H cadbury και ο ΕΦΕΤ

έχω ένα φίλο, Ανεμολογίτη, που τον λένε Βάκχο Μέθυσο.
ο Βάκχος ο Μέθυσος φτιάχνει σποτάκια ...

χθες μου έστειλε ένα για την Cadbury...



μόλις το είδα...[thanks Βάκχε!]

θυμήθηκα...
αυτά που έγραφα στο ΒΗΜΑ στις 20.11.2007

ΕΦΕΤ και καρτέλ: Ενας χρόνος μετά...

Τα δύο πιο σημαντικά χαρακτηριστικά ενός ποιοτικού τροφίμου είναι το κόστος του και η ασφάλειά του. Αυτές τις ημέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις ιστορίες με τους «κουμπάρους» και το πρόστιμο-εκβιασμό προς τη γαλακτοβιομηχανία ΜΕΒΓΑΛ, αλλά και από το ατυχές περιστατικό όπου είχαν βρεθεί θραύσματα γυαλιού σε παιδικό γιαούρτι σε μια άλλη γαλακτοβιομηχανία (ΦΑΓΕ). Τα δύο αυτά περιστατικά μάς θυμίζουν εύγλωττα ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αλλά και ο ΕΦΕΤ τουλάχιστον υπολειτουργούν. Κατά του προέδρου της πρώτης (κ. Ζησιμόπουλο) έχει κατατεθεί πλέον αγωγή από έναν έμπορο καφέ (κ. Δρίτσας).

(...)

Για να γίνει μια σύγκριση της αποτελεσματικότητας του εδώ με τον εκεί ΕΦΕΤ, ιδού η ιστορία. Τον Ιανουάριο του 2006 τα τελικά προϊόντα της εταιρείας Cadbury επιμολύνθηκαν με Salmonella. Ενώ τo περιστατικό επιβεβαιώθηκε τον Φεβρουάριο του 2006, η εταιρεία δεν ειδοποίησε τις αρχές ως τον Ιούνιο του 2006. Από τον Μάρτιο ως τον Ιούλιο του 2006, 37 από τα 56 περιστατικά που αναφέρθηκαν στο Ην. Βασίλειο με Salmonella Μontevideo είχαν το ίδιο βακτήριο με εκείνο που βρέθηκε στις εγκαταστάσεις της Cadbury. Στις 23.6.2006 ο βρετανικός ΕΦΕΤ (Food Standards Αgency, FSΑ) διέταξε πλήρη έρευνα στο πρόβλημα της Salmonella που είχε προκαλέσει ασθένεια σε 180 άτομα στο Ην. Βασίλειο. Η εταιρεία Cadbury κάθησε στο εδώλιο του κατηγορουμένου στις 15.6.2007 για το σκάνδαλο σαλμονέλωσης που προκάλεσε το 2006 και της έχει ήδη κοστίσει περισσότερα από 30 εκατομμύρια ευρώ. Η εν λόγω δίκη διήρκεσε δέκα (10) μόλις λεπτά, μιας και η εταιρεία δέχτηκε όλες τις κατηγορίες. Τo κατηγορητήριο ήταν απολύτως τεκμηριωμένο. Ενώ εδώ, έναν χρόνο μετά, δεν υπάρχει καν κατηγορητήριο... Από την ιστορία με το γυαλί πέρασε ένας χρόνος, η χώρα μας διασύρθηκε διεθνώς από μια άλλη ιστορία (εκείνη με τα ληγμένα τρόφιμα στο εστιατόριο στου Φιλοπάππου που πήγαν να δειπνήσουν οι κκ. Πούτιν, Καραμανλής και Στανίσεφ τον Μάρτιο του 2007) και εδώ και τρεις μήνες μάθαμε ότι σε Αττική και Βοιωτία το νερό είναι μολυσμένο με καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο [Cr (VΙ)]. Το πρόβλημα στον Ασωπό και το πρόβλημα των πλημμελών ελέγχων στα τρόφιμα έχουν έναν κοινό παρανομαστή: την πολυδιάσπαση των ελεγκτικών μηχανισμών και τη συνεπαγόμενη διάχυση ευθυνών. Σήμερα που οι αρμόδιες αρχές οι οποίες είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της ασφαλείας των τροφίμων ανήκουν σε τέσσερα(!) διαφορετικά υπουργεία (υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης), είναι πρόδηλο ότι δεν γίνονται συντονισμένοι έλεγχοι! Στις παρανομούσες εταιρείες υποβάλλεται πρόστιμο-χάδι. Στις πιο πολλές περιπτώσεις δε, τα πρόστιμα δεν πληρώνονται διότι η κατηγορία έχει σαθρή νομική υπόσταση. Ως καταναλωτές, δεν δικαιούμαστε να γνωρίζουμε τι πρόστιμα ορίστηκαν για τους παραβάτες, αλλά και αν οι εταιρείες τα πλήρωσαν στην πραγματικότητα; Και όταν μια εταιρεία παρανομεί κατ΄ εξακολούθηση, γιατί δεν αναστέλλεται η λειτουργία της; Σήμερα δεν υπάρχει έλεγχος και ανταγωνισμός, άρα τα τρόφιμα είναι επικίνδυνα και ακριβά. Ποιοι έχουν συμφέρον από αυτό; Ο υπουργός Ανάπτυξης- στο υπουργείο του οποίου ανήκουν- και η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αλλά και ο ΕΦΕΤ τι απάντηση έχουν να μας δώσουν;
===================================================

άλλαξε ο Μανωλιός ...ο ΕΦΕΤ πήγε στο ΥπΑΑΤ αλλά τα παραπάνω ερωτήματα ...φυσικά παραμένουν...