Tuesday, 19 July 2011

η Αρχή της Προφύλαξης, τα μπιμπερό και το εξασθενές χρώμιο...

σύμφωνα με την Αρχή της Προφύλαξης (άρθρο 7, ΕΚ 178/2002) : "όταν για συγκεκριμένους κινδύνους (π.χ. εξασθενές χρώμιο στο νερό) υπάρχει πιθανότητα βλαβερών επιπτώσεων στην υγεία αλλά εξακολουθεί να υπάρχει επιστημονική αβεβαιότητα, μπορούν να ληφθούν προσωρινά μέτρα διαχείρισης του κινδύνου που είναι αναγκαία για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας των καταναλωτών. Με αυτό το άρθρο ουσιαστικά δίνεται το «πράσινο φως» στις υπηρεσίες και τους οργανισμούς ελέγχου των τροφίμων να λαμβάνουν μέτρα προστασίας της υγείας των καταναλωτών ακόμα και όταν ο κίνδυνος δεν είναι πλήρως αποσαφηνισμένος".

Αλλά....από την πλευρά του το υπουργείο Υγείας επιμένει να μην παίρνει θέση για το εξασθενές χρώμιο, καθώς δεν καθορίζει αυστηρότατα όρια για τις περιπτώσεις που ανιχνεύεται στο πόσιμο νερό. «Στις 7.2.2011, το ΥΠΕΚΑ δέχθηκε επίσημα ότι το εξασθενές χρώμιο προκαλεί καρκίνο και μέσω της κατάποσης. Γιατί το υπ. Υγείας δεν νομοθετεί για το εξασθενές χρώμιο βάσει της επιστημονικής γνώσης και της Αρχής της Προφύλαξης;» αναρωτιέται ο Γιάννης Ζαμπετάκης, επίκουρος Καθηγητής Χημείας Τροφίμων του Πανεπιστημίου Αθηνών.  

Ας δούμε ένα παράδειγμα σχετικά με μια επιτυχή εφαρμογή της Αρχής της Προφύλαξης, τα παιδικά μπιμπερό και την διασφαινόλη Α.

Πίσω από την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να καταργηθούν τα πλαστικά μπιμπερό και τα δοχεία τροφίμων με δισφαινόλη Α -μια επικίνδυνη ουσία- και να αποσυρθούν όσα ήδη κυκλοφορούν στην αγορά, κρύβεται έντονο παρασκήνιο με νόμους που δεν εφαρμόζονται -βλέπε Ελλάδα- με χρηματοδοτούμενες δήθεν ανεξάρτητες επιστημονικές ΜΚΟ, με συνέδρια καθοδήγησης της κοινής γνώμης και κέρδη δισεκατομμυρίων ευρώ! 

Η ιστορία με τα πλαστικά μπιμπερό αποκαλύπτει το πώς η «πληρωμένη επιστήμη» (junk science) συστρατεύεται με την επιχειρηματική δραστηριότητα... Την τελευταία δεκαετία οι επιστημονικές μελέτες που διαπιστώνουν πως η δισφαινόλη Α είναι μία επικίνδυνη ουσία για τον ανθρώπινο οργανισμό, και κυρίως για τα παιδιά, είναι δεκάδες. Ομως, άλλες αγνοήθηκαν, άλλες αμφισβητήθηκαν και άλλες χαρακτηρίστηκαν επιστημονικά ανεπαρκείς. Πώς να τα βάλει κανείς με ένα προϊόν που εντοπίζεται στο 90% των πλαστικών δοχείων συντήρησης και τα έσοδά του εκτιμώνται σε 700.000 δολάρια ανά ώρα;

Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι τούτο: τοξικολογικά, η επιστήμη καλείται να προηγείται του νόμου διότι οι επιστήμονες πρέπει εκ θέσεως να προτάσσουμε το δημόσιο συμφέρον και να αξιολογούμε την επικινδυνότητα όλων των ανερχόμενων κινδύνων στα τρόφιμα και στο νερό!  Η αρχή της προφύλαξης είναι το νομικό εργαλείο για να μειωθεί αυτή η χρονική υστέρηση ενσωμάτωσης της επιστημονικής γνώσης στη νομοθεσία και αυτήν πρέπει να εφαρμόσει και η ελληνική πολιτεία -το υπουργείο Υγείας και ο ΕΦΕΤ- τόσο για τη δισφαινόλη Α όσο και για άλλους ανερχόμενους κινδύνους (π.χ. εξασθενές χρώμιο στο νερό, βαρέα μέταλλα στα τρόφιμα).

No comments: