εδώ είναι το Ταξίδι

τώρα που το ξανασκέφτομαι...αντί για την Πόλη του Αλεξανδρινού...στον συμπολίτη μας από τα Ψαχνά που μας ρώτησε προχθές ...αν πρέπει να φύγει από την περιοχή για να αποφύγει το εξασθενές χρώμιο...
η καλύτερη απάντηση είναι αυτή...

εδώ είναι το ταξίδι...




μια χώρα μέσα στην σκόνη
που όλο με πληγώνει
και αρχίζω ανασκαφές...

ας σκάψουμε λοιπόν να βρούμε τα λύματα ...

το πρώτο βήμα της Κάθαρσης πρέπει να είναι τούτο...να βρούμε τους ρυπαντές και όλες τις παράνομες χωματερές!

Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Πορτοκάλογλου

Μόνος οδηγάω μόνος
ατέλειωτος ο δρόμος
ατέλειωτες στροφές

Σκόνη μια χώρα μες τη σκόνη
μα πάντα με πληγώνει
κι αρχίζω ανασκαφές

Είδα την άγνωστη πατρίδα
χαμένη Ατλαντίδα
στις χωματερές

Τώρα περιμένει τώρα
με τα κρυφά της δώρα
τους εθελοντές

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

Φώτα της πόλης μας τα φώτα
σαν τα βαρελότα
που ρίχναμε μικροί

Φιλίες οι παιδικές φιλίες
χαμένες παραλίες
χαμένη διαδρομή

Στάση κορίτσια που ‘χω χάσει
πληγές που ‘χω ξεχάσει
ανοίγουνε ξανά

Βράδια τα εφηβικά μας βράδια
τα πιο πικρά μας χάδια
πατρίδα μας γλυκιά

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι

Κρίμα να μείνεις πάντα θύμα
πάλι το ίδιο ποίημα
για ξένες καλλονές

Μόνος οδηγάω μόνος
κι όλο με βγάζει ο δρόμος
στις ίδιες γειτονιές

Μην ψάχνεις πια αλλού
αφού το ξέρεις ήδη
μην ψάχνεις πια αλλού
εδώ είναι το ταξίδι
εδώ είναι το ταξίδι
---------------------------

και τώρα ...αφού αρχίσαμε το ταξίδι

ας σκεφτούμε ...ψάχνοντας για τους ρυπαντές...

πόσο σημαντικό είναι το καθαρό νερό!

διότι χωρίς νερό δεν μπορούμε να ζήσουμε ούτε λίγες ώρες...

[στο λινκ αυτό μπορείτε να δείτε όσα παρουσίασα για το νερό σε μια αντίστοιχη εκδήλωση με τον παπαΓιάννη και τον Θανάση πέρσι το καλοκαίρι στα Βάγια Βοιωτίας 13.7.09]