Monday, 25 April 2011

βαρέα μέταλλα στα τρόφιμα: πόσο κινδυνεύουμε;

μήπως πρέπει να φοράμε κράνος για να προστατευτούμε από τα βαρέα μέταλλα?















Το 1969, με βασιλικό διάταγμα, ο Ασωπός ποταμός (υδροφόρος ορίζοντας με κωδικό 0718) χαρακτηρίζεται αποδέκτης επεξεργασμένων βιομηχανικών λυμάτων και η παρα-Ασώπια νότια Βοιωτία αρχίζει να δέχεται ρυπογόνες βιομηχανίες που φεύγουν από την Αττική. Η περιοχή μέχρι και σήμερα δεν είναι θεσμοθετημένη ως βιομηχανική αν και λειτουργούν εκατοντάδες εργοστάσια! Στην περιοχή δεν υπάρχει κανένας κρατικός σχεδιασμός και καμία διαχείριση των παραγόμενων ειδικών στερεών βιομηχανικών αποβλήτων τα οποία «εξαφανίζονται» σε ρέματα, παράνομες χωματερές, νταμάρια… ή στα Λιόσια. Σε πολλές περιπτώσεις οι βιομηχανίες απαλλάσσονται από τα σκουπίδια τους καίγοντάς τα μέσα σε μεγάλους λάκκους στην πίσω αυλή του εργοστασίου. Μέχρι και το 2004 οι αναλύσεις στο πόσιμο νερό των Οινοφύτων περιορίζονταν σε μικροβιολογικούς και τυπικούς χημικούς, μόνον, ελέγχους σαν να μην υπήρχαν εργοστάσια στην περιοχή.
Μια αντίστοιχη εκθετική πορεία ακολουθούν και τα επίπεδα ρύπανσης του υδρο-φορέα του δήμου Μεσσαπίων (υδροφόρος ορίζοντας με κωδικό 0723). Στην περιοχή των Ψαχνών στην Εύβοια, το πρόβλημα ύπαρξης βαρέων μετάλλων στο νερό αποκαλύφθηκε πολύ πρόσφατα (Ιούνιος 2009). Σήμερα, όμως γνωρίζουμε ότι ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας του δήμου Μεσσαπίων έχει ρυπανθεί δυστυχώς μη αναστρέψιμα. Οι πηγές ρύπανσης είναι βιομηχανίες της περιοχής, αλλά γίνεται και λαθρεμπόριο με παράλληλη απόθεση τοξικών αποβλήτων από άλλες περιοχές.

[ η συνέχεια εδώ]

No comments: