Friday, 22 April 2011

οι σπόροι είναι δύναμη...και γνώση

the power of seeds
όταν μπήκαν οι bliar-bush στο ιράκ...ένα από τα πρώτα πράγματα που έκαναν ήταν να διατάξουν με την διαταγή 81 [order 81] το γηγενή πληθυσμό να παραδώσει τους...σπόρους τους...με αντάλλαγμα ΓΤ σπόρους...που δεν μπορούν να δώσουν όμως 2η σοδειά...
εμείς στην Ελλάδα, είμαστε ακόμα πιο μπροστά...
μόνοι μας βγάζουμε τα μάτια μας και χάνουμε την δύναμη και γνώση που κρύβει μέσα ένα κάθε σποράκι...ειδικά εκείνων των σπάνιων ποικιλιών...
η Ανάσταση και σε αυτό τον τομέα πολυπόθητο ζητούμενο...αλλά μάλλον αδύνατον να συμβεί...

Υ.Γ. [αντιγράφω από το λινκ]
Οι ντόπιες ποικιλίες θα μπορούσαν να συνεισφέρουν σημαντικούς οικονομικούς πόρους στους ερευνητικούς φορείς, να ξαναδώσουν αρώματα και γεύσεις, που χάσαμε από τα ελληνικά φρούτα και λαχανικά καθώς και άλλη ώθηση στην ελληνική γεωργία και μέσω των υβριδίων. Σε πείσμα των καιρών, βέβαια, υπάρχουν ντόπιες ποικιλίες, που είναι εμπορεύσιμες και σήμερα, όπως λ.χ. το φασολάκι μπαρμπούνι, η τσακώνικη μελιτζάνα κ.ά. ενώ περιορισμένος αριθμός τους πωλείται και μέσα από ιδιωτικά φυτώρια.

1 comment:

Anonymous said...

Ναι, αλλά για να παραμείνει "ανταγωνιστικό" το γηγενές φυτοπολλαπλασιαστικό υλικό χρειάζεται αφενός επιστημονική υποστήριξη έτσι ώστε η καλλιέργειά του να είναι εύλογα αποδοτική και αφετέρου (σε κάποιο βαθμό) γνώση του καταναλωτή (ή έστω εκπαίδευση του καταναλωτή). Και τα δύο παραπάνω μπορούν να οδηγήσουν σε (οικονομικά) οφέλη, όμως έχουν ένα αρχικό κόστος - τόσο για την Πολιτεία όσο και για τον γεωργό.

(Για να μην παρεξηγηθώ, κάθε επιχειρηματική επιλογή συνεπάγεται ένα κόστος για να υλοποιηθεί αλλά και ένα όφελος από την εφαρμογή της - ο επιτυχημένος επιχειρηματίας είναι αυτός που αφενός έχει πρόσβαση σε περισσότερες εναλλακτικές, αφετέρου επιλέγει αυτές με την καλύτερη σχέση κόστους-οφέλους στον χρονικό ορίζοντα που θα καθορίσει).