Thursday, 24 February 2011

το ποδόσφαιρο...και η Ζωή


































[στις 26.2.2008, έγραφα...και ξαναγράφω...]

29.3.2007 Αιματηρά επεισόδια στην Παιανία, ο Μιχάλης Φιλόπουλος πέφτει νεκρός από «χέρι» δολοφονικό. «Χέρι» ερυθρόλευκο;
30.3.2007 Επιστρέφω στην ΠΑΕ Ολυμπιακός (αυτοπροσώπως) την κάρτα μέλους μου. Υπήρξα μέλος από τον Ιούλιο του 2003 έως 30.3.07.
H πράξη μου ήταν ο ελάχιστος τρόπος σιωπηλής διαμαρτυρίας για το φονικό!
26.2.2008
Δέκα χούλιγκαν του Ολυμπιακού, εκ των οποίων οι πέντε είναι πρώην υπάλληλοι της ΠΑΕ, συμμετείχαν στη δολοφονία του άτυχου οπαδού του Παναθηναϊκού Μιχάλη Φιλόπουλου στο μακελειό της Παιανίας. Τους ενόχους δείχνει ο αντεισαγγελέας Εφετών Αρ.Φραγκιαδάκης, ο οποίος, με την πρότασή του προς το Συμβούλιο Εφετών, ζητά να καθίσουν στο εδώλιο συνολικά 26 οπαδοί.
Όπως γράφει Το Βήμα, όλοι -25 οπαδοί του Ολυμπιακού και μόνο ένας του Παναθηναϊκού- διαδραμάτισαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην αιματηρή συμπλοκή πριν από τον αγώνα των γυναικείων ομάδων βόλεϊ Ολυμπιακού και Παναθηναϊκού ή και συνελήφθησαν μετέπειτα, όταν οι έρευνες για τον εντοπισμό των δραστών οδήγησαν σε ολόκληρα οπλοστάσια κρυμμένα στα γραφεία των συλλόγων τους.
11 μήνες μετά το φονικό,
οι ένοχοι ακόμα κυκλοφορούν ελεύθερα χωρίς να έχουν προσαχθεί [ακόμα...] σε δίκη.
Η Δικαιοσύνη είναι τόσο τυφλή;
Τόσο λίγο αξίζει μια ζωή στην Ελλάδα σήμερα που δεν έχουμε το Σθένος ως κοινωνία να κάτσουμε στο σκαμνί του κατηγορούμενου τους Δολοφόνους του Μιχάλη;
Ως πατέρας και φίλαθλος του ΟΣΦΠ, ντρέπομαι [ακόμα] που αφήνουμε αυτούς τους Δολοφόνους να λεκιάζουν την ιστορία του Ολυμπιακού μας!
Και Εμείς, οι Ολυμπιακοί, πρέπει να πιέσουμε την Πολιτεία να κάνει τη Δίκη.
Είναι το ελάχιστο που μπορούμε να κάνουμε για έναν Άνθρωπο που έχασε τη ζωή του... σε μια συμπλοκή στρατών...
Αν δεν το κάνουμε , πώς εμείς οι γονείς μπορούμε να παίρνουμε τα παιδιά μας μαζί μας στο γήπεδο να τους δείξουμε τη χαρά του ποδοσφαίρου;
Πώς θα τα κάνουμε να αγαπήσουν τον αθλητισμό;
Πώς θα τα εμπνεύσουμε να αφήσουν τα pc και το Playstation και να παίξουν;
Ο Αθλητισμός είναι Πολιτισμός και τρόπος ζωής.
Σήμερα, τα Ελληνόπουλα, τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην ΕΕ, έχουν ανάγκη και τον Αθλητισμό και τον Πολιτισμό.
Μπορούμε και πρέπει να τους τα δείξουμε, όπως μας τα έδειξαν οι γονείς μας στο ...πέτρινο Καραϊσκάκη...
 
-------------------
τι έχουν κάνει η Ελληνική Πολιτεία αλλά και οι μεγαλοπαράγοντες για όλα αυτά?
ΓΖ

1 comment:

Green Z said...

Στις τσιμεντένιες εξέδρες πηγαίναμε γιά να χειροκροτήσουμε τον Κόκκινο Θρύλο αλλά και τον καθαρό και δυνατό Αντίπαλο ,που το άξιζε..Δύο -τρεις σημαντικές λεπτομέρειες ! Οι Παίκτες δεν άλλαζαν ..φανέλλα σαν τις ..μετοχές στο Χρηματιστήριο αξιών ! Όσο γιά τις συγκρούσεις των ..άτακτων Νεαρών Φιλάθλων με την Αστυνομία δεν είχαν τη σημερινή αγριότητα με τα χημικά - δακρυγόνα και τις βόμβες -μολότωφ..Στα ..δύσκολα οι Διαιτητές ήταν ..εισαγόμενοι και τέλος οι Πρόεδροι των Συλλόγων ήταν - συνήθως - κοινωνικά καταξιωμένοι !