Thursday, 11 November 2010

από την Κατερίνα...


μια φίλη με το δικό της ιστολογιάκι...

Γιάννη καλημέρα,
Έχουμε ένα σύστημα εξισώσεων και προσπαθούμε να "λύσουμε" μηχανιστικά μία, αγνοώντας επιδεικτικά τις άλλες .

Ο δικομματισμός είναι αυτός που ωθεί και ταυτόχρονα επαναπαυεί την Aριστερά σε ένα λόγο που περιεχει περισσότερες καταγγελίες παρα προτάσεις. Ο δικομματισμός, εκφράζει στην παρούσα φάση ΟΛΟ το πολιτικό σύστημα.
Αυτός που απεχει, αυτός που αρνείται να συμμετέχει καταδικάζει την καρικατούρα της δημοκρατίας, μιας δημοκρατίας που καταντησε "republica", που ειναι πια μη παραγωγική, πρόβλημα και όχι λύση. Την καταδικάζει ακόμα και αν δεν συνειδητοποιεί το τι ακριβώς κάνει. Έχουμε τόσα ιστορικά παραδείγματα.

Έχουμε πια αναδιατάξεις στο πολιτικό σκηνικό. Το ΠΑΣΟΚ θα διασπαστεί. Σε δυο, τρια, ...δεν ξέρω. Ακόμα και η ψιλοαπολιτικη υποψηφιότητα Δημαρά, πρόβα τζενεράλε των αδιέξοδων της υποαντιπροσωπευσης ήταν.
Δεν έχουν σημασία τα προσωπα, μην μένεις στον Δημαρά ή στον όποιον Δημαρά. Η υποψηφιότητα Δημαρά, χωρίς να έχει αυτή καθ' αυτή ουσιαστικά οφέλη, ενεργοποίησε το πολιτικάντικο μπλοφαδορικό "δίλημμα" Παπανδρέου. Αυτό με την σειρά του διέρρηξε οριστικά την όποια αξιοπιστία έχει ο Πρωθυπουργός σε κάποια ακροατήρια. Ξαφνικά τα βαρύγδουπα περί ..."Πατρίδας" κατάντησαν γκροτεσκα "το Κόμμα μου και Εγώ".
Από την άλλη συσπείρωσε το αντίπαλο στρατόπεδο της ΝΔ. Η συσπείρωση του ενός τροφοδοτεί την συσπείρωση του άλλου, και αντίστροφα οι αποσυσπειρώσεις του ενός αποσυσπειρώνουν και τον άλλο πόλο. Η εξίσωση δεν έχει μόνο ποσοτικά στοιχεία( που και αυτά είναι συντριπτικά) έχει προ πάντων ποιοτικά χαρακτηριστικά...

Τα δυο κόμματα εκ των πραγμάτων θα διασπαστούν γιατί πια πέρα απο ένα "συναισθηματικό" κοινό και ακροατήριο, στην πραγματικότητα δεν έχουν πια καμιά ιδεολογική και πολιτική συνάφεια με τον κόσμο τους. Κρατιωνται ανάπηρα, αυτιστικά και απαξιωμένα, μόνο με ψευτοδιλημματικές "διαφορές" και επικοινωνιακά δεκανίκια που τους προσφέρουν τα εξαρτημένα από αυτές ΜΜΕ. Ένας φαύλος κύκλος που έφτασε...δαρβινικά στα όρια του.

Αλλά και η Αριστερά,και η κομουνιστική και η μη κομουνιστική, και η συστημική και η αντισυστημική, ειχαν σαν ακροατηριο ένα ας πούμε "πολιτισμικό" κοινό. Σήμερα πια με την διαρκή φτωχοποιηση έχουν και ταξικό κοινό. Αυτό καταγράφηκε στις τελευταίες εκλογές. Αλλά και σε σεβαστό κομμάτι της αποχής, που φωνάζει στην αριστερά "εεεεεεεεε!!!"
Αυτό ειναι που και αυτές θα τις αναγκάσει υπο το βάρος της ευθύνης του να ξεπεράσουν τις όποιες παθογένειες. Γιατί και η Αριστερά έχει τις δικές της παθογένειες, που ας μην κοροϊδευόμαστε, οφείλονται στην επαναπαυση της ...ότι κυβερνά ο δικομματισμός.

Γιάννη ακόμη και στις πιο βιαιες επαναστάσεις στην ιστορία, πριν το σεισμό υπάρχουν πάντα μικρές ή μεγαλες ανακαταξεις, αυτοί οι ...προειδοποιητικοί σεισμοί. Πόσο μάλλον που σήμερα δεν μιλάμε για επανάσταση - όπως τουλάχιστον ιστορικά καταγράφονται- αλλά για τις μετακινήσεις τεκτονικών πλακών.

Το γραφω εδώ και 10 μήνες. Το σκηνικό αλλάζει. Δεν προβλέπω κάποιο αποτέλεσμα. Δεν είμαι μάντης ή μέντιουμ, οι τυχαιοτητες θα παίξουν και αυτές το ρόλο τους, όπως συμβαίνει παντού και πάντα ιστορικά. Ελπίζω στο καλύτερο-όπως εγώ το εκτιμώ σαν καλυτερο, χωρίς να αποκλειω και το χειρότερο.

Αλλά ας μην επιχειρουμε να λύσουμε εξισώσεις, θεωρώντας σαν σταθερές, τις παραμέτρους και το ευρος που αυτές κινούνται.

Το πολιτικό σύστημα, όπως τουλάχιστον το ξέραμε απο την μεταπολίτευση και μετά, καταρρέει. Αυτό δείχνουν τα σημάδια. Τα επόμενα σενάρια πάρα πολλά. Δεν σημαίνει και απαραίτητα... ότι όλα ειναι καλύτερα. Υπάρχουν και χειροτερα.
Ας ελπισουμε όμως και πάνω απο όλα ας προσπαθησουμε για το καλυτερο.

No comments: