Stevia rebaudiana

-------------------------------------
[προδημοσίευση από το περιοδικό Τρόφιμα και Ποτά, Μάρτης 2009 Γλυκαντικές ενώσεις]

Οι τάσεις στη βιομηχανία τροφίμων τόσο σε ερευνητικό όσο και τεχνολογικό επίπεδο είναι όμως να αντικαθιστούμε σιγά-σιγά όλα αυτά τα τεχνητά [γλυκαντικά] μόρια με μόρια από την Φύση, με άλλα λόγια φυσικά (natural) συστατικά. Αυτό το concept, της φυσικότητας (naturalness) στη διατροφή μας το θυμάμαι από τις αρχές των 90’s όταν μεγάλες εταιρείες (π.χ. Unilever) έκαναν στροφή από τα χημικά βιομηχανίας στα χημικά που σχετίζονται με τις αισθήσεις της όσφρησης και της γεύσης. Το concept αυτό είναι σήμερα ζωντανό όσο ποτέ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το φυτό Stevia rebaudiana για το οποίο γράψαμε στα Τράφιμα & Ποτά πριν δύο μήνες (Ιαν. 2009, σελ. 59). Μεγάλες εταιρείες παραγωγής τροφίμων (π.χ. Cocacola, Pepsi) απομακρύνονται από την ασπαρτάμη (για την οποία ειρήσθω εν παρόδω δεν έχει ακόμα καταλήξει η επιστημονική κοινότητα πόσο ασφαλής είναι!) και στρέφονται στα φυτά! Αυτή η στροφή είναι και μία ακόμη εμπορική καταδίκη για την εμπορικότητα της εταιρείας Monsanto (του πιο μεγάλου θιασώτη των Γεν. Τροποποιημένων Τροφίμων) μιας και η ασπαρτάμη είναι πατέντα της …Monsanto.
Η στέβια είναι ένα μικρό βότανο που φυτρώνει στη βορειοδυτική Παραγουάη και αποτελεί παραδοσιακό γλυκαντικό των αυτοχθόνων Γουαρανών. Είναι 300 φορές πιο γλυκιά από τη ζάχαρη, χωρίς καθόλου θερμίδες, ενώ μέχρι στιγμής δεν υπάρχουν ενδείξεις για ανεπιθύμητες δράσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Αντιθέτως, έρευνες του Πανεπιστημίου της Ασουνσιόν στην Παραγουάη έχουν δείξει ότι η στέβια διαθέτει αντιοξειδωτικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριδιακές ιδιότητες. Ενα ακόμα πλεονέκτημα είναι ότι η κρυσταλλική γλυκιά ουσία της στέβια είναι σταθερή σε θερμοκρασία έως και 200 βαθμών Κελσίου, ιδιότητα που επιτρέπει τη χρήση της στη μαγειρική, σε αντίθεση με τη συνθετική ασπαρτάμη.

Εκτός από την αξία των φυσικών γλυκαντικών ενώσεων από την στέβια, πρέπει να σημειώσουμε σε αυτό το σημείο ότι η χώρα μας είναι μία από τις τρεις χώρες που θα μπορούν να καλλιεργούν αυτό το φυτό μέσα στο 2009. Με νωπές ακόμα τις μνήμες μας από τα τρακτέρ και τα δακρυγόνα στο λιμάνι του Πειραιά και τα (παράνομα) μπλόκα σε όλη την Ελλάδα, η στέβια είναι μια πρόταση και ένα φυτό που συνδυάζει τόσα πολλά. Καλλιέργεια με σίγουρη ζήτηση και άρα ανεξάρτητη από επιδοτήσεις και μικροκομματικά παίγνια αλλά και ένα φυτό υψηλής προστιθέμενης και διατροφικής αξίας άρα με σίγουρη εξαγωγιμότητα και σταθερό εισόδημα για τους έλληνες αγρότες. Μήπως πρέπει να κάνουμε την ΠΑΣΕΓΕΣ συνδρομήτρια του περιοδικού τούτου;