Η αδυναμία των σωμάτων καταστολής να επέμβουν άμεσα, συντονισμένα και αποτελεσματικά, πρωτίστως με επίγειες δυνάμεις, ώστε να επιτύχουν προσβολή και έλεγχο της πυρκαγιάς πριν αυτή επεκταθεί.
-   Η πλήρης απουσία ενημέρωσης των χρηστών των δασών για τις ενέργειες που πρέπει απαραιτήτως να αποφεύγονται, καθώς και για τις απαραίτητες ενέργειες προφύλαξής τους και καταφυγής σε περίπτωση πυρκαγιάς[2].
-   Η «εμπρηστική» απουσία των απαραίτητων θεσμικών εργαλείων προστασίας του δασικού πλούτου της χώρας, που λειτουργεί ως ξεκάθαρο κίνητρο για εκούσιους εμπρησμούς με στόχο την καταπάτηση.

Από τον παραπάνω θλιβερό κατάλογο μπορεί εύκολα να διαπιστώσει κανείς ότι η πρόληψη της τεράστιας περιβαλλοντικής, ανθρωπιστικής και κοινωνικο-οικονομικής καταστροφής του 2007 ήταν δυνατή. Το 1998 μάλιστα είχε δημοσιευθεί επιστημονικό άρθρο του κορυφαίου έλληνα ειδικού στις δασικές πυρκαγιές Γαβριήλ Ξανθόπουλου, στο οποίο διατυπώθηκε η πρόβλεψη πως αν δεν σημειώνονταν μια σειρά από βελτιώσεις στο σύστημα δασοπροστασίας, ο κίνδυνος εκδήλωσης τεράστιων πυρκαγιών εντός της επόμενης δεκαετίας θα ήταν εξαιρετικά υψηλός. 

[η συνέχεια στη σελ. 102 του βιβλίου].


[1] Ως «τρίγωνο της φωτιάς ορίζεται ο συνδυασμός α) της θερμότητας με β) την παρουσία οξυγόνου που τροφοδοτεί την πυρκαγιά και γ) την ποσότητα, το είδος και την υγρασία της καύσιμης ύλης.
[2] Ένας εξαιρετικός οδηγός για την προστασία των δασών από τις πυρκαγιές και για την αποτελεσματική δασοπυρόσβεση είναι ο: Ξανθόπουλος Γαβριήλ. «Δασοπροστασία και δασοπυρόσβεση». Οδηγός για το περιβάλλον. WWF Ελλάς: Αθήνα, 2009.

Tuesday, 6 August 2013

τι έχει μείνει από την Φωτιά?

Αύγουστος 2007, Στύρα...μετά από λίγες μέρες ήρθε ο Κωστάκης Καραμανλής και μοίρασε τριχίλιαρα...


είναι απλά κωμικό...ή τραγικό?

η φωτιά να καίει δάσος στους πρόποδες της Πάρνηθας και μέσα στο δάσος να υπάρχουν "αγροικίες"...

αυτά τα σπίτια είναι αυθαίρετα, έτσι δεν είναι ?

και αν είναι, γιατί δεν τα είδε το gps του Σουφλιά από το 2007 για να τα γκρεμίσει?

για αυτά τα αυθαίρετα, θα μιλήσει καμιά ΜΚΟ?
για τον πυρομανή της Ρόδου του 2008, θυμάστε ποια ήταν η ποινή του ? χάδι, θα πει κανείς... 

θυμάστε, τότε, τα τριχίλιαρα που μοίραζαν οι της ΝΔ?

εκείνες τις μέρες αποφάσισα να ξεκινήσω αυτό το ταπεινό ιστολογιάκι...

και μετά από ένα χρόνο [Ιούλη 2008] έγραφα το παρακάτω κείμενο που είναι σαν να έχει γραφτεί σήμερα...πέντε χρόνια μετά...

==========================

Τι έχει μείνει από τη φωτιά;

Κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά

Του Γιάννη Ζαμπετάκη

izabet@chem. uoa.gr

http: //environmentfood. blogspot. com

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 29 Ιουλίου 2008
-----------------------------------------------

Η φωτιά από την αρχαιότητα είναι ένα αγαθό με τρομερές δυνατότητες. Χάρη στη φωτιά, μάθαμε να μαγειρεύουμε και να αλλάζουμε έτσι τη σύσταση της τροφής. Έτσι, από κυνηγοί-νομάδες, μπορέσαμε να φτιάξουμε πόλεις και να αρχίσουμε να δημιουργούμε σιγά σιγά τον πολιτισμό μας. Όλος ο κόσμος σήμερα ζει και κινείται και ταξιδεύει και εμπορεύεται χάρη στις μηχανές εσωτερικής καύσης. Σήμερα, όμως τι έχει μείνει απ΄ τη φωτιά;

Τι έχουμε μάθει ως κοινωνία και ως συντεταγμένη Πολιτεία από την τραγωδία του περασμένου καλοκαιριού (με τα 2.000.000 καμένα στρέμματα και τις 80 αδικοχαμένες ψυχές) για να μην την ξαναζήσουμε φέτος; Τι έχουμε μάθει από τα συνεχή θανατηφόρα δυστυχήματα στο Πέραμα (που γίνεται Πέρασμα στον Άδη, φευ); Γιατί κάνουμε τα ίδια λάθη ξανά και ξανά;

Για την οικονομία του κειμένου, ας δεχθούμε ότι η κάθε φωτιά αρχίζει από ατύχημα. Από ατύχημα γιατί το αμπάρι του πλοίου δεν ήταν πράγματι gas-free ή από ατύχημα που κάποιος πάει να κάψει ξερόχορτα και καίγεται όλη η Ρόδος... Ατύχημα όμως που επαναλαμβάνεται παύει να είναι ατύχημα και αρχίζει να είναι εγκληματική αμέλεια και στη συνέχεια έγκλημα κατά συρροήν!

Οι οκτώ ψυχές που βρήκαν τραγικό θάνατο στο Πέραμα στο πλοίο που- τι ειρωνεία της τύχης- λέγεται «Γκάζι της φιλίας» (Friendship Gas) χάθηκαν διότι η Πολιτεία δεν έκανε τους απαραίτητους ελέγχους. Αλλά κι όταν γίνονται αυτοί οι έλεγχοι, είμαστε σίγουροι ότι αυτοί οι έλεγχοι γίνονται επαρκώς; Πόσο καλά εκπαιδευμένοι και επαγγελματίες είναι οι ελεγκτές; Πρόθεση του γράφοντα δεν είναι να ψέξει τους ελεγκτές, αλλά αναρωτιόμαστε για την επαρκή κατάρτιση που τους δίνει η Πολιτεία.

Όλα αυτά βέβαια ας μη μας εκπλήσσουν που συμβαίνουν στην Ελλάδα, όπου η έννοια της «κουλτούρας ασφαλείας» είναι απλά... δύο λέξεις. Πόσα παιδιά χωρίς κράνος έχετε δει αγκαλιά
ΠΟΣΑ ΠΑΙΔΙΑ ΧΩΡΙΣ
κράνος έχετε δει αγκαλιά με τον γονιό τους σε μια μοτοσυκλέτα ή πόσα παιδιά πραγματικά πηγαινοέρχονται και χοροπηδάνε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου χωρίς ζώνη;
με τον γονιό τους σε μια μοτοσυκλέτα ή πόσα παιδιά πραγματικά πηγαινοέρχονται και χοροπηδάνε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου χωρίς ζώνη;

Το θέμα των ελέγχων και της εφαρμογής των νόμων δεν σκοτώνει όμως μόνο στο Πέραμα. Έχει σκοτώσει και δύο Αγγλάκια σε ένα ξενοδοχείο στην Κέρκυρα. Και δεν σκοτώνει μόνο ανθρώπους. Πλημμελείς έλεγχοι στο νερό σκοτώνουν τα ποτάμια και τις λίμνες μας. Τον Σεπτέμβριο του 2007, 70 φλαμίνγκο πέθαναν στην Κορώνεια ενώ τον Φεβρουάριο του 2008, 1.000 τόνοι ψαριών χάθηκαν στον Αμβρακικό Κόλπο. Σήμερα, ξέρουμε ότι νερό με αρσενικό έχουμε στη Χαλκιδική, νερό με νιτρικά και βενζόλιο έχουμε στην Αττική και η μόλυνση με το καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο έχει ταξιδέψει περισσότερο από 20 χλμ. και σήμερα έχει φτάσει από τα Οινόφυτα στα Βάγια.

Από όλους αυτούς τους θανάτους, τι έχουμε μάθει ως Πολιτεία; Τι έχουμε κάνει για να σταματήσουμε τα λάθη; Για να γίνουμε πιο ευνομούμενη κοινωνία; Για να σταματήσουμε το κακό, πρέπει να βρούμε τη γενεσιουργό αιτία. Στο νερό και στα αμπάρια των πλοίων, τα πράγματα είναι σχετικά απλά: κάποιοι ελεγκτές δεν κάνουν σωστά τη δουλειά τους.

Στις φωτιές όμως; Γιατί το Κτηματολόγιο δεν άρχισε από τις καμένες και τις προς καύση εκτάσεις για να κόψει κάθε κίνητρο εμπρησμού ή «αμέλειας»; Γιατί αρχίζει από Αθήνα και Θεσσαλονίκη; Μα, για καθαρά εισπρακτικούς λόγους... Άρα χρειαζόμαστε ως χώρα άμεσα Κτηματολόγιο Δασών και πλήρως εξοπλισμένη Πυροσβεστική Υπηρεσία.

Και μια πρόταση για το θέμα των ελεγκτών: το πρόβλημα είναι να τους εκπαιδεύσουμε ώστε να μιλούν ενιαία ελεγκτική γλώσσα, ανεξάρτητα σε ποιον ελεγκτικό μηχανισμό ανήκουν και να κάνουν πιο αποτελεσματικά τη δουλειά τους! Να τους μάθουμε πώς να κάνουν ελέγχους πιο στοχευμένους, με επιστημονικά κριτήρια βασισμένα στη σύγχρονη κείμενη νομοθεσία αλλά και στους ανερχόμενους διατροφικούς κινδύνους (π.χ. εξασθενές χρώμιο) και σε τελική ανάλυση να τους δώσουμε τοαποδεσμευμένο από πολιτικό κόστος- «βάλλετε κατά βούλησιν». Και όποιος ελεγχόμενος παρανομεί, πρέπει να του επιβάλλεται πρόστιμο άμεσα πληρωτέο. Διότι ο φόβος φυλάει τα έρημα και σήμερα είμαστε, ως πολίτες, πραγματικά έρημοι και τραγικά μόνοι...

=======

το μόνο καινύργιο που αξίζει να αναφερθεί είναι το κεφ. 7 που έχει γράψει η φίλη Θεοδότα Νάντσου (WWF Ελλάς) στο βιβλίο μας "Η Πράσινη Κρίση"

Κεφάλαιο 7
Δασικές μεγαπυρκαγιές στην Ελλάδα
7.1. Περιβαλλοντική κρίση ή καταστροφή;
7.2. Τα στάδια της κρίσης
7.2.1. Πρώτο στάδιο: Εκδήλωση της πυρκαγιάς
7.2.2. Δεύτερο στάδιο: Κινητοποίηση μηχανισμού
καταστολής
7.2.3. Τρίτο στάδιο: Αποτίμηση της καταστροφής
7.3. Θα μπορούσαν οι κρίσεις του 2007 και του 2009
να αποφευχθούν;
7.4. Ποιοι παράγοντες επηρέασαν την επίλυση
της κρίσης;
7.5. Ποια είναι τα μέσα εξόδου από την κρίση;
7.6. Τι οφείλουμε να «κρατήσουμε» από αυτή την κρίση; 


==============

 
Γιάννης Ζαμπετάκης


Υ.Γ. κλείνω μουσικά...





Monday, 5 August 2013

To log in or not to log in?



To log in or not to log in?

That’s the question for thousands of students like you, who now have options that their parents didn’t have when it comes to obtaining higher education. No longer does a student’s college debate center solely on the old question about state schools versus private education. Online schools have become legitimate sources of knowledge and career training, and students now have another major decision to make when it comes to choosing a school.

As the idea of earning your education online becomes more socially acceptable, more students are choosing to earn their education through online schools every year. It fits easily into busy schedules and can be a life-saver for nontraditional students who have concern like work and parenting. And although traditional college students—that is, students who have just finished high school and are heading to college for the first time—are also enrolling in online schools, many students have questions about the differences between online and offline schools.

Their concerns are not necessarily eased by the swarm of information, facts and figures that are offered by dozens of different online schools. It can be overwhelming to attempt to take in all of this information at once, and it’s easy to lose sight of what your number 1 concern ought to be: is online school the best choice for you?

[the full round table is here]

[Many thanks to Sally Roy for sharing this with us!
Yannis]
 

Friday, 2 August 2013

orthodoxy on causes of heart disease



this is great!

Fred Kummerow, a professor of comparative biosciences at the University of Illinois, describes his work, which contradicts commonly held notions about the role of dietary cholesterol. Credit: L. Brian Stauffe,

""In my view, the biggest setback in heart disease treatment has been the overuse of statins for the treatment of high cholesterol."

So, why all this fuss for products to reduce cholesterol? do they really work in protecting us against atheromatosis and Cardiovascular Diseases?


 Now compare the views of Kummerow to our own views...on the causes of heart disease as presented here...

and also check here about the side-effects of statins... 

They found that, compared with pravastatin, treatment with atorvastatin, rosuvastatin, or simvastatin—but not fluvastatin or lovastatin—was associated with an increased risk of incident diabetes in statin-naive older patients without diabetes.

------------

so, in brief where do we stand now?
how can we protect ourselves against CVDs...

the answer is going to be published very soon in a hypothesis paper of ours in JFS 

watch this space :-)

νέο βιβλίο "Χημεία Τροφίμων" / a new book on Food Chemistry


Καλοκαίρι 2013! Επιτέλους! μερικά καλοκαιρινά πρωινά με πρωινό καφέ με αυτή την θέα!
ότι πρέπει για το ξεκίνημα της μέρας πριν πέσω με τα μούτρα στο γράψιμο.
Βλέπετε η ερχόμενη χρονιά έχει πολλά βιβλία [2 καινούργια και μια επανέκδοση...]

Το πρώτο από αυτά έχει θέμα την "Χημεία Τροφίμων" , ένα βιβλίο που ετοιμάζουμε με τους Συναδέλφους στο Εργ. Χημείας Τροφίμων στο ΕΚΠΑ.
 
Αυτές τις μέρες γράφω για τις πρωτεΐνες...ξέρετε από πού βγαίνει η λέξη? ιδού η απάντηση.

=======

Summer 2013!
At last!
Summer days where I will enjoy my morning coffee with this view! Bliss!

these days are devoted to swimming and writting. It is going to be a busy "writting-books" year (two new books and one for his 2nd edition).

One of the new books in on Food Chemistry and I am wriiting it in collaboration with my colleagues in the Lab. of Food Chemistry in Univ. of Athens.
These days, I am writting the chapter on proteins. Do you know where the word "protein" comes from? Here is the answer.


Good morning ...with my favourite version of Summerwine

Thursday, 1 August 2013

the education Schindler's List in Greece today... another #success_story / οι λίστες της Ντροπής

Οι 2.122 εκπαιδευτικοί που βγαίνουν σε διαθεσιμότητα


Δείτε την οριστική λίστα:

http://s.enet.gr/resources/article-files/ele_0108_006_cmyk.pdf
http://s.enet.gr/resources/article-files/ele_0108_007_cmyk.pdf
http://s.enet.gr/resources/article-files/ele_0108_011_k.pdf
 

Ας συζητήσουμε για το νερό!

Νερό: δημόσιο αγαθό, μοναδικός φυσικός πόρος και περιβαλλοντικό αγαθό
Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, ένας φυσικός πόρος, που υπερβαίνει την έννοια της ιδιοκτησίας, καθώς αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την ύπαρξη ζωής, και κατά συνέπεια ανήκει σε κάθε έμβιο οργανισμό που κατοικεί στη Γη. Δεν πρόκειται για έναν κλασικό οικονομικό πόρο, αλλά πρωτίστως για ένα περιβαλλοντικό αγαθό, που εμπεριέχει εντούτοις σημαντικές οικονομικές παραμέτρους, λόγω των αναγκών ορθής διαχείρισης, επεξεργασίας, μεταφοράς και διανομής του.

Δημόσιος διάλογος για το νερό...
Το Δίκτυο ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ SOS παίρνει την πρωτοβουλία να ανοίξει / ξεκινήσει έναν ουσιαστικό διάλογο καταθέτοντας τις προτάσεις του για το δημόσιο χαρακτήρα και τις πολιτικές διαχείρισης του νερού, που εκτιμά ότι θα πρέπει να ακολουθηθούν στη χώρα μας εάν θέλουμε να απολαμβάνουν και οι επόμενες γενιές αυτόν τον τόσο πολύτιμο πόρο.
Παράλληλα καλεί όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τους πολίτες να συμμετάσχουν στο διάλογο έτσι ώστε να επιτευχθεί ουσιαστική δημόσια διαβούλευση με στόχο την καταγραφή και σύνθεση των διαφορετικών απόψεων και την κατάθεσή τους στους αρμόδιους φορείς, οι οποίοι μπορούν να τις αξιοποιήσουν για τη χάραξη ολοκληρωμένης πολιτικής για τα νερά με στόχο τη βιώσιμη διαχείρισή τους.
Ο ουσιαστικός δημόσιος διάλογος που θα πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς, τεχνικούς, οικονομικούς όρους και κανόνες διαχείρισης, καθώς και ενδεδειγμένη συμπεριφορά των πολιτών προϋποθέτει μόνο την πλήρη απεξάρτηση από μικροπολιτικά «παιχνίδια» τα οποία θέλουν να περιορίσουν το διάλογο σε επίπεδο ποδοσφαιρικής αντιπαράθεσης.
Τέλος θεωρείται κρίσιμη η βούληση και η φαντασία όλων των συμμετεχόντων για την προώθηση βιώσιμων επιλογών διαχείρισης νερού, οι οποίες να υπηρετούν το σήμερα και το αύριο της κοινωνίας και του περιβάλλοντος, ακόμη και εάν αποδειχτεί ότι χρειάζεται να αυξηθεί το πραγματικό κόστος που αναλογεί στον καθένα μας.

[η συνέχεια εδώ]