Sunday, 24 June 2012

Καινοτομία και Ανάπτυξη

Το ζητούμενο για τον τόπο σήμερα είναι να αποκτήσει άμεσα ένα σχέδιο δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας.

Η χώρα μας αιμορραγεί με διπλό τρόπο: τα καλύτερα μυαλά φεύγουν κάθε μέρα που περνά προς το εξωτερικό ενώ νέοι άνθρωποι αυτοκτονούν.

Άρα το πρώτο ζητούμενο για την Αριστερά σήμερα είναι να δώσει πλήρη και σαφή απάντηση σε τούτο το ερώτημα: πώς μπορούμε να δημιουργήσουμε δουλειές με σίγουρο μέλλον και καλό εισόδημα;
 
Όσο δύσκολο και να φαίνεται το ερώτημα, η απάντηση είναι απλή.

Βιώνοντας κάθε μέρα για πάνω από δέκα χρόνια αυτό το ερώτημα και προσπαθώντας να κάνω την απάντησή του πράξη στην καθημερινή μου διδακτική και ερευνητική πρακτική, επιτρέψτε μου να μοιραστώ μερικές σκέψεις μου μαζί σας.

[ η συνέχεια εδώ]

----------------
Υ.Γ.

Στην υγειά μας, με ελιά...

 

Saturday, 23 June 2012

μα καλά γιατί υπάρχουν τόσο πολλοί και τόσο πολύ άμπαλοι εκεί έξω;;;





όλη μέρα σήμερα ακούω διθυράμβους για την Εθνική μας, τον Σάντος [τον συντηρητικό πορτογάλο] και το πόσο καλά έπαιξαν τα παιδιά "μας" με τους γερμανούς αντιπάλους...
μα καλά τόση αμπαλίαση γιατί έχει πέσει ;;;

Τα πράγματα στην μπαλίτσα είναι απλά!

άμα στήνεις την ομάδα με σύστημα 10-0-0 και απέναντι έχεις τον οζίλ, τον κεντίρα (γερμανοί πρώτης γενιάς!...άρα ...?) και 2-3 άλλους με βρώμικο πόδι...εεε τότε θα το ρουφήξεις το γκολάκι...

άμα στήνεις την ομάδα και ελπίζεις σε μια κόντρα που θα σου κάνει ο νίνης (το μωρό)...

άμα στήνεις την ομάδα με τον μάκο αντί να βάλεις μέσους που να μασάνε σίδερα...
εεε, τότε και λίγα φάγαμε χθες...

δεν θέλει και πολύ μυαλό!

στο β'ημίχρονο με φωτάκη αντί μάκου και τον τόρο στη θέση του ΑΝΥΠΑΡΚΤΟΥ τζαβέλα, παίξαμε πολύ καλύτερα...

αν ο σάντος είχε αφήσει στην Αθήνα τον χαλκιά, τον λυμπερό, τον κατσού και τον κάρα...όλα τα παιδιά με 85 χρόνια ποδοσφαιρικά ένσημα...και μπορούσε να στήσει μια νέα ομάδα...τότε ΔΕΝ ΘΑ ήταν σάντος αλλά κάποιος προπονητής αξίας!

σαν αυτό που χρειάζεται η εθνική ομάδα και όχι άλλο πια τον καρασυντηρητικό πορτογάλο...

και κάτι ακόμα...

επειδή πολλοί λένε (αθλητικές πένες ολκής, μη χέ....!!) ότι η Γερμανία είναι ομαδάρα...ας δουν τι θα κάνει η Ισπανία απόψε, στον Ημιτελικό και στον ...Τελικό...


and now...let's face the reality: troika is back...


it was a good break, few weeks without troika, few weeks talking about football and other stuff, a couple of elections (so so disappointing! 37 % did not go to vote on 17th June and 7% of those who voted chose a fascist party...),

but now the journey is over...

Just yesterday, the Greek government was hit by double health scare
and the greek national football team was stuffed by our lenders...[4-2] [look closely at Merkel's face expression...]



but the worst is yet to come...
On Monday, troika is back and the greek goverment (albeit "new" but so old in essence) is in intensive care...just as the greek economy...

Who is going to "negotiate" the memorandum with them? 

Who is going to "veto" the new measures that are approaching like an avalanche?

Who is going to care about the poor and the unemployed?

It is hard to believe that the "new" PM with his new cabinet have the guts to do all that...

P.S. if we can not support our "heavy industry" (i.e. tourism) there is no hope at all...

[The first obvious blow to Greek tourism came when the country suspended international rail services 16 months ago. Since then, it's gone right off the rails. Before last weekend's election, nightmare scenarios were painted in the media of food shortages, street protests and a withdrawal from the euro]




Monday, 18 June 2012

το μετεκλογικό δίλημμα...


στη χθεσινή μάχη χάσαμε...
μιας και φοβηθήκαμε ...να γράψουμε ιστορία...



Από σήμερα ένα αλλιώτικο τοπίο ξημέρωσε: με χαμογελαστούς τους ασπροκολλάρους (white-collars) της Τρόικας, με χαρούμενα τα χρηματιστήρια αλλά και με μια γλυκόπικρη γεύση.

Και από σήμερα, ο αγώνας (ο προσωπικός του καθενός) αλλά και ο συλλογικός για το γενικό καλό πρέπει να συνεχιστεί σε μια χώρα με 37% αποχή, 7% Χρυσή Αυγή , και με την ΝΔ πρώτο κόμμα (σαν να μην υπήρξε ποτέ η εποχή Κώστα Καραμανλή Jr και τα απίστευτα ανέκδοτα περί Playstation).

Η νέα κυβέρνηση (που μόνο "νέα" δεν θα είναι) θα κληθεί να λύσει το πρόβλημα με τα ίδια αποτυχημένα εργαλεία του παρελθόντος.

Με παλιά εργαλεία και υπόδουλη σκέψη όμως κανένας και ποτέ δεν μπόρεσε να αλλάξει μια χώρα...πόσο μάλλον μια χώρα με 23% επίσημη ανεργία και 55% ανεργία των νέων!!!

Αργά ή γρήγορα, η αποτυχία είναι απόλυτα προδιαγεγραμμένη και το δράμα των άνεργων νέων αλλά και των νέων με μισθούς πείνας θα συνεχισθεί, δυστυχώς, αμείωτο...


Και το μόνο αναπάντητο ερώτημα που μένει είναι αυτό που μου είπε ένας φίλος χθες το βράδυ: "μας λένε να αλλάξουμε την χώρα...Μήπως πρέπει να σκεφτούμε να αλλάξουμε χώρα;"

Απάντηση υπάρχει; Με μια ακόμη μνημονιακή κυβέρνηση έτοιμη να αναλάβει...;;;


Friday, 15 June 2012

η σύγκρουση δύο κόσμων


την  Κυριακή συγκρούνονται δύο κόσμοι,
ο ένας είναι ο αστικός, ο "του καλού παιδιού",  του "καθώς πρέπει" μαθητή που είχαμε όλοι μας συμμαθητή στην τάξη, με καθαρή τσάντα, αψεγάδιαστη χωρίστρα στο μαλλάκι, καλοσιδερωμένα ρούχα, άριστος "παπαγάλος" στα μαθήματα και με σίγουρη δουλειά στη εταιρεία του μπαμπά ή των φίλων του μπαμπά.

Ο άλλος κόσμος (ο δικός μου) είναι λίγο πιο "άτακτος" στη σκέψη. Δεν ακολουθεί την  πεπατημένη "λογική" των μνημονίων και του "καλού" παιδιού αλλά προσπαθεί αξιοποιώντας τα "καθεστωτικά εργαλεία" και τις "ευρωπαϊκές διαδικασίες" να δει με μια φρέσκια ματιά τον κόσμο, χωρίς ταμπού, εξαρτήσεις και "λουμπάγκο σκέψης". Μόνο έτσι θα μπορέσει ο καθένας μας να δει με μια αχνή αισιοδοξία το μέλλον και να σκάσει ένα μικρό χαμόγελο στο χειλάκι του.
Αυτήν την αισιοδοξία και αυτό το χαμόγελο τα έχουμε όλοι μας ανάγκη και χωρίς αυτά...η κοινωνία βαδίζει προς μισαλλοδοξία, μίσος, ρατσισμό, αυτοκτονίες...

Η γραφή που έχει αφήσει πίσω ο πρώτος κόσμος, ο αστικός είναι απλά χρεωκοπημένη! Με ή χωρίς μνημόνιο! Δείτε τα συσσίτια, τους άνεργους, τις αυτοκτονίες, τα κλειστά μαγαζιά, το διογκούμενο χρέος και έλλειμα, την ανεργία, την εργασιακή ζούγκλα που έκαναν μέσα σε 2 χρόνια, την ανεργία των νέων...Και να μην ξεχάσουμε την έλλειψη των βιβλίων στα σχολεία, την λιγοστή θέρμανση στις τάξεις των παιδιών μας, ένα παραμελημένο εκπαιδευτικό σύστημα μιας και ο κόσμος αυτός δεν θέλει μορφωμένους ανθρώπους αλλά φτηνό εργατικό δυναμικό...


Η σύγκρουση της Κυριακής ανάμεσα στον χρεωκοπημένο και στο νέο, τι θα βγάλει άραγε; Τα όνειρά μας θα μπορούν να υπάρχουν την Δευτέρα το πρωί;

Ζητάμε πολλά! Και ελπίζουμε σε περισσότερα...


Sunday, 10 June 2012

Το κούρεμα για την Κυριακή: Σύριζα

Όποιο αστικό μέσο κι αν διαβάσω, σε όποιον αστό κι αν μιλήσω...όλοι επαναλαμβάνουν το κοινότοπο πια δίλημμα "ευρώ ή σύριζα"...
Μεγαλοδημοσιογράφοι, γραφιάδες, καλαμαράδες και άλλοι περισπούδαστοι έχουν σπαταλήσει τόσες ώρες (ελέυθερης;) σκέψης και τόσα ηλεκτρόνια και φωτόνια για να γράψουν κείμενα κενά πολιτικών επιχειρημάτων αλλά με μια ευκρινή συνιστώσα: πώς να κάνουμε πόλεμο στον Σύριζα...

Σε όλους αυτούς και όλους εσάς...απαντώ με ένα ερώτημα: το κόμμα του Βατοπεδίου που μας κυβέρνησε πέντε χρόνια και κάτι ψιλά (2004-2009), το κόμμα της ασύμμετρης απειλής αλλά και των μεγάλων πυρκαγιών με τόσες και τόσες αδικοχαμένες ψυχές, το κόμμα των "διπλών βιβλίων" αλλά και του κάρβουνου συνάμα με την απόλυτη δημοσιονομική εκτροπή (γνωστή στις Βρυξέλλες από ...τότε) αυτό το κόμμα πώς λέγεται; ΝΔ δεν λέγεται; 

Και πώς μπορούμε να είμαστε  τόσο σίγουροι ότι με τον Αντώνη Σαμαρά (τον θυμάστε ως ΥπΕξ να διαβεβαιώνει τον Αλβανικό λαό εν έτει 1990 / 1991 ότι η Ελλάδα είναι το ιδανικό μέρος για ...μεταναστάτες; και μετά θυμάστε τα χριστιανορθόδοξα συλλαλητήρια της ξεφτίλας;), υπό την καθοδήγηση αυτού του ηγέτη λοιπόν, είναι σίγουρο ότι η ΝΔ είναι ένα άλλο κόμμα που έχει μάθει από τα τόσο μα τόσο πρόσφατα τεράστια λάθη και πολιτικά ψέματα;

Κρίνοντας το τότε παρελθόν του ανδρός Σαμαρά αλλά και τις πρόσφατες πολιτικές κυβισθήσεις της ΝΔ, πώς μπορούμε να εμπιστευτούμε αυτό το κόμμα;

Το κόμμα που έφερε στην Εξουσία τον Γιώργο Παπανδρέου Junior που αποδείχθηκε τόσο μα τόσο πολιτικά junior και που οδήγησε την Ελλάδα στην αγχόνη του ΔΝΤ και των μνημονίων;

Αυτά τα λάθη πώς να τα ξεχάσουμε;

Διότι άλλο τα λάθη και άλλο η Λήθη που μας ζητούν να δείξουμε την Κυριακή...

Αλλά ένας Λαός χωρίς Μνήμη και με μόνο Λήθη, αύριο δεν έχει...

Κι εγώ τα παιδιά μου (τόσο στο Πανεπιστήμιο όσο και τα βιολογικά μου) θέλω να τα κοιτώ στα μάτια και να ελπίζω στο να κάνουν την σπίθα του βλέμματός τους δημιουργικό τραγούδι...πάνω και πέρα από προδοτικά μνημόνια που το μόνο που κάνουν είναι να μειώνουν τους μισθούς και να αυξάνουν την ανεργία των Νέων...(55% σήμερα...)


Γιάννης Ζαμπετάκης

ΥΓ. Απάντηση στα παραπάνω ρητορικά ερωτήματα μάλλον δεν υπάρχει...όσο κι αν προσπαθείτε...γι'αυτό και στις 17.6 θα (τους) ξανακουρέψω ΣΥΡΙΖΑ! 

Υ.Γ.2. το καναδικό CBC θα κάνει τις αμέσως επόμενες μέρες ένα αφιέρωμα στην Ελλάδα και θα μιλήσει σε ανθρώπους που ψήφιζαν ΠΑΣΟΚ αλλά τώρα θα "το ρίξουν" ΣΥΡΙΖΑ...μέχρι κι οι Καναδοί κατάλαβαν τα μνημονιακά αστικά ψευτοδιλήμματα...

Friday, 8 June 2012

το μενού ενός βρυκόλακα / the road to hell





ορεκτικό: μνημόνιο 1 αλά γκρεκ
[η ανεργία και το έλλειμα αυξήθηκαν!]


κυρίως πιάτο: μνημόνιο 2 αλά γκρεκ
[η ανεργία και το έλλειμα ...αυξήθηκαν και άλλο]

επιδόρπιο: μνημόνιο αλ'εσπανιόλ
[η ανεργία και το έλλειμα...guess what??!!]

----------------

ο θάνατος της νέας γενιάς σε όλο τον Ευρωπαϊκό Νότο...

Υ.Γ. μετανάστευση ή αυτοκτονία???





Wednesday, 6 June 2012

γράμμα από το Saint Andrews

καλεσμένος στο Πανεπιστήμιο του Saint Andrews, να μιλήσω για την δουλειά μας  στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας.

Tο κτίριο που στεγάζεται το εδώ Χημικό έχει θέα στην παραλία της πόλης, όπου έχουν γυριστεί οι δρόμοι της φωτιάς [chariots of fire].

οι σκέψεις ροβολάνε σε ατραπούς περί ελευθερίας, ανεξαρτησίας, επιστημονικής έρευνας κλπ.
οι αθλητές στην ταινία δεν το έβαλαν κάτω και με πενιχρά μέσα αλλά με ατέλειωτο πείσμα πέτυχαν πολλά...
Eμείς στην Ελλάδα το μπορούμε? το θέλουμε? να διώξουμε τον φασισμό του μνημονίου και του ΔΝΤ? ενός φασισμού που έχει αφήσει τα Πανεπιστήμιά μας χωρίς χρηματοδότηση? και προδιαγράφει ένα μαύρο μέλλον για τους αποφοίτους μας?

ουφ, τα συναισθήματα πολλά...

ας μιλήσει η μουσική...