Thursday, 27 January 2011

Μια πρόταση για το άσυλο [1.1.2009 --> 27.1.2011]

Μολότοφ και χημικά μετέτρεψαν επί αρκετές νύχτες την οδό Πατησίων έξω από το ιστορικό κτίριο του Πολυτεχνείου σε πεδίο μάχης
Η κυβέρνηση ας Νομοθετήσει...
τι σκατά Κυβέρνηση είναι άλλωστε...
ας βρει το θάρρος να καταργήσει το άσυλο λοιπόν...όπως σε όλες τις χώρες της πολιτισμένης Ευρώπης...

ιδού το πώς...

[από ΤΟ ΒΗΜΑ, 1.1.2009] [ ναι! εδώ και 2 χρόνια τα έχω γράψει!!!]

Το άσυλο μπορεί και πρέπει να καταργηθεί άμεσα. Το κάθε ΑΕΙ ας αποκτήσει τη νομική και διοικητική αυτοτέλεια να ορίζει το ίδιο τον μηχανισμό φύλαξής του από κάθε είδους βανδάλους. Τα μεγάλα (σε αξία) ΑΕΙ του κόσμου (π.χ., Cambridge, Οxford, ΜΙΤ, Υale) έχουν τους δικούς ιδιωτικούς φύλακες: φύλακες που λειτουργούν 365 ημέρες τον χρόνο άμεσα, αποτελεσματικά και χωρίς τη χρήση δακρυγόνων. Ούτε μύτη δεν ανοίγει στα ξένα πανεπιστήμια και το άσυλο των ιδεών και των Επιστημών λειτουργεί πραγματικά σε αυτόνομα και πραγματικά ανεξάρτητα πανεπιστήμια. Στη χώρα όπου γεννήθηκε ο Δημόκριτος και η έννοια του ατόμου ακόμη συζητάμε για τον ομφάλιο λώρο ΑΕΙ και ασύλου αγνοώντας ότι μερικά πράγματα δεν μπορούν να τμηθούν! Το άσυλο και τα ΑΕΙ είναι μια χημική οντότητα όπως το άτομο! Αρα πρέπει να τολμήσουμε ως πολιτεία και ως πνευματικοί δάσκαλοι να βρούμε άλλους τρόπους προστασίας των ΑΕΙ και διαφύλαξης του ασύλου. Ας πάμε μια βόλτα στα κολέγια του Cambridge ή στα αμφιθέατρα του ΜΙΤ... Η απάντηση είναι εύκολη: το ΜΙΤ και όχι η CΙΑ ή το FΒΙ προστατεύει το ΜΙΤ! Τo ΕΚΠΑ και όχι η ΕΛ.ΑΣ. ας προστατεύει το ΕΚΠΑ!

Ας πάψουμε να αναζητούμε βαρβάρους εκεί όπου δεν υπάρχουν. Οι βάρβαροι μάς τελείωσαν, όπως σοφά μας εξηγεί τόσα χρόνια ο Καβάφης. Οι βάρβαροι είναι μέσα μας και έφθασε πια ο καιρός να τους αντικρίσουμε με θάρρος και τόλμη. Θέλουμε; Μπορούμε;




2 comments:

eirini katsa said...

Μπορούμε...αλλά δεν θέλουνε!!!
Why???
Πολλές καλησπέρες!!!
:))

αριστερός ψάλτης said...

Το Πανεπιστημιακό Ασυλο δεν τους ενοχλεί γιατί κάποιοι το αξιοποιούν για «αλλότριες» επιδιώξεις. Αλλωστε, ανάμεσα σε αυτούς τους «κάποιους», πρώτο και καλύτερο είναι το καθεστώς τους. Το καθεστώς που υπό οποιασδήποτε απόχρωσης κυβερνητική εξουσία, σπρώχνει δεκαετίες τώρα μέσα στα Πανεπιστήμια τους συμπαίχτες του στο παιχνίδι μεταξύ «κλεφτών και αστυνόμων», ώστε μετά να καταγγέλλει το... Ασυλο.

*

Το Ασυλο τους ενοχλεί, γιατί αποτελεί ένα αξιακό ιστορικό, πολιτικό και κοινωνικό σύμβολο. Ενα σύμβολο μέσω του οποίου ο λαός επέβαλε ως όριο απέναντι στην εξουσία του κνούτου τη συλλογικά κατοχυρωμένη αλήθεια των αγώνων του: ότι, δηλαδή, οι ελπίδες του, τα όνειρά του, το δίκιο του, αποτελούν τελικά ένα «άβατο» για τους δυνάστες του. Ενα «άβατο» που δεν μπορούν να το παραβιάσουν όση πυγμή κι αν επιδείξουν οι εκμεταλλευτές του, όποια μορφή κι αν πάρουν τα «τανκς» της καταστολής, της αυθαιρεσίας, των διώξεων και της συκοφαντίας.

*

Αυτός είναι ο λόγος που για χρόνια, για δεκαετίες, πασχίζουν να διασύρουν, να ποινικοποιήσουν, να προβοκάρουν την έννοια του Ασύλου. Για να στείλουν το δικό τους συμβολικό μήνυμα στην κοινωνία. Για να διακηρύξουν, με το συμβολισμό της κατεδάφισης του Ασύλου, ότι για την καθεστωτική τους βαρβαρότητα δεν υπάρχουν «άβατα», δεν υπάρχουν όρια.

*

Αυτός είναι και ο λόγος που η κατάλυση του Ασύλου δεν πρέπει να περάσει. Γιατί δεν αφορά μόνο στις Πανεπιστημιακές αίθουσες, στις ακαδημαϊκές ελευθερίες, στην επιστημονική έρευνα. Γιατί η κατάλυσή του στοχεύει ευθέως στη συνείδηση μιας κοινωνίας που τη θέλουν καθυποταγμένη, να μην μπορεί να αρθρώσει απέναντι στην κεφαλαιο-τρομοκρατία το «ως εδώ» ούτε στο εργοστάσιο, ούτε στο γραφείο, ούτε στο σχολείο, ούτε στο σπίτι, ούτε στο δρόμο, ούτε πουθενά.