Monday, 23 September 2013

τα παιδιά στην κερκίδα είναι η μόνη σου ελπίδα...

στο δικό της πανό η ORIGINAL ανέφερε χαρακτηριστικά: «Φασίστες δολοφονούν, μπάτσοι συνεργούν και οι "300" παίζουν με τις ζωές μας».

λέει το άσμα, αλλά ποια παιδιά και σε ποια κερκίδα?
όχι του Ολυμπιακού! κι εξηγούμαι...


Για άλλη μια φορά, ντρέπομαι που οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού τσακώνονται μεταξύ τους...

Για άλλη μια φορά, μου έρχεται στο μυαλό ο θάνατος του Μιχάλη Φωτόπουλου και όσα έγραφα στις 26.2.2008

"όσοι διαβάζετε αυτό το ιστολόγιο ξέρετε τι ομάδα είμαι αλλά επειδή πάνω από τις ομάδες, μπαίνει η Ζωή και ο Άνθρωπος, διαβάστε και αυτό
29.3.2007 Αιματηρά επεισόδια στην Παιανία, ο Μιχάλης Φιλόπουλος πέφτει νεκρός από «χέρι» δολοφονικό. «Χέρι» ερυθρόλευκο;
30.3.2007 Επιστρέφω στην ΠΑΕ Ολυμπιακός (αυτοπροσώπως) την κάρτα μέλους μου. Υπήρξα μέλος από τον Ιούλιο του 2003 έως 30.3.07.
H πράξη μου ήταν ο ελάχιστος τρόπος σιωπηλής διαμαρτυρίας για το φονικό!
26.2.2008
Δέκα χούλιγκαν του Ολυμπιακού, εκ των οποίων οι πέντε είναι πρώην υπάλληλοι της ΠΑΕ, συμμετείχαν στη δολοφονία του άτυχου οπαδού του Παναθηναϊκού Μιχάλη Φιλόπουλου στο μακελειό της Παιανίας. Τους ενόχους δείχνει ο αντεισαγγελέας Εφετών Αρ.Φραγκιαδάκης, ο οποίος, με την πρότασή του προς το Συμβούλιο Εφετών, ζητά να καθίσουν στο εδώλιο συνολικά 26 οπαδοί.
Όπως γράφει Το Βήμα, όλοι -25 οπαδοί του Ολυμπιακού και μόνο ένας του Παναθηναϊκού- διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αιματηρή συμπλοκή πριν από τον αγώνα των γυναικείων ομάδων βόλεϊ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού ή και συνελήφθησαν μετέπειτα, όταν οι έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών οδήγησαν σε ολόκληρα οπλοστάσια κρυμμένα στα γραφεία των συλλόγων τους.
11 μήνες μετά το φονικό,
οι ένοχοι ακόμα κυκλοφορούν ελεύθερα χωρίς να έχουν προσαχθεί [ακόμα...] σε δίκη.
Η Δικαιοσύνη είναι τόσο τυφλή;
Τόσο λίγο αξίζει μια ζωή στην Ελλάδα σήμερα που δεν έχουμε το Σθένος ως κοινωνία να κάτσουμε στο σκαμνί του κατηγορούμενου τους Δολοφόνους του Μιχάλη;
Ως πατέρας και φίλαθλος του ΟΣΦΠ, ντρέπομαι [ακόμα] που αφήνουμε αυτούς τους Δολοφόνους να λεκιάζουν την ιστορία του Ολυμπιακού μας!
Και Εμείς, οι Ολυμπιακοί, πρέπει να πιέσουμε την Πολιτεία να κάνει τη Δίκη.
Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για έναν Άνθρωπο που έχασε τη ζωή του... σε μια συμπλοκή στρατών...
Αν δεν το κάνουμε , πώς εμείς οι γονείς μπορούμε να παίρνουμε τα παιδιά μας μαζί μας στο γήπεδο να τους δείξουμε τη χαρά του ποδοσφαίρου;
Πώς θα τα κάνουμε να αγαπήσουν τον αθλητισμό;
Πώς θα τα εμπνεύσουμε να αφήσουν τα pc και το Playstation και να παίξουν;
Ο Αθλητισμός είναι Πολιτισμός και τρόπος ζωής.
Σήμερα, τα Ελληνόπουλα, τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην ΕΕ, έχουν ανάγκη και τον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό.
Μπορούμε και πρέπει να τους τα δείξουμε, όπως μας τα έδειξαν οι γονείς μας στο ...πέτρινο Καραϊσκάκη..."

-----------------
και σήμερα???
το έγραψα στην αρχή...σήμερα... οι Ολυμπιακοί σύνδεσμοι τσακώνονται μεταξύ τους...
Ας κάνουμε μια βόλτα όμως σε άλλα γήπεδα να δούμε μερικά ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΠΑΝΟ.








Μπράβο σε αυτούς τους Φιλάθλους! (και κρίμα για τους Ολυμπιακούς που δεν τολμούν να καταδικάσουν την Χ.Α. - διαβάστε προσεκτικά την ανακοίνωση του Porto Leone που αναφέρει "Άντε λοιπόν το γράφουμε ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ την πράξη μέλους της χρυσής αυγής ενάντια σε εναν ελεύθερο άνθρωπο με την δικιά του ιδεολογία.")
δεν καταδικάζουν την Χ.Α. αλλά το μέλος της!
Και ο KillahP είχε, κατά τον Porto Leone, απλά την "δικιά του ιδεολογία" ...
Πόσο ντρέπομαι που είμαι ακόμη...(για πόσο ακόμη???) Ολυμπιακός...
===========
 

Στίχοι:  
Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική:  
Νίκος Πορτοκάλογλου

Τα καράβια μου καίω
τα καράβια μου καίω τα καίω
δε θα πάω πουθενά.

Μπρος στα πόδια σου κλαίω
μη μ’αφήσεις σου λέω σου λέω
να σ’αφήσω ξανά.

Κι ας μη μου ’χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να ’βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.

Τα παιδιά στην κερκίδα
είναι η μόνη σου ελπίδα
πρωινός ουρανός


Σταυρωμένη πατρίδα
μες στα μάτια σου είδα αχ είδα
της ανάστασης φως.

Κι ας μη μου ’χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να ’βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.

Όποιος σε δει
για μια στιγμή
δίχως του πένθους
το μαύρο μανδύα.
Θα ’σαι εσύ
θεά γυμνή
η αμαρτία του
κι η τιμωρία.
Σαν οπτασία
για μια ζωή.

Κι ας μη μου ’χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
στην έρημη χώρα
ώσπου να ’βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.
 

No comments: