Αρχίζει το ματς

Το ταπεινό τούτο ιστολογιάκι, όπως ξέρετε όλοι εσείς που το παρακολουθείτε εδώ και 3 –σχεδόν- χρόνια είναι κόκκινο, τόσο ποδοσφαιρικά όσο και πολιτικά!
RED or dead με άλλα λόγια…

Και επειδή σε λίγες μέρες αρχίζει το ματς (σ.σ. πρωτάθλημα super-ο Θεός να την κάνει σούπερ-league) ιδού τι αλίευσα από την έγκυρη –και έγκαιρη- Sportday που διαβάζω κάθε μέρα μαζί με τον 2ο φραπέ της μέρας εκεί κατά την δεκάτη πρωινή όταν ανεβάζει αεράκι ο νότιος ευβοϊκός…

14.8.2010 O super-duper σημειολόγος –πού είσαι Umberto Eco!!!- Στέφανος Χάρης (sxard@yahoo.gr) έγραφε…

«χαλάλι τα 3 Alexander και τα 2 Daquiri φράουλα με panadole (σ.σ. ουχί παναντόλ, Χαρούλη μου!) που χρειάστηκε να πιω για να κατορθώσω να δω μέχρι το τέλος τον αγώνα του Βάζελου (σ.σ. ουχί Παναθηναϊκού, Χαρούλη μου!) με τον Ατρόμητο, αγαπητέ αναγνώστη. Τουλάχιστον έβγαλα ένα σωρό χρήσιμα συμπεράσματα. Όπως για παράδειγμα ότι όσοι υποστήριζαν ότι ο γλυκός Ζαν Αλέν Μπουμσόνγκ είναι ένα ψηλός Γκαλάς με IQ «δεκαριού» (σ.σ. τι δεκάρι τι δοκάρι!) δικαιώνονται…
Όπως τον έκοψα τον Γάλλο, νομίζω ότι έχει όλα τα φόντα για να γίνει το νέο ίνδαλμα. Του κόσμου δεν ορκίζομαι, αλλά των Βύντρα, Σαριέγκι, Καντέ κόβω το χέρι μου από τον αγκώνα…
Διότι στην παναθηναϊκή (σ.σ. βαζελική, Xαρούλη μου, το είπαμε!) άμυνα των πιο τρελών ονείρων μου (Βύντρα, Σαριέγκι, Μπουμσόνγκ, Καντέ – από τα δεξιά προς τα αριστερά του γκρεμού) ο Jean (σ.σ. ο Χαρούλης τον γράφει Ζαν, αλλά το jean είναι better μιας και παραπέμπει στο jean, you know levi’s blue jean etc ) θα είναι πράγματι ο ηγέτης. Όσες γκέλες κάνουν οι άλλοι 3 μαζί τη σεζόν, ο Γάλλος καθοδηγητής τις κάνει στο τσακίρ τάκλιν σε ένα 90λεπτο…»

Χάρη, εύγε! Το κείμενό σου τούτο θα γραφτεί με χρυσά γράμματα στην β’ έκδοση του βιβλίου τούτου, όπου θα γράψω ένα κεφάλαιο με τίτλο «πώς γίνεται ο Παναθηναϊκός να παίζει για χρόνια πολλά σε ένα γήπεδο που το λένε Ολυμπιακό;» ή «πώς γίνεται η ομάδα του Κατεστημένου και της Χούντας να έχει ένα Αριστερό Πρόεδρο; Όσο αριστερός είναι ο Κωνσταντόπουλος…»