Wednesday, 5 May 2010

ο Jeff και ο Βαγγέλης


μια ιστορία που άκουσα στο BBC Radio Leeds πριν από λίγες μέρες...ο ιδιοκτήτης ενός Labrador μιλούσε για τον χαμό του σκύλου-συντρόφου-οδηγού του. Είχαν πάει σε ένα συνέδριο στο Birmingham και στο γυρισμό ο σκύλος δεν ήταν καλά. Δεν το έβαλε όμως κάτω! Στάθηκε δίπλα στο αφεντικό του, τον βοήθησε να αλλάξει 3 τρένα και στο τέλος όταν έφτασαν στο σπίτι και ο τυφλός άνθρωπος ήταν ασφαλής...ο σκύλος κοιμήθηκε.
Χθες, κοιμήθηκε ο Jeff. Mας έκανε παρέα κάπου 12 χρόνια, από την μέρα που η Debbie τον πήρε από την RSPCA. Ο Jeff είχε αφεθεί εκεί από τα πρώην αφεντικά του, η Debbie τον υιοθέτησε πριν από 12 χρόνια και έμεινε μαζί μας μέχρι χθες.

Μια στιγμή της κοινής μου ζωής με την Debbie και τον Jeff που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας είναι τούτη: καλοκαίρι του 2002, φαντάρος...πάω να υποδεχθώ στο Ελ. Βενιζέλος την Debbie και τον Jeff.
έρχονται Ελλάδα να ξεκινήσουμε την κοινή μας ζωή.
Καύσωνας...Ιούλιος...η άσφαλτος ξερνούσε λάβα...πέντε η ώρα το πρωί προσγειώθηκαν τα παιδιά...στο αεροδρόμιο...ένα τριαντάφυλλο για την Debbie και νερό για τον Jeff. H Debbie...ανησυχεί για τον Jeff, ευγενικά απωθεί το τριαντάφυλλο μέχρι να βεβαιωθεί ότι ο Jeffrie μας ήταν ΟΚ. είχε περάσει κάπου 7 ώρες ...transit και cargo σε ένα τεράστιο κουτί...
και να έχει κάπου 33 C πέντε τα χαράματα...ο σκύλος...σοκ! Το σοκ της ζωής του! Από τα δροσερά καταπράσινα μέρη του Yorkshire...στην τσιμεντένια Αθήνα και να έχουμε και τον γαμημένο τον καύσωνα.

Ο Jeff έκανε τρεις μέρες να φάει... Αλλά τα κατάφερε!

όπως τότε που ήταν πιτσιρικάς...και το είχε σκάσει από τον πίσω κήπο του σπιτιού της Debbie για να σκοτώσει ένα σκατζόχοιρο...ο σκατζόχοιρος...dead και ο Jeff με ένα στόμα γεμάτο αίματα :)

Χθες ο Jeff πέταξε ψηλά...

τον έθαψα χθες το μεσημέρι αγκαλιά με το αγαπημένο του παιχνίδι.

Περίεργη μέρα.

Το βράδυ στο Ανεμολόγιο [Σκάι 100,3], παρουσιαστής ένας φίλος διαδικτυακός από τα παλιά.

Ο Βαγγέλης ο Αυγουλάς που στις 10.1.2008 είχε γράψει αυτό το καταπληκτικό κείμενο.

Τα είπαμε στον αέρα για το σύνδρομο Down και τα παιδιά που είναι καταδικασμένα να πεθάνουν στην Ελλάδα αν διαγνωσθεί Down με προτροπή έκτρωσης από τους ...γυναικολόγους...

Στην Ελλάδα που έχει shopping malls αλλά εκεί δεν βλέπεις καροτσάκια με ανάπηρους...ενώ τα αγγλικά malls σφίζουν από ανθρώπους που έχουν μια μικρή ή μεγάλη αναπηρία αλλά δεν είναι εγκλωβισμένοι στο σπίτι τους...έχουν πρόσβαση σε όλα!

π.χ. γιατί, όπως είπε στον αέρα του σκάι, ο Βαγγέλης πριν από λίγο...γιατί λοιπόν να μην έχουν πρόσβαση στο ΑΣΕΠ οι τυφλοί???

ΥΓ
Καλό Ταξίδι Jeff
Καλό πτυχίο Βαγγέλη

2 comments:

O Σχολιαστής said...

Πολύ λυπήθηκα Γιάννη. Τον θυμάμαι τις δυο φορές που τον είχα φιλοξενήσει σπίτι. Πολύ γλυκό σκυλί. Κάθε μεσημέρι που γυρνούσα με περίμενε με το παιχνίδι του στο στόμα να παίξουμε... Όλα τελειώνουν κάποτε ρε γαμώτο...

Yannis Zabetakis said...

το πεπρωμένο ...φυγείν ...


φιλάκια ρε