[ ΤΡΙΤΗ ΑΠΟΨΗ ] Τι έχει μείνει από τη φωτιά;

TA NEA, 29.7.2008


Οι οκτώ ψυχές που βρήκαν τραγικό θάνατο στο Πέραμα στο πλοίο που- τι ειρωνεία της τύχης- λέγεται «Γκάζι της φιλίας» (Friendship Gas) χάθηκαν διότι η Πολιτεία δεν έκανε τους απαραίτητους ελέγχους. Αλλά κι όταν γίνονται αυτοί οι έλεγχοι, είμαστε σίγουροι ότι αυτοί οι έλεγχοι γίνονται επαρκώς; Πόσο καλά εκπαιδευμένοι και επαγγελματίες είναι οι ελεγκτές; Πρόθεση του γράφοντα δεν είναι να ψέξει τους ελεγκτές, αλλά αναρωτιόμαστε για την επαρκή κατάρτιση που τους δίνει η Πολιτεία.
Όλα αυτά βέβαια ας μη μας εκπλήσσουν που συμβαίνουν στην Ελλάδα, όπου η έννοια της «κουλτούρας ασφαλείας» είναι απλά... δύο λέξεις. Πόσα παιδιά χωρίς κράνος έχετε δει αγκαλιά με τον γονιό τους σε μια μοτοσυκλέτα ή πόσα παιδιά πραγματικά πηγαινοέρχονται και χοροπηδάνε στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου χωρίς ζώνη;

του Γ.Ζ.
-------------------------

δείτε κι αυτό
για τη Ρόδο...

Έρευνα για ευθύνες της Πυροσβεστικής διέταξε ο εισαγγελέας

















και κάτι ακόμα για τις ....φωτιές...από τον Καθ. Γιάννη Μυλόπουλο

ΤΟ «ΚΑΛΛΙΟ γαϊδουρόδενε...» αποτελεί θεμελιώδη αρχή και για την επιστήμη της Διαχείρισης του Περιβάλλοντος. Η πρόληψη αποτελεί αποδεδειγμένα όχι μόνο την αποτελεσματικότερη, αλλά και την οικονομικά αποδοτικότερη πολιτική για τη διαχείριση των φυσικών καταστροφών. Στην περίπτωση των δασικών πυρκαγιών, η εφαρμογή μιας πολιτικής που στηρίζεται στην πρόληψη περιλαμβάνει απαραιτήτως:
1 Τακτικό καθαρισμό των δασών από τις εύφλεκτες ύλες.
2 Διάνοιξη αντιπυρικών ζωνών.
3 Διάνοιξη δασικών δρόμων, ώστε να υπάρχει εύκολη πρόσβαση παντού σε περίπτωση ανάγκης.

Εκεί που οι τρεις αυτές δράσεις έχουν προηγηθεί, έχει παρατηρηθεί ότι και οι αναφλέξεις συμβαίνουν σπανιότερα και η φωτιά σε περίπτωση ατυχήματος επεκτείνεται δυσκολότερα, αλλά και η καταστολή της πυρκαγιάς διευκολύνεται σε μεγάλο βαθμό.
Βέβαια η πρόληψη προϋποθέτει σοβαρή επιβάρυνση των δημόσιων επενδύσεων. Το όφελος όμως από την εφαρμογή της είναι κατά πολύ μεγαλύτερο από το κόστος της καταστροφής. Πολύ περισσότερο μάλιστα στην εποχή της κλιματικής αλλαγής, που οι δασικές πυρκαγιές δεν αποτελούν πλέον ακραίο, αλλά αναμενόμενο φαινόμενο.

Τι να πει όμως κανείς σε μια χώρα όπου η κυβέρνηση αντιμετωπίζει ως ελλείμματα τις επενδύσεις στο περιβάλλον και τη δασική προστασία; Και τι να περιμένει κανείς από αυτούς που πέρσι απέδιδαν τις πυρκαγιές σε «ασύμμετρες απειλές» και αντιμετώπιζαν την τεράστια εθνική καταστροφή «γαϊδουρογυρεύοντας», διά της μεθόδου τής εκ των υστέρων διανομής τριχίλιαρων;

Ο Γιάννης Α. Μυλόπουλος είναι καθηγητής στην Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ.
--------------------------------------------------------------------------------------


κι ένα τραγούδι για τις αδελφές ψυχές στα καμένα...


Τι έχει μείνει απ' τη φωτιά

Στίχοι: Νίκος Πορτοκάλογλου
Μουσική: Νίκος Πορτοκάλογλου
Πρώτη εκτέλεση: Νίκος Πορτοκάλογλου

Πού είν' οι φίλοι οι παλιοί, πού είν' οι παλιοί μου φίλοι.
Πού είν' οι δικοί μου
πού είν' οι εχθροί
που χάθηκες κι εσύ.

Ποιος θα ΄ρθει απόψε
στη γιορτή
ποιος θα 'ρθει στη γιορτή μου
και ποιος κρατάει στη βροχή
τη φλόγα ζωντανή.

Βάλε να πιω και να χορέψω
μες στον κατακλυσμό.
Κι αν ζαλιστώ,
κι αν δεν αντέξω,
βάλε ξανά να πιω.

Ααα,
τι έχει μείνει απ΄ τη φωτιά...
Ααα,
τι έχει μείνει απ' τη φωτιά...

Τι έχει μείνει απ' τη φωτιά
κάτω από τόνους χώμα.
Ποιος παίζει ακόμα,
ποιος χρωστά
και ποιος κοιτά ψηλά.

Ποιος ταξιδεύει, ποιος διψά,
ποιος δε χωρά στο στρώμα
και ποιος τη στάχτη την παλιά
στο μέλλον τη σκορπά.

Πού είν' τα παιδιά,
πού είν' οι άλλοι,
ξύπνα τους είν' αργά.
Βάλε φωτιά, φωτιά μεγάλη
κι όλοι θα ‘ρθουν ξανά.

Ααα,
τι έχει μείνει απ΄ τη φωτιά...
Ααα,
τι έχει μείνει απ' τη φωτιά..