Saturday, 21 December 2013

για τον Ολυμπιακό...

Ο μπαμπάς μου (Αριστοτέλης Ζαμπετάκης) είναι εκείνος που με πήγε στο πέτρινο Καραϊσκάκη την δεκαετία του 1970 και σε εκείνον οφείλω την Ολυμπιακή μου ματιά και φιλοσοφία σήμερα. (thanx Daddy!)

Γράφει εδώ ο Αριστοτέλης σχετικά με αυτή την ανάρτηση:

"Ο Θρύλος μπήκε στη ζωή μου από τη δεκαετία του 1950 !

Πρόλαβα την εποχή του Μπέμπη , του Μουράτη , του Κοτρίδη και όλων των πραγματικά μεγάλων , που σημάδεψαν την νικηφόρο περίοδο των επόμενων δεκαετιών !

 Ξεχωρίζω τον Υφαντή , τον Γιούτσο , τον Σάββα τον Θεοδωρίδη , τον Γιώργο τον Σιδέρη , τον Δεληκάρη , το ντουέτο Μητρόπουλου και Αναστόπουλου και τόσους άλλους !

Το όνομα του Θρύλου και οι αγνοί Φίλαθλοί του αποτελούν μιά ενότητα , που τη χαρακτηρίζει η αγάπη για το ποδόσφαιρο και η λαϊκή ατμόσφαιρα του Λιμανιού !

Γιά χάρη του Πειραιά , όπως τραγουδά η αθάνατη Μελίνα για τα παιδιά του !!!

Τον Φασισμό και τον Ναζισμό ας τους αναζητήσουν  αλλού ...

Και από τον επίσημο Ολυμπιακό περιμένουμε να ξεριζώσει και να αποβάλλει από τις κερκίδες του Καραϊσκάκη κάθε ύποπτη παρουσία !!!! Γιά να μείνει πάντα καθαρός ο ΟΣΦΠ ! "  

Αριστοτέλης Ζαμπετάκης

Υ.Γ. (δικό μας)

ένα βιβλίο για τα Χριστούγεννα



κλείνουμε μουσικά...

με τα παιδιά του Πειραιά (τι άλλο?) όπως ακούστηκαν σε όλη την Υφήλιο το 2004, την χρονιά που πήραμε το Euro και γεννήθηκε ο Ναθάνιελ!







Στίχοι:  
Μάνος Χατζιδάκις
Μουσική:  
Μάνος Χατζιδάκις

Aπ’ το παράθυρό μου στέλνω
ένα δύο και τρία και τέσσερα φιλιά
που φτάνουν στο λιμάνι
ένα και δύο και τρία και τέσσερα πουλιά

Πώς ήθελα να είχα ένα και δύο
και τρία και τέσσερα παιδιά
που σαν θα μεγαλώσουν όλα
θα γίνουν λεβέντες για χάρη του Πειραιά


Όσο κι αν ψάξω, δεν βρίσκω άλλο λιμάνι
τρελή να με `χει κάνει, όσο τον Πειραιά
Που όταν βραδιάζει, τραγούδια μ’ αραδιάζει
και τις πενιές του αλλάζει, γεμίζει από παιδιά

Aπό την πόρτα μου σαν βγω
δεν υπάρχει κανείς που να μην τον αγαπώ
και σαν το βράδυ κοιμηθώ, ξέρω πως
ξέρω πως, πως θα τον ονειρευτώ

Πετράδια βάζω στο λαιμό, και μια χά
και μια χά , και μια χάντρα φυλακτό
γιατί τα βράδια καρτερώ, στο λιμάνι σαν βγω
κάποιον άγνωστο να βρω

Όσο κι αν ψάξω...


No comments: