Saturday, 24 November 2012

Δόξα Αγίας Άννης - Άτταλος 0-2





[στο ποδόσφαιρο υπάρχει πάντα η μάχη μέσα στις 4 γραμμές του γηπέδου και η μάχη στην κερκίδα...στην 2η μάχη, είναι αφιερωμένο το υστερόγραφο του σημερινού ρεπορτάζ]

Το σερί των νικηφόρων εμφανίσεων συνέχισε σήμερα η ομάδα των προτζούνιορ του Συλλόγου μας. Τα παιδιά μας υπό την εμπνευσμένη και ήρεμη-δύναμη καθοδήγηση του Κώστα Στεφάνου, σημείωσαν άλλη μια νίκη, αυτή την φορά όχι τόσο εύκολη όσο δείχνει το τελικό σκορ αλλά ίσως πιο εμφαντική και σημαντική από τις προηγούμενες!

Ο αγώνας ήταν αμφίρροπος, η μπάλα πήγαινε πάνω κάτω, στο χώρο του κέντρου γίνονταν ομηρικές μάχες αλλά εν τέλει κέρδισε η τέχνη έναντι της δύναμης, η ποδοσφαιρική μαεστρία έναντι του εκτοπίσματος, το κλικ που κάνει εκείνες τις ομάδες να φαίνονται ένα καλοκουρδισμένο ρολόι, με αυτοματισμούς και σύστημα.

Και αυτή ήταν η ομάδα μας απόψε στο γήπεδο του Δήμου Αχαρνών.

Το παιχνίδι ξεκίνησε δυνατά και αμφίρροπα. Ο Γιώργος Στ. (ένας από τους "συνήθεις υπόπττους" σκόρερ από ...πέρσι) με ένα απλά μαεστρικό σουτ σημάδεψε ψηλά στην αριστερή γωνία στο 6ο λεπτό και έβαλε τον Άτταλο μπροστά.

Η Δόξα όμως ισορρόπησε γρήγορα το ματς και απείλησε με αρκετές αξιώσεις την εστία του Άτταλου αλλά ο Δημήτρης για άλλη μια φορά ήταν απλά τέλειος!

Στο δεύτερο ημίχρονο, θα μπορούσαμε να είχαμε προηγηθεί με 2-0 αλλά στο τετ-α-τετ του Νίκου Χ. με τον αντίπαλο τερματοφύλακα, ο επιθετικός μας σούταρε για να περάσει την μπάλα πάνω από το σώμα του τερματοφύλακα αλλά ο αντίπαλος πορτιέρο αντέδρασε σωστά.
Και από εκείνο το σημείο και μετά το ματς απέκτησε άγρια ομορφιά!

Η μπάλα πάνω κάτω, ο Άτταλος να αμύνεται σταθερά και οι υποστηρικτές της αντίπαλης ομάδας να τα βάζουν με τον διαιτητή...και να φωνάζουν για πέναλτι και άλλες φαντασιώσεις...

Το δεύτερο γκολ όμως από τον Γιώργο Σκ. έριξε στο καναβάτσο την Δόξα Αγίας Άννης και "έκλεισε" και τα στόματα των διαπληκτιζόμενων θεατών...

Ο Άτταλος δεν είχε κάποιο παιδί που να μην έδωσε το 110% των δυνατοτήτων του. Ο ανοικτός αγωνιστικός χώρος (ίσως και τεράστιος για προτζούνιορ) "έσκασε" τα πνευμόνια όλων των παιδιών αλλά όλοι τους έδειξαν ότι στήνουν μια Μεγάλη Ομάδα με μέταλλο, σύστημα, που ξέρει τι θέλει μέσα στο γήπεδο αλλά και ξέρει και πώς να το παίρνει!

Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά μας για το πιο όμορφο ματς των 2 τελευταίων χρόνων και για την δύσκολη άρα μεγάλη Νίκη τους!

Αλλά ένα μεγάλο μπράβο αξίζει και στα Αστεράκια μας που παρά την ήττα τους με 2-0 έδειξαν ότι αν και μόνο πεντέμιση χρονών...ο μπαλαδόρος φαίνεται!!!

Υ.Γ. Οι υποστηρικτές των ομάδων, οι γονείς ...(πρέπει να) έχουμε απλά την ευθύνη και απόλαυση να ενθαρρύνουμε τα παιδιά μας να συμμετέχουν σε ένα ομαδικό άθλημα, να κοινωνικοποιούνται μέσα από την μπάλα, να κάνουν φίλους αλλά και να αθλούνται! Αυτό και μόνο! όταν όμως γονείς ξεπερνούν τα εσκαμμένα και τα βάζουν με τον διαιτητή λες και παίζουμε champions league θυμίζοντας Αλαφούζιες συμπεριφορές και πρακτικές, τότε αυτές οι γονικές συμπεριφορές είναι απλά ένα θλιβερό θέαμα... Και ως φίλαθλοι που αγαπάμε την μπάλα και θέλουμε να την αγαπήσουν και τα παιδιά μας, αυτές τις συμπεριφορές απλά τις κατακρίνουμε και τις απορρίπτουμε!

Υ.Γ.2.
Και η διαρκής ερώτηση για την διοίκηση: τα παγκάκια και τα άκρως επικίνδυνα σκουρασμιένα τερματάκια πότε θα απομακρυνθούν???   [να υποθέσω ότι δεν διαβάζει το blog τούτο...]

 

1 comment:

Anonymous said...

πραγματικά massive εμφάνιση!!!

πάμε γερά Ατταλάρα!!!