
from my site...
www.zabetakis.net
you can read all the aspects of the last days fires in Attica...
dioxins in food and water?
nothing is the same any more...
How can we separate our food from our environment? The environment provides us with food, water, air.In a polluted environment [Asopos, Koroneia] it is simply impossible to have drinking water or produce safe food. In this blog, let's share thoughts on the relationship of "environment & food". Having@the background the 25.8.2007 fire in Styra, Evia that burnt 80,000 sq metres... A similar fire in the same place in 23.7.07 killed two pilots...


Συνεχίζονται οι επιστολές - απαντήσεις, ανάμεσα στη δήμαρχο Στυρέων κα Σοφία Μούτσου και τον κ. Γιάννη Ζαμπετάκη, επίκουρο καθηγητή Χημείας Τροφίμων, με αφορμή τα περιβαλλοντικά προβλήματα στο δήμο Στυρέων και τις καταγγελίες για ρίψη βοθρολυμάτων. Ο κ. Ζαμπετάκης σε νέα του επιστολή αναφέρει:
"Σε απάντηση της κ. Μούτσου στο κείμενό της περί ημιμάθειας, έχω να την ρωτήσω τα εξής:
1. Με 3000 ευρώ που έταξε το 2007 προεκλογικά ο κ. Καραμανλής στους δημότες Στυρέων, την αγορά πόσων ελαιοδέντρων και την απώλεια εισοδήματος από το ελαιόλαδο για πόσα έτη μπορεί να καλύψει ένας πυροπαθής Στουραϊτης;
2. Πόσα δέντρα έχουν φυτευτεί μετά τις πυρκαγιές του Ιουλίου και του Αυγούστου 2007;
3. Γιατί η Δημοτική αρχή ανέχεται την ύπαρξη των πανώ που στρέφονται κατά των ΑΠΕ (βλ. σχετική φωτογραφία στο κείμενό μου στην Real News,
23.8.2009);
4. Ποια είναι τα χρονοδιαγράμματα του δήμου Στυρέων για ΧΥΤΥ και βιολογικό καθαρισμό;
5. Αληθεύει ότι μια δημότης Στύρων (το όνομά της στη διάθεσή σας) έχει καταγγείλει πολλές φορές στη Δημοτική Αρχή το καθεστώς ρίψης υγρών λυμάτων στη Μεγάλη Βρύση στα Στύρα τα οποία καταλήγουν στο ποτάμι και στη ...θάλασσα;
Οι ερωτήσεις μου είναι σύντομες για να μην υποχρεώσω την κ. Δήμαρχο σε μία ακόμη μακροσκελή απάντηση (της τάξης των 1000 λέξεων). Ο χρόνος της είναι πραγματικά πολύτιμος και τα προβλήματα της ρύπανσης ζητούν επιτακτική λύση και όχι μακροσκελείς επιστολές".
Σχετικά θέματα:

διαβάζοντας το άρθρο σας στην Κυριακάτικη Realnews (23.08.09), διαπίστωσα με μεγάλη μου χαρά το ενδιαφέρον σας σχετικά με τα προβλήματα των αποβλήτων στον Δήμο Στυρέων.
Ως κάτοικος του Δήμου θα ήθελα να σας αναφέρω και να ζητήσω την συμβουλή σας σχετικά με το πρόβλημα υγρών αποβλήτων που αποτίθενται στο ποτάμι το οποίο ξεκινάει από την Μεγάλη Βρύση και καταλήγει στην θάλασσα. Στο ποτάμι αυτό που περιστοιχίζεται από πλατάνια καταλήγουν οι περισσότεροι βόθροι της περιοχής. Εκτός λοιπόν από την καταστροφή της υδρόβιας χλωρίδας και πανίδας, η περιοχή δίπλα στο ποτάμι υποφέρει και από οσμές.
Αγαπητέ κύριε Ζαμπετάκη,
Διάβασα με εξαιρετικό ενδιαφέρον το άρθρο σας για το Δήμο Στυρέων το οποίο δημοσίευσαν σήμερα «Τα ΝΕΑ».
Ακριβώς λόγω του ενδιαφέροντός του, σε σχέση με τα προβλήματα που τόσο εύστοχα θίξατε, θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας λίγο από το χρόνο σας και μερικές από τις σκέψεις μου.
Είμαι κι εγώ ένας από τους παραθεριστές της περιοχής. Πολλά από τα Σαββατοκύριακά μου τα περνώ στο διαμέρισμά μας, πάνω στη θάλασσα, 100 μέτρα μετά την γνωστή ψαροταβέρνα «Ακρογιάλι», στο τέλος της παραλίας.
Χρησιμοποίησα τον όρο «παραθεριστής», γιατί είναι γνωστή η κόντρα μεταξύ των ντόπιων και των «παραθεριστών», οι οποίοι το μόνο που κάνουν είναι να «λυμαίνονται την περιοχή και να την θεωρούν δική τους», όπως έχω ακούσει με τα ίδια μου τα αυτιά να λέγεται σε κάποια από τις φιλονικίες που έχουν συμβεί κατά καιρούς, για διάφορους λόγους.
Ωστόσο δεν είμαι παραθεριστής. Το διαμέρισμά αγοράστηκε για να ενωθούμε και πάλι με τις ρίζες μας. Από τα Στύρα καταγόταν ο παππούς μου, από την Κάρυστο η γιαγιά μου. Εγώ πηγαίνω εκεί από μικρός. Γνωρίζω την περιοχή 40 χρόνια. Αυτή την εποχή βρίσκονται εκεί οι γονείς μου.
Το πρόβλημα που θίξατε ερέθισε την περιέργειά μου, κι επειδή είστε Χημικός, θα ήθελα να επεκτείνω τον προβληματισμό σας.
Τα προβλήματα που υπάρχουν πλέον στην περιοχή είναι πάρα πολλά. Δυσεπίλυτα πια, αφού συσσωρεύτηκαν λόγω της πλήρους ανευθυνότητας των κρατικών λειτουργών και του συμφέροντος. Αφορούν όλους τους τομείς. Επισημαίνω επιγραμματικά:
- Άναρχη οικοδόμηση ακόμα και μέσα στον αιγιαλό – την περιοχή λυμαίνονται 2-3 γνωστοί μεγαλοεργολάβοι που χτίζουν συνεχώς πολυκατοικίες. Πλήρης εξαφάνιση του τοπικού «χρώματος». Τσιμεντοποίηση. Η παραλία θυμίζει Λουτράκι του 60. Και θα θυμίσει ακόμα περισσότερο τώρα, που θα οικοδομηθεί και η πίσω πλευρά, μπαίνοντας στο σχέδιο.
- Πλήρης απουσία οργάνωσης στις παραλίες. Όπου βρει ο καθένας στήνει μόνιμα ομπρέλες με τραπέζια, καρέκλες κλπ. Τα σκάφη πηγαινοέρχονται ανάμεσα στους λουόμενους. Τουλάχιστον μια φορά τη σεζόν γίνομαι μάρτυρας αντεγκλήσεων, φιλονικιών κ.λπ. για τις ομπρέλες και τα σκάφη.
- Πλήρης απουσία υποδομών. Ο βιολογικός καθαρισμός είναι το τραγικότερο από αυτά.
Ωστόσο εγώ θα σταθώ στο εξής, συναφές με όσα γράψατε. Πρόπερσι, έπειτα από μια ξαφνική καλοκαιρινή νεροποντή τον Αύγουστο, ξεβράστηκαν στη θάλασσα όλα τα λύματα που είχαν συγκεντρωθεί από φρεάτια κάτω από τους δρόμους που καταλήγουν στην παραλία. Από παλιά λάστιχα, μέχρι λυματολάσπη. Οι κάτοικοι διαμαρτυρήθηκαν, βλέποντας τη θάλασσα να γίνεται βόθρος. Το λιμενικό ήρθε και πήρε τυπικά σε μπουκαλάκια κάποια δείγματα θαλασσινού νερού. Όλοι σιχαίνονταν να κολυμπήσουν σε αυτό το νερό που μύριζε.
Τρεις μέρες αργότερα, παιδιά και μεγάλοι έπαιζαν αμέριμνοι στη θάλασσα.
Κύριε Ζαμπετάκη,
Ειλικρινά έχω την εντύπωση πως τα νερά της παραλίας που τόσο πολύ επαινέσατε, είναι μολυσμένα πλέον. Πού πάνε οι αποχετεύσεις όλων των πολυκατοικιών και των εξοχικών κέντρων; Γιατί καθημερινά η θάλασσα είναι γεμάτη φυσαλίδες; Τι γίνεται όταν μια νεροποντή σαν εκείνη που περιέγραψα φέρνει στην επιφάνεια το πρόβλημα; Πώς έχει αντιμετωπιστεί το θέμα; Οι αρμόδιοι έχουν γνώση ή –μάλλον- κοιμούνται;
Εγώ έχω πλέον αποφασίσει να μην αφήσω τα παιδιά που θα κάνω να κολυμπήσουν στα Στύρα. Και δε μου μένει τίποτε άλλο από το να εγκαταλείψω την περιοχή. Δε διακινδυνεύω την υγεία μου και την υγεία τους. Άραγε είμαι υπερβολικός;
Είστε Χημικός. Θα ακούσω τη γνώμη σας. Μακάρι να με διαψεύσετε, να με καθησυχάσετε. Το έχω ανάγκη…
Η ΠΟΛΙΣ
Είπες. «Θα πάγω σ' άλλη γη, θα πάγω σ' άλλη θάλασσα.
Μιά πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή.
Κάθε προσπάθεια μου μιά καταδίκη είναι γραφτή.
κ' ειν' η καρδιά μου - σαν νεκρός - θαμένη.
Ο νούς μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει.
Οπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω
ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ,
που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα ».
Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θάβρεις άλλες θάλασσες.
Η πόλις θα σε ακολουθεί. Στους δρόμους θα γυρνάς
τους ίδιους. και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάς
και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζεις.
Πάντα στην πόλη αυτή θα φθάνεις. Για τα αλλού - μη ελπίζεις -
δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό.
Ετσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ
στην κώχη τούτη την μικρή, σ' όλην την γη την χάλασες.


Ο Περιβαλλοντικός σύλλογος δήμου Μεσσαπίων "Ταναϊς", σε ανακοίνωσή του υπογραμμίζει ότι είναι πλέον τεκμηριωμένο ότι τα υπόγεια νερά των δήμων Μεσσαπίων και Αρτάκης εμφανίζουν βαριά τοξική επικίνδυνη ρύπανση με βαρέα μέταλλα και εξασθενές χρώμιο, τα οποία περνούν στον ανθρώπινο οργανισμό και δρουν συνεργικά και σωρευτικά με συνέπεια να καταστρέφουν την υγεία ανθρώπων και ζώων. Επιπλέον υποβαθμίζουν την ποιότητα της όποιας τροφής παράγεται στην περιοχή, διασπείροντας τον κίνδυνο τοξίνωσης του υπόλοιπου πληθυσμού. Οι σύλλογοι "Ταναϊς" και "Γαία" κατέθεσαν μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών ενάντια στον πρόεδρο και αντιπρόεδρο της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης - αποχέτευσης του δήμου Μεσσαπίων (ΔΕΥΑΜ).
Μεταξύ άλλων στην ανακοίνωση του συλλόγου "Ταναϊς" αναφέρονται:
"Οι προσπάθειες για την ενημέρωση των κατοίκων της περοιχής μας συνεχίζονται με συνεργασία και ενότητα όλων των φορέων. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τι μας συμβαίνει - πόσο μεγάλο είναι το κακό που μας βρήκε - το οοπίο δεν ήρθε από τον ουρανό. Οφείλεται σε συγκεκριμκένες πολιτικές αποφάσεις, ανικανότητς, υστεροβουλίες, μικρά συμφέροντα.
Μοιραίοι άνθρωποι για τον τόπο μας αποδείχτηκαν αυτοί που οι πολίτες τους έδωσαν την ευθύνη να διαχειριστούν και να φυλάξουν τα κοινά αγαθά, την υγεία μας. Δίχως συνείδηση και πολιτική κρίση να κατανοήσουν την καταστροφή που έρχονταν, συνυποφάσισαν όλες οι τοπικές εξουσίες για να μας εξασφαλίσουν ένα εφιαλτικό μέλλον. Η ενημέρωση, ο διάλογος, η γνώση είναι εργαλεία να προχωρήσουμε παρακάτω.
Θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τους κυρίους: Ζαμπετάκη Γιάννη καθηγητή του πανεπιστημίου Αθηνών και Παντελόγλου Θανάση βιοχημικό μηχανικό, για τις υψηλού επιπέδου γνώσεις που μας μετέφεραν και τις απαντήσεις που έδωσαν σε κάθε ερώτηση πολίτη. Ακόμα και στις στημένες προβοκατόρικες ερωτήσεις κάποιων απάντησαν με μεγάλη νηφαλιότητα και πολιτισμό. Όλοι κερδίσαμε από την παρουσία τους.
Το Δ.Σ. του συλλόγου του Κοντοδεσποτίου βεβαίως διαφωνεί. Δεν αποτέλεσε έκπληξη το γεγονός, μας ήταν γνωστή η στάση τους για τα προβλήματα της περιοχής. Αυτοί θα πρέπει να δώσουν εξηγήσεις στις μελλοντικές γενιές, στα παιδιά μας. Βέβαια αποτελούν θλιβερή μειοψηφία και στο χωριό τους. Οι κάτοικοι που συμμετείχαν στην εκδήλωση με ομιλίες και τοποθετήσεις έδωσαν άλλο στίγμα. Τους θυμίζουμε τη σημαντική ομιλία του πολίτη και κατοίκου του χωριού, που τελειώνοντας διάβασε το ποίημα του Κώστα Βάρναληξ "Οι μοιραίοι" τους το αφιερώνουμε και εμείς.
Στον αγώνα που μόλις ξεκίνησε καλούμε να συμμετέχουν όλοι οι πολίτες που νοιάζονται για το μέλλον του τόπου. Διότι η αχρήστευση του νερού στην περιοχή μας πλήττει κατευθείαν την ίδια τη δυνατότητα να ζήσουμε με υγεία, αλλά και κάθε προοπτική οικονομικής ανάπτυξης. Πρέπει να ανατρέψουμε τις ακολουθούμενες για χρόνια πολιτικές:
Ζητάμε:
Σαν πρώτη κίνηση προς αυτή την κατεύθυνση καταθέσαμε μηνυτήρια αναφορά στον εισαγγελέα πλημμελειοδικών από κοινού με τον περιβαλλοντικό σύλλογο δήμου Μεσσαπίων "Η Γαία" ενάντια στον πρόεδρο και αντιπρόεδρο της δημοτικής επιχείρησης ύδρευσης - αποχέτευσης του δήμου Μεσσαπίων (ΔΕΥΑΜ)".
--------------
επιτέλους!
κ.κ. Δημοτικοί Άρχοντες
στα Στύρα και στην Μεσσαπία...ξυπνήστε!
θέλουμε νερό, ΧΥΤΥ και βιολογικό καθαρισμό!
ζητάμε πολλά?
αν ναι...please μην κατεβείτε ξανά για Δήμαρχοι!
μέχρι να μας πείτε πότε θα έχουμε καθαρό νερό [Μεσσαπία] και ορθή διαχείριση απορριμμάτων [Στύρα] ...ακούστε λίγο Μπιθικώτση...
αφιερωμένο εξαιρετικά...













