Saturday, 16 October 2010

Πώς μπορεί ένας άχρηστος να γίνει χρήσιμος;

Σε τρεις εβδομάδες ψηφίζουμε και τα ψηφοδέλτια καταρτίζονται με γοργό ρυθμό. Αλλά μέσα στην βιασύνη των επιτελαρχών, γίνονται και μερικές αλχημείες. Νυν ή παραιτηθέντες οραματικοί δημοτικοί σύμβουλοι αποφάσισαν να αλλάξουν πολιτικό στρατόπεδο για να μπορέσουν να επανεκλεγούν με άλλο συνδυασμό και να συνεχίσουν έτσι την ανιδιοτελή τους «προσφορά» στην Πόλη. Προσφορά τρόπος του λέγειν…Αλλά η καρέκλα (έστω και του δημοτικού συμβούλου) είναι γλυκιά! Και κανείς δεν μίσησε την δόξα…έστω και του δημοτικού συμβούλου. Όταν αυτή η καρεκλίτσα φέρνει και λίγο τζίρο στο μαγαζί μας…εεε τότε, καλοδεχούμενη κάθε πελατεία…περνάμε και την ρημάδα την κρίση. Μειωμένοι τζίροι και η φουκαριάρα η μάνα μου…Πώς θα της πάρω τα φαρμακάκια της;

Μέσα στην αναμπουμπούλα, έχουμε και βαφτίσια της κακιάς ώρας. «Εκπαιδευτικοί» υποψήφιοι χωρίς να έχουν πάει στο Πανεπιστήμιο; Γίνεται; Ναι όλα γίνονται στη «χαλκηδονοφοινικαλέα» μας (για να δανειστώ τον όρο ενός φίλου). Και ο χαμαιλέοντας αλλάζει χρώμα για να επιβιώσει. Έτσι κι εμείς, αλλάζουμε ιδεολογίες, πετάμε τις αρχές μας στον κάλαθο των αχρήστων και ζητάμε την ψήφο του Λαού. Αρχές μπορεί να μην έχουν αλλά θα έχουν σίγουρο τέλος. Τέλος μαυρισμένο στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.

Μέσα σε τέτοιο τυχοδιωκτικό αμοραλισμό, προτιμώ να μείνω εκτός. Εκτός των συνδυασμών της κακιάς ώρας αλλά με την ματιά μου ανεξάρτητη και την πένα μου ελεύθερη! Για να κρίνω τις κωλοτούμπες τους πριν τους μαυρίσω στις 7 του Νοέμβρη…

Άντε γεια βρε…

Γ.Ζ.

Υ.Γ. από ένα αδελφό-blogger

Ας φρόντιζαν


Κατήντησα σχεδόν ανέστιος και πένης.
Αυτή η μοιραία πόλις, η Αντιόχεια,
όλα τα χρήματά μου τάφαγε·
αυτή η μοιραία με τον δαπανηρό της βίο.

Αλλά είμαι νεός και με υγείαν αρίστην.
Κάτοχος της ελληνικής θαυμάσιος
(ξέρω και παραξέρω Αριστοτέλη, Πλάτωνα·
τι ρήτορας, τι ποιητάς, τι ό,τι κι αν πεις.)
Από στρατιωτικά έχω μιαν ιδέα,
κ' έχω φιλίες με αρχηγούς των μισθοφόρων.
Είμαι μπασμένος κάμποσο και στα διοικητικά.
Στην Αλεξάνδρεια έμεινα έξι μήνες, πέρσι·
κάπως γνωρίζω (κ' είναι τούτο χρήσιμον) τα εκεί:
του Κακεργέτη βλέψεις, και παληανθρωπιές, και τα λοιπά.

Οθεν φρονώ πως είμαι στα γεμάτα
ενδεδειγμένος για να υπηρετήσω αυτήν την χώρα,
την προσφιλή πατρίδα μου Συρία.

Σ' ό,τι δουλειά με βάλλουν θα πασχίσω
να είμαι στην χώρα οφέλιμος. Αυτή είν' η πρόθεσίς μου.
Αν πάλι μ' εμποδίσουνε με τα συστήματά τους --
τους ξέρουμε τους προκομένους: να τα λέμε τώρα;
αν μ' εμποδίσουνε, τι φταίω εγώ.

Θ' απευθυνθώ προς τον Ζαβίνα πρώτα,
κι αν ο μωρός αυτός δεν μ' εκιμήσει,
θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
Κι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
πηγαίνω παρευθύς στον Υρκανό.

Θα με θελήσει πάντως ένας απ' τους τρεις.

Κ' είν' η συνείδησίς μου ήσυχη
για το αψήφιστο της εκλογής.
Βλάπτουν κ' οι τρεις την Συρία το ίδιο.

Αλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
Ζητώ ο ταλαίπωρος να μπαλοθώ.
Ας φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
Μετά χαράς θα πήγαινα μ' αυτόν.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1930)

5 comments:

Yannis Zabetakis said...

Σε 20 μέρες έχουμε εκλογές. Πολύ σοβαρές εκλογές. Οι πόλεις μας έχουν γίνει μέσα σε λίγα χρόνια τριτοκοσμικές. Γκέτο, άβατα, απαγορευμένες περιοχές, εγκληματικότητα, παραεμπόριο, λαθρεμπόριο, ναρκωτικά, φυλετικές συγκρούσεις. Πώς φτάσαμε ως εκεί; Πώς εξηγεί ο κάθε υποψήφιος την πραγματικότητα; Τι θα κάνει για να την αλλάξει; Δεν ξέρουμε. Σε 3 βδομάδες ψηφίζουμε τους 13 «μικρούς πρωθυπουργούς», τον περιφερειάρχη Αττικής, αυτόν δηλαδή που θα διαχειριστεί το μισό πληθυσμό της Ελλάδας. Ποιος θα ’ναι αυτός, με ποια προσόντα, με ποιον τρόπο θα το κάνει; Σε μια βραδινή εκπομπή, έβλεπα καμιά δεκαριά υποψηφίους να διαγωνίζονται ποιος είναι πιο πολύ εναντίον του Μνημονίου. Τσάμπα μαγκιές, άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε. Όσο υψηλότερες οι κορόνες, τόσο χειρότερα. Οι κορόνες πάντα κρύβουν τη συντήρηση, την ακινησία, την ανυπαρξία πολιτικών προτάσεων. Η πολιτική που μας οδήγησε στη χρεοκοπία είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο για να αποφύγουμε τη χρεοκοπία.

http://www.athensvoice.gr/the-paper/article/319/edito-319

Anonymous said...

Αποφασισες να μεινεις εκτος ε?

ΕΥΤΥΧΩΣ!!!!

Anonymous said...

Μα αυτο εννοει με το αρθρο του

Ενας αχρηστος γινεται χρησιμος, με το να απεχει...

Anonymous said...

Πεστα ρε δάσκαλε,
γεμισαμε λαμόγια
Μαυρο δαγκωτό
Dimitris K.

DPurpler said...

http://dpurpler2.blogspot.com/2010/10/blog-post_16.html