Γέμισε η Ελλάδα "Hinkley" και Ηλι(θι)έλαιο

ΤΑ ΝΕΑ, 12.5.2009

[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Γέμισε η Ελλάδα «Ηinkley»

Καμία διαχείριση αποβλήτων - κανένας έλεγχος στους ρυπαντές

Του Γιάννη Ζαμπετάκη

izabet@chem. uoa.gr

www. zabetakis. net

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 12 Μαΐου 2009

Σκηνή πρώτη: στη Νέα Φιλαδέλφεια, νεόδμητο ξενοδοχείο με εξωτικό όνομα δεν είναι συνδεδεμένο με την κεντρική αποχέτευση, μιας και ο κεντρικός αγωγός σταματά 100 μέτρα μακριά, κι έτσι το ξενοδοχείο χρησιμοποιεί τον αγωγό ομβρίων για τα απόβλητά του που καταλήγουν στον Κηφισό. Η οσμή είναι χαρακτηριστικά αποκρουστική ειδικά τις ζεστές μέρες. Τους κατοίκους ποιος μας σέβεται;

Σκηνή δεύτερη: στον Μαλιακό, από τις 11.3.2009, η θάλασσα ξεβράζει νεκρά ψάρια, μικρά και μεγάλα, βυθόψαρα και αφρόψαρα, ολική οικολογική καταστροφή. Οι εκεί εταιρείες ιχθυοκαλλιέργειας μετράνε εκατομμύρια νεκρά ψάρια. Αυτές τις εταιρείες αλλά και τους αλιείς της περιοχής ποιος θα τους αποζημιώσει;

Σκηνή τρίτη: Μεγάλη Τετάρτη του 2009 στο Ευρωκοινοβούλιο, ο Ασωπός γίνεται ευρωπαϊκό θέμα! Ο εκπρόσωπος του κ. Δήμα, ο κ. Δ. Γιοτάκος, παραδέχεται δημόσια ότι ο φάκελος Ασωπός είχε κλείσει το 2006, αλλά οι διαμαρτυρίες των πολιτών (με άλλα λόγια οι κινήσεις των ρομαντικών ενεργών πολιτών;) ανάγκασαν την Κομισιόν να ανοίξει πάλι τον φάκελο το 2007. Οι κάτοικοι της Θήβας, των Οινοφύτων, της Αυλίδας, του Ωρωπού και των γύρω χωριών ώς πότε όμως θα πίνουν τοξικό νερό;

Κοινός παρονομαστής στις τρεις παραπάνω σκηνές: «διαχείριση αποβλήτων». Δύο λέξεις με μηδενικό νόημα στην Ελλάδα του 2009. Διότι στην Ελλάδα δεν έχουμε μόνο ένα Ηinkley, όπου η Έριν Μπρόκοβιτς έγινε διάσημη για τον αγώνα της κατά των εταιρειών που σκότωναν το περιβάλλον και τους ανθρώπους με εξασθενές χρώμιο [Cr(VΙ)]. «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει», λέει ο ποιητής και πόσο δίκιο έχει… Όποιο ποτάμι κι αν σκεφτώ, ένα Ηinkley μου έρχεται στο μυαλό, όπου αντί για Cr(VΙ), οι ρυπαντές πετάνε ανεξέλεγκτα βιομηχανικά ή αστικά λύματα, τοξικά απόβλητα, κοκτέιλ βαρέων μετάλλων, μπάζα, λιπάσματα, εντομοκτόνα. Όλα αυτά υπό την ανοχή της επίσημης Πολιτείας και των τοπικών αρχόντων (δημάρχων, νομαρχών, περιφερειαρχών).

Στην Ελλάδα μπορούμε να λέμε πλέον «τι Σπερχειός, τι Ασωπός». Όπως λέγαμε πέρσι τον Φεβρουάριο «τι Ασωπός, τι Αμβρακικός» όταν πέθαναν 1.000.000 κιλά ψάρια στον Αμβρακικό Κόλπο! Η κοντόφθαλμη διαχείριση των υδάτινων πόρων και η ανύπαρκτη διαχείριση των αστικών και βιομηχανικών λυμάτων και απορριμμάτων καταστρέφουν κάθε μέρα την πατρίδα μας. Και στον Μαλιακό υπάρχει ανέλεγκτη ρύπανση! Είναι μαθηματικά και χημικά βέβαιο! Οι Αρχές έκρυβαν (;) επιμελώς το πρόβλημα για έναν μήνα, μέχρι τις 13.4.09 οπότε μάθαμε ότι έχουμε ευτροφισμό φυκιών που παράγουν επικίνδυνες (και για τον άνθρωπο;) τοξίνες. Για να αναπτυχθούν αυτά τα φύκη όμως χρειάζονται τροφή πλούσια σε φωσφόρο και άζωτο, δηλαδή ανθρωπογενή ρύπανση: φωσφόρο από οργανοφωσφορικές ενώσεις προερχόμενες από φυτοφάρμακα και άζωτο από λύματα όχι πλήρως επεξεργασμένα, μιας και ο βιολογικός καθαρισμός της ΔΕΥΑΛ στη Λαμία είναι μόνο 2ου βαθμού και η δυναμικότητα για 60.000 και όχι 180.000 ανθρώπους!

Άρα, πρέπει να βρούμε άμεσα τους ρυπαντές: από το μητρώο επιχειρήσεων βρίσκουμε ποια είναι η δραστηριότητα κάθε εταιρείας και την αξιολογούμε περιβαλλοντικά. Ξεκινάμε από τις πιο «επικίνδυνες» για το περιβάλλον εταιρείες με άμεσους ελέγχους και έτσι σε λίγες μέρες βρίσκουμε τους ρυπαντές και αναστέλλουμε τη λειτουργία τους μέχρι να συμμορφωθούν πλήρως με την κείμενη νομοθεσία της Ε.Ε. Αυτά μας υπαγορεύει η ελεγκτική κουλτούρα, την οποία όμως δεν έχουμε (ή δεν θέλουμε να έχουμε) στην Ελλάδα. Ο οργανισμός που θα εφαρμόσει τον νόμο όμως δεν μπορεί να στελεχώνεται από αιρετούς (π.χ. νομάρχες). Διότι, οι αιρετοί θα προτάξουν το πολιτικό κόστος και όχι την εφαρμογή του νόμου! Κι έτσι τα ψάρια, αλλά και η αλιεία της χώρας θα συνεχίσουν να πεθαίνουν από τους ανέλεγκτους ρυπαντές και η χώρα θα πάψει να ελκύει τουρισμό, τη μόνη εξαγώγιμη υπηρεσία που μας έχει απομείνει.

Απαραίτητο βήμα για να επιτευχθεί κάποια στοιχειώδης πρόοδος είναι να εκπαιδευτούν άμεσα οι ελεγκτικές αρχές της χώρας στο να κάνουν αποτελεσματικούς ελέγχους. [σ.σ. ΕΦΕΤ, ΕΥΕΠ, ΕΣΥΔ].

Διότι σε πρόσφατη κλίση μου σε δικαστήριο ως μάρτυρας, το κατηγορητήριο ανέφερε ίχνη μούχλας σε τηγανόψωμο όταν οι ελεγκτικές αρχές πήραν δείγμα του τροφίμου στις 28.3.06 και το έβαλαν στην κατάψυξη στις 3.4.06! Το κατηγορητήριο κατέπεσε πανηγυρικά στο δικαστήριο, αφού πώς να μην πιάσει μούχλα ένα ευπαθές τρόφιμο όταν το αφήσουμε για μία εβδομάδα εκτός ψυγείου; Με τέτοιους ελέγχους-παρωδία θα προστατεύσουμε τη δημόσια υγεία και θα σταματήσουμε τους ρυπαντές στον Σπερχειό, στον Ασωπό, στον Ευρώτα, στον Πηνειό, στον Λούρο ή στον Άραχθο;

ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΒΗΜΑ

για να επιτευχθεί κάποια στοιχειώδης πρόοδος είναι να εκπαιδευτούν άμεσα οι ελεγκτικές αρχές της χώρας στο να κάνουν αποτελεσματικούς ελέγχους

Ο Γιάννης Ζαμπετάκης είναι επίκουρος καθηγητής Χημείας Τροφίμων και Lead Αuditor (ΗΑCCΡ, ΙSΟ), Τμήμα Χημείας, Πανεπιστήμιο Αθηνών

========================================================

και σαν ...πέρσι, ΤΑ ΝΕΑ 14.5.2008

Αρκετό ηλιέλαιο καταναλώσαμε δυόμισι μήνες

Το κινεζικό ιδεόγραμμα που συμβολίζει την κρίση έχει δύο λέξεις: κίνδυνος και ευκαιρία. Στη διατροφική κρίση που ξετυλίγεται ημέρα με την ημέρα από τις 5.5.08, πρέπει να βρούμε τον τρόπο να μηδενίσουμε τον κίνδυνο για τη δημόσια υγεία και να τον μετατρέψουμε σε ευκαιρία ανάκτησης της εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης στους ελεγκτικούς μηχανισμούς και το κράτος!

Σήμερα, γνωρίζοντας την καθυστερημένη αντίδραση του ΕΦΕΤ κατά δύο εβδομάδες (από 23.4.08 που ήρθε το σήμα από τη Γαλλία μέχρι τις 6.5.08 που ήρθε το σήμα από την Ελβετία) να κινητοποιήσει τους ελεγκτικούς του μηχανισμούς για την ανάκληση του επιμολυσμένου με ορυκτέλαιο ηλιελαίου, δεν μπορούμε απλά να μετακυλίουμε τις ευθύνες από τον ΕΦΕΤ στα τελωνεία και από τα τελωνεία στο Γενικό Χημείο του Κράτους (ΓΧΚ) και από το ΓΧΚ στον ΕΦΕΤ!

Η πολιτεία οφείλει να προστατεύσει τους καταναλωτές και να ζητήσει άμεσα από τις εμπλεκόμενες εταιρείες την ολική ανάκληση του ηλιελαίου, επιμολυσμένου ή μη, και όλων των προϊόντων τους που περιέχουν ηλιέλαιο. Μόνο έτσι θα σταματήσουμε να καταναλώνουμε τοξικό ηλιέλαιο! Μόνο έτσι θα σταματήσουμε να επιβαρύνουμε περαιτέρω την υγεία μας! Αρκετό ορυκτέλαιο δεν έχουμε καταναλώσει από τις 28.2.08, ημέρα που ήρθε στον Βόλο το πλοίο με το ηλιέλαιο-δηλητήριο; Και κάτι ακόμα. Αυτό το πλοίο (Μithat Vardal) πόσες ακόμα φορές έχει φέρει ηλιέλαιο στην Ελλάδα από την Ουκρανία;
====================
izabet's comment

τελικά ο τότε πρόεδρος του ΕΦΕΤ...άκουσε τον γράφοντα...έκανε ολική ανάκληση και παριτήθηκε!

η νυν ηγεσία του ΕΦΕΤ...δεν έχει βρει ακόμα το σθένος...να επιβάλλει πρόστιμα για μη εφαρμογή των 178/2002 και 852/2004...

άλλαξε ο Μανολιός και έβαλε τα ρούχα του αλλιώς?

και η ατιμωρησία παραμένει...

και οι ελέγχοι παρωδία...[βλ. την υπόθεση του τηγανόψωμου στο κείμενο περί Hinkley, 12.5.09] καλά κραττούν...

μέχρι πότε θα μας ελέγχουν ...μπαχαλάκηδες???