Monday, 18 June 2012

το μετεκλογικό δίλημμα...


στη χθεσινή μάχη χάσαμε...
μιας και φοβηθήκαμε ...να γράψουμε ιστορία...



Από σήμερα ένα αλλιώτικο τοπίο ξημέρωσε: με χαμογελαστούς τους ασπροκολλάρους (white-collars) της Τρόικας, με χαρούμενα τα χρηματιστήρια αλλά και με μια γλυκόπικρη γεύση.

Και από σήμερα, ο αγώνας (ο προσωπικός του καθενός) αλλά και ο συλλογικός για το γενικό καλό πρέπει να συνεχιστεί σε μια χώρα με 37% αποχή, 7% Χρυσή Αυγή , και με την ΝΔ πρώτο κόμμα (σαν να μην υπήρξε ποτέ η εποχή Κώστα Καραμανλή Jr και τα απίστευτα ανέκδοτα περί Playstation).

Η νέα κυβέρνηση (που μόνο "νέα" δεν θα είναι) θα κληθεί να λύσει το πρόβλημα με τα ίδια αποτυχημένα εργαλεία του παρελθόντος.

Με παλιά εργαλεία και υπόδουλη σκέψη όμως κανένας και ποτέ δεν μπόρεσε να αλλάξει μια χώρα...πόσο μάλλον μια χώρα με 23% επίσημη ανεργία και 55% ανεργία των νέων!!!

Αργά ή γρήγορα, η αποτυχία είναι απόλυτα προδιαγεγραμμένη και το δράμα των άνεργων νέων αλλά και των νέων με μισθούς πείνας θα συνεχισθεί, δυστυχώς, αμείωτο...


Και το μόνο αναπάντητο ερώτημα που μένει είναι αυτό που μου είπε ένας φίλος χθες το βράδυ: "μας λένε να αλλάξουμε την χώρα...Μήπως πρέπει να σκεφτούμε να αλλάξουμε χώρα;"

Απάντηση υπάρχει; Με μια ακόμη μνημονιακή κυβέρνηση έτοιμη να αναλάβει...;;;


1 comment:

akrat said...

η κρίση είναι αδηφάγο τέρας

ήταν μια στιγμή πριν 50 χρόνια....

το αύριο θα είναι 30 πίσω...