Friday, 30 November 2007

Πρόστιμο; Ποιο πρόστιμο;


Επιτέλους, η Επιτροπή Ανταγωνισμού (Ε.Α.) έκανε αισθητή την παρουσία της μετά από μήνες ύποπτης ησυχίας. Το πόρισμα για το καρτέλ στο γάλα έπρεπε να είχε δημοσιοποιηθεί από τον Ιούνιο του 2007 αλλά έστω και με έξι μήνες καθυστέρηση μάθαμε την τελευταία μέρα του Νοέμβρη ότι πρόστιμα άνω των 48 εκ. ευρώ επέβαλε τελικά η Ε.Α. σε επτά μεγάλες γαλακτοβιομηχανίες που κατηγορούνται για διαμόρφωση καρτέλ στο χώρο του γάλακτος. Σύμφωνα με την Ε.Α., η βάση του καρτέλ ήταν οι εταιρείες VIVARTIA και ΜΕΒΓΑΛ, που τιμωρήθηκαν με 15,9 εκ. ευρώ και 13,1 εκ. ευρώ αντίστοιχα, ενώ αυστηρά πρόστιμα επιβλήθηκαν στις εταιρείες ΦΑΓΕ (9.1 εκ. ευρώ), ΝESTLE (6,1 εκ. ευρώ), ΟΛΥΜΠΟΣ (3,1 εκ. ευρώ), ΚΡΙ-ΚΡΙ (156.000 ευρώ) και ΣΕΡΓΑΛ (71.000 ευρώ). Με αυτή την απόφασή της η Ε.Α. καταδικάζει τις γαλακτοβιομηχανίες για εναρμονισμένη πρακτική στην αγορά της πρώτης ύλης, καθώς και για συμφωνίες για διανομή ρόλων στην αγορά.
Η πρώτη μας αντίδραση σε αυτή την είδηση θα έπρεπε να είναι θετική αλλά ας θυμηθούμε τι είχε γίνει με το αντίστοιχο πρόστιμο που πριν δύο χρόνια είχε επιβάλλει η Ε.Α. στο Σύνδεσμο Επιχειρήσεων Σούπερ Μάρκετ Ελλάδος (ΣΕΣΜΕ).
Από τις εφημερίδες της 16ης Απριλίου του 2005, μαθαίνουμε ότι «σούπερ καμπάνα ύψους 15 εκατομμυρίων ευρώ (5 δισ. δραχμές) στον ΣΕΣΜΕ εισηγήθηκε χθες η γραμματεία της Επιτροπής Ανταγωνισμού για παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού, ενώ τα πρόστιμα που προτείνονται στις 7 αλυσίδες κυμαίνονται από 6.000 έως 450.000 ευρώ». Σήμερα, δυόμιση χρόνια μετά, το πρόστιμο αυτό του ΣΕΣΜΕ έχει πραγματικά γίνει αόρατο. Κανείς δεν ξέρει τι ποσό εισπράχθηκε, ποια εταιρεία πλήρωσε και γιατί. Έγκυροι κύκλοι της αγοράς τροφίμων μάς λένε σήμερα σχετικά με εκείνο το πρόστιμο στο ΣΕΣΜΕ: «πρόστιμο; Ποιο πρόστιμο;».
Γιατί να πιστέψουμε αυτή τη φορά την Ε.Α.; Τι άλλαξε στη δομή της και στην ανεξάρτητη (;) πρακτική της για να διασφαλίζει όλους εμάς τους απλούς καταναλωτές ότι αυτή το φορά το απόστημα των καρτέλ θα πρέπει να ανησυχεί ότι το χειρουργικό νυστέρι είναι κοντά; Η εμπορική συγκυρία είναι επίσης ατυχής για την Ε.Α. Η VIVARTIA είναι πλέον μέλος του μεγαλύτερου εμπορικού ομίλου της χώρας ο οποίος σίγουρα θα διαθέτει νομικό τμήμα με δυνατή κατάρτιση για να καταρίψει το πρόστιμο που όρισε η Ε.Α. Ενώ, ο νυν πρόεδρος του ΣΕΒ ίσως να υπομειδιά νιώθοντας ότι πρόλαβε και πούλησε τις μετοχές του της VΙVARTIA και έτσι να μην έχει κανένα άγχος τώρα για τα τεκταινόμενα. Αυτό το πρόστιμο στις εταιρείες του καρτέλ ακόμα και αν εισπραχθεί όμως, γιατί να καταλήξει στα ταμεία του κράτους και όχι στις τσέπες των καταναλωτών αφού όλοι εμείς που αγοράζουμε τα προϊόντα των παραπάνω εταιρειών έχουμε πέσει θύματα των εναρμονισμένων τιμών τους;
Τολμούμε να κάνουμε μια πρόβλεψη: το πρόστιμο αυτό, όπως και άλλα πολλά πρόστιμα που έχουν υποβάλλει με βαρύγδουπο τρόπο στο παρελθόν τόσο ο ΕΦΕΤ όσο και η Ε.Α., δεν θα εισπραχτεί ποτέ! Θυμίζουμε ότι το πρόστιμο των €700.000 στη ΦΑΓΕ για τα γιαούρτια με την ευρωτίαση (Απρίλης 2005) όχι μόνο δεν έχει εισπραχθεί αλλά δεν έχει οριστεί καν δικάσιμος ημερομηνία για αυτή την υπόθεση! Στη χώρα μας, δεν έχει υπάρξει δυστυχώς καμία σοβαρή προσπάθεια από την πλευρά της συντεταγμένης πολιτείας για να αποκτήσουν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί κομματική ανεξαρτησία και πραγματική αυτοδυναμία. Και πώς να είναι αλλιώς όταν οι κεφαλές των ελεγκτικών φορέων διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση με άγνωστα κριτήρια; Πώς να είναι αλλιώς, όταν ως Ελλάδα προτιμάμε να μας παραπέμπει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο δικαστήριο παρά να προσλάβουμε ικανό αριθμητικά και επαρκώς επιστημονικά καταρτισμένο προσωπικό για συχνούς και επαρκείς ελέγχους στα τρόφιμα;
Όλη αυτή η φαιδρή ιστορία με τα πρόστιμα αλλά την εν τέλει ατιμωρησία των ενόχων μόνο τούτο μας θυμίζει: ότι οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της ασφάλειας και των τιμών των τροφίμων λειτουργούν μόνο για το θεαθήναι και όλοι οι καταναλωτές μένουμε απροστάτευτοι. Οι ενώσεις καταναλωτών σιωπούν, κάποιες εταιρείες πλουτίζουν και ο αριθμός των νεόπτωχων αυξάνεται συνεχώς. O tempora O mores…

Το δέντρο που πληγώσαμε* Μετά τις φωτιές του καλοκαιριού

κι ένα πανέμορφο κείμενο από μια Αρχιτεκτόνισα με ευαισθησίες!

Της Σουζάνας Αντωνακάκη
ΤΑ ΝΕΑ, 30.11.2007
http://www.tanea.gr/ColumnCategory.aspx?d=20071130&nid=6729016&sn=&spid=876

----------------------------------------------------------------------------
Η λεύκα μέσα στο περιβόλι
η ανάσα της μετρά τις ώρες σου
μέρα και νύχτα
κλεψύδρα που γεμίζει ο ουρανός.
Στη δύναμη του φεγγαριού τα φύλλα της
Σέρνουν μαύρα πατήματα στον άσπρο τοίχο...


Γ. Σεφέρης (Τρία κρυφά ποιήματα 1966)

Στη Συζήτηση με τους σπουδαστές της Αρχιτεκτονικής (Εtretien) ο Le Corbusier προτείνει ένα εργαστήριο στο οποίο το κάθε κτίσμα- από το μικρό σπίτι ώς το μεγάλο οικοδόμημα- θα αντιμετωπίζεται στις διαφορετικές ενσαρκώσεις του όπως αναπτύσσεται το δέντρο: με το πρόγραμμα, τη δομή, τα υλικά, τις αντοχές, την πλαστικότητα, τα διαφορετικά δεδομένα του τόπου, τις αναλογίες, τις τεχνικές που απαιτεί το είδος του.
Το δέντρο, γράφει, αυτό το εξαίσιο σύμβολο με τις ρίζες,τον κορμό,τα κλαδιά, τα άνθη και τους καρπούς του...
Κι ο Αldo Van Εyck εικονογραφεί την εξίσωση: «το δέντρο είναι φύλλο και το φύλλο είναι δέντρο», με ένα φύλλο και ένα δέντρο στο ίδιο μέγεθος, όπου το κοτσάνι και τα νεύρα του φύλλου αντιστοιχούν στον κορμό και στα κλαδιά του δέντρου. Η πρότασή του παραπέμπει στα αρχέτυπα: σπίτι- πόλη και στις αντιστοιχίες μικρής και μεγάλης κλίμακας.
Ο πλούσιος κόσμος του δέντρου- οι ρίζες, ο κορμός, οι κλάδοι, οι βλαστοί και τα αναρίθμητα φύλλα του- αναπτύσσεται οργανικά με ελεύθερη συμμετρία, ανοιχτή γεωμετρία, αυστηρό και ταυτόχρονα ευέλικτο δομικό σύστημα, με όρια μεταβλητά και κατασκευή που αντιστέκεται στον άνεμο αναζητώντας με επιμονή το φως.
Στον ποιητικό αυτό κόσμο ο Ρaul Valery αφιέρωσε τον « διάλογο με το δέντρο».
Το κοσμολογικό δέντρο του συνοψίζει ένα σύμπαν, καταλαμβάνει τον χώρο αυτοσχεδιάζοντας ένα όνειρο κλάδων και φυλλώματος και φέρει στο φως το αινιγματικό βάρος τουμεσημεριού.
Η ανεστραμμένη εικόνα του δέντρου διαμορφώνεται καθώς οι ρίζες απλώνονται βαθιά στη σκοτεινιά της γης, γλιστράνε με μια λαβυρινθώδη διαδρομή ανοίγοντας ρωγμές στο χώμα, και αντλούν από αυτό το νερό και τους χυμούς που προσδίδουν χρώμα στα φύλλα, στα άνθη, στους καρπούς.
Στο δέντρο-ποτάμι οι ρίζες ανοίγουν καθώς διακλαδίζονται στους δρόμους της μυστηριώδους δίψας τους, αναπτύσσοντας μια παράξενη χθόνια θέληση.
Η ρίζα- άξονας του βάθους- συνδέει το παρελθόν με το παρόν, οδηγεί στη «ρίζα» των λέξεων, κατευθύνει τα όνειρα και τη φαντασία των ποιητών.
Ο Οδυσσέας περιγράφει στην Πηνελόπη πώς κατασκεύασε με μαστοριά τη ριζωμένη κλίνη τους, από τον κορμό της μακρόφυλλης ελιάς που φύτρωνε στον περίβολο του σπιτιού: «Με το σκεπάρνι τον πελέκησα,τον στάθμισα για να ισώσει,τον δούλεψα να γίνει κλινοπόδαρο κι άνοιξα πάνω του τρύπες με το τρυπάνι.Αρχίζοντας μετά τον πλάνησα και πάνω άπλωσα του κρεβατιού την τάβλα,τελειώνοντας μ΄ ασήμι,μάλαμα και φίλντισι την κλίνη στόλισα...» (Ομήρου Οδύσσεια, ραψωδία Ψ, μετάφραση Δ. Μαρωνίτη).
Το δέντρο- κόσμος- με το διπλό όνομα της ελληνικής λέξης κόσμος: σύμπαν και κόσμημα μαζί, προσφέρει στους δασκάλους αστείρευτη πηγή άσκησης της ευαισθησίας και της φαντασίας των μαθητών τους.
Πλήθος ιστορίες, μύθοι, ποιήματα, δοκίμια θα οδηγήσουν τα παιδιά από μικρά στην αγάπη αυτού του αρχέτυπου της ζωής, που όλο και απομακρύνεται από την καθημερινότητά μας.
Στη μνήμη των θυμάτων του καλοκαιριού, με την ελπίδα να ξαναβλαστήσει η καμένη γη, ας θυμηθούμε το διήγημα του Παπαδιαμάντη Υπό τηνβασιλικήν δρυν: «... Το περικαλλές δένδρον μεμονωμένον,πελώριον.
Εφάνταζεν εις το όμμα,έμελπε εις το ους,εψιθύριζε εις την ψυχήν φθόγγους αρρήτου γοητείας...
Από τα φύλλα της εστάλαζε κι έρρεεν ολόγυρά της «μάννα ζωή,δρόσος γλυκασμού,μέλι το εκ πέτρας»...
Και ήτον εκείνη άνασσα του δρυμού,δέσποινα αγρίας καλλονής,βασίλισσα της δρόσου...»

-----------------------------------------
*Παράφραση του τίτλου της ταινίας του Δήμου Αβδελιώδη.
Η Σουζάνα Αντωνακάκη είναι αρχιτέκτονας.

Καρτέλ: κάτι κινείται...

Από τη σημερινή Κ
http://news.kathimerini.gr:80/4dcgi/_w_articles_economy_3992_30/11/2007_250757

πρόστιμα €48.000.000 στο καρτέλ του γάλακτος...

Πότε άραγε θα πληρωθούν αυτά τα πρόστιμα;
Αν πληρωθούν ποτέ...

Ελπίζω κι εύχομαι τα πρόστιμα αυτά να μην έχουν την τύχη που είχε το πρόστιμο των €700.000 στη ΦΑΓΕ για τα μουχλιασμένα γιαούρτια που ακόμα εισπράτεται...

Wednesday, 28 November 2007

Για τον Ολυμπιακό μας

Ο φασισμός της SS Lazio με τα δύο άκυρα γκολ ... ΔΕΝ πέρασε!
Τα παιδιά του Πειραιά και του Ολυμπιακού μας
μας έκαναν άλλη μια φορά να χαρούμε στα μαύρα χρόνια της Δεξιάς που ζούμε!

Το τραγούδι του Μάνου αφιερωμένο σε όλες τις ψυχές που χάσαμε στις 8.2.81 στο Καραϊσκάκη...και που σίγουρα έχουν ένα λόγο να μας χαμογελάνε από εκεί ψηλά απόψε μετά το 2ο διπλό στο Champions League!


Γ

και το ακορντεόν ...να μας θυμίζει ότι το σύνθημα
ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ
έχει σαν στάμπα τη ζωή ΜΑΣ σημαδέψει

Tuesday, 27 November 2007

Ψάρι σώζει ψαρά στην Πίνδο

Όπως έχετε καταλάβει σε αυτό το μπλογκ αγαπάμε τη φύση και τα ζώα! διάλεξα λοιπόν από το σημερινό ΒΗΜΑ, αυτό το κείμενο...

Για όλους τους ψαράδες και όσους αγαπάμε τη Φύση...
και ειδικά τον Εορτάζοντα που ξεκίνησε τη μέρα του με την ταινία που τα κοτόπουλα κατατροπώνουν την chicken pie machine! [Chicken Run!]!
Χρόνια πολλά Nathaniel μας!

-------------------
Αγραφα. Κακοτράχαλοι χωματόδρομοι, χωριά γαντζωμένα στον χρόνο να αντιστέκονται στην ερήμωση. Τότε, στα μισά της δεκαετίας του ΄80, όλα μου φαινόταν τέλεια όταν καθόμασταν στα καφενεδάκια τους, δίπλα στη μασίνα, και άκουγα ιστορίες από τους κάτοικους που και αυτοί έρχονταν για να ακούσουν άλλες κουβέντες από τους ξένους.

Αργιθέα, Πετρωτό, Τρίλοφο, και να το κλειστό φορτηγάκι μας, το φλοκατάδικο λόγω της δουλειάς του πατέρα μου, να πιάνει αγκομαχώντας την ποταμιά. Προορισμός μας ο Αχελώος και αποστολή μας το ψάρεμα της πέστροφας. Ο πατέρας μου (δεινός ψαράς) δεν χρησιμοποίησε ποτέ τίποτε άλλο παρά μόνο πεταλούδα και μυγάκια. Ωδηγώ! Αυτό και αν ήταν ευχαρίστηση! Πέντε-έξι χιλιόμετρα πιο κάτω αφήνω τον πατέρα μου και ξαναγυρίζω πίσω, εκεί που θα κοιμόμαστε και το βράδυ. Προσεκτική ετοιμασία του εξοπλισμού μου, λοιπόν, λάθη δεν σηκώνουν τέτοια μέρη, και ροβολάω στην ποταμιά, στη χαράδρα όπου κυλάει ο Ασπροπόταμος μαζί με τόνους κροκάλες και άλλα φερτά υλικά που έχει κατεβάσει στους αιώνες που διασχίζει την κεντρική Πίνδο. Και να ΄σου εκεί, έπειτα από πέντε ώρες ψαρέματος εγώ και κάνα δυο κιλά πέστροφες στον τορβά μου- γεμισμένο και με λίγη φτέρη για να κρατάει τα ψάρια δροσερά- να επιστρέφω περίλυπος στο αυτοκίνητο έχοντας χάσει τα κλειδιά του, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, για την ώρα και για το μέρος. Πανικός, λόγω και του νεαρού της ηλικίας μου. Αρχίζει να πέφτει το σούρουπο, ο πανικός μου μεγαλώνει, αλλά να που βλέπω κοντά μου τον πάτερα μου να ψαρεύει. Πλησιάζω κοντά του και προτού του εξηγήσω τι έχει συμβεί με ρωτάει πρώτος εκείνος πού έχω τα κλειδιά του αυτοκινήτου. Βλέπετε, ψαρεύοντας έπιασε μια πέστροφα που κόπηκε από το αγκίστρι και προσγειώθηκε στο μέρος όπου μου είχαν πέσει τα κλειδιά. Απίστευτο! Το θεϊκό αυτό ψάρι με λύτρωσε από μια αγωνία που όμοιά της δεν θυμάμαι να έχω νιώσει.

ΜΙΧΑΛΗΣ ΠΑΠΑΖΗΣΗΣ Τρίκαλα
ΤΟ ΒΗΜΑ 27.11.2007
---------------------------

Monday, 26 November 2007

Tι έχει μείνει από τη φωτιά, κ. Πρωθυπουργέ;



Στη φωτογραφία φαίνεται το κουφάρι μιας ελιάς στο Δήμο Στυρέων. Η περιοχή κατακάηκε στις 25.8.2007. Σήμερα, τρεις μήνες μετά, τα κουφάρια των δέντρων μένουν ανέγγιχτα αλλά με τους ζωντανούς της περιοχής τι γίνεται; Σε όλη την περιοχή, έχουν καεί πολλές πινακίδες και πλαστικά πασαλάκια στις άκρες του δρόμου που σηματοδοτούν τα όρια του δρόμου και τις επικίνδυνες στροφές. Το ερώτημα προς τον κ. Πρωθυπουργό και τους κ.κ Υπουργούς Συγκοινωνιών, Μεταφορών και Δημοσίων έργων είναι απλό: κ. Καραμανλή σας θυμόμαστε με τι σπουδή ήρθατε στο Δήμο Στυρέων λίγες μέρες πριν τις εκλογές για να δώσετε κατευθυντήριες εντολές αλλά σήμερα μετά από 3 μήνες, δεν είναι λυπηρό να μην έχουν αντικατασταθεί ούτε καν οι πινακίδες και τα πασαλάκια;;
Κύριε Καραμανλή, σήμερα στους δρόμους στα Στύρα το βράδυ δεν φαίνεται πού τελειώνει ο δρόμος και πού αρχίζει η χαράδρα, δεν φαίνονται οι επικίνδυνες στροφές και είναι οι άτιμες πάμπολλες!
Πριν θρηνήσουμε κι άλλα θύματα (πέραν των δύο πιλότων που χάθηκαν στο Δήμο μας τον Ιούλιο), μήπως πρέπει να ξαναδώσετε εντολές; Αλλά αυτή τη φορά να υλοποιηθούν!

Με εκτίμηση
Γιάννης Ζαμπετάκης
Λέκτορας Χημείας Τροφίμων, Πανεπιστήμιο Αθηνών
και
κάτοικος Ζωοδόχου Πηγής, Δήμου Στυρέων

Sunday, 25 November 2007

Ψάρια κατά της καρδιοπάθειας!


Κι όμως υπάρχουν και καλές ειδήσεις,
όπως αυτή...από το σημερινό Έθνος της Κυριακής

«Βελτιωμένα» ψάρια κατά των καρδιακών παθήσεων
Ερευνητές εμπλουτίζουν την τροφή των ψαριών ιχθυοτροφείου με ουσίες που προστατεύουν την καρδιά μας



http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11387&subid=2&pubid=147569

Saturday, 24 November 2007

Στα χρόνια της χλιδανεργείας





Ποιοι είναι σήμερα οι χλιδάνεργοι?
Λένε ότι είναι οι από 25 ως 35 που μένουν με τους γονείς τους μιας και δεν μπορούν να τα "βγάλουν" πέρα με 700 ευρώ το μήνα...
Μέγα το πρόβλημα για μεγάλους ηγέτες... βλ. και τις δύο πρώτες επιστολές στο σημερινό ΒΗΜΑ, http://www.tovimadaily.gr/Article.aspx?d=20071124&nid=6679719

3 σκέψεις για το θέμα αυτό ακούγοντας και το σημερινό Ανεμολόγιο που είχε σχετική θεματική βραδιά.

1. Η ελληνική οικογένεια μάλλον κακομαθαίνει τα βλαστάρια της, παρέχοντάς τους στέγη, φαγητό, ένδυση, κινητό και ίσως και αυτοκίνητο... αυτά τα αγαθά και υπηρεσίες αντιστοιχούν σε μηνιαίο μισθό κάπου 1000 ευρώ. Άρα, γιατί να δουλέψει ο νέος με μικρότερο μισθό?

2. Η ελληνική πραγματικότητα όμως είναι σκληρή, με πρώτο μισθό για επιστήμονες κάπου στα 800 ευρώ. Ποιος νέος εργαζόμενος μπορεί να καλύψει νοίκι, κοινόχρηστα, φαγητό κλπ με τόσο μικρό μισθό? Άρα, κατ'ανάγκην μένει με την οικογένειά του... Αρκεί να καταλαβαίνει ότι αυτή δεν του ταιριάζει να είναι μια ...μόνιμη κατάσταση...
Οι νέοι [επιστήμονες] ας μην απελπίζονται από τον πενιχρό πρώτο μισθό. Αν είναι καλοί στη δουλειά τους, σίγουρα και γρήγορα θα δουν καλύτερες μέρες εργασιακά και μισθολογικά...Τhat's life εδώ και χρόνια που θα έλεγε και ο Frankie...

3. Αν ως πολιτεία, δεν δώσουμε κίνητρα να μπουν οι νέοι στον εργασιακό κύκλο... τότε το ασφαλιστικό είναι αδύνατον να λυθεί, όσο σκληρά κι αν σκεφτεί ο κ. Μαγγίνας...

Επιμύθιο...ας σταματήσουμε τους μύθους στα παιδιά μας ότι αν σπουδάσουν κάτι από νομική, ιατρική ή μηχανικο-οικονομικά τότε έχουν λαμπρό μέλλον.
Να σπουδάσουν όλοι ναι!
Αλλά να τους εξηγήσουμε ότι οι σπουδές είναι εργαλείο για να μάθουν να σκέπτονται όχι επίδομα εργασίας...
Ένα μορφωμένο μυαλό είναι ίσως το πιο χρήσιμο εργαλείο και εφόδιο για τον άνθρωπο...

Thursday, 22 November 2007

Eλλάς - Γαλλία Συμμαχία ! ! !


Το 1980 θυμάμαι τους γονείς μου να ελπίζουν στην εκλογή του Μιτεράν στον προεδρικό θώκο στη Γαλλία, μπας και φυσήξει από εκεί σοσιαλιστικός άνεμος και φύγει η εδώ Δεξιά του κ. "δεν θέλει ου".
Από τότε, άλλαξαν πολλά κι εκεί κι εδώ. Ο Φρανσουά [Μιτεράν] και ο Ανδρέας [Παπανδρέου]
ήταν ίσως οι τελευταίοι πραγματικά χαρισματικοί σοσιαλιστές ηγέτες της Ευρώπης.
Σήμερα, αυτό που ζούμε σε Ελλάδα και Γαλλία είναι πραγματικά μια ιλαρή τραγωδία. Από τη μία η Δεξιά να κάνει καταμέτωπη επίθεση στα ασφαλιστικά και συνταξιοδοτικά δικαίωματα όλων μας και το ΠαΣοΚ να "σφυρίζει" αδιάφορα. Απορία πρώτη: τo "tea-time" του κ. Γ. Παπανδρέου στη Γηραιά Αλβιώνα πότε θα τελειώσει; Για να αρχίσει τη σκληρή αντιπολίτευση;
Απορία δεύτερη: κάποιος που λέει ψέματα είναι ψεύτης; Τα λεγόμενα του κ. Πρωθυπουργού κατά την πρόσφατη προεκλογική περίοδο ότι δεν θα αλλάξει συντάξεις, απαιτούμενα χρόνια εργασίας και εισφορές - αλλά τελικά θα τα αλλά ξει και τα τρία-, ήταν ψέματα;
Αν ναι, τότε είναι ψεύτης;
Επιμύθιο
έ-λε-ος όπως θα έλεγε και ο φίλος μου ο Χρήστος από το Γαλάτσι!
Υ.Γ. Η φωτογραφία σήμερα είναι δεξιά για ευνόητους ....δεξιούς λόγους!

Wednesday, 21 November 2007

«Ηθικά» βλαστοκύτταρα από το δέρμα


Ο «πατέρας» του πρώτου κλωνοποιημένου θηλαστικού, της προβατίνας Ντόλι, Ιαν Γουίλμουτ, ανακοίνωσε ότι εγκαταλείπει την κλωνοποίηση εμβρύων για να ακολουθήσει τη νέα μέθοδο που ανακοινώθηκε χθες




H είδηση από το σημερινό ΒΗΜΑ
http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20071121&nid=6647203&sn=&spid=

είναι σαν ευχάριστη βόμβα μεγατόνων!
Μεγατόνων
αισιοδοξίας να φύγουμε μια για πάντα μακριά από την κλωνοποίηση ολόκληρων οργανισμών ή/και εμβρύων,
ελπίδας για πραγματική ίαση ανίατων μέχρι σήμερα ασθενειών
αλλά και
σιγουριάς
ότι επίτελους η Επιστημονική Κοινότητα κατάλαβε ότι

η Βιοηθική είναι πέρα και πάνω από κάθε Επιστήμη...


Είμαι σίγουρος πως με τη νέα μέθοδο να φτιάχνουμε "αρχέγονα" από διαφοροποιημένα κύτταρα, ανοίγονται δρόμοι πανέμορφοι και απάτητοι
χωρίς να [παρα-]βιάζουμε τη Φύση και τον Άνθρωπο!

Μπράβο στους 2 συνάδελφους Τζέιμς Τόμσον και Σίνγια Γιαμανάκα ! Και εις ανώτερα!!!

Tuesday, 20 November 2007

ΕΦΕΤ και καρτέλ: Ενας χρόνος μετά...




Τα δύο πιο σημαντικά χαρακτηριστικά ενός ποιοτικού τροφίμου είναι το κόστος του και η ασφάλειά του. Αυτές τις ημέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις ιστορίες με τους «κουμπάρους» και το πρόστιμο-εκβιασμό προς τη γαλακτοβιομηχανία ΜΕΒΓΑΛ, αλλά και από το ατυχές περιστατικό όπου είχαν βρεθεί θραύσματα γυαλιού σε παιδικό γιαούρτι σε μια άλλη γαλακτοβιομηχανία (ΦΑΓΕ). Τα δύο αυτά περιστατικά μάς θυμίζουν εύγλωττα ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αλλά και ο ΕΦΕΤ τουλάχιστον υπολειτουργούν. Κατά του προέδρου της πρώτης (κ. Ζησιμόπουλο) έχει κατατεθεί πλέον αγωγή από έναν έμπορο καφέ (κ. Δρίτσας). Η αγωγή αυτή μας θυμίζει ότι η εν λόγω επιτροπή όντως υπολειτουργεί- και στην περίπτωση του καφέ -, μιας και το πόρισμα για το καρτέλ στο γάλα εκκρεμεί από τον Ιούνιο του 2007. Επομένως είναι αμφίβολο αν υφίσταται αληθινός ανταγωνισμός σήμερα στη βιομηχανία τροφίμων και συνεπώς το κόστος των τροφίμων ολοένα θα αυξάνεται ανεξέλεγκτα.


Για το περιστατικό με το γυαλί στο γιαούρτι ο ΕΦΕΤ είχε εκδώσει δελτίο Τύπου (14.11.2006) που κατέληγε ως εξής: «Μετά το πέρας της αξιολόγησης των αποτελεσμάτων του ελέγχου του περιστατικού και εφόσον προκύψουν ευθύνες θα επιβληθούν οι από τον νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις». Σήμερα, έναν χρόνο μετά, δεν έχουμε μάθει ακόμη αν έχει τελειώσει η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του ελέγχου, αν η ΦΑΓΕ τηρεί το σύστημα ΗΑCCΡ (σύμφωνα με τον ΕΚ 852/2004) και ποιες ευθύνες, εν τέλει, προέκυψαν από την περυσινή ιστορία.


Ενα αντίστοιχο- πολύ πιο σοβαρό, όμως, για τη δημόσια υγεία - περιστατικό αντιμετωπίστηκε στο Ην. Βασίλειο από τις εκεί ελεγκτικές αρχές με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Για να γίνει μια σύγκριση της αποτελεσματικότητας του εδώ με τον εκεί ΕΦΕΤ, ιδού η ιστορία. Τον Ιανουάριο του 2006 τα τελικά προϊόντα της εταιρείας Cadbury επιμολύνθηκαν με Salmonella. Ενώ τo περιστατικό επιβεβαιώθηκε τον Φεβρουάριο του 2006, η εταιρεία δεν ειδοποίησε τις αρχές ως τον Ιούνιο του 2006. Από τον Μάρτιο ως τον Ιούλιο του 2006, 37 από τα 56 περιστατικά που αναφέρθηκαν στο Ην. Βασίλειο με Salmonella Μontevideo είχαν το ίδιο βακτήριο με εκείνο που βρέθηκε στις εγκαταστάσεις της Cadbury. Στις 23.6.2006 ο βρετανικός ΕΦΕΤ (Food Standards Αgency, FSΑ) διέταξε πλήρη έρευνα στο πρόβλημα της Salmonella που είχε προκαλέσει ασθένεια σε 180 άτομα στο Ην. Βασίλειο. Η εταιρεία Cadbury κάθησε στο εδώλιο του κατηγορουμένου στις 15.6.2007 για το σκάνδαλο σαλμονέλωσης που προκάλεσε το 2006 και της έχει ήδη κοστίσει περισσότερα από 30 εκατομμύρια ευρώ. Η εν λόγω δίκη διήρκεσε δέκα (10) μόλις λεπτά, μιας και η εταιρεία δέχτηκε όλες τις κατηγορίες. Τo κατηγορητήριο ήταν απολύτως τεκμηριωμένο. Ενώ εδώ, έναν χρόνο μετά, δεν υπάρχει καν κατηγορητήριο...


Από την ιστορία με το γυαλί πέρασε ένας χρόνος, η χώρα μας διασύρθηκε διεθνώς από μια άλλη ιστορία (εκείνη με τα ληγμένα τρόφιμα στο εστιατόριο στου Φιλοπάππου που πήγαν να δειπνήσουν οι κκ. Πούτιν, Καραμανλής και Στανίσεφ τον Μάρτιο του 2007) και εδώ και τρεις μήνες μάθαμε ότι σε Αττική και Βοιωτία το νερό είναι μολυσμένο με καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο [Cr (VΙ)]. Το πρόβλημα στον Ασωπό και το πρόβλημα των πλημμελών ελέγχων στα τρόφιμα έχουν έναν κοινό παρανομαστή: την πολυδιάσπαση των ελεγκτικών μηχανισμών και τη συνεπαγόμενη διάχυση ευθυνών. Σήμερα που οι αρμόδιες αρχές οι οποίες είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της ασφαλείας των τροφίμων ανήκουν σε τέσσερα(!) διαφορετικά υπουργεία (υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης), είναι πρόδηλο ότι δεν γίνονται συντονισμένοι έλεγχοι! Στις παρανομούσες εταιρείες υποβάλλεται πρόστιμο-χάδι. Στις πιο πολλές περιπτώσεις δε, τα πρόστιμα δεν πληρώνονται διότι η κατηγορία έχει σαθρή νομική υπόσταση. Ως καταναλωτές, δεν δικαιούμαστε να γνωρίζουμε τι πρόστιμα ορίστηκαν για τους παραβάτες, αλλά και αν οι εταιρείες τα πλήρωσαν στην πραγματικότητα; Και όταν μια εταιρεία παρανομεί κατ΄ εξακολούθηση, γιατί δεν αναστέλλεται η λειτουργία της; Σήμερα δεν υπάρχει έλεγχος και ανταγωνισμός, άρα τα τρόφιμα είναι επικίνδυνα και ακριβά. Ποιοι έχουν συμφέρον από αυτό; Ο υπουργός Ανάπτυξης- στο υπουργείο του οποίου ανήκουν- και η Επιτροπή Ανταγωνισμού, αλλά και ο ΕΦΕΤ τι απάντηση έχουν να μας δώσουν;

-----------------------------------------------------------------------------------------------

Του Ιωάννη Ζαμπετάκη

Copyright © ΤΟ ΒΗΜΑ - Ημερομηνία δημοσίευσης 20/11/2007

Monday, 19 November 2007

Οι Έλληνες δεν πειθαρχούν σε κανόνες διατροφής

ΤΑ ΝΕΑ
19.11.2007

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στην ΜΑΡΘΑ ΚΑΪΤΑΝΙΔΗ του
Παύλου Τούτουζα
ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ- ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΙΑΣ

Αν τρεφόμασταν σωστά και ισορροπημένα, εάν καταναλώναμε αλκοόλ με μέτρο και εάν πετούσαμε τα τσιγάρα στα...
σκουπίδια, τότε οι μισοί τουλάχιστον από εμάς θα απολάμβαναν μια μακρά ζωή που θα έφτανε έως τα 100 χρόνια. Ο καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών είναι κατηγορηματικός όταν λέει πως... «οι κακές συνήθειες σκοτώνουν», τονίζει όμως πως οι Έλληνες δεν πειθαρχούν σε κανόνες.

Έξι στους δέκα Έλληνες είναι υπέρβαροι ή παχύσαρκοι...
-Και να φανταστείτε πως τη δεκαετία του 1940 η σχέση υπέρβαρου και φυσιολογικού ήταν κάτω από ένα προς δέκα.

Πώς φτάσαμε εδώ;
-Εξαιτίας της στάσης ζωής του σύγχρονου Έλληνα. Προτεραιότητα των νέων ζευγαριών είναι η προσωπική ζωή, η εργασία. Το παιδί μεγαλώνει χωρίς στήριγμα, στους ανέμους της πεζοδρομιακής βιομηχανίας του ταχυφαγείου, γεμάτο λίπος και αλάτι.

Το πάχος στιγματίζει;
-Τα άλλα παιδιά δεν βάζουν στο παιχνίδι τον παχύ. Ενημερωτικές εκστρατείες γίνονται διαρκώς.

Γιατί δεν πείθουν;
-Η πολιτεία γνωρίζει αλλά περί άλλων μεριμνά και συχνά αντιδρά.

Οι απαγορεύσεις αποδίδουν;
-Ούτε οι δάσκαλοι ακούν, ούτε οι γονείς, ούτε οι προϊστάμενοι υπηρεσιών. Στο εξωτερικό τα αποτελέσματα είναι ικανοποιητικά. Όπου υπήρξε απαγόρευση του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, τηρείται.

Και οι γιατροί όμως καπνίζουν σαν... φουγάρα και τρώνε ανθυγιεινά!
-Και οι γιατροί είναι μέρος της κοινωνίας, όπως οι πολιτικοί και άλλοι φορείς που υποχρεώνουν να αναγράφονται στα πακέτα οι βλαβερές συνέπειες του καπνίσματος κι εκεί όλα σταματούν.

Μήπως είναι και θέμα αγωγής;
-Σαφώς...

Θα είχε δηλαδή νόημα ένα μάθημα Προληπτικής Ιατρικής από το Δημοτικό;
-Θα ήταν διαφορετική η κατάσταση. Εάν από το Δημοτικό Σχολείο υπήρχε και ένα μάθημα Προληπτικής Ιατρικής ώστε να αναγκαζόταν και η Πολιτεία να χρησιμοποιεί όχι μόνο στους δρόμους κόκκινα φανάρια αλλά και στις επιχειρήσεις και γενικά στην τάξη των πραγμάτων. Να καλλιεργείτο, δηλαδή, η συνήθεια για πέντε γεύματα ημερησίως με ελεγμένη τροφή.

Και οι μεγάλοι;
-Το πρόβλημα είναι ο εθισμός και πρέπει ο άνθρωπος να παίρνει από παιδί τον σωστό δρόμο, στην άσκηση και τη διατροφή. Ο μεγάλος δύσκολα συνέρχεται. Στις ΗΠΑ έχει αρχίσει η τοποθέτηση φορητών απινιδωτών σε δημόσιους χώρους (γήπεδα, γυμναστήρια κ.α.)... Οι φορητοί απινιδωτές λίγο χρησιμοποιούνται, ούτε υπάρχουν στοιχεία διεθνώς από μεγάλες χώρες το πόσοι ακριβώς σώζονται. Αν εξαιρεθούν τα αεροπλάνα, οι άλλοι δημόσιοι χώροι φαίνεται ότι δεν ωφελούνται.

Γιατί;
-Κύριος λόγος είναι η σπανιότης του αιφνίδιου θανάτου στο τάδε γήπεδο ή σε άλλη πολυσύχναστη περιοχή και, ενώ ο απινιδωτής είναι φθηνός, απουσιάζει στη στιγμή του επεισοδίου ο χειριστής, που μπορεί να είναι αναγκαίος μία φορά στα πέντε χρόνια. 20.000 νέα εμφράγματα τον χρόνο... Έχουν αυξηθεί ελαφρώς τα τελευταία χρόνια. Δεν πρέπει ωστόσο να είναι πολύ διαφορετικός του αντίστοιχου αριθμού προ δεκαετίας, λόγω καλύτερης πρόσβασης στο νοσοκομείο σε όλη την Ελλάδα.

Πόσοι από αυτούς προλαβαίνουν να ζητήσουν βοήθεια;
-Δυστυχώς οι μεγάλοι αριθμοί των αιφνίδιων θανάτων προέρχονται από το σιωπηρό έμφραγμα, το οποίο αποτελεί και το συχνότερο αίτιο του αιφνίδιου θανάτου.

Η έλλειψη κινητών μονάδων με απινιδωτές, ειδικά φάρμακα και γιατρούς σημαίνει...
-... απώλειες είτε επειδή καθυστερεί το ασθενοφόρο είτε επειδή δεν διαθέτει π.χ. κάπου στην επαρχία απινιδιωτή.

Η καρδιά προδίδει και τις γυναίκες!
-Τα περισσότερα εμφράγματα οφείλονται στην αλλαγή του τρόπου ζωής τους.

Τα προληπτικά φάρμακα, π.χ. οι στατίνες, αποτελούν λύση;
-Τα φάρμακα κατά της υπέρτασης, της υπερχοληστεριναιμίας και του διαβήτη ελαττώνουν πολύ τα εμφράγματα και τα εγκεφαλικά επεισόδια.

Αν όλοι μας ακολουθούσαμε κατά γράμμα όσα συνιστούν οι γιατροί, πόσοι θα σώζονταν τελικά;
-Εάν σήμερα ακολουθούσαμε το γράμμα της Ιατρικής, τότε η οροφή της ηλικίας των 100 ετών θα ήταν εφικτή για το 50% των ανθρώπων.

Όλοι οι παχύσαρκοι, όλοι οι καπνιστές και όλοι όσοι τρώνε «δυτικά» παθαίνουν καρδιά;
- Ένα 20% των ανθρώπων επιβιώνει στο Ναγκασάκι μετά την ατομική βόμβα. Είναι οι κραταιοί, οι Rolls Royce.

Οι υπόλοιποι;
-Τα νοσοκομεία γεμίζουν από το υπόλοιπο 80% που κυριαρχείται από τους παράγοντες κινδύνου και ενδεχομένως και από άλλους που δεν γνωρίζουμε ακόμη αλλά οδηγούν στη νόσο.

Κι αυτοί που ζουν απολύτως υγιεινά και πεθαίνουν από έμφραγμα;
- Όσοι ζουν απολύτως υγιεινά και με εσωτερική χαρά και αποχωρούν νωρίς, δείχνουν τους περιορισμούς της ανθρώπινης λογικής. Μυστήριο, ανεξιχνίαστος η βουλή του Κυρίου

---------------------------
Το σχόλιο του izabet
Φαίνεται για άλλη μια φορά ότι είμαστε αυτό που τρώμε και κατ’επέκταση και τα τρόφιμα είναι αυτά που έχουν ...φάει.
όλα εξαρτώνται από τις ...πρώτες μας ύλες αλλά και από το ανεξήγητο - για την Επιστήμη- εσωτερικό ρολόι...
σχεδόν όλοι μας έχουμε ένα ρολόι που είναι non-stop 24/7, 365/365,
τρέχουμε όλη μέρα σαν τον Βέγγο...

αλλά ακόμα και αν ζήσουμε έτσι χρόνια πολλά, θα είναι χρόνια καλά;

Επιμύθιο
πατήστε φρένο και ρουφήξτε το μεδούλι της κάθε στιγμής...
βρείτε χρόνο για τα παιδιά σας όσο είναι ακόμα παιδιά...
κλείστε το χαζοκούτι και βάλτε μουσική...
ίσως έτσι να αναγκαστείτε να μιλήσετε στον διπλανό σας, στο σύντροφό σας, στο παιδί σας...
γιατί όπως έλεγε και ο φίλος μου (Αλέξανδρος Νικ) στο sport fm κάθε πρωί
το μυστικό είναι να ....μοιράζεσαι!

Sunday, 18 November 2007

Ποια είναι η Δεξιά σήμερα;

Το κείμενο που ακολουθεί το έγραψε ο Datura και δημοσιεύθηκε στο Φιλαδελφειώτικο περιοδικό
Χλωροφίλλη (Νοέμβριος 07)
--------------------------------

Στα χρόνια της Δεξιάς (του Κυρίου;) που ζούμε από τις 7.3.2004, το είδαμε και αυτό! Ο Υπ. Παιδείας και Θρησκευμάτων να αποσύρει (ή μάλλον να σέρνει στην πυρά) βιβλίο (ιστορίας της στ’ δημοτικού) κινούμενος «θεσμικά». Μα για ποιους θεσμούς μιλάει; Τον θεσμό της εκκλησίας της Ελλάδας μάλλον θα εννοεί... Διότι μόνο έτσι εξηγείται η σπουδή του αρχιεπισκόπου να τηλεγραφήσει από το Mαϊάμι την ευχαρίστησή του...Και μη χειρότερα...Το πρώτο δείγμα γραφής του κ. Στυλιανίδη ξεχυλίζει από μεταρυθμιστικό πνεύμα.

Και το ΚΚΕ τι έκανε; Αρκέστηκε να δηλώσει απλά ότι «η απόσυρση δεν σημαίνει και σταμάτημα των προσπαθειών εκείνων που στοχεύουν στην αναπροσαρμογή του περιεχομένου των βιβλίων σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης προς αντιεπιστημονική, αντιπαιδαγωγική, φιλοϊμπεριαλιστική κατεύθυνση» (sic!). Μα καλά, κατάλαβε το ΚΚΕ τι έγινε στην ιστορία του βιβλίου της ιστορίας; Κατάλαβε ότι αγνοήθηκε η γνώμη των δασκάλων και των ειδικών επιστημόνων (ιστορικοί); Διότι, με όλο το δέοντα σεβασμό στο θεσμό της Ακαδημίας Αθηνών, από πότε η Ακαδημία κρίνει βιβλία; Μήπως καλύτερα να γυρίσουμε στα χρόνια της Ακαδημίας του Πλάτωνα;

Σήμερα, ποια νοοτροπία είναι Δεξιά; Kαι ποιος αντιπροσωπεύει αυτή τη νοοτροπία; Τα δύο κόμματα που κάθονται στα δεξιά έδρανα; Ή μήπως και κάποιοι πολιτικοί που κάθονται στ’ αριστερά; Εξηγούμαι.

Παραδοσιακά, δεξιά νοοτροπία είναι εκείνη που αρέσκεται στη συντήρηση της σημερινής τάξης παραγμάτων (status quo) και η οποία πάει με την κρατούσα αντίληψη και νοοτροπία: οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι, τα δάση να δίνονται σε εταιρείες real estate, οι μισθοί να μένουν χαμηλοί και η Παιδεία με την Υγεία να μετατρέπονται από Δημόσια αγαθά σε εμπορεύματα της ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Σήμερα η Αριστερά καλείται να αντιταχθεί σε αυτή τη νοοτροπία και να προτείνει κάτι διαφορετικό. Πρέπει να τονίσει ότι το προσωπικό καλό περνάει μέσα από το γενικό (ή δημόσιο) καλό. Δηλαδή, για να είναι ο καθένας μας καλά, πρέπει να είναι η κοινωνία καλά. Το ανάποδο δηλαδή από αυτό που λέει η Δεξιά: να είσαι εσύ καλά και θα είναι και η κοινωνία καλά, με άλλα λόγια ιδιώτευε και ο κόσμος θα γίνει καλύτερος.

Πώς θα γίνει λοιπόν η κοινωνία πιο δίκαιη και πιο ανθρώπινη; Αυτό είναι το ζητούμενο σήμερα σε όλη την Ευρώπη. Μόνος ένας τρόπος υπάρχει. Να προτείνουμε ιδέες και δράσεις για τη γειτονιά μας, για το σχολείο μας, για τη δουλειά μας και να παλέψουμε για αυτές. Η καθολική άρνηση σε κάθε πρόταση που ακούμε από το ΚΚΕ ως χαλασμένο γραμμόφωνο μήπως τελικά εξυπηρετεί τη Δεξιά;

Datura

Saturday, 17 November 2007

Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία


17.11.2007.

34 χρόνια μετά τα γεγονότα του Πολυτεχνείου…

Στην Ελλάδα του 2007, της «ελεύθερης» ραδιοφωνίας (ποιος έχει άδεια στα ερτζιανά;), του καρκινογόνου νερού, της καμένης Παρνηθας και της κατάμαυρης Αρχαίας Ολυμπίας…


‘Εχουμε ψωμί;

Με πάνω από 2.000.000 φτωχούς;

Με ημερομίσθια πείνας;

Με ανασφάλιστη εργασία;


Έχουμε Παιδεία;

Με καταλήψεις και κλειστά σχολεία;

Με μάχες για το Αυτονόητο άρθρο 16;

Με ένα από τα πιο χαμηλά ποσοστά του ΑΕΠ για την Παιδεία σε όλη την Ευρώπη;


Έχουμε Ελευθερία;

Με σκλαβωμένο τρόπο σκέψης;

Με εξαρτημένες συνειδήσεις;

Με υποταγμένους ανθρώπους για ένα καρβέλι ψωμί;


Και το Πανεπιστημιακό Άσυλο;

Γιατί δεν το σεβόμαστε;

Για να μπορούν να έρχονται «επώνυμοι-ανώνυμοι» να γράφουν στα μάρμαρα της εισόδου στο τμήμα Χημείας του ΕΚΠΑ ό,τι θέλουν;

Για όλα αυτά πέθαναν τα παιδιά πριν 34 χρόνια;

Thursday, 15 November 2007

Daturo-κλίκες

Ο φίλος ο Βάκχος ο Μέθυσος έγραψε την παρακάτω LSD shopping list!
[Thanx Βάκχε!]

Ο Μιχαλης: Least Significant Difference
Ο Αλεκος: Lysosomal storage disease
O Datura: IUPAC (δηλαδη d-Lysergic Acid Diethylamide)
Ο Αντιστασιακος: Pounds, Shillings and Pence (£sd)
κι Junior: Lucy in the Sky with Diamonds

Προσοχή, τα παραπάνω πρόσωπα είναι υπαρκτά!

Και ο Dear CL
ανέβασε στο blog του (http://anemologio-skai.blogspot.com)
κάτι για σκάει-ξεσπάει!
διαβάστε τη πίνοντας ένα highland's malt!

Smile
it is contagious
and you
make them
wonder...

Tuesday, 13 November 2007

Βρώμικο νερό, μολυσμένα τρόφιμα

Η φωτογραφία είναι από ΤΟ ΒΗΜΑ (13.11.2007, σελ. 11).




Το χρώμιο VΙ στον Ασωπό βάφει κόκκινο το νερό του ποταμού.












Ολόκληρο το άρθρο είναι στο πιο κάτω link.

http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20071113&nid=6572183&sn=&spid=

Monday, 12 November 2007

ΕΦΕΤ και καρτέλ : ένας χρόνος μετά…


Τα δύο πιο σημαντικά χαρακτηριστικά ενός ποιοτικού τροφίμου είναι το κόστος του και η ασφάλειά του. Αυτές τις μέρες, συμπληρώνεται ένας χρόνος από τις ιστορίες με τους «κουμπάρους» και το πρόστιμο-εκβιασμός προς τη γαλακτοβιομηχανία ΜΕΒΓΑΛ αλλά και από το ατυχές περιστατικό όπου είχαν βρεθεί θραύσματα γυαλιού σε παιδικό γιαούρτι σε μια άλλη γαλακτοβιομηχανία (ΦΑΓΕ). Τα δύο αυτά περιστατικά, μας θυμίζουν εύγλωττα ότι η Επιτροπή Ανταγωνισμού αλλά και ο ΕΦΕΤ τουλάχιστον υπολειτουργούν. Κατά του προέδρου της πρώτης (κ. Ζησιμόπουλο), έχει κατατεθεί πλέον αγωγή από τον κ. Δρίτσα, έμπορο καφέ. Η αγωγή αυτή μας θυμίζει ότι η εν λόγω επιτροπή όντως υπολειτουργεί -και στην αγορά του καφέ- μιας και το πόρισμα για το καρτέλ στο γάλα εκκρεμεί από τον Ιούνιο του 2007. Συνεπώς, είναι αμφίβολο αν υφίσταται αληθινός ανταγωνισμός σήμερα στη βιομηχανία τρόφιμων, άρα το κόστος των τροφίμων ολοένα θα αυξάνεται ανεξέλεγκτα;

Για το περιστατικό με το γυαλί στο γιαούρτι , ο ΕΦΕΤ είχε εκδώσει δελτίο τύπου (14.11.2006) που κατέληγε ως εξής: «Μετά το πέρας της αξιολόγησης των αποτελεσμάτων του ελέγχου του περιστατικού και εφόσον προκύψουν ευθύνες θα επιβληθούν οι από το νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις». Σήμερα, ένα χρόνο μετά, δεν έχουμε μάθει ακόμα αν έχει τελειώσει η αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του ελέγχου, αν η ΦΑΓΕ τηρεί το σύστημα HACCP (σύμφωνα με τον ΕΚ 852/2004) και ποιες ευθύνες εν τέλει προέκυψαν από την περσινή ιστορία.
Ένα αντίστοιχο –πολύ πιο σοβαρό όμως για τη Δημόσια Υγεία- περιστατικό αντιμετωπίστηκε στο Ην. Βασίλειο από τις εκεί ελεγκτικές αρχές με πιο αποτελεσματικό τρόπο. Για να γίνει μια σύγκριση της αποτελεσματικότητας του εδώ με τον εκεί ΕΦΕΤ, ιδού η ιστορία. Tον Ιανουάριο του 2006, τα τελικά προϊόντα της εταιρείας Cadbury επιμολύνθηκαν με Salmonella. Ενώ τo περιστατικό επιβεβαιώθηκε τον Φεβρουάριο του 2006, η εταιρεία δεν ειδοποίησε τις αρχές μέχρι τον Ιούνιο του 2006. Από το Μάρτιο μέχρι τον Ιούλιο του 2006, 37 από τα 56 περιστατικά που αναφέρθηκαν στο Ην. Βασίλειο με Salmonella Montevideo είχαν το ίδιο βακτήριο με εκείνο που βρέθηκε στις εγκαταστάσεις της Cadbury. Στις 23.6.2006, ο βρετανικός ΕΦΕΤ (Food Standards Agency, FSA) διέταξε πλήρη έρευνα στο πρόβλημα της Salmonella που είχε προκαλέσει ασθένεια σε 180 άτομα στο Ην. Βασίλειο. Η εταιρεία Cadbury κάθησε στο εδώλιο του κατηγορουμένου στις 15.6.2007 για το σκάνδαλο σαλμονέλωσης που προκάλεσε το 2006 και της έχει ήδη κοστίσει περισσότερο από € 30 εκατομμύρια. Η εν λόγω δίκη διήρκεσε δέκα (10) μόλις λεπτά μιας και η εταιρία δέχθηκε όλες τις κατηγορίες. To κατηγορητήριο ήταν απόλυτα τεκμηριωμένο. Ενώ εδώ, ένα χρόνο μετά, δεν υπάρχει καν κατηγορητήριο…
Από την ιστορία με το γυαλί, πέρασε ένας χρόνος, η χώρα μας διασύρθηκε διεθνώς από μια άλλη ιστορία (εκείνη με τα ληγμένα τρόφιμα στο εστιατόριο στου Φιλοπάππου που πήγαν να δειπνήσουν οι κ.κ. Πούτιν, Καραμανλής και Στανίσεφ τον Μάρτιο του 2007), και εδώ και 3 μήνες μάθαμε ότι σε Αττική και Βοιωτία, το νερό είναι μολυσμένο με καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο (Cr (VI). Το πρόβλημα στον Ασωπό και το πρόβλημα των πλημμελών ελέγχων στα τρόφιμα έχουν ένα κοινό παρανομαστή: την πολυδιάσπαση των ελεγκτικών μηχανισμών και τη συνεπαγόμενη διάχυση ευθυνών. Σήμερα που οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της ασφαλείας των τροφίμων ανήκουν σε 4 (!) διαφορετικά υπουργεία (Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης), είναι πρόδηλο ότι δεν γίνονται συντονισμένοι έλεγχοι! Στις παρανομούσες εταιρείες υποβάλλεται πρόστιμο-χάδι. Στις πιο πολλές περιπτώσεις δε, τα πρόστιμα δεν πληρώνονται διότι η κατηγορία έχει σαθρή νομική υπόσταση. Ως καταναλωτές, δεν δικαιούμαστε να γνωρίζουμε τι πρόστιμα ορίστηκαν για τους παραβάτες αλλά και αν οι εταιρείες τα πλήρωσαν στην πραγματικότητα; Και όταν μια εταιρεία παρανομεί κατ’εξακολούθηση, γιατί δεν αναστέλεται η λειτουργία της; Σήμερα, δεν υπάρχει έλεγχος και ανταγωνισμός και άρα τα τρόφιμα είναι επικίνδυνα και ακριβά. Ποιοι έχουν συμφέρον από αυτό; Ο Υπουργός Ανάπτυξης στο υπουργείο του οποίου ανήκουν και η Επιτροπή Ανταγωνισμού αλλά και ο ΕΦΕΤ, τι απάντηση έχει να μας δώσει;

Thursday, 8 November 2007

Νερό: το μόριο της ζωής


Είναι πλέον γνωστό σε όλους μας ότι το εξασθενές χρώμιο (Cr (VI) στα ποτάμια και στα δίκτυα ύδρευσης στην Ανατολική Αττική και στη Βοιωτία, βάφοντας κόκκινο το νερό, δεν είναι ο μόνος θανατηφόρος κίνδυνος που απειλεί τους κατοίκους της περιοχής. Άλλοι εξ’ίσου επικίνδυνοι μολυντές είναι τα στοιχεία ψευδάργυρος, αρσενικό, μόλυβδος, νικέλιο καθώς και τα νιτρικά ιόντα. Όλα αυτά τα στοιχεία και ενώσεις ενοχοποιούνται για την εμφάνιση σοβαρών ασθενειών, ακόμη και για καρκινογενέσεις και έχουν ανιχνευθεί στα νερά όχι μόνον αυτών των περιοχών, αλλά και πολλών άλλων της Αττικής από τους ερευνητές του Ινστιτούτου Γεωλογικών και Μεταλλευτικών Ερευνών (ΙΓΜΕ). Το νερό σε Μαραθώνα, Μεσόγεια, Νέα Μάκρη, Σχινιά, Λαύριο, Φαληρικό όρμο και Θριάσιο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ύδρευση, αλλά ούτε για άρδευση καλλιεργειών ή οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή. Αλλά πόσοι τόνοι λαχανικών, φρούτων και άλλων τροφίμων (π.χ. κρασί) παράγονται σε αυτές τις περιοχές; Στο πιάτο ποιων ανυποψίαστων καταναλωτών καταλήγουν;

Το πρόβλημα του νερού είναι πολυδιάστατο και ύψιστης σημασίας. Το 60% του βάρους του ανθρώπινου οργανισμού αποτελείται από νερό και χωρίς νερό δεν μπορούμε να ζήσουμε ούτε μία μέρα. Από τη βιολογική και βιοχημική πλευρά, το νερό είναι το πιο σημαντικό μόριο. Σε υδατικά διαλύματα γίνονται όλες οι βιοχημικές αντιδράσεις που μας κρατούν εν ζωή. Χωρίς νερό, δεν μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος αλλά και πολλές καλλιέργειες τροφίμων. Στην Ελλάδα, σήμερα, η πολιτική για το νερό (είτε πόσιμο είτε αρδεύσιμο) είναι μάλλον κοντόφθαλμη. Η ιστορία με την εκτροπή του Αχελώου το αποδεικνύει περίτρανα.
Η σημασία του νερού στη βιομηχανία τροφίμων είναι τόσο μεγάλη όσες και οι πάμπολλες εφαρμογές του. Το νερό χρησιμοποιείται στον αγροτικό τομέα (αρδεύσεις), στην κτηνοτροφία, στη βιομηχανία παραγωγής ποτών (από αναψυκτικά μέχρι μπύρες) αλλά και ως μέσο έκπλυσης όλων σχεδόν των πρώτων υλών που είναι τρόφιμα. Συνεπώς ο εξονυχιστικός έλεγχος του νερού είναι θέμα μείζονος σημασίας για την ασφαλή παραγωγή τροφίμων και ποτών.

Έλεγχοι στο νερό
Από επιστημονικής πλευράς, οι έλεγχοι στο νερό ανήκουν σε δύο κατηγορίες: τους χημικούς και τους μικροβιολογικούς. Στους χημικούς, αναλύονται χημικές ενώσεις και στοιχεία που η παρουσία τους καθιστά το νερό ακατάλληλο (π.χ. βαρέα μέταλλα) ενώ οι μικροβιολογικές αναλύσεις εστιάζουν στο ολικό μικροβιακό φορτία (ολική μεσόφιλη χλωρίδα) και σε μικροοργανισμούς-δείκτες όπως είναι για παράδειγμα η Escherichia coli. Για να είναι ένα δείγμα νερού κατάλληλο, πρέπει να ικανοποιεί τόσο τα χημικά όσο και τα μικροβιολογικά όρια. Στις περισσότερες από τις διάφορες μετρήσεις που γίνονται, όπως αυτές του ΙΓΜΕ που δημοσιεύθηκαν πρόσφατα, σε αυτές στο νερό του Ασωπού ή σε εκείνες που γίνονται στο θαλλασινό νερό σε διάφορες παραλίες για να τους αποδοθεί η μπλε σημαία, δυστυχώς εξετάζονται μεμονωμένα είτε οι χημικές είτε οι μικροβιολογικές παράμετροι.
Σε αυτό το σημείο έγκεινται οι τεράστιες ευθύνες της συντεταγμένης πολιτείας. Οι έλεγχοι είναι αποσπασματικοί και δεν γίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα βάσει επιστημονικά δομημένου πλάνου δειγματοληψίας. Το πρόβλημα στον Ασωπό και το πρόβλημα των πλημμελών ελέγχων στα τρόφιμα έχουν ένα κοινό παρανομαστή: την πολυδιάσπαση των ελεγκτικών μηχανισμών και τη συνεπαγόμενη διάχυση ευθυνών. Σήμερα που οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της ασφαλείας των τροφίμων ανήκουν σε 4 (!) διαφορετικά υπουργεία (Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης), είναι πρόδηλο ότι δεν γίνονται συντονισμένοι έλεγχοι! Η κατάσταση έγινε χειρότερη την περασμένη άνοιξη όταν με δύο προεδρικά διατάγματα από το Υπ. Υγείας και το Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, εξαιρέθηκε ο ΕΦΕΤ από τους ελέγχους σε νερό, κρέατα, γαλακτοκομικά και μέλι. Η πολυδιάσπαση μεγάλωσε για να γίνει η χάρη σε κάποια συντεχνιακά συμφέροντα. Η έλλειψη ελέγχων συνεπάγεται εμπορική ολιγαρχία ή πλήρη αναρχία. Έτσι τιμωρούνται μόνο οι ευσυνείδητοι επαγγελματίες και οι νομοταγείς εταιρείες και κατ’επέκταση οι καταναλωτές.
Αλλά ακόμα και όταν οι μετρήσιμες παράμετροι βρίσκονται εκτός ορίων, τα μέτρα που παίρνει η πολιτεία είναι …ασπιρίνες. Για παράδειγμα, στην περίπτωση των νιτρικών ιόντων, είναι εφικτή η μείωση των επιπέδων τους στο νερό με τρεις μεθόδους:
1. απόσταξη, όπου το νερό βράζει και συλλέγονται οι υδρατμοί ενώ τα νιτρικά ιόντα παραμένουν στο δοχείο βρασμού,
2. αντίστροφη όσμοση, όπου τα μόρια του νερού διαπερνούν μια εκλεκτικά διαπερατή μεμβράνη κι έτσι διαχωρίζονται από όλους τους μολυντές και
3. ιονανταλλαγή, όπου τα βλαπτικά νιτρικά ιόντα αντικαθίστανται από «μη βλαπτικά» ιόντα (στις πιο πολλές περιπτώσεις αυτά τα ιόντα είναι ιόντα χλωρίου).

Αλλά και στην περίπτωση του Cr (VI), υπάρχουν λύσεις από τη διεθνή βιβλιογραφία και πρακτική (π.χ. http://www.finishing.com/152/86.shtml). Τα επίπεδα του καρκινογόνου Cr (VI) μπορούν να μειωθούν με τη χρήση μεταδιθειώδους νατρίου το οποίο ανάγει το Cr (VI) σε τρισθενές Cr (ΙΙI) και το οποίο είναι αδιάλυτο στο νερό και άρα μπορεί να απομακρυνθεί από το πόσιμο νερό εύκολα και με χαμηλό κόστος (βλ. και http://www.npi.gov.au/database/substance-info/profiles/24.html). Συμπέρασμα; Ας μην είμαστε μοιρολάτρες. Η επιστήμη έχει να προσφέρει λύσεις. Οι πολιτικοί άρχοντες πρέπει να συνεργαστούν όμως με τους επιστήμονες. Όταν όμως στη Θήβα, σήμερα 8.11.2007, η δημοτική αρχή λέει ότι το νερό παρά την παρουσία του Cr (VI) είναι κατάλληλο για ανθρώπινη χρήση ενώ όλη η επιστημονική κοινότητα λέει το ανάποδο, τότε ποιος ευθύνεται για τη Δημόσια Υγεία; Δυστυχώς και βάσει νόμου, ο αιρετός άρχοντας που αρνείται όμως να ακούσει τους επιστήμονες…

Αποτελέσματα ελέγχων
Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από το περιστατικό (13.11.2006) όπου είχαν βρεθεί θραύσματα γυαλιού σε παιδικό γιαούρτι της γαλακτοβιομηχανίας ΦΑΓΕ. Στις 14.11.2006, ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) είχε εκδώσει σχετικό δελτίο τύπου που κατέληγε ως εξής: «Μετά το πέρας της αξιολόγησης των αποτελεσμάτων του ελέγχου του περιστατικού και εφόσον προκύψουν ευθύνες θα επιβληθούν οι από το νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις». Σήμερα, ένα χρόνο μετά, δεν έχουμε μάθει ακόμα την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του ελέγχου και την απόδοση ευθυνών. Οι έλεγχοι όταν γίνονται πότε ολοκληρώνονται και σε ποιους δημοσιοποιούνται; Όλοι μας ως καταναλωτές, δεν έχουμε δικαίωμα σε ελεύθερη πληροφόρηση για τους παραβάτες και τις ποινές τους; Δεν δικαιούμαστε να γνωρίζουμε τι πρόστιμα ορίστηκαν για τους παραβάτες αλλά και αν τα πλήρωσαν στην πραγματικότητα; Και όταν μια εταιρεία παρανομεί κατ’εξακολούθηση, γιατί δεν αναστέλεται η λειτουργία της;

Αντί επιλόγου
Στο επίπεδο της Ε.Ε., οι οργανωμένες δράσεις σε επιχειρησιακό και ερευνητικό επίπεδο απαιτούν μια ολιστική αντίληψη. Το τρόφιμο πρέπει να το βλέπουμε υπό το πρίσμα «από το πηρούνι στο αγρόκτημα» (from fork to farm), αφού σε μολυσμένο περιβάλλον (π.χ. Ασωπός, Κορώνεια, Βόλβη) είναι αδύνατη η παραγωγή ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων. Πόσο ασφαλή μπορεί να είναι τα λαχανικά που παράγονται στο Μαραθώνα ή τα τρόφιμα που παράγονται από βιομηχανίες που χρησιμοποιούν το νερό του Ασωπού; Μήπως θα πρέπει να κινηθούμε προς τη δημιουργία ενιαίου υπουργείου Περιβάλλοντος και Τροφίμων, που να στεγάζει ενοποιημένο και ανεξάρτητο, από κάθε είδους κομματική επιρροή, ΕΦΕΤ με ερευνητές και επιθεωρητές για το νερό των ποταμών και των λιμνών και την περιβαλλοντική μόλυνση που επηρεάζουν άμεσα το νερό που πίνουμε και τα τρόφιμα που τρώμε; Μήπως επιστήμονες και πολιτικοί πρέπει να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για το σχεδιασμό Εθνικής Πολιτικής για το νερό που να συνδυάζει στοιχεία για την αγροτική ανάπτυξη, τη διαχείριση των αποβλήτων αλλά και την παραγωγή τροφίμων; Γιατί να σπαταλάμε νερό σε υδροβόρες καλλιέργειες (π.χ. βαμβάκι στο Θεσσαλικό κάμπο) αντί να παράγουμε τρόφιμα με υψηλή προστιθέμενη αξία και υψηλότατη εξαγωγιμότητα (ελαιόλαδο, κρασί); Πόσο μάλλον όταν το ελαιόδεντρα είναι τόσο ολιγαρκή σε νερό;

Guns + Roses or just Roses?


Με αφορμή το φονικό στην Φινλανδία,
όπου οκτώ άνθρωποι δολοφονήθηκαν χθες 7.11 και δώδεκα τραυματίσθηκαν, όταν 18χρονος ένοπλος άνοιξε πυρ σε σχολείο της νότιας Φινλανδίας, λίγες ώρες αφού είχε δημοσιεύσει βίντεο στην ιστοσελίδα «You Tube», που προμήνυε τη σφαγή. Από τα πυρά του δράστη έπεσαν νεκροί 5 αγόρια, δύο κορίτσια και η διευθύντρια του σχολείου.

Το βίντεο στο YouTube είχε τίτλο «Σφαγή στο Λύκειο Τζοκέλα, 11 Νοεμ. 2007», ενώ ο δημιουργός του χρησιμοποίησε το ψευδώνυμο «Στουρμγκάιστ89» (Πνεύμα της Καταιγίδας, στα γερμανικά). Κάτω από το βίντεο, ο δράστης είχε δημοσιεύσει και σχόλια, που έλεγαν: «Είμαι έτοιμος να πολεμήσω και να πεθάνω για τον σκοπό μου. Εγώ, ως όργανο της φυσικής επιλογής, θα εξοντώσω όσους θεωρώ ανάξιους, όσους ευτελίζουν το ανθρώπινο γένος και έχουν απορριφθεί από τη φυσική επιλογή». Η διεύθυνση του βίντεο στο YouTube αφαιρέθηκε λίγες ώρες μετά τη σφαγή.

Παρότι η Φινλανδία έχει το τρίτο υψηλότερο κατά κεφαλήν ποσοστό νόμιμης οπλοκατοχής στον κόσμο, οι πράξεις ένοπλης βίας είναι σχεδόν άγνωστες στα σχολεία αλλά και την ευρύτερη κοινωνία της χώρας. Από το 1999 μέχρι σήμερα έχουν σημειωθεί τέσσερα κρούσματα τραυματισμών από μαχαίρια σε σχολεία της Φινλανδίας. Το τελευταίο ομαδικό έγκλημα που συγκλόνισε τη Φινλανδία διαπράχθηκε το 2002, όταν νεαρός άνδρας σκότωσε έξι ανθρώπους και τον εαυτό του με εκρηκτικό μηχανισμό, που εξερράγη σε εμπορικό κέντρο του Ελσίνκι.

Μια ιστορία από τον φίλο τον Αλέκο:
"Η μολις 8 χρονων μικρουλα ηταν παντα περιεργη και δεν αφηνε σπιθαμη του σπιτιου της ανεξερευνητο... Οταν βρεθηκε μπροστα στο μαγικο κουτακι το μυαλο της πηγαιναν σε παιχνιδακια και με πεισμα προσπαθουσε να το ανοιξει.... Αλλα το κουτακι επεσε απο τα χερακια της και ξαφνικα ενας διαπεραστικος ηχος ακουστηκε..... Οταν οι γονεις της τρεξανε στο δωματιο βρηκαν την μικρουλα ακινητη σαν αγαλμα να κοιταει στην αλλη γωνια το ξαπλωμενο αιματοκυλισμενο σωμα του αδερφου της 10 χρονων και την τηλεοραση γεματη αιματα...Το αδερφακι της επαιζε με εικονικα οπλα στο playstation εκεινη τη στιγμη..."

Η ιστορία μπορεί να διαδραματιστεί σε κάθε σπίτι με ...playstation και όπλο!

Ας σκεφτούμε λίγο κι ένα τραγούδι που μας θύμισε ο Χρήστος ο Junior

Happiness is a warm gun (1968)
(Lennon/McCartney)


She's not a girl who misses much Do do do do do do do do, oh yeah
She's well acquainted with the touch of the velvet hand
Like a lizard on a window pane
The man in the crowd with the multicoloured mirrors
On his hobnail boots
Lying with his eyes while his hands are busy
Working overtime
A soap impression of his wife which he ate
And donated to the National Trust
Down I need a fix cos I'm going down
Down to the bits that I left uptown I need a fix cos I'm going down
Mother Superior jump the gun
Mother Superior jump the gun

Happiness is a warm gun (Happiness bang, bang, shoot, shoot)
Happiness is a warm gun, mama (Happiness bang, bang, shoot, shoot)
When I hold you in my arms (Oo-oo oh yeah)
And I feel my finger on your trigger (Oo-oo oh yeah)
I know no one can do me no harm (Oo-oo oh yeah)
Because happiness is a warm gun, mama (Happiness bang, bang, shoot, shoot)
Happiness is a warm gun, yes it is (Happiness bang, bang, shoot, shoot)
Happiness is a warm, yes it is, gun (Happiness bang, bang, shoot, shoot)
Well, don't you know happiness is a warm gun, mama? (Happiness is a warm gun, yeah)
-----------------------------------------------------------------------------------------------

Σήμερα, με τα χασίς στην Κρήτη, τους κυνηγούς (που έχουν ξεμείνει από θηράματα όμως), τους σκοπευτικούς ομίλους, τους ελεύθερους σκοπευτές αλλά και τους δημοσιογράφους που ζητούν άδεια οπλοχρησίας, ποιος αληθινά χρειάζεται όπλο;;;
Ποιος χρειάζεται όπλο και για να προστατεύσει τι;
Στο Ανεμολόγιο του Σκάι χθες, είχαμε θεματική βραδιά για τα όπλα και ακούσαμε ακόμα και Αριστερούς να είναι υπέρ των όπλων, από δημοσιογράφους μέχρι οικοδόμους...
Τα επιχειρήματά τους τουλάχιστον φαιδρά.

Ο Ούλοφ Πάλμε δολοφονήθηκε όταν έκανε ποδήλατο και ο JFK σκοτώθηκε κι ας είχε φρουρούς.

Ξαναρωτάω λοιπόν. Ποιος χρειάζεται όπλο σήμερα;
Μήπως ως κοινωνία πρέπει να σκεφτούμε την αληθινή αιτία της βίας, την παράνομη καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών, την παραβατικότητα που προσπαθεί να προστατευτεί με όπλα;

Το πιο αποτελεσματικό όπλο σήμερα είναι το μυαλό μας, το χέρι μας που γράφουμε και το πληκτρολόγιο που ακουμπάμε! Γι'αυτό δηλώνω πανευτυχής που είμαι δάσκαλος και μπορώ έστω και λίγο να ακονίζω το μυαλό κάποιων ανθρώπων.
Γιατί οι πιο δυνατές σφαίρες είναι οι ιδέες, οι ιδέες που είχαν ο Πάλμε, ο JFK.
Αλλά, σε μια κοινωνία που έχει άλλες αρχές και υλικά πρότυπα, τι να τις κάνεις τις ιδέες;;;

-------------------------
Τα συλληπητήριά μου στους γονείς των αδικοχαμένων ανθρώπων στη Φινλανδία...
με ένα ψηφιακό κόκκινο τριαντάφυλλο

Monday, 5 November 2007

Aνοικτή επιστολή προς Βαγγέλη Βενιζέλο και Γιώργο Παπανδρέου

Αγαπητοί σύντροφοι,

Πολλά ακούμε και διαβάζουμε τι έφταιξε και το ΠαΣοΚ πήρε το χαμηλότερο από το 1977 ποσοστό στις 16.9.2007. Μετά από 30 χρόνια, το ΠαΣοΚ έχασε για πρώτη φορά στην ιστορία του σε δύο συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, τη μία φορά από μια αντιπολίτευση στυλ «μαυρογυαλούρου» και τη δεύτερη από τη χειρότερη ίσως κυβέρνηση της Μεταπολίτευσης. Την κυβέρνηση της καμένης Ολυμπίας, την κυβέρνηση της «γαλάζιας» συνέντευξης στον ΑΣΕΠ, την κυβέρνηση των καρτέλ, των κουμπάρων και των ομολόγων. Κατόρθωμα η ήττα;

Στις εκλογές, ψηφίσαμε και για την παιδεία. Τι έγινε όμως για την παιδεία φέτος;
Στις αρχές του έτους, με την αναταραχή στα ΑΕΙ να ξεκινά, Γιώργο δήλωνες ευθαρσώς υπέρ της αναθεώρησης του άρθρου 16. Κατόπιν, το ΠαΣοΚ κατάλαβε το ολίσθημα και αποχώρησε συνολικά από την αναθεώρηση. Αυτή η αναθεώρηση ευτυχώς δεν θα γίνει ποτέ μιας και στις 16.9.2007 μπήκε οριστικά ταφόπλακα στο εν λόγω άρθρο. Οι αγώνες μας (της μαθητικής και της φοιτητικής νεολαίας αλλά και μιας σεβαστής μερίδας συναδέλφων-μελών ΔΕΠ) δικαιώθηκαν. Η ΝΔ δεν διαθέτει άμεσα ή έμμεσα 180 ψήφους για το δεύτερο βήμα της αναθεώρησης, η κ. Γιαννάκου δεν κατάφερε καν να επανεκλεγεί, ο σοφός λαός μίλησε.
Σήμερα που τόσα σχολεία είναι υπό κατάληψη - εγκατάλειψη, το ΠαΣοΚ πρέπει να μιλήσει για την ταμπακέρα! Δεν θέλουμε άλλο άρθρο 16 και άλλη υποχρηματοδότηση.
Στις 7.3.2004, το ποσοστό του ΑΕΠ για την Παιδεία ήταν 3,54%, τόσο το άφησε ο συνάδελφος ακαδημαϊκός κ. Χριστοδουλάκης. Σήμερα είναι μόλις 3,09% (ας όψεται η αναθεώρηση του ΑΕΠ του έτερου συναδέλφου Ακαδημαϊκού κ. Αλογοσκούφη!).

Τι ζητάμε όμως στα ΑΕΙ, Βαγγέλη και Γιώργο;
Θέλουμε νόμο που να ρυθμίζει τα πραγματικά προβλήματα των Πανεπιστημίων σήμερα: την αξιολόγηση των μελών ΔΕΠ, την αξιολόγηση των ΑΕΙ, την υποχρηματοδότηση των ΑΕΙ και την πολυπόθητη αυτονομία και ανεξαρτησία των ΑΕΙ. Σε καμιά ευρωπαϊκή χώρα, δεν είναι υποχρεωμένα τα ΑΕΙ να λογοδοτούν στη Βουλή!
Σήμερα το πρόβλημα στο Πανεπιστήμιο, όπως σίγουρα ξέρετε καλύτερα από μένα, είναι αλλού: αυτά που διδάσκουμε στα παιδιά μας στα ΑΕΙ! Και αυτά που διδάσκουμε, πόση επαφή έχουν με την πραγματικότητα; Σήμερα, στα δημόσια και υποτίθεται αυτόνομα ΑΕΙ, για να αλλάξει ή να προστεθεί ένα μάθημα σε μεταπτυχιακό επίπεδο, απαιτείται Προεδρικό Διάταγμα (ΠΔ). Ο εκσυγχρονισμός της γνώσης είναι αδύνατον να γίνεται μέσω ΠΔ. Άρα, το πρόβλημα δεν είναι τα ΚΕΣ ή οι απόψεις του νυν Υπουργού Παιδείας περί δικτατορίας των μετριοτήτων, που μέσω βιβλίων έχει πάρει θέσεις κατά του δημόσιου Πανεπιστημίου. Άλλωστε η Δεξιά δεν πρόκειται να αλλάξει ποτέ όσα σεμνά και ταπεινά προσωπεία φορέσει!
Το πρόβλημα λοιπόν σίγουρα δεν είναι τα ΚΕΣ.
Ας κρίνει η αγορά εργασίας αν οι απόφοιτοι των ΚΕΣ έχουν τις ικανότητες έργου και προσφοράς. Το πραγματικό πρόβλημα είναι η ανύπαρκτη αυτονομία των ΑΕΙ και άρα η αδυναμία μας να προσφέρουμε σύγχρονη γνώση που να διασφαλίζει τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων των ελληνικών ΑΕΙ. Κάθε προσπάθεια υποβάθμισης των "άλλων" ιδρυμάτων (ΚΕΣ, ΚΕΚ, ΙΕΚ, κλπ) είναι τουλάχιστον αποπροσανατολιστική. Δεν φταίνε οι "άλλοι" ή "οι βάρβαροι" (κατά Καβάφη) αν οι απόφοιτοι των ΑΕΙ δεν βρίσκουν δουλειά. Μήπως φταίμε εμείς τα μέλη ΔΕΠ στα ΑΕΙ που δεν έχουμε εξασφαλίσει πραγματική αυτονομία ώστε να διδάσκουμε τη γνώση που σήμερα ζητάει η βιομηχανία και η κοινωνία; Διότι, πόσο σύγχρονα είναι τα βιβλία που δίνουμε στους φοιτητές μας; Πόση επαφή έχουν με την πραγματικότητα;

Και 2 λόγια με την άλλη μου ιδιότητα, εκείνη του επιθεωρητή σε βιομηχανίες τροφίμων, ως Χημικός Τροφίμων.
Εδώ και χρόνια, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί στην Ελλάδα είτε για τα τρόφιμα είτε για το περιβάλλον, καρκινοβατούν! Δείτε, αν θέλετε άρθρα μου στις εφημερίδες Athens News 17.11.2006, TO ΒΗΜΑ 3.8.2007, TO ΒΗΜΑ 30.8.2007, TA ΝΕΑ 31.8.2007.
Αυτές τις μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από το περιστατικό (13.11.2006) όπου είχαν βρεθεί θραύσματα γυαλιού σε παιδικό γιαούρτι της γαλακτοβιομηχανίας ΦΑΓΕ. Στις 14.11.2006, ο Ενιαίος Φορέας Ελέγχου Τροφίμων (ΕΦΕΤ) είχε εκδώσει σχετικό δελτίο τύπου που κατέληγε ως εξής: «Μετά το πέρας της αξιολόγησης των αποτελεσμάτων του ελέγχου του περιστατικού και εφόσον προκύψουν ευθύνες θα επιβληθούν οι από το νόμο προβλεπόμενες κυρώσεις». Σήμερα, ένα χρόνο μετά, δεν έχουμε μάθει ακόμα την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων του ελέγχου και την απόδοση ευθυνών.
Από αυτή την ιστορία με το γυαλί, πέρασε ένας χρόνος, η χώρα μας διασύρθηκε διεθνώς από την ιστορία με τα ληγμένα τρόφιμα που βρέθηκαν στο εστιατόριο στου Φιλοπάππου που πήγαν να δειπνήσουν οι κ.κ. Πούτιν, Καραμανλής και Στανίσεφ τον Μάρτιο του 2007 και εδώ και λίγους μήνες μάθαμε ότι σε Αττική και Βοιωτία, το νερό είναι μολυσμένο με καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο (Cr (VI). Το πρόβλημα στον Ασωπό και το πρόβλημα των πλημμελών ελέγχων στα τρόφιμα έχουν ένα κοινό παρανομαστή: την πολυδιάσπαση των ελεγκτικών μηχανισμών και τη συνεπαγόμενη διάχυση ευθυνών. Σήμερα που οι αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της ασφαλείας των τροφίμων ανήκουν σε 4 (!) διαφορετικά υπουργεία (Υπουργεία Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, Υγείας, Οικονομικών και Ανάπτυξης), είναι πρόδηλο ότι δεν γίνονται συντονισμένοι έλεγχοι! Η κατάσταση έγινε χειρότερη την περασμένη άνοιξη όταν με δύο προεδρικά διατάγματα από το Υπ. Υγείας και το Υπ. Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, εξαιρέθηκε ο ΕΦΕΤ από τους ελέγχους σε νερό, κρέατα, γαλακτοκομικά και μέλι. Η πολυδιάσπαση μεγάλωσε για να γίνει η χάρη σε κάποια συντεχνιακά συμφέροντα. Η έλλειψη ελέγχων συνεπάγεται εμπορική ολιγαρχία ή πλήρης αναρχία. Έτσι τιμωρούνται μόνο οι ευσυνείδητοι επαγγελματίες και οι νομοταγείς εταιρείες και κατ’επέκταση οι καταναλωτές.Στο επίπεδο της Ε.Ε., οι οργανωμένες δράσεις σε επιχειρησιακό και ερευνητικό επίπεδο απαιτούν μια ολιστική αντίληψη. Το τρόφιμο πρέπει να το βλέπουμε υπό το πρίσμα «από το πηρούνι στο αγρόκτημα» (from fork to farm), αφού σε μολυσμένο περιβάλλον (π.χ. Ασωπός, Κορώνεια, Βόλβη) είναι αδύνατη η παραγωγή ασφαλών και ποιοτικών τροφίμων. Μήπως θα πρέπει να κινηθούμε προς τη δημιουργία ενιαίου υπουργείου Περιβάλλοντος και Τροφίμων, που να στεγάζει ενοποιημένο και ανεξάρτητο, από κάθε είδους κομματική επιρροή, ΕΦΕΤ με ερευνητές και επιθεωρητές για το νερό των ποταμών και των λιμνών και την περιβαλλοντική μόλυνση που επηρεάζουν άμεσα το νερό που πίνουμε και τα τρόφιμα που τρώμε;

Κλείνοντας, ας μιλήσουμε για τη λέξη καθεστώς. Γιώργο, όταν το 2004 σου δώσαμε ρητή εντολή να τα αλλάξεις όλα, μήπως θα έπρεπε να έρθεις σε ρήξη με το καθεστώς ΠαΣοΚ; Το πρόβλημα δεν ήταν ο Γιάννος ο Παπαντωνίου ή ο Νεονάκης στο Ρέθυμνο που χάσαμε το 2007. Το πρόβλημα είναι ότι δεν έχουμε πυξίδα, δεν έχουμε αρχές ιδεολογικές (πώς να χωνέψουμε την παρουσία των Μάνου-Ανδριανόπουλου στο ψηφοδέλτιο της Επικρατείας το 2004;), δεν έχουμε αξιοκρατία στο κίνημα. Πόσοι από τους νυν βουλευτές του κινήματος ήταν γνωστοί στην κοινωνία και πριν ασχοληθούν με την πολιτική; Ή με άλλα λόγια, πώς θα με πείσετε εμένα να ασχοληθώ προσωπικά με την πολιτική, όταν την ίδια ώρα προωθούνται άτομα με μηδενικό βιογραφικό; Προσωπικά, για την πολιτική εξουσία, δεν μου καίγεται δεκάρα. Για τα θέματα ασφάλειας τροφίμων όμως όσα λίγα γνωρίζω σε ποιον αποδέκτη μπορώ να τα πω θεσμικά ώστε να αξιοποιηθούν για το γενικότερο καλό της Δημόσιας Υγείας και όχι την καθεστωτική προώθηση κάποιας νομενκλατούρας;
Τέλος, καθεστώς ΠαΣοΚ είναι οι επώνυμοι σύντροφοι που με κινήσεις ανεμοδούρας δηλώνουν ότι ψηφίζουν όψιμα Γιώργο.
Το πρόβλημα όμως είναι ότι χωρίς εξουσία, κανένα αριστερό όραμα δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί.
Άρα, μια ευχή κάνω: μακάρι να μπορούσες να "αφουγκραστείς" το λαϊκό αίσθημα, Γιώργο! Ο απλός μεροκαματιάρης στη Νέα Φιλαδέλφεια που μένω ή ο γονιός του μέσου φοιτητή μου, θέλουν ένα καλύτερο Τώρα, θέλουν λίγα λόγια και απλά λόγια, θέλουν πράξεις και έργα...

Μακάρι να δείτε, Βαγγέλη και Γιώργο, ότι ο λαός του ΠαΣοΚ χόρτασε από κενούς αλλά καθόλου καινούς λόγους βολεμένων κομματαρχών (βλ. και άρθρο στο ΒΗΜΑ, 4.10.2007, σελ 07 ακριβώς κάτω από τη φωτογραφία σας).

Γιώργο, μήπως θα ήταν καλύτερα θα ήταν να είσαι νικητής υποστράτηγος παρά πολλάκις χαμένος στρατηγός;

Βαγγέλη, παραφράζοντας τον καθ. Τσάτσο, η μεγαλοσύνη στην Ελλάδα είναι ουτοπία;

Thursday, 1 November 2007

Μια σκέψη για την Παιδεία 39 χρόνια μετά το θάνατο του Γέρου της Δημοκρατίας

Σαν σήμερα 1.11, χάσαμε τον Γέρο της Δημοκρατίας. Χάσαμε ως έθνος μιας και αρκετοί από εμάς είμασταν ακόμα αγένητοι στις 1.11.1968...
Σαν σήμερα, πριν 39 χρόνια πέθανε ο άνθρωπος που έβαλε ένα σημαντικό λιθαράκι για αυτό το κατασκεύασμα που όλοι μας αποκαλούμε σήμερα "δωρεάν παιδεία".
Σίγουρα, υπάρχουν πολλά ερωτηματικά για το πόσο δωρεάν και πόσο παιδεία είναι αλλά δεν φταίει ο Γέρος γι’αυτά.
Σήμερα που για άλλη μια φορά η δευτεροβάθμια εκπαίδευση αναστενάζει καταλαμβάνοντας σχολεία και η τριτοβάθμια εκπαίδευση κάνει πορείες στήνοντας ανεμόμυλους ως εχθρούς (βλ. ΚΕΣ), μήπως πρέπει να αναρωτηθούμε ποια παιδεία θέλουμε ως κοινωνία;
Ποια παιδεία οραματίζεται ο Υπ. Παιδείας κ. Στυλιανίδης έχοντας συγγράψει βιβλίο για τη δικτατορία των μετριοτήτων βάλλοντας ανοικτά κατά του Δημόσιου Πανεπιστημίου;
Ποια παιδεία θέλουν τα παιδιά σε γυμνάσια και λύκεια που απλά βάζουν ένα λουκέτο στο σχολειό τους και το κλείδωμα αυτό το ονομάζουν "κατάληψη";
Ποια παιδεία θέλουμε όλοι εμείς για τα βιολογικά μας παιδιά αλλά και για τα πνευματικά μας παιδιά;
Ποια παιδεία ως κοινωνία θέλουμε να δώσουμε στους νέους ανθρώπους;
Αυτήν της παπαγαλίας, της αποστήθισης, του αριβισμού, του "πάρε ένα πτυχίο για να βρεις δουλειά";
Ή μήπως πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε αν:
1. οι σπουδές ανοίγουν το μυαλό, ανεξάρτητα από την εύρεση δουλειάς;
2. η γνώση και η πληροφορία σήμερα είναι εργαλεία;
3. η μόρφωση είναι συνάμα "όπλο, προίκα και ένσημο για το ΙΚΑ" όπως λέει ο Αλκίνοος Ιωαννίδης;

Αντί επιλόγου
Στα λυκειακά μου χρόνια, στο Ενιαίο Πολυκλαδικό Λύκειο στη Νέα Φιλαδέλφεια το 1986 κάναμε κατάληψη γιατί είχε φτάσει ο χειμώνας και δεν είχαμε βιβλία. Τότε υπουργός παιδείας ήταν ο νυν αρχηγός του ΠαΣοΚ και προς τιμήν του είχε έρθει στο σχολειό και μας είχε συναντήσει. Τότε, είχαμε αληθινά αιτήματα και κάναμε πραγματική κατάληψη - μέναμε στο σχολειό, περιφρουρούσαμε το σχολειό, κοιμόμασταν και ερωτευόμασταν μέσα στο σχολειό. Δεν του βάζαμε λουκέτο. Σήμερα, δεν έχουμε κατάληψη, αλλά εγκατάλειψη...
Και ο νυν Υπουργός Παιδείας αντί να πηγαίνει να συναντήσει μαθητές και να μιλήσει μαζί τους, απλά τους καταγγέλει ως υποκινούμενους...
O tempora o mores !