Monday, 30 April 2012

Τα τρόφιμα, το περιβάλλον και η…κάλπη









Του Γιάννη Ζαμπετάκη (Επικ. Καθ. Χημείας Τροφίμων, ΕΚΠΑ)

Κάνοντας μια σταχυολόγηση των πεπραγμένων της Κυβέρνησης από τον Οκτώβρη του 2009 μέχρι και σήμερα στα θέματα των τροφίμων και του περιβάλλοντος, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι:
1.                  μάλλον δεν γίναμε «Δανία του Νότου». Οι μεγάλες επενδύσεις σε ΑΠΕ και οι νέες θέσεις εργασίας μάλλον δεν ήρθαν. Ακόμα και τα φωτοβολταϊκά στα σπίτια μας δεν «προχώρησαν» και έτσι ακόμα και στη Βόρεια Αγγλία (όπου βρέθηκα το Πάσχα) βλέπει κανείς πιο πολλά φωτοβολταϊκά πάνελ στις εκεί στέγες παρά στις δικές μας. Απόδειξη πόσο αποτυχημένες και πρακτικά και επικοινωνιακά ήταν οι δικές μας προσεγγίσεις στο εν λόγω θέμα.
2.                  οι μεγάλες περιβαλλοντικές πληγές παραμένουν ανοικτές. Το εξασθενές χρώμιο έχει εξαπλωθεί και σε άλλες (εκτός Ασωπού) περιοχές στην Πελοπόννησο και στην Κεντρική Ελλάδα.
3.                  Ο μηχανισμός αδειοδότησης της βιομηχανίας αλλά και επαρκούς ελέγχου της συνεχίζει μάλλον να καρκινοβατεί. Να περπατά δηλαδή όπως ο κάβουρας αλλά παράλληλα πρέπει να δούμε και τα ποσοστά του καρκίνου στις περιβαλλοντικά επιβεβαρυμένες περιοχές. Αν ζητήσουμε από το Υπ. Υγείας για παράδειγμα, αυτές τις τιμές, τότε τι θα δούμε άραγε;
4.                  Ένα συγκεκριμένο παράδειγμα που ολιστικά αποδεικνύει πόσο αποτυχημένη ήταν η κυβερνητική πρακτική στα θέματα τροφίμων, περιβάλλοντος και Υγείας είναι το …εμφιαλωμένο νερό. Πριν από λίγους μήνες μάθαμε ότι κυκλοφορούν εμφιαλωμένα νερά με εξασθενές χρώμιο μέχρι και 22 μg / l (μόλις 1.100 φορές πάνω από το όριο στόχο Δημόσιας Υγείας της Πολιτείας της Καλιφόρνια) αλλά ακόμα αναμένονται συγκεκριμένες ενέργειες που να μειώσουν την έκθεση του πληθυσμού στην καρκινογόνο ένωση…Το πρόβλημα το έχει μισο-αποδεχθεί η Πολιτεία αλλά συγκεκριμένες ενέργειες ακόμα καρκινοβατούν…
5.                  Αν προσθέσουμε σε όλα τα παραπάνω και την ουσιαστική μη τιμωρία του ρυπαντή τότε η νέα Κυβέρνηση έχει να κάνει πολλά.

Ας ξεκινήσει με το απλό και εύκολο: απορρίπτοντας πρακτικές του παρελθόντος που προήγαγαν την Αναξιοκρατία και την Κομματοκρατία.

Το περιβάλλον και τα τρόφιμα αλλά και η αγροτική και η κτηνοτροφική παραγωγή της χώρας μας μπορούν να γίνουν μοχλοί βιώσιμης ανάπτυξης αρκεί να τα δούμε χωρίς κομματικά γυαλιά και με φρέσκες ιδέες, συνεπώς με νέους ανθρώπους.
Διότι είναι πραγματικά αυτοκτονικό να μην έχουμε (έστω και μερικές!) αξιόλογες μονάδες αγροτουρισμού στη χώρα μας ή να πωλείται στη Γαλλία εμφιαλωμένο ελαιόλαδο Ιταλίας €30/λίτρο όταν η τιμή του χύμα ελληνικού ελαιόλαδου είναι €2/λίτρο. Αυτή η προστιθέμενη αξία γιατί να βγαίνει από την χώρα; Γιατί δεν επενδύουμε στην εκπαίδευση νέων ανθρώπων στον ποιοτικό έλεγχο και στη τυποποίηση τροφίμων ώστε να μπορέσουμε να εξάγουμε ελληνικά προϊόντα υψηλής διατροφικής και προστιθέμενης αξίας σε όλο τον πλανήτη;
Συν Αθηνά και χείρα κίνει.


Υ.Γ. Το εν λόγω κείμενο αποτελεί τροφή για σκέψη λίγο πριν την κάλπη στις 6 Μάη αλλά και μια πρόταση προς την Πολιτεία για μια πραγματικά βιώσιμη Ανάπτυξη, πάνω και πέρα από μυωπικά Μνημόνια…

No comments: