Tuesday, 12 February 2013

Όταν οι άρχοντες γνωρίζουν την άρνηση κι αγνοούν την μάθηση…

...
 Του Γιάννη Ζαμπετάκη
Επίκουρου Καθηγητή Χημείας Τροφίμων
ΕΚΠΑ

 www.ekfrasi.net
...


Τα νέα είναι πραγματικά σοκαριστικά: το Δημοτικό Συμβούλιο της Νέας Φιλαδέλφειας-Νέας Χαλκηδόνας στις 30.12.2012 αποφάσισε να μην συμμετάσχει η πόλη μας στο 100% επιδοτούμενο πρόγραμμα «Διά Βίου Μάθηση» (με 14 ψήφους υπέρ της συμμετοχής και 15 ψήφους κατά).
Τα οξύμωρα είναι πολλά και οι απορίες απλά μεγάλες. Αν δούμε ποιοι 15 δημοτικοί σύμβουλοι ψήφισαν ώστε να μην έρθει στην πόλη μας αυτό το πρόγραμμα εκπαίδευσης είναι πραγματικά να λυπάται κανείς. Και να αγωνιά για το μέλλον αυτής της πόλης…Μιας και ανάμεσα στους 15 συμβούλους υπάρχουν νέοι άνθρωποι, δάσκαλοι, πρώην και υποψήφιοι (στις πρόσφατες εκλογές) Δήμαρχοι.

Όλοι αυτοί λοιπόν αποφάσισαν να πουν όχι στην διά βίου μάθηση των συμπολιτών μας.

Σήμερα που η ανεργία καλπάζει, η μάθηση και η εκπαίδευση παίρνουν άλλο ρόλο, λυτρωτικό και επαναστατικό. Σήμερα, που η δημόσια παιδεία υποβαθμίζεται με μνημονιακά επιχειρηματάκια, υπάρχουν Αριστεροί που λένε όχι στη διά βίου μάθηση; 

[Για τους Δεξιούς δεν μιλώ, παραδοσιακά η Δεξιά σε παγκόσμιο επίπεδο δεν θέλει μορφωμένο τον Λαό…]

Ως Δάσκαλος και ως γονιός μού είναι αδύνατον να κατανοήσω τα επιχειρήματα των 15…Μου είναι αδύνατον να καταλάβω πώς είπαμε όχι σε ένα πρόγραμμα που θα πρόσφερε (έστω και) δύο δράμια γνώσης (έστω και) σ’ένα συμπολίτη μας.

Αλλά μου είναι εύκολο να καταλάβω γιατί ο Λαός έχει πια αηδιάσει από όλους τους πολιτικούς. Μου είναι πια εύκολο να καταλάβω γιατί 38% των ψηφοφόρων δεν πήγαν να ψηφίσουν στις προηγούμενες βουλευτικές εκλογές. Μου είναι πιο εύκολο να δω γιατί φουντώνει ο φασισμός και ο ναζισμός. Διότι, η πραγματική παιδεία μειώνεται, το μυαλό κλείνει και αυτό το κλείσιμο επωάζει το αυγό του φιδιού και τον φόβο. Ο φόβος όμως μόνο δεινά μπορεί να φέρει στην Κοινωνία.

Είναι πια φανερό ότι κανένας άρχοντας (σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο) δεν είναι σε θέση να καταλάβει και να αφουγκραστεί την αγωνία του μέσου συνανθρώπου μας, τον φόβο για ένα αδυσώπητο αύριο για μας και για τα παιδιά μας, την αγωνία για Μόρφωση και Παιδεία, για μια αξιοπρεπή εργασία, για μια Αξιοβίωτη Ζωή

Κρίμα θα μπορούσαμε να πούμε, αλλά με ένα (ακόμη) κρίμα δεν γίνεται τίποτα…

Αυτό που αξίζει να κάνουμε είναι τούτο και είναι απλό: απλά να θυμηθούμε την εν λόγω ψηφοφορία (για την Διά Βίου Μάθηση) όταν κάποιοι από τους 15 μας ζητήσουν την ψήφο μας στις επόμενες δημοτικές εκλογές…

No comments: