Wednesday, 10 August 2011

Μιλώντας στον γιο μου για την πολιτική και τη δημοκρατία


Ο Σαβατέρ εντυπωσιάζει με αυτό το βιβλίο! Είναι τόσο όμορφα και περίτεχνα δομημένο, με αρχή, μέση και τέλος…που στο τέλος…δεν θέλεις να τελειώσει…

Η γραφή του απλή αλλά όχι απλοϊκή.

Μου άρεσε που πρότεινε βιβλιογραφία σε κάθε κεφάλαιο, με ένα πρωτότυπο τρόπο. Με τίτλο «άντε να διαβάσεις…».

Το πρωτότυπο γλωσσάρι στο τέλος του βιβλίου [«λεξικό του πολίτη που δεν φοβάται να ξέρει»] είναι απλά έξοχο!

Από εκεί αντιγράφω τις παρακάτω γραμμές από το λύμα «προοδευτικός/αντιδραστικός» [σελ. 273].

«όπως είναι προοδευτικοί όσοι αγωνίζονται ενάντια στην εξαθλίωση και στην άγνοια, έτσι είναι αντιδραστικοί όποιοι τις ευνοούν για οποιονδήποτε λόγο. […] Μπορεί κάποιος να είναι δεξιός αντιδραστικός όταν θεωρεί πως η εξαθλίωση είναι αναπόφευκτη συνέπεια της αγοράς – η οποία επιβραβεύει τους καλύτερους και τιμωρεί τους τεμπέληδες ή τους κακορίζικους – και πως η άγνοια προέρχεται από το ότι κάποιοι άνθρωποι δεν αξίζουν να εκπαιδευτούν όσο οι άλλοι. Όμως μπορεί κανείς να είναι και αριστερός αντιδραστικός όταν φτάνει να πιστέψει ότι για να καταπολεμήσει την εξαθλίωση χρειάζεται να περιορίσει τους πλούσιους αντί να μειώσει τους φτωχούς, ή ότι για να αποτρέψει την άγνοια χρειάζεται να διδάξει ως τρόπο σκέψης τη συλλογική ομοφωνία κι όχι την ατομική αντίρρηση».

Εσύ, φίλε αναγνώστη του ταπεινού τούτου ιστολογίου, τι τύπος είσαι; Αριστερός/Δεξιός; Προοδευτικός/Αντιδραστικός;

7 comments:

Νάσια Αλεξάνδρου said...

ούτε δεξιός ούτε αριστερός, κατά του παράλογου, από όποια πολιτική πεποίθηση κι αν προέρχεται, κατά του μαντρίσματος σε δεξιό ή αριστερό, υπέρ της ελεύθερης σκέψης

eirini katsa said...

Ψηφίζω φανατικά Σαβατέρ!!!

Από τους σημαντικότερους Ισπανούς σύγχρονους στοχαστές!!!

Απειρα like στον Φερνάντο!!!
Γιατί θαυμάζω τους ανθρώπους εκείνους που μπορούν να γράφουν με τρόπο απλό για σύνθετες έννοιες και να κάνουν χιούμορ με σοβαρά θέματα,χωρίς να εκχυδαϊζουν τη σκέψη τους.


Κατ'αρχήν το βιβλίο είναι κάτι πέρα από ένα δοκίμιο για την πολιτική και τη δημοκρατία.
Είναι η υπεράσπιση της φιλελεύθερης δημοκρατίας απέναντι σε ένα νεανικό ακροατήριο,συχνά επιρρεπές στις σειρήνες των ολοκληρωματισμών.
Ολοκληρωματισμοί που περιγελούν τις ''τυπικές αστικές ελευθερίες'',αποφασισμένοι να τις καταργήσουν γιατί θυμώνουν με το άτομο που παίρνει υπερβολικές ελευθερίες για λογαριασμό του.
Καταλαβαίνουμε μέσα από το βιβλίο οτι...
Η πολιτική πρέπει να γίνει αντιληπτή ως μια κοινωνική λειτουργία εξισορρόπησης αντιθέσεων και παροχής αναγκαίων υπηρεσιών στο κοινωνικό σώμα.


Αξίζει να διαβαστεί και το άλλο του βιβλίο..''Μιλωντας στο γιο μου για την ηθική και την ελευθερία''


Μου αρέσει,που σας επισκέφτηκα...και πέτυχα φλέβα!!!
Να'στε καλά!!!
Καλό υπόλοιπο!!!
:))

Yannis Zabetakis said...

@Νάσια

μου αρέσει που αποκλείεις πολλά!

αλλά αν τα αποκλείσουμε όλα, τότε τι θα μας μείνει?

ο άνθρωπος θα μου πεις!

και μετά...ήρθε η standard+poors...

:)

Yannis Zabetakis said...

@ειρήνη

το άλλο βιβλίο του δεν το έχω...

τελικά δεν απαντάς όμως στο ερώτημα της ανάρτησης...

οεο

καλημέρες :)

eirini katsa said...

Αν πάρουμε υπόψιν ότι η έννοια ''προοδευτικός'' δεν έχει να κάνει ούτε με χρώματα ούτε με παρατάξεις,ούτε με πολιτικούς φορείς,μπορεί και να είμαι ''προοδευτική''.
Προοδευτικός είναι ο εργαζόμενος που προσπαθεί να βγάλει τον ''άρτο τον επιούσιο'',δίχως να κλέβει το διπλνανό του.Είναι ο επιστήμονας που κλεισμένος μέσα στο εργαστήριό του προσπαθεί να πραγματοποιήσει μία ανακάλυψη που θα βοηθήσει την ανθρωπότητα.
Είναι ο φιλόπονος νέος που διαβάζει για να υλοποιήσει τα όνειρα και τα οράματά του,είναι δηλαδή ο καθένας από εμάς που ζει και εργάζεται τίμια και αυσυνείδητα,δίχως παρανομίες και παρατυπίες,δίχως κρατικές επιδοτήσεις και επιχορηγήσεις,δίχως κομματικές καλύψεις.
Αυτός είναι ο πραγματικά προοδευτικός πολίτης που μετουσιώνει την έννοια της λέξης ''πρόοδος''στον καθημερινό αγώνα δίχως θεωρητικές αερολογίες που ηχούν ευχάριστα, έχουν όμως ως αποτέλεσμα το απόλυτο ''μηδέν''.
Γιατί πρόοδος είναι η καθημερινή πάλη και προσπάθεια που επιτρέπει σε μία κοινωνία να ανελίσσεται σε ανώτερα στάδια (πνευματικά,οικονομικά,ηθικά)και τρέφουμε την πεποίθηση πως αυτό δεν αποτελεί φέουδο κανενός πολιτικού χώρου.
Αρα,ψηφίζω προοδευτικότητα...με αυτήν την έννοια μόνο.
Καθόλου συντηρητισμό...


Πολλές καλημέρες!!!
:))

Yannis Zabetakis said...

ιστορικά...πότε η Δεξιά ήταν προοδευτική? μάλλον ποτέ!

eirini katsa said...

Μάλλον ποτέ...!!!
Ναι,αλλά γιατί αυτή η ...ρητορική ερώτηση,με τη Δεξιά??