Tuesday, 28 August 2012

καλοκαίρι 2012. τα βιβλία που διάβασα

η αντίστροφη μέτρηση ξεκίνησε, σε λίγες μέρες ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, τα παιδιά στο σχολειό (τριτάκι και πρωτάκι είμαστε φέτος!) κι εγώ στο μεγάλο το σχολειό στην Πανεπιστημιούπολη.

κι επειδή ένας καλός τρόπος που υπάρχει να κλείνω μέσα μου όλα τα χρώματα και τα αρώματα του καλοκαιριού είναι να θυμάμαι τα βιβλία που διάβασα, με ποια θέα τα διάβασα, πόσο αιγαιοπελαγίτικο μπλε είχα στα μάτια μου και τι νότες στα αυτιά, στο μυαλό και στην καρδιά,

ας δούμε τι [εξωσχολικά] διάβασα φέτος...

και τα 4 βιβλία που κατάφερα να διαβάσω έχουν να κάνουν με ένα περίεργο τρόπο με κάτι που δεν είμαστε καλοί στην Ελλάδα, την λεγόμενη διαχείριση κρίσεων.  κρίση περιβαλλοντική το πρώτο,  κρίση εκπαιδευτική το δεύτερο,  κρίση οικογενειακή το τρίτο, κρίση διαφορετικότητας το τέταρτο...

2 ελληνικά 

1.  το σμήνος
με άριστα το 10, θα του έβαζα 7, καλό στόρι, καλούτσικη γραφή, κακή μετάφραση, από κάποιο σημείο και μετά καταντά κουραστικό [να κουβαλάς στην παραλία 1000 σελίδες είναι κάπως κουραστικό...]
2.  ο δάσκαλος
με άριστα το 10, 5-6 μετά βίας, εξαιρετική μετάφραση και αρκετά ενδιαφέρουσες ιστορίες από έναν μάλλον κακό δάσκαλο,
επιμύθιο...μάλλον στην Ευρώπη έχουμε καλύτερους δασκάλους...

και 2 αγγλικά

3.  Families and How to Survive Them
εξαιρετικό βιβλίο, 9/10, το μόνο μειονέκτημα είναι ότι κάποια στιγμή καταντά κουραστικός ο διάλογος των 2 συγγραφέων. Αλλά αξίζει τον κόπο μιας και καταπιάνεται με θέματα που ταλαιπωρούν όλες τις οικογένειες...πόσο μάλλον τις προβληματικές!!!
δηλ. σχεδόν (ή μήπως όλες?) όλες τις ελληνικές!

και το αγαπημένο μου του καλοκαιριού...

4.  Pigeon English
ο κόσμος μέσα από τα μάτια ενός εντεκάχρονου κάπου στο Λονδίνο, με απίστευτο χιούμορ και μια αισιόδοξη θλίψη... Τέλειο!!! 10 με τόνο!!!

Υ.Γ. εσείς τι διαβάσατε? κάτι καλό που να μας ταξιδεύει μακριά από τρόικες και τους εγχώριους ανίκανους πολιτικούς μας ταγούς? 
 

Saturday, 25 August 2012

η φωτιά...


η φωτιά στις Αφίδνες/Κρυονέρι/Αγιο Στέφανο ξεκίνησε στις 4πμ και η φωτογραφία αυτή είναι σήμερα το πρωί στις 5πμ... [πικρές μνήμες του 2007 ξυπνάνε όταν τέτοια μέρα καιγόντουσαν τα Στύρα...]

τόσο μεγάλο μέτωπο σε μια ώρα καμιά φωτιά δεν μπορεί να αναπτύξει με άνεμο 4-5 μποφόρ...
ως πυρόπληκτος στα Στύρα [βλ. φωτό πάνω πάνω στο blog] μπορώ να το πω αυτό...

απορία: γιατί ίσως μερικοί να θέλουν να κάψουν εκείνη την περιοχή?  

κάθε απάντηση/σχόλιο ευπρόσδεκτο...

για να δούμε σε τι κοινωνία ζούμε...και γιατί πρέπει να ζούμε εμπρησμό κάθε φορά χωροθέτησης του οτιδήποτε...

όπως το 2009...στην Αττική που η φωτιά ξεκίνησε από τον Βαρνάβα...

Υ.Γ. τι έχει μείνει από την φωτιά? [ΤΑ ΝΕΑ, 29.7.2008] 
δυστυχώς ακόμα επίκαιρο...

Sunday, 19 August 2012

τα ψεύτικα τα λόγια...τα μεγάλα



τους θυμάσαι να σου λένε ότι δεν θα έχουμε άλλες οριζόντιες περικοπές μισθών και συντάξεων?
τους θυμάσαι να σου λένε ότι δεν πάει άλλο η ύφεση και χρειαζόμαστε ανάπτυξη?
τους θυμάσαι να σου τάζουν ότι θα επαναδιαπραγματευτούν το μνημόνιο και θα ελαφρύνουν τα βάρη των μικρομεσαίων?

όλα αυτά, τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μας έλεγαν μέχρι και στις 17.6, και λίγες μέρες μετά όταν η ΔΗΜΑΡ έκανε μια κωλοτούμπα και πήγε μαζί με τα κόμματα του μνημονίου και της οικονομικής μας υποδούλωσης...

τα θυμάσαι όλα αυτά?

αν όχι, έχεις κοντή μνήμη και καλά να πάθεις!

αν ναι, τώρα που αποδεικνύεται ότι μας έλεγαν ΨΕΜΑΤΑ χοντρά, τι θα κάνεις?
θα τους κοιτάς με μια κατσούφικη διάθεση μοιρολατρίας?
μέχρι να σου ρουφήξουν και την τελευταία σταγόνα του αίματός σου?

μοιραίος και άβουλος αντάμα, προσμένεις για ένα θάμα, που λέει και ο ποιητής...

αλλά θαύμα με αυτή την μνηνομιακή ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΗ συνταγή δεν μπορεί να υπάρξει...

και έτσι η ύφεση βαθαίνει, η ανεργία μεγαλώνει και το δίλημμα επανέρχεται αδυσώπυτο

"αυτοκτονία ή μετανάστευση" ?




Sunday, 5 August 2012

η προσωπική μας ευθύνη...


ο αγωγός του δεύτερου "πολίτη"...

Είναι ένας «πολίτης» σε ένα χωριό δίπλα στη θάλασσα που έχει στο σπίτι του ένα πηγάδι. Το πηγάδι βγάζει πια υφάλμυρο νερό λόγω υπεράντλησης [από κάτι γεωτρήσεις κάποιων άλλων «πολιτών» λίγα χωράφια πιο κάτω…]. Αντί να έχει λοιπόν ένα πηγάδι άχρηστο σκέφτηκε να το «αξιοποιήσει». Πώς; Πολύ απλά: μετατρέποντάς το σε …βόθρο! Έτσι τα λύματα του σπιτιού του πήγαιναν απ’ευθείας στο πηγάδι και από εκεί στον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα… Είναι μια δοκιμασμένη πρακτική που την κάνουν και μερικές βιομηχανίες με …τοξικά απόβλητα…σε ένα ποτάμι από την άλλη μεριά της θάλασσας…

Ένας άλλος «πολίτης» στο διπλανό χωριό άκουσε για τον «πολίτη» του χωριού της από πάνω παραγράφου. Τούτος όμως δεν είχε πηγάδι στο κτήμα του…και έτσι σκαρφίστηκε μια άλλη μέθοδο: παροχεύτευση των βοθρολυμάτων του σε παρακείμενη ρεματιά. Έτσι και τούτος ο «πολίτης» σταμάτησε να γεμίζει τον βόθρο του και …ησύχασε από ένα έξοδο (άδειασμα βόθρου)…Τα λύματα λοιπόν πάνε στην ρεματιά και από εκεί στη θάλασσα…Το ποιος κάνει μπάνιο σε αυτή τη θάλασσα δεν αφορά τον «πολίτη»…

Ο Δήμαρχος (ο υπεύθυνος εκ του νόμου για την Ύδρευση και την Αποχέτευση της περιοχής που ζουν οι «πολίτες» μας) είναι πολυάσχολος με το να διοργανώνει καλοκαιρινά πανηγύρια…Πού χρόνος για να ασχοληθεί με την ηπατίτιδα, τύφο, χολέρα και όλα αυτά που εγκυμονούν τα λύματα του δεύτερου «πολίτη» μας αλλά και τα κολοβακτηρίδια που επιμολύνουν τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα από το πηγάδι του πρώτου «πολίτη» μας…

΄Αλλωστε και οι δύο «πολίτες» είναι ψηφοφόροι του…  

Οι υπόλοιποι πολίτες και «πολίτες» των δύο χωριών απλά παρακολουθούν και σωπαίνουν…Το να μιλήσεις θα σε κάνει στόχο και για τέτοια είμαστε τέτοιες ώρες;;;
Omerta λοιπόν και Δόξα τω Θεώ…

Η παραπάνω ιστορία είναι φανταστική και ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα. Τέτοιους «πολίτες» όμως ΔΕΝ έχει αυτή η χώρα, αυτό το Νησί, αυτή η πατρίδα…

Υ.Γ.
Στην Ελλάδα είμαστε τόσο μα τόσο προχώ που καμιά εξουσία (πολιτική ή τοπική) και κανένα σχολείο δεν μπορεί να μας κάνει «ανθρώπους»…είμαστε όλοι μας υπεράνω νόμων, διαδικασιών και ηθικής ευνομίας… Είμαστε άξιοι της μοίρας… Είμαστε «πολίτες»…