μια από τις νέες ασχολίες για το 2010…
ένα καινούργιο site αφιερωμένο στα τρόφιμα και…beyond…
όπου οτιδήποτε σχετίζεται με ασφάλεια τροφίμων, διατροφική αλυσίδα και …ρύπανση…θα παρουσιάζεται χωρίς φόβο αλλά με πολύύύ πάθος!
enjoy the ride
How can we separate our food from our environment? The environment provides us with food, water, air.In a polluted environment [Asopos, Koroneia] it is simply impossible to have drinking water or produce safe food. In this blog, let's share thoughts on the relationship of "environment & food". Having@the background the 25.8.2007 fire in Styra, Evia that burnt 80,000 sq metres... A similar fire in the same place in 23.7.07 killed two pilots...
έλαβα το παρακάτω email από τον Θανάση Παντελόγλου





ΟΝΟΜΑ: Μελέτη Προσφοράς για την κατασκευή του ΧΥΤΑ Αχαίας.
ΑΝΑΘΕΤΟΥΣΑ ΑΡΧΗ: Κ/Ξ Αλέξανδρος Τεχνική ΑΕ
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Αντικείμενο είναι η προετοιμασία της μελέτης προσφοράς του έργου.
ΘΕΣΗ – ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ
Τεχνικός Σύμβουλος του γραφείου μελετών ΕΜΒΗΣ
ΕΛΛΑΔΑ Μάρτιος-Μάϊος 2005ΟΝΟΜΑ: Μελέτη Προσφοράς για την κατασκευή του ΧΥΤΑ Ναυπάκτου.
ΑΝΑΘΕΤΟΥΣΑ ΑΡΧΗ: Κ/Ξ Αλέξανδρος Τεχνική ΑΕ
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ
Αντικείμενο είναι η προετοιμασία της μελέτης προσφοράς του έργου.
ΘΕΣΗ – ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΘΗΚΟΝΤΩΝ
Τεχνικός Σύμβουλος του γραφείου μελετών ΕΜΒΗΣ
----------
μετά από όλα αυτά, πώς στοιχειοθετεί ο κ. Ανδρεαδάκης την φράση του στο ΔΤ που μόλις έβγαλε
"Όλα τα εν λόγω προγράμματα εκπονήθηκαν και ολοκληρώθηκαν από ερευνητικές ομάδες του ΕΜΠ σε χρόνο προγενέστερο του διορισμού μου στη θέση του Ειδικού Γραμματέα." ;;;;
Το εξασθενές χρώμιο [Cr(VI)] απασχολεί την Ακαδημαϊκή
Κοινότητα εδώ και πολλά χρόνια και με το θέμα αυτό...ναι, η συνέχεια της συζήτησης για την τοξικότητα
του εξασθενούς χρωμίου θα γίνει και
στις αίθουσες των δικαστηρίων αφού
οι επιστήμονες του ΙΓΜΕ που ονομάζονται εδώ
προχώρησαν
σε Αγωγή για αυτό το κείμενο κατά
1. του Γιάννη Ζαμπετάκη, Επικ. Καθηγητή Χημείας Τροφίμων
2. του Κώστα Σπανού, εκδότη του Περιοδικού Πολίτες και
3. του Δημήτρη Παπαχρήστου, διευθυντή του Περιοδικού Πολίτες
ζητάνε €29.347,02 από τον καθένα μας!








1. το πρόβλημα: οι ετικέτες των τροφίμων είναι πολύπλοκες, χρειάζονται ειδικές γνώσεις και
δυστυχώς συχνά είναι παραπλανητικές!
[η συνέχεια εδώ]

Attending Companies: Coca-Cola, Alcoa, Crown, North American Metal Packaging Alliance, Inc., Grocery Manufacturers Association (GMA), American Chemistry Council, Del Monte
Summary: Attendees discussed the need to be more proactive in communications to media, legislators, and the general public to protect industries that use BPA, prolong the life of BPA, put risks from chemicals in proper prospective, and transcend the media and the blogosphere.

οι Θεμελιωτές της Απόδειξης του Εγκλήματος εν Ασωπώ.
ο ΠαπαΓιάννης και ο ΣυνΆδελφος Θανάσης Παντελόγλου
------------------------------------------------------------------------------
ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ, ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
ΕΙΔΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ
ΑΙΤΗΣΗ
για ανάληψη δράσης πρόληψης και αποκατάστασης
(άρθρο 13 Π.Δ. 148/29-9-2009)
Του Νομικού προσώπου με την επωνυμία ‘‘ΔΗΜΟΣ ΟΙΝΟΦΥΤΩΝ’’ του Νομού Βοιωτίας που εκπροσωπείται νόμιμα από το Δήμαρχο Γεώργιο Θεοδωρόπουλο με έδρα τα Οινόφυτα Βοιωτίας, οδός Καπ. Ιωάννου Λιάπη, αριθ. 26, Τ.Κ. 32011
τηλ. ++ 22620-51500, FAX. 22620-51550
η συνέχεια εδώ
Υ.Γ. ο πόλεμος κατά της Ρύπανσης συνεχίζεται!μια από τις νέες ασχολίες για το 2010…
ένα καινούργιο site αφιερωμένο στα τρόφιμα και…beyond…
όπου οτιδήποτε σχετίζεται με ασφάλεια τροφίμων, διατροφική αλυσίδα και …ρύπανση…θα παρουσιάζεται χωρίς φόβο αλλά με πολύύύ πάθος!
enjoy the ride



Πώς μπορούν οι καταναλωτές να ασκήσουν το δικαίωμα της επιλογής τους στα προιόντα που διαλέγουν, όταν οι ρυπαντές δεν κατονομάζονται με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο και τα ονόματα τους σβήνονται από την πιο σοβαρή έκθεση ευθυνών που έχει γίνει μέχρι σήμερα για το τεράστιο αυτό θέμα;
Αντίθετα, οι εταιρίες, μπορούν ελεύθερα να προβαίνουν σε διαφημίσεις για το “περιβαλλοντικό τους έργο”, να θεσπίζουν “έτος περιβάλλοντος”, να βραβεύονται για το “άριστο εργασιακό τους περιβάλλον”, να διοργανώνουν εκδηλώσεις και να συντρώγουν με τους (επίσης ανώνυμους στην έκθεση του ΓΕΔΔ) αιρετούς και όλα αυτά να προβάλλονται, ενώ όλα τα αρνητικά και όλα όσα θα μπορούσαν να τεκμηριώσουν τον ΤΡΑΓΕΛΑΦΟ που ζούμε καθημερινά εδώ και δεκαετίες ΑΠΟΣΙΩΠΟΥΝΤΑΙ!
Ακόμα περισσότερο, οι υπεύθυνοι, μπορούν άνετα να εκλέγονται βουλευτές, να αποκτούν βουλευτική ασυλία, πολιτική ισχύ, να ξαναβάζουν υποψηφιότητα για τις αιρετές θέσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, και να είναι εκλεκτά μέλη των τοπικών κοινωνιών. Και εφόσον ούτε καν μαθαίνουμε για τα δικαστήριά τους και για τις αδειοδοτήσεις τους, να ξαναβάζουν υποψηφιότητα και να τους ξαναβγάζουμε. Και να ξανακάνουν τα ίδια και χειρότερα, από νέες θέσεις, μεγαλύτερης ευθύνης…
Κάπου, κάποιοι, μακριά ρυπαίνουν και κάποιοι άλλοι, βάζουν υπογραφές στις αδειοδοτήσεις τους.
Και μένα τι με νοιάζει; Εδώ έχει πάντα ήλιο.
Ένα είναι σίγουρο: Περιμένουμε και νομίζουμε ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ εξηγήσεις.
WELL DONE Τρεμόπουλε. (αυτοί; αυτοί είναι οικολόγοι πράσινοι!)
2. Με την ματιά της Σίλας Αλεξίου
3. με την πένα που έχει το ταπεινό τούτο ιστολογιάκι
Από την αρχή ύπαρξης της επιστήμης, ο επιστήμονας, που θέλει να την υπηρετεί με αίσθημα ατομικής και κοινωνικής ευθύνης, πρέπει αρχικά να θέτει σε κάθε επιστημονική του εργασία ένα ρεαλιστικό επιστημονικό ερώτημα. Στη συνέχεια, χρησιμοποιεί τα διαθέσιμα επιστημονικά εργαλεία (θεωρίες, αξιώματα, πειραματικές τεχνικές) για να απαντήσει στο ερώτημα που έχει θέσει ή του έχει ανατεθεί. Αν του έχει ανατεθεί από χρηματοδότες όμως εμπλεκόμενους με την εύνοια της απάντησής του, τότε το ήθος του επιστήμονα είναι πιο σημαντικό από την αξία του. Κάπως έτσι έχουμε φτάσει σήμερα, να έχουμε ελληνικές φαρμακευτικές εταιρείες να χρηματοδοτούν επιστημονικές έρευνες υπαγορεύοντας το αποτέλεσμα που τις ευνοεί, ελληνικά ινστιτούτα μελετών να έχουν άποψη για θέματα άσχετα με την αρμοδιότητά τους (π.χ. τοξικότητα του εξασθενούς χρωμίου) ή επιδημιολογικές μελέτες στον Ασωπό με απευθείας ανάθεση από το ΚΕΕΛΠΝΟ και όχι με ανοικτό διαγωνισμό. Αν όλα αυτά δεν λέγονται στρατευμένη επιστήμη, τότε πώς τα αποκαλούν οι εμπνευστές τους;
Για να απαντήσουμε πληρέστερα σε αυτά τα θεμελιώδη ερωτήματα, ίσως να πρέπει να ανατρέξουμε σε ένα από τα πιο σημαντικά βιβλία στο χώρο του Περιβαλλοντικού Δικαίου: «Περιβαλλοντικοί κίνδυνοι: διαπλοκή επιστήμης, δικαίου και πολιτικής». Σύμφωνα με τον συγγραφέα Γιώργο Μπάλια, «ο εντοπισμός του κινδύνου είναι η διαδικασία προσδιορισμού των βιολογικών, χημικών ή φυσικών παραγόντων, στους οποίους η έκθεση μπορεί να έχει δυσμενή αποτελέσματα στην υγεία του ανθρώπου και στο περιβάλλον. Στηρίζεται σε μία ή περισσότερες από τις παρακάτω τέσσερις πηγές πληροφόρησης: στα ελεγχόμενα τεστ σε ανθρώπους, στις επιδημιολογικές μελέτες, στα πειράματα στα ζώα και στις συγκρίσεις των φυσικών ή χημικών ιδιοτήτων του εξεταζόμενου παράγοντα με εκείνες γνωστών επικίνδυνων παραγόντων». Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η πιο αξιόπιστη και έγκυρη απόδειξη της τοξικότητας προέρχεται από ελεγχόμενα τεστ σε ανθρώπους. Ενώ οι επιδημιολογικές μελέτες είναι στην ουσία στατιστικές συγκρίσεις μεταξύ ανθρώπων που εκτέθηκαν σε ένα παράγοντα (π.χ. βαρέα μέταλλα) περισσότερο από το κανονικό και αυτών οι οποίοι εκτέθηκαν λιγότερο ή καθόλου. Αλλά στην Ελλάδα, είναι μάλλον αδύνατον να κάνουμε επιστημονικώς πλήρεις επιδημιολογικές μελέτες μιας και δεν έχουμε στοιχεία για καρκινογενέσεις σε ανθρώπους που δεν έχουν εκτεθεί σε καρκινογόνους παράγοντες. Μην έχοντας τέτοια στοιχεία, είναι μάλλον ανέφικτη να γίνει συσχέτιση της συχνότητας καρκινογένεσης σε περιοχή με καρκινογόνους παράγοντες (για παράδειγμα στον Ασωπό ή στην Μεσσαπία όπου το νερό είναι επιμολυσμένο με βαρέα μέταλλα) με περιοχές αναφοράς (όπου δεν υπάρχουν καρκινογόνοι παράγοντες). Αδιέξοδο λοιπόν;
Στην Επιστήμη όμως δεν υπάρχουν αδιέξοδα και η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Έτσι, ανακαλύψαμε μια «νέα» μέθοδο: Ανάλυση Κόστους/Οφέλους (ΑΚΟ), που περιγράφεται στο προαναφερθέν βιβλίο. Μετράμε πόσοι θάνατοι θα αποφευχθούν κάνοντας εμβόλιο για μια ασθένεια (π.χ. γρίπη Η1Ν1), πόσοι θάνατοι θα προκληθούν με το εμβόλιο και παίρνουμε μια πολιτική απόφαση. Κυνικό; Κι όμως αληθινό! Κι όμως αυτός είναι ο τρόπος σκέψης στην σύγχρονη ζωή. Μετράμε την ωφέλεια, την διαιρούμε με το κόστος και έχουμε μια ΑΚΟ! ΑΚΟ για το εξασθενές χρώμιο, ΑΚΟ για το νέφος της Αθήνας, ΑΚΟ για την λειψυδρία. Αν η ΑΚΟ μάς δίνει μικρά νούμερα, όλα καλώς. Έχουμε την επιστημονική προμετωπίδα για να συνεχίσουμε. Αν η ΑΚΟ μάς δίνει υψηλά νούμερα, τότε αλλάζουμε τον ορισμό του κόστους. Όλα σχετικά είναι! Έτσι δεν μας έχει πει εδώ και έναν αιώνα ο Αλβέρτος Einstein; Στον ορισμό του κόστους θα κολλήσουμε τώρα; Εν καιρώ κρίσης; Ας αφήσουμε τους συναισθηματισμούς. Η βιομηχανία θέλει ανάπτυξη και μερίσματα. Τα επιστημονικά ερωτήματα είναι για τους αδαείς αργόσχολους…
Γιάννης Ζαμπετάκης




