Thursday, 1 September 2011

η πολύπαθη Παιδεία...

αυτές οι πάπιες στην Καστοριά έχουν πορεία σταθερή...εμείς;

[η φωτό είναι της Ε. Χατζοπούλου και την ευχαριστώ για την παραχώρησή της]

μου έκανε εντύπωση η σκληρότητα του παρακάτω κειμένου...και το μεταφέρω παρακάτω αυτούσιο.

ένα είναι σίγουρο: ότι με τέτοιες δηλώσεις και αντιδηλώσεις, 
η Παιδεία πληγώνεται και οι μόνοι χαμένοι [οικονομικά, ψυχολογικά, αλλά και ...χρονικά] είναι οι φοιτητές και οι οικογένειές τους...

-------

ακολουθεί το κείμενο όπως δημοσιεύεται σήμερα στην "Ε"

τη ΔΑΠ ΤΕΙ αλλά και για τη ΔΑΠ του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Αθηνών που χαρακτηρίζει «λαμόγια» και «αλήτες» τον Γιώργο Παπανδρέου, τον Αντώνη Σαμαρά και όσους «βύθισαν τη χώρα στη διαφθορά».
Συγκεκριμένα αναφέρεται στην ανακοίνωσή τους:
«Η θέση μας απέναντι στο νέο Νόμο είναι αρνητική και δηλώνουμε ότι θα αντισταθούμε στις επιταγές του κ. George Papandreou, της κ. Anna Diamantopoulou, του κ. Antonis Samaras, του κολλητού της υπουργού Παιδείας κ. Aris Spiliotopoulos και όλων όσων ονειρεύονται τη διάλυση των Πανεπιστημίων και τη συγχώνευσή τους με τα πολιτικά κόμματα!». Και συνεχίζει ακόμη σκληρότερα: «Οι πρωταγωνιστές των σκανδάλων της Siemens, του Βατοπεδίου, του Χρηματιστηρίου και δεκάδων άλλων σκανδάλων, αποφασίζουν τώρα ότι για όλα αυτά πρέπει να πληρώσει το Πανεπιστήμιο και κατ' επέκταση οι φοιτητές και οι οικογένειές τους. Οχι ρε αλήτες, δεν θα επιτρέψουμε να αλώσετε και το Πανεπιστήμιο. Αρκετή ζημιά προκαλέσατε...».

Και καταλήγει:
«Η θέση των φοιτητών είναι απέναντι στο Νόμο της Διαμαντοπούλου που γυρνάει την Παιδεία και το Πανεπιστήμιο πολλά χρόνια πίσω. Εκεί θα είναι και η δική μας θέση, κόντρα στα συμφέροντα, στα λαμόγια και αναλαμβάνοντας το οποιοδήποτε κόστος». Αργά το βράδυ ήρθε η κάλυψη της ΟΝΝΕΔ που δηλώνει έτοιμη για σύγκρουση με το σύνθημα «Ας ξεμπερδεύουμε μια και καλή από τη γενιά του Πολυτεχνείου».

-------------

και μερικές δικές μου σκέψεις...


όταν τα Πανεπιστήμια...είναι κλειστά...
μια θλίψη αποπνέουν τα άδεια κτίρια...
μια βροχή λύπης...
διότι τα νιάτα φεύγουν...
και αντί να δράττουμε την μέρα
-carpe diem boys!-
εμείς απλά αναλωνόμαστε
σε δηλώσεις, πορείες, και κενές μέρες...
Γιατί;;;

2 comments:

Yannis Zabetakis said...

αυτοί οι στίχοι ταιριάζουν γάντι...

http://kerasi.blogspot.com/2011/08/blog-post.html

Και τι να δέσεις γύρω από την άβυσσο;
ένα μαντήλι; έναν κισσό; ένα σεληνόφως;

Γυρνώ τροχιές ατέρμονες
γύρω απ' αυτό το κέντρο που διαλύεται

μήπως το πλέξω με το θέλω
μήπως το πείσω με το πείσμα

μα όλο κι εγώ αδυνατίζω
μυριάδες χέρια και φωνές και μάτια
ξεσκίζουν κάθε πλέξη
Να διαλυθει! Να διαλυθεί!
ό,τι μας έχτισαν
και ό,τι χτίσαμε
μέσα σ' αυτό χτιστήκαμε

όρθια φαντάσματα

Να διαλυθεί! Να διαλυθεί!
ουρλιάζουν

κι άκαρπη κάθε μου προσπάθεια
να πλέξω τα κουρέλια

Anonymous said...

http://papaioannou.wordpress.com/2011/09/01/%CF%85%CF%80%CF%8C-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC%CE%BB%CE%B7%CF%88%CE%B7-%CF%80%CE%AC%CE%BD%CF%89-%CE%B1%CF%80%CF%8C-90-%CF%83%CF%87%CE%BF%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%BC%CE%AE%CE%BC/