για όλους τους Εχθρούς μας...

Ιστολόγιό μου...
μάς ανακάλυψαν ...όψιμα...
πού να το φανταζόμασταν, ιστολογιάκι μου, όταν ξεκινούσαμε το ταξίδι μας στις 19.9.2008 (του μάρτυρα Τροφίμου...μιας και είμαστε όλοι μας Τρόφιμοι σε αυτό το απέραντο φρενοκομείο που λέγεται Ελλάς κατά KK Sr) ότι από χθες, λίγες μέρες-ώρες πριν σβήσεις το πρώτο σου κεράκι..., θα δεχόμασταν τέτοιες Επιθέσεις από ...Πανεπιστημιακούς...

έλεος!
αν δεν μπορώ ως μέλος ΔΕΠ του ΕΚΠΑ να έχω ένα επώνυμο ιστολόγιο...τότε ...μήπως πρέπει να σας ρωτώ πριν αναπνεύσω?

Υ.Γ. Για σένα ιστολόγιό μου ...το παρακάτω τραγούδι...


Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Πορτοκάλογλου

Τα καράβια μου καίω
τα καράβια μου καίω - τα καίω
δε θα πάω πουθενά.

Μπρος στα πόδια σου κλαίω
μη μ΄αφήσεις σου λέω - σου λέω
να σ΄αφήσω ξανά.

Κι ας μη μου ΄χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να ΄βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.

Τα παιδιά στην κερκίδα
είναι η μόνη σου ελπίδα - ελπίδα
πρωινός ουρανός

Σταυρωμένη πατρίδα
μες στα μάτια σου είδα -αχ είδα
της ανάστασης φως.

Κι ας μη μου ΄χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
σε τούτη τη χώρα
ώσπου να ΄βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.

Όποιος σε δει
για μια στιγμή
δίχως του πένθους
το μαύρο μανδύα.
Θα ΄σαι εσύ
θεά γυμνή
η αμαρτία του
κι η τιμωρία.
Σαν οπτασία
για μια ζωή.

Κι ας μη μου ΄χεις χαρίσει ποτέ
ένα χάδι ως τώρα
πάντα εδώ θα γυρνώ.

Από πείσμα και τρέλα θα ζω
στην έρημη χώρα
ώσπου να ΄βρω νερό
γιατί ανήκω εδώ.......