Wednesday, 23 July 2008

μνήμη και σιωπή...















23.7.2007...





















[η φωτογραφία αυτή είναι στις 30.8.07...με όλο τον Δήμο Στυρέων ...καμένο! στο βάθος φαίνεται το χωριό μας...το Ρεούζι... που το έσωσαν οι κάτοικοί του μαχόμενοι με πείσμα στις 25.8.2005...του Βαρθολομαίου είναι κατά το εορτολόγιο η 25η Αυγούστου...συμβολισμός ...Δυνατός!]

ένα τραγούδι λέει...
"Το καμένο χώμα βγάζει, έτσι και πέσει μια βροχή, τα ωραιότερα λουλούδια που'χω δει"



















Γιάννη και Δημήτρη,
μακάρι ο χαμός σας να μάς ξυπνήσει...έστω και ένα χρόνο μετά...
μακάρι να βρούμε τη Δύναμη και τη Σοφία να μπορέσουμε να χτίσουμε κάτι όμορφο και άυλο και όχι απλά τσιμεντένιο...
κάτι που να έχει Ανθρωπιά, Αλληλεγγύη, Συμπόνια, Σεβασμό στη Ζωή και στο Περιβάλλον
μακάρι να μπορέσουμε κι εμείς να "ανθίσουμε" ...όπως βγαίνουν οι κρόκοι χαρούμενοι στη καμένη Γη...

Από εκεί πάνω ψηλά που μας κοιτάτε και μας χαμογελάτε... σίγουρα μπορείτε να δείτε πιο πολλά ...
υπάρχει καμιά Ελπίδα???

1 σχόλια:

datura said...

Ενας χρόνος από την πτώση του Canadair στα Στύρα

Τα θλιβερά γεγονότα του περασμένου Ιούλη μας θύμισε ο Γιάννης Ζαμπετάκης με την πτώση του canadair στις 23 Ιουλίου 2007 στα Στύρα, όπου σκοτώθηκαν ο σμηναγός Δ. Στοϊλίδης, 34 ετών, παντρεμένος, πατέρας δίδυμων αγοριών δύο ετών και εννέα μηνών και ο υποσμηναγός Ι.Χατζούδης, 27 ετών, ανύπαντρος. Το επόμενο χρονικό διάστημα 80.000 στρέμματα έγιναν στάχτη στο δήμο Στυρέων.

http://www.servitoros.gr/
news/view.php/19685/