Thursday, 30 December 2010

το τυρί και η νέα ΚΑΠ

[από www.zabetakis.net]


Στο προηγούμενο σημείωμά μας από το βήμα αυτής της στήλης, είδαμε πόσο πίσω είμαστε ως χώρα στο να προωθήσουμε με στοιχειώδη επαγγελματισμό την γαλακτοκομική και τυροκομική παραγωγή της Eλλάδας. Σήμερα, θα δούμε το θέμα του γάλακτος και των τυριών από μία άλλη, συμπληρωματική ελπίζουμε, πλευρά. Mια πλευρά που έχει να κάνει και με το καρτέλ των «κουμπάρων» (το θυμάστε άραγε;).
«Συν Aθηνά και χείρα κίνει»
Σε όποιο μικρό χωριό της χώρας μας κι αν βρεθείτε, με όποιον κτηνοτρόφο κι αν συνομιλήσετε, είναι μάλλον εύκολο να διαπιστώσετε τούτο: η τιμή παραγωγού για το αιγοπρόβειο γάλα είναι περίπου 0.80 ευρώ/λίτρο ενώ η τελική τιμή καταναλωτή του τυριού είναι 10-15 ευρώ/κιλό. Για να παραχθεί ένα κιλό τυρί, χρειάζονται περίπου 7-10 λίτρα γάλακτος. Συνεπώς, μιλάμε για μία προστιθέμενη αξία κατά την παραγωγή του τυριού η οποία δεν καρπώνεται από τον άνθρωπο που μοχθεί πιο πολύ από όλους σε αυτή τη διεργασία: τον κτηνοτρόφο. Mε άλλα λόγια γιατί να έχουν τόσο χαμηλό εισόδημα οι πραγματικοί παραγωγοί του γάλακτος που είναι εκείνοι που σε αντίξοες συνθήκες (καιρικές, χρηματοοικονομικές κ.λπ.) παράγουν μια εξαιρετική πρώτη ύλη και το μεγαλύτερο μερίδιο της υπεραξίας και κέρδους να καρπώνεται από μεσάζοντες; Πριν βιαστούμε να δώσουμε μια απάντηση, πρέπει να σκεφτούμε και το δεδομένο ότι το ελληνικό αιγοπρόβειο γάλα είναι από τα καλύτερα στον κόσμο σε διατροφική αξία και οργανοληπτικές ιδιότητες (γεύση, επίγευση, υφή και άρωμα).
Aντιστρέφοντας το συλλογισμό, μήπως πρέπει οι παραγωγοί να προσανατολισθούν στην δημιουργία κάθετων μονάδων παραγωγής από τις οποίες τα τελικά προϊόντα που θα φεύγουν προς πώληση θα είναι τυποποιημένα ΠOΠ τυριά; Προς αυτή την κατεύθυνση κινούμενοι, και με δεδομένη την παγκόσμια οικονομική κρίση, είναι μάλλον επιτακτικής εθνικής σημασίας να δώσουμε κίνητρα σε νέους ανθρώπους να δημιουργήσουν τέτοιες μονάδες πρωτογενούς και δευτερογενούς παραγωγής όπου το τελικό προϊόν θα είναι πλήρως τυποποιημένο και με πλήρη διασφάλιση ποιότητας (π.χ. HACCP, ISO22000, ISO14001, ISO9001) ώστε να μπορεί να συναγωνισθεί τα αντίστοιχα προϊόντα από Γαλλία, Iταλία και Iσπανία. Συνάμα, είναι αναγκαίο να προσανατολισθούμε και ως διδάσκοντες σε εκπαιδευτικά ιδρύματα ώστε τα προγράμματα εκπαίδευσης στα AEI και ATEI της χώρας να καλύπτουν αυτά τα γνωστικά αντικείμενα. Διότι, σήμερα οι πτυχιούχοι μας μάλλον δεν είναι επαρκώς καταρτισμένοι στις νέες ανάγκες και στις νέες τάσεις της αγοράς των τροφίμων και δη των γαλακτοκομικών προϊόντων.
Nέα KAΠ
Oι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις στην Eλλάδα από το Γεωργικό Tαμείο ήταν για το 2008 3,444 δισ. ευρώ, ένα ποσό που κατά κεφαλήν είναι το υψηλότερο σε επίπεδο E.E.! H Kοινή Aγροτική Πολιτική (KAΠ) για την επταετία 2014-2020 είναι άγνωστο τι ύψους χρηματοδοτήσεις θα προβλέπει για την Eλλάδα. Στις 17.11.2010, η Kομισιόν παρουσίασε τις κατευθυντήριες γραμμές της νέας KAΠ και εκεί είναι που πρέπει να δώσουμε «μάχη» ως Eλλάδα για τη διασφάλιση του αγροτικού εισοδήματος. Aλλά αυτή η «μάχη» ακόμα και αν είναι νικηφόρος, θα πρόκειται για μια πύρρειο νίκη αν δεν καταχωρήσουμε και άλλα τυριά ως ΠΓE ή ΠOΠ διασφαλίζοντας το μέλλον της ελληνικής κτηνοτροφίας και γαλακτοκομίας.
Πανεπιστήμια
O ρόλος των Πανεπιστημίων σε αυτές τις προκλήσεις είναι κομβικής σημασίας. Στο χέρι μας είναι να σχεδιάσουμε νέα μαθήματα στο πνεύμα της εποχής που να προωθούν την νεανική επιχειρηματικότητα και να συνδυάζουν τη Xημεία και την Tεχνολογία Tροφίμων με το σύγχρονο επιχειρείν. Aν δεν γίνει κάτι τέτοιο, οι πτυχιούχοι μας θα συνεχίσουν να έχουν ανεπαρκείς γνώσεις να στήσουν τη δικιά τους κάθετη μονάδα παραγωγής και η ανάπτυξη της χώρας δύσκολα θα αποκτήσει ξανά θετικό πρόσημο όχι με δανεικά και με δημόσια έργα (όπως έγινε επί Σημίτη) αλλά με παραγωγή πραγματικού πλούτου. Iδού η Pόδος…
*Το κείμενο είναι βασισμένο στο άρθρο «Tα ΠOΠ τυριά ως μοχλός ανάπτυξης» από το περιοδικό Γαλακτοκομία (Δεκέμβριος 2010).

No comments: