Wednesday, 26 January 2011

το χρώμιο και η διαιτητική μας πρόσληψη σε χρώμιο...Θα ζήσω γιατρέ?

χάρη σε μια συνάδελφο στην ...Κρήτη, βρήκα μια χρήσιμη ανασκόπηση της διαιτητικής μας πρόσληψης σε βαρέα μέταλλα και πόσο θα πρέπει να ανησυχούμε...ειδικά για τα μικρά παιδιά που είναι και πιο ευαίσθητα.
σύμφωνα με την ανασκόπηση λοιπόν,

Chromium
43. The toxicity of chromium varies depending on the valency state, with
hexavalent chromium being more toxic than trivalent chromium, which is an essential
trace element. Ingested trivalent chromium has a low level of toxicity, due partly to its
poor absorption. Hexavalent chromium and its compounds are oxidizing agents
capable of directly inducing tissue damage, and epidemiological studies have found
an association between exposure to hexavalent chromium and lung cancer [39]. The
EVM considered that for guidance purposes, an intake of 150 μg/kg body weight/day
trivalent chromium would be expected to be without adverse health effects [9, 44].

45. The estimates of dietary exposure to chromium (mean- and high-level intakes)
for all consumer groups were within the EVM guidance level for trivalent chromium of
150 μg/kg body weight/day. Results from total diet studies indicate that average
dietary exposures to chromium have been steadily declining since 1991. The
estimated population dietary exposure to chromium from the 2006 TDS was 0.022-
0.029 mg/day, reduced from 0.046 mg/day in 2000. The Committee on Medical
Aspects of Food and Nutritional Policy (COMA) did not set reference nutrient intakes
(RNIs) for chromium but suggested that an adequate level of intake lies above 0.025
mg/day for adults (equivalent to 0.4 μg/kg body weight/day for a 60 kg adult) and
between 0.1 and 1 μg/kg body weight/day for children and adolescents [42].


0.1 and 1 μg/kg body weight/day for children and adolescents,
αν έχουμε ένα παιδί με σωματικό βάρος 15 kg, τότε ικανοποιητική πρόσληψη σε Cr είναι μόλις 15 μg /μέρα!

μόλις λίγα γραμμάρια σε τρόφιμα-βολβούς...από τον Ασωπό...
Σίγουρα ένα παιδί καταναλώνει αρκετά πιο πολλά γραμμάρια των εν λόγω τροφίμων...και άρα λαμβάνει πολύ περισσότερα μg χρωμίου...





3 comments:

Stinger said...

K. Ζαμπετάκη, θα ανατρέξω στη ΔΙΚΗ ΣΑΣ μελέτη για τους βολβούς (κατά δήλωση)-προέλευσης Θήβας-Οινοφύτων που παρουσιάσατε στη Μυτιλήνη.

Εκεί λοιπόν υπολογίζετε ότι ένας ενήλικας κατά μέσο όρο προσλαμβάνει ημερησίως χρώμιο 0.35 μg από καρότα και 0.1 μg από πατάτες. Αρα ένα παιδί προσλαμβάνει ημερησίως χρώμιο περί τα 0.06 μg και 0.02 μg αντίστοιχα. Συνεπώς, ακόμη κι αν υποθέταμε επίπεδο ικανοποιητικής πρόσληψης τα 15 μg ημερησίως, τότε, στη χειρότερη των περιπτώσεων, ένα παιδάκι της περιοχής Ασωπού-Βοιωτίας προσλαμβάνει χρώμιο από τρόφιμα δύο τάξεις μεγέθους μικρότερο από το επίπεδο που αναφέρετε.

Ακόμη και με βάση λοιπόν τη δική σας μελέτη, ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΣΩΠΟΥ-ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΔΕΝ ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΠΟ ΧΡΩΜΙΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΡΟΦΙΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ

Yannis Zabetakis said...

@stinger

για να γράφετε αυτά που γράφετε, προφανώς και ΔΕΝ έχετε καταλάβει πώς υπολογίζονται οι μέσες ημερήσιες προσλήψεις!


βγείτε λοιπόν και δηλώστε το ...ευθαρσώς στα ΜΜΕ...με το επώνυμό σας stinger και την ιδιότητά σας (άγνωστη!)

"ΚΑΝΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΑΣΩΠΟΥ-ΒΟΙΩΤΙΑΣ ΔΕΝ ΕΚΤΙΘΕΤΑΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ ΑΠΟ ΧΡΩΜΙΟ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΤΡΟΦΙΜΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ"

εσείς είπατε...

εμείς άλλα λέμε!

Υ.Γ.

αλήθεια τα παιδιά σας ή τα εγγόνια σας (αν έχετε)πόσα g πατάτας, καρότου και κρεμμυδιού τρώνε την ημέρα?

Stinger said...

Γράμματα πολλά δεν ξέρω. Από ό,τι καταλαβαίνω πάντως, η αποδεκτή μέση ημερήσια πρόσληψη έχει βγεί αφού έχουν σταθμισθεί η ηλικία, το φύλο, οι διατροφικές ανάγκες και συνήθειες, η γεωγραφία κλπ κλπ.
Αρα, η μέση πρόσληψη χρησιμεύει για να βρεθεί τι μπορεί να προσλαμβάνει στη διάρκεια του βίου του ΚΑΤΑ ΜΕΣΟ ΟΡΟ ένας άνθρωπος ώστε να μην κινδυνεύει με τη συσσώρευση μιάς ουσίας.
Τούτο σημαίνει ότι κατά περιόδους η πρόσληψη θα είναι πάνω ή κάτω από το μέσο όρο, ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟ ΝΑ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΤΙ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ, εκτός αν υπάρχει απόλυτο όριο (θανατηφόρα δόση π.χ). Είπαμε επίσης ότι για τα παιδιά υποπολλαπλασιάζονται (συνήθως διαιρώντας με το 10) οι επιτρεπόμενες τιμές πρόσληψης.

Εσείς κ. Ζαμπετάκη μας προτείνετε μια μη δόκιμη μέθοδο, εστιαζόμενος ειδικά στην πρόσληψη ενός παιδιού. Ακόμη κι έτσι και ακόμη κι αν υποθέσουμε (για λόγους οικονομίας της κουβέντας) το όριο των 15 μg ανά ημέρα, τότε για να το υπερβεί ένα παιδάκι, θα πρέπει να τρώει 350 g καρότα ή 240 g πατάτες από αυτές που αναλύσατε ΚΑΤΑ ΜΕΣΟ ΟΡΟ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ, για να υπερβαίνει διαρκώς το μέσο ημερήσιο όριο πρόσληψης (που ακόμη και τότε πάλι δεν συνεπάγεται κατ΄ανάγκη κίνδυνο της υγείας του).
Στην πράξη, αν ένα παιδάκι δεν φάει μια μέρα καρότα ή πατάτες ειδικά προέλευσης Θηβών, θα πρέπει π.χ. την επόμενη μέρα να φάει πάνω από 700 g καρότα (!) ή μισό κιλό πατάτες πάλι Θηβών για να υπερβεί την μέση πρόσληψη και την επόμενη να ξαναφάει πάνω από 350 g καρότα Θηβών, αλλιώς τη μεθεπόμενη να φάει 700 g κοκ.

Εσάς αυτά σας φαίνονται λογικά και ρεαλιστικά; Αν ναι, τότε βγείτε να πείτε ότι τα παιδάκια της Βοιωτίας κινδυνεύουν τρώγοντας τρόφιμα της περιοχής τους.