Friday, 1 July 2011

Γιώργος Α. Παπανδρέου (Jr) : "να ανακτήσουμε το χαμένο χρόνο και να φτιάξουμε ανταγωνιστικά, ποιοτικά και διεθνοποιημένα πανεπιστήμια"

Τα προβλήματα της πολύπαθους παιδείας μας είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους μας που την Υπηρετούμε από όποιο μετερίζι έχουμε κληθεί να το κάνουμε (είτε στους παιδ. σταθμούς που ξεμένουν από χρήματα και προσωπικό, είτε στα δημοτικά, είτε στα Πανεπιστήμια).

διαβάζω τις πρώτες πληροφορίες σχετικά με το νομοσχέδιο Διαμαντοπούλου και πραγματικά ανησυχώ...

αυτά είναι τα πραγματικά προβλήματα σήμερα στο Πανεπιστήμιο ;;;

στο παρελθόν έχω γράψει μερικά κείμενα για τα προβλήματα της Παιδείας...

σας τα θυμίζω.




Αρκεί μια μικρή σύγκριση των ελληνικών ΑΕΙ με τα αντίστοιχα βρετανικά ή γαλλικά ή γερμανικά για να καταλάβουμε ότι τα μέλη ΔΕΠ των ελληνικών ΑΕΙ καλούμαστε να εργαστούμε:

1. Σε ένα περιβάλλον το οποίο ελέγχεται από τον (εκάστοτε) υπουργό Παιδείας σε συνεργασία με το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας(!).

2. Σε ένα περιβάλλον όπου δεν είμαστε αυτόνομοι (άρα ελεύθεροι) να ορίσουμε τον αριθμό των εισα κτέων φοιτητών.



2. Άσυλο ΤΟ ΒΗΜΑ 9.12.2009

Είναι εμφανής σήμερα η αμηχανία των πρυτάνεων όταν τους ρωτούν οι δημοσιογράφοι τι θα κάνουμε με το άσυλο και μου έρχεται στον νου η πρόταση που κατέθεσα μέσα από «Το Βήμα» (1.1.2009): «Το άσυλο μπορεί και πρέπει να καταργηθεί άμεσα. Το κάθε ΑΕΙ ας αποκτήσει τη νομική και διοικητική αυτοτέλεια να ορίζει το ίδιο τον μηχανισμό φύλαξής του από κάθε είδους βανδάλους. Τα μεγάλα (σε αξία) ΑΕΙ του κόσμου (π.χ. Cambridge, Οxford, ΜΙΤ, Υale) έχουν τους δικούς τους ιδιωτικούς φύλακες:φύλακες που λειτουργούν 365 ημέρες τον χρόνο άμεσα, αποτελεσματικά και χωρίς τη χρήση δακρυγόνων.
Ούτε μύτη δεν ανοίγει στα ξένα πανεπιστήμια και το άσυλο των ιδεών και των επιστημών λειτουργεί πραγματικά σε αυτόνομα και πραγματικά ανεξάρτητα πανεπιστήμια» .

Εκείνη την πρότασή μας την έχει ενστερνιστεί η νυν υπουργός Παιδείας κυρία Αννα Διαμαντοπούλου με συνέντευξή της στα «Νέα» (12.1.2009) όπου δήλωσε επί λέξει: «Θα πρέπει να εξετάσουμε το θέμα ανάθεσης της φύλαξης σε οργανωμένες από το πανεπιστήμιο υπηρεσίες». Μήπως έφτασε το πλήρωμα του χρόνου να κάνει το ΠαΣοΚ μια πραγματικά προοδευτική κίνηση για να αποκτήσουμε όλοι μας (μεγάλοι και μικροί) την αυτονομία, τον αυτοσεβασμό και τον σεβασμό που μας αξίζουν; Διότι τα γιαούρτια, τα καδρόνια και τα σφυριά δεν είναι εργαλεία σε καμιά επιστήμη, θετική ή ανθρωπιστική... Και το κυριότερο: καταστρέφουν τα όνειρα και τα «θέλω» των νέων παιδιών... 




Το σημερινό Πανεπιστήμιο θέλει δύο πράγματα για να γίνει ξανά ελκυστικό και παραγωγικό. Χρειάζεται ανθρώπους με όρεξη για δουλειά και πλήρη αυτονομία - θεσμική και οικονομική! Αυτονομία έχουν όλα τα μεγάλα Πανεπιστήμια της Γης. Γιατί όχι τα ελληνικά; Από εδώ δεν ξεκίνησε η Επιστήμη; Δεν αξίζει, λοιπόν, να υπηρετούμε την Επιστήμη (και τη Γνώση και την Παιδεία) με αυτόνομο τρόπο χωρίς να έχουμε πάνω από το κεφάλι μας το κράτος; Το κράτος που μας υποχρεώνει, με τον νέο νόμο για τα ΑΕΙ, να καταρτίζουμε τετραετή προϋπολογισμό για να συνεχίσει το κράτος να μας χρηματοδοτεί. Πώς, όμως, να καταρτίσουμε τέτοιο προϋπολογισμό όταν δεν έχουμε το δικαίωμα να ορίζουμε αυτόνομα τον αριθμό των εισακτέων, άρα τα χρήματα που χρειάζονται για τις εκπαιδευτικές μας ανάγκες; Ιδού ο φαύλος κύκλος της άρνησης και του μηδενισμού.

Επιμύθιο [ΤΟ ΒΗΜΑ 1.1.2009]

Τα μεγάλα (σε αξία) ΑΕΙ του κόσμου (π.χ., Cambridge, Οxford, ΜΙΤ, Υale) έχουν τους δικούς ιδιωτικούς φύλακες: φύλακες που λειτουργούν 365 ημέρες τον χρόνο άμεσα, αποτελεσματικά και χωρίς τη χρήση δακρυγόνων. Ούτε μύτη δεν ανοίγει στα ξένα πανεπιστήμια και το άσυλο των ιδεών και των Επιστημών λειτουργεί πραγματικά σε αυτόνομα και πραγματικά ανεξάρτητα πανεπιστήμια. Στη χώρα όπου γεννήθηκε ο Δημόκριτος και η έννοια του ατόμου ακόμη συζητάμε για τον ομφάλιο λώρο ΑΕΙ και ασύλου αγνοώντας ότι μερικά πράγματα δεν μπορούν να τμηθούν! Το άσυλο και τα ΑΕΙ είναι μια χημική οντότητα όπως το άτομο! Αρα πρέπει να τολμήσουμε ως πολιτεία και ως πνευματικοί δάσκαλοι να βρούμε άλλους τρόπους προστασίας των ΑΕΙ και διαφύλαξης του ασύλου. Ας πάμε μια βόλτα στα κολέγια του Cambridge ή στα αμφιθέατρα του ΜΙΤ... Η απάντηση είναι εύκολη: το ΜΙΤ και όχι η CΙΑ ή το FΒΙ προστατεύει το ΜΙΤ! Τo ΕΚΠΑ και όχι η ΕΛ.ΑΣ. ας προστατεύει το ΕΚΠΑ!

Ας πάψουμε να αναζητούμε βαρβάρους εκεί όπου δεν υπάρχουν. Οι βάρβαροι μάς τελείωσαν, όπως σοφά μας εξηγεί τόσα χρόνια ο Καβάφης. Οι βάρβαροι είναι μέσα μας και έφθασε πια ο καιρός να τους αντικρίσουμε με θάρρος και τόλμη. Θέλουμε; Μπορούμε; 

Γ.Ζ. 

No comments: