Friday, 18 October 2013

creating doubts on toxicity



this newspaper article has been written (in greek) on the 7th April 2011 and it is about the role of the Junk Science in creating doubts about the toxicity of certain chemicals present in water and the food chain.
Today, for some reason, it is worth to remember it …again.
The article has been based on info derived from the book “Poisoned Profits”
and its main points follow:
In Hinkley, California, many people developed cancer due to hexavalent chromium  [Cr(VI)] pollution of the water linked to the activities of PG&E.
One of the scientists, Paustenbach, recruited as a paid expert for PG&E was Dr P. Cole, head of the Epidemiology Dept at the Univ. of Alabama. Among the duties of Dr Cole for PG&E, he was paid $600 to watch the Erin Bronkovich film.
Cole’s viewpoint has been clear: he has written that cancer rates in US have declined over the past 50 years, except for lung cancer.
Paustenbach and his group also conceived the idea of retaining a Chinese scientist for $2000) who had published data abot a region in China where Cr(VI)-polluted water was associated with high cancer rates, and having this by-then-ten-year-old study ghost-rewritten with PG&E funding. The new version, however, reversed the scientists’s original conclusion. Paustenbach presented the new version to the California panel and had it published in a scientific journal under the Chinese scientist’s name, without any indication of PG&E involvement and secret funding. The journal retracted the ghostwritten article once the improprieties were discovered years later.
Paustenbach earned over $7 million consulting for various corporations on Cr over 20 years.
The Erin Bronkovich and the more recent lawsuits were settled out of court for a total amount of $628 million.
P.S. (18.10.2013) the life of a human being is still…invaluable.

============

[το παρακάτω κείμενο έχει γραφτεί για το εξασθενές χρώμιο...στις 7.4.2011 / σήμερα όμως είναι κατά ένα "περίεργο" (sic) λόγο...εξαιρετικά επίκαιρο]


Πώς δημιουργούνται αμφιβολίες για την τοξικότητα;

Του Ιωάννη Ζαμπετάκη (Επικ. Καθ. Χημείας Τροφίμων, ΕΚΠΑ)
izabet@chem.uoa.gr
Οι αμφιβολίες οδηγούν στην καθυστέρηση νομοθετικών ενεργειών και συνεπώς σε δύο καταστάσεις: από τη μία η βιομηχανία συνεχίζει να ρυπαίνει με τον «αμφίβολης» (πλέον) τοξικότητας ρύπο και από την άλλη, το περιβάλλον ρυπαίνεται και ο καταναλωτής τοξινώνεται?
Στα προηγούμενα σημειώματά μας, από αυτή τη φιλόξενη στήλη, έχουμε δει πώς η βιομηχανία προσπαθεί συχνά πυκνά να δημιουργήσει αμφιβολίες σχετικά με την τοξικότητα κάποιων ενώσεων. Οι αμφιβολίες οδηγούν στην καθυστέρηση νομοθετικών ενεργειών και συνεπώς σε δύο καταστάσεις: από τη μία η βιομηχανία συνεχίζει να ρυπαίνει με τον «αμφίβολης» (πλέον) τοξικότητας ρύπο και από την άλλη, το περιβάλλον ρυπαίνεται και ο καταναλωτής τοξινώνεται?
Ας δούμε ένα πρόσφατο παράδειγμα δημιουργίας αμφιβολιών σχετικά με την τοξικότητα του πόσιμου νερού που περιέχει εξασθενές χρώμιο [Cr(VI)] δανεισμένο από το βιβλίο «Poisoned Profits» των Philip Shabecoff (που έκανε το περιβαλλοντικό ρεπορτάζ για τους New York Times) και Alice Shabecoff, εκδόσεις Random House, New York, 2008.
Στην ιστορία του Cr(VI), καταλυτικό ρόλο στη δημιουργία αμφιβολιών σχετικά με την τοξικότητά του έπαιξε η εταιρεία Exponent. Η εταιρεία PG&E που είχε προκαλέσει τη ρύπανση με Cr(VI) στο Hinkley ζήτησε από την Exponent να υποβαθμίσει την τοξικότητα του Cr(VI) ώστε να μειωθούν οι οικονομικές απαιτήσεις των κατοίκων που υπέφεραν από καρκίνο στο Hinkley.
O δρ Dennis Paustenbach, αντιπρόεδρος τη δεκαετία του 1990 της Exponent, ήταν ο επικεφαλής της ομάδας «υποβάθμισης της τοξικότητας του Cr(VI)». Η στρατηγική του Paustenbach ήταν η γνωστή τακτική των εταιρειών που θέλουν να υπεραμυνθούν ενός προϊόντος: να δημιουργήσει αμφιβολίες για την τοξικότητα, με άλλα λόγια να δημιουργήσει δεδομένα που να αποδεικνύουν ότι το Cr(VI) στο νερό δεν είναι τοξικό. Την ίδια στιγμή όμως, εκτός από αντιπρόεδρος της Exponent και σύμβουλος της PG&E ήταν μέλος της επιτροπής της πολιτείας της Καλιφόρνια που εξέταζε την τοξικότητα του Cr(VI) και θα πρότεινε αλλαγές (προς τα κάτω, βεβαίως!) στα νομικά όρια για το Cr(VI) στο νερό. Το μέρος της αναφοράς του που έγραψε γι’ αυτή την επιτροπή ήταν στην πραγματικότητα ένα κείμενο που ανέφερε μόνο τις θετικές δράσεις του χρωμίου (γενικά και όχι του καρκινογόνου Cr(VI)!) και το οποίο το είχε «ξεπατικώσει» αυτολεξεί από μια αναφορά που είχε γράψει στο παρελθόν για μια εταιρεία παραγωγής χρωμίου!
Δημιουργώντας αμφιβολίες
Ένας από τους επιστήμονες που ο Paustenbach χρησιμοποίησε σε αυτή του την τακτική με πληρωμή ήταν ο δρ Phillip Cole, επικεφαλής του Τμήματος Επιδημιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Alabama. Ένα από τα καθήκοντα του Cole ήταν να παρακολουθήσει την ταινία «Erin Brockovich» για το Hinkley με αμοιβή μόλις 600 δολ. (!) και απλά να αναφέρει σε επόμενες μελέτες του ότι οι περιπτώσεις καρκίνου στις ΗΠΑ έχουν μειωθεί τα τελευταία 50 χρόνια εκτός από τον καρκίνο των πνευμόνων. Με άλλα λόγια, προσπάθησε να δημιουργήσει αμφιβολίες για τις καρκινογενέσεις που προκαλεί το Cr(VI). Ο Paustenbach είχε και άλλη μια ιδέα: να επηρεάσει με αμοιβή 2.000 δολ. ένα Κινέζο επιστήμονα που είχε δημοσιεύσει μια εργασία σχετικά με μια περιοχή της Κίνας όπου το Cr(VI) στο νερό είχε συνδεθεί με υψηλά ποσοστά καρκίνων. Το αποτέλεσμα ήταν ο ερευνητής να ξαναγράψει το άρθρο του και να το δημοσιεύσει στο ίδιο περιοδικό όπου είχε δημοσιεύσει την αρχική του δουλειά. Αλλά αυτή την φορά, εξαιτίας της χρηματοδότησής του από την PG&E, η θέση του Κινέζου επιστήμονα ήταν κατ’ ουσία αθωωτική για το Cr(VI). Το περιοδικό ανακάλεσε το 2ο άρθρο όταν αποκαλύφθηκε η κρυφή χρηματοδότηση της 2ης δημοσίευσης από την PG&E.
Ο Paustenbach που έχει κερδίσει πάνω από 7.000.000 δολ. από εταιρείες της βιομηχανίας του χρωμίου σε μια περίοδο είκοσι χρόνων, τελικά αποβλήθηκε από την επιτροπή της Καλιφόρνια για το νερό και το Cr(VI). Την ίδια στιγμή με την αποβολή του, παραιτήθηκε από την Exponent ώστε να μην είναι αναγκασμένος να δημοσιεύσει την αποβολή του. Όταν παραιτήθηκε, ρωτήθηκε αν τα χρήματα που είχε κερδίσει ήταν στην ουσία εκμετάλλευση αντικρουόμενων συμφερόντων και απάντησε: «φυσικά και όχι. Ειλικρινά, στον κόσμο των αντικρουόμενων συμφερόντων στην επιστημονική κοινότητα, το ύψος των χρηματικών απολαβών δεν έχει καμία σχέση». Ακόμα και μετά την παραίτηση Paustenbach, η Exponent συνέχισε να ασκεί επιρροή στη βιομηχανία με χρηματοδότηση από την PG&E. Τελικά όμως η PG&E αναγκάστηκε να αποζημιώσει εξωδικαστικά τα θύματα του Hinkley με το ποσό των 628.000.000 δολ., παρά την πολυετή της προσπάθεια δημιουργίας αμφιβολιών σχετικά με την τοξικότητα του Cr(VI).

Y.Γ.  (18.10.2013) Η Ανθρώπινη Ζωή παραμένει όμως Ανεκτίμητης Αξίας!

1 comment:

Yannis Zabetakis said...

[από ένα Συναγωνιστή]

"Αγαπητέ μου Γιάννη
θέλω να σε ευχαριστήσω για την ενασχόλησή σου με το μεγάλο πρόβλημα της περιοχής μας.
Εδώ και 3 χρόνια καθημερινά δίνουμε ένα μεγάλο αλλά άνισο αγώνα."

========

Γ.Ζ. : καθήκον μου να βοηθήσω όσο μπορώ! Venceremos!!!