Tuesday, 13 September 2016

15 χρόνια μετά...



11.9.2001, φεύγω από Leeds για Hull στο δρόμο της επιστροφής για Ελλάδα μετά από 8 χρόνια στην Αγγλία...

Στο σπίτι του Ηλία και της Ελπίνας κτυπά το κινητό...με ταραγμένη φωνή η Debbie μου λέει να ανάψω μια τηλεόραση...απίστευτη ταινία τρόμου είναι η πραγματικότητα εκείνη την ημέρα...όπως είναι κάθε μέρα η πραγματικότητα στην Μοσούλη, στη Δαμασκό, στη Βαγδάτη...

Ενδιάμεσα επεισόδια...
 
2003 απολύομαι από τον Ε.Σ. και πιάνω δουλειά στο ΕΚΠΑ και χορεύουμε το χωρό του Ησαϊα!

γίνομαι μπαμπάς, παίρνουμε το Euro, ξεκινάω επιθεωρήσεις σε βιομηχανίες τροφίμων - πανέμορφες εμπειρίες, 2009 κατεβαίνω στις εκλογές...πόσο αδαής...

Ασωπός - Μεσσαπία - Θανάσης - παπαΓιάννης- Μαστροσώτος - τι κεφάλαιο στη ζωή μου...

2010...πρώτο μνημόνιο...ο Μάριος στη φυλακή...

2012...μείωση μισθού κατά 25%

2015...μετακόμιση...για άλλη μια φορά...αυτή την φορά θα είναι και η τελευταία μετακόμιση στα "ξένα"...η Ιρλανδία γίνεται η καινούργια μας πατρίδα...


11.9.2016, τι έχει αλλάξει στον κόσμο; Η πραγματικότητα δεν είναι η ίδια? Τις ίδιες αγριότητες δεν κάνουν οι Δυτικοί? Τον ίδιο φανατισμό δεν σπέρνουν στη Μέση Ανατολή? σόρι...το ξέχασα...τότε είχαμε τον κακό Σαντάμ. Σήμερα έχουμε το κακό ISIS...αλλά ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι κακοί?

τελικά το μόνο που αλλάζει στον κόσμο είμαστε εμείς και ο μικρόκοσμός μας. Τότε ήμουν παρά 2 μήνες...31...τώρα στα 46 με δύο παιδιά και λίγες παραπάνω ώρες πτήσης στην πλάτη...
Ο κόσμος δεν αλλάζει, παιδιά. Απλά αλλάζει η ματιά μας στον κόσμο.
Και το πιο όμορφο είναι να βλέπουμε τον κόσμο μέσα από τα μάτια των παιδιών μας!

Friday, 26 August 2016

τα σχολεία ανοίγουν



Την Τετάρτη που μας έρχεται (31.8) ανοίγουν τα σχολειά στην Ιρλανδία και την παραπάνω Δευτέρα 5.9. ξεκινά το εξάμηνο στο UL, η πρώτη μου πλήρης Ακαδημαϊκή χρονιά στο νέο μου πόστο.

Σκέψεις, συναισθήματα, αρώματα καλοκαιρινά, γεύσεις Μεσογείου από το καλοκαίρι του 2016 είναι εδώ, μέσα μου και στο μυαλό να κρατούν καλή συντροφιά τον χειμώνα που μας έρχεται...



Από φέτος λοιπόν, δεν θα έχουμε αγιασμό στο σχολείο (όχι! δεν θα μου λείψουν οι ...παπάδες), δεν θα έχουμε δωρεάν βιβλία, δεν θα έχουμε απεργίες, καταλήψεις, αποχές κλπ...

Φυσικά και χημικά, τίποτα δεν θα μου λείψει από όλα αυτά...

Το μόνο που θα μου λείψει είναι εκείνο το ανάλαφρο αεράκι το απογευματάκι με λιακάδα να σου φέρνει στη μύτη το άρωμα του ελληνικού καφέ που μόλις έχεις φτιάξει στο γκαζάκι...
Κακά τα ψέματα, ο ελληνικός καφές και το ούζο έχουν άλλη γεύση εδώ.




Μια φίλη καλή λέει ότι όταν δεν είναι στη Μυτιλήνη, δεν πίνει ούζο...γιατί έχει άλλη γεύση! Πόσο δίκιο έχεις Μιρέλα!

Καλή χρονιά, παιδιά!
Καλή πρόοδο στο σχολείο!

Με το καλό να ξαναβρεθούμε στην Πατρίδα ή στην ...Ιρλανδία!

Γιάννης

Y.Γ. Do not forget to play! το παιχνίδι είναι πιο σημαντικό από το σχολείο! Πάντα και παντού!

 

Friday, 19 August 2016

Φιλία, Γευσιγνωσία, Μεράκι, Αγάπη


Αυτές είναι μερικές από τις λέξεις που μας έχουν μείνει ως επίγευση στον ουρανίσκο μετά από μια καταπληκτική βραδιά που περάσαμε μαζί με τον Βασίλη και την Λιάνα, στο πανέμορφο σπιτικό τους, εκεί ψηλά στην πλαγιά "μας" στην Εύβοια.
Οι γευστικές απολαύσεις ήταν πραγματικά θεσπέσια εκπληκτικές: γεμιστό καλαμάρι στα κάρβουνα, ψαρεμένο από τον Βασίλη, κρασί λευκό άλλων κυβικών, παστουρμάς ανεπανάληπτος και το κλου...γιαούρτι με "λευκόσαρκη" μαρμελάδα.
Ο Βασίλης μοιράστηκε μαζί μου την τέχνη του παστουρμά: από την επιλογή της πρώτης ύλης, από τον ποιο χασάπη αποφεύγουμε ...μέχρι τα μυστικά της ξήρανσης, τα επτασφράγιστα μυστικά των ...μπαχαρικών και ην στιγμή που η λεπτή φέτα κρέατος ερεθίζει τους γευστικούς κάλυκες και απλά ταξιδεύεις ...αλλού.
Όσο το κρασί έρεε και η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από το μέλλον, τους μεζέδες, την νοοτροπία μας, άρχισαν να πέφτουν οι επιχειρηματικές ιδέες στο τραπέζι, από ρίγανη και μέλι μέχρι διακοπές VIP για λίγους με εκλεκτούς μεζέδες.
Ήταν μια βραδιά απλά αξέχαστη!
Να΄στε πάντα καλά Λιάνα και Βασίλη! Σας ευχαριστούμε από καρδιάς!
Και ας είμαστε καλά για να την επαναλάβουμε! 

Γιάννης

Saturday, 25 June 2016

fly me to the Moon

Μια εκπληκτική εκτέλεση ενός κλασικού άσματος!
Μπράβο Θανάση και Γιάννη!

Μουσικό Παράθυρο for ever.

υ.γ. πότε θα ανοίξετε παράρτημα στην Ιρλανδία?


Tuesday, 21 June 2016

Καλό καλοκαίρι !

strawberries for ...summer wine


Σήμερα, πρώτη μέρα του Καλοκαιριού, θερινό ηλιοστάσιο, ο ήλιος στέκεται στον ουρανό, από εκεί βγαίνει η λέξη ηλιοστάσιο...

Καλοκαίρι...
Με γεύσεις, αρώματα και φωνές παιδιών.
Με αρμύρα...

Για το ξεκίνημα του φετεινού καλοκαιριού θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας τις παρακάτω σκέψεις που μου έστειλε μια elearning φοιτήτριά μου.

Γράφει, λοιπόν, η Β.Ζ.

"Χρόνος! πως πέρνα και τι γεύσεις αφήνει...Αν στέρηση είναι να μην έχεις αυτό που επιθυμείς, ανικανοποίητο είναι να έχεις μεν αυτό που επιθυμείς, αλλά να μη σου προσφέρει τη γεύση που περίμενες να σου προσφέρει. Η απόκτησή του να αποδεικνύεται απογοητευτική. O άνθρωπος σήμερα μαραίνεται μέσα στην εποχή του ανικανοποίητου. Κι αν, όταν στερείσαι, μπορείς να ονειρεύεσαι και να προσδοκάς, μέσα στην ανικανοποίητη καθημερινότητα και τις απανωτές απογοητεύσεις -όχι απ’ αυτά που δεν έχεις αλλά απ’ αυτά που έχεις-, δεν ξέρεις πια τι ακριβώς να επιθυμήσεις...και χαίρομαι πολύ γιατί η απόκτηση των γεύσεων, με την δική σας βοήθεια μου πρόσφερε όνειρα και όρεξη για την καθημερινότητα. 

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ- "


- - -
B.Z., ένα μεγάλο ευχαριστώ για τα λόγια σου!

Κλείνω μουσικά, με μερικές νότες από ιρλανδικές φωνές...


[Andrea] Strawberries, cherries and an angel's kiss in spring....
My summer wine is really made from all these things

[Bono] I walked in town on silver spurs that jingled to
 and sang a song that I had sang just for a few
She saw my silver spurs and said let's pass some time A
nd I will give to you...summer wine

[Andrea and Bono] Ohhhh...summer wine

 [Andrea] Strawberries, cherries and an angel's kiss in spring....
My summer wine is really made from all these things
Take off your silver spurs and help me pass the time
And I will give to you.....summer wine

Friday, 10 June 2016

Χελιδονοκαλλιτεχνία

Φέτος, τα χελιδόνια στο σπίτι μας στην Ιρλανδία αποφάσισαν να φτιάξουν μία ακόμη φωλιά!

Τύχη λένε...

Είχα την ευτυχία να ζήσω την Δημιουργία τους σε όλα τα στάδια.

Απολαύστε...



Η σύλληψη της ιδέας: είναι καλή αυτή η γωνία?
τα θεμέλια...έχτιζαν μόνο μετά από βροχερή νύχτα!

το μαστόρεμα...για να κάθεται άνετα η Μαμά!

και τώρα χτίζουμε...σε ύψος
η είσοδος να είναι από εδώ...για να μην μπαίνει βροχή μέσα στη φωλιά

Friday, 3 June 2016

Καλοκαίρι...




Καλοκαίρι....

Nερό, αλάτι, βουτιές...

Καρπούζι παγωμένο...

Φρούτα με γιαούρτι...

Κάρβουνα και παϊδάκια...

Κρασί με παγάκια [Μήνας που δεν έχει ρο, το κρασί θέλει νερό : Όμηρος]

Σήμερα, το πρωί στη δουλειά, ένας συνάδελφος είχε ανοικτή την πόρτα στο γραφείο του και από τα ηχεία του ακουγόταν η μελωδία του Ζορμπά...

Για μερικά λεπτά ένιωσα σαν να βουτούσα στο Αιγαίο...

Και όταν γύρισα σπίτι, με περίμενε ένα μαμουλίστικο πακέτο με καφέ Ελληνικό...

Επιμύθιο: οι γεύσεις, τα αρώματα, οι μουσικές και οι εμπειρίες είναι πέρα και πάνω από την επικαιρότητα της γκρίνιας και της μιζέριας...Αγνοήστε τους! Είναι το μόνο που αξίζουν...

Κλείνω μουσικά... για όλες και όλους εσάς εκεί έξω...

Με το καλό να μας έρθει το Καλοκαίρι στις 21.6.


Tuesday, 31 May 2016

Α ρε Θρύλε!



Αγαπημένα μου Βαζελάκια, συγγνώμη σας ζητώ για την Οδύνη που ζήσατε δύο φορές μέσα στο σπίτι σας φέτος από ένα παλιοχαρακτήρα με το νούμερο 7 στη φανέλα. 
Να ξέρετε ότι όμως εμπνέεται από το όνομα του Γηπέδου σας...Ολυμπιακό δεν το λένε το γήπεδό σας? 

Οέο

Υ.Γ. Βασίλη Ψυχάρα, Ολυμπιακάρα! 


Thursday, 26 May 2016

ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ;



Σε αυτό το εισαγωγικό μου άρθρο για την ιστοσελίδα Ιn Deep Analysis, θα ήθελα να σας μεταφέρω μερικές σκέψεις μου σχετικά με τη διδασκαλία, την έρευνα και την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα του 2016.
Κάθε καλοκαίρι, από το παράθυρο του σπιτιού μου στη Νότια Εύβοια, βλέπω μερικά κατσίκια στην Καρυστία να βόσκουν αμέριμνα, να βόσκουν χωρίς να ξέρουν τα ίδια ότι το γάλα που φτιάχνουν έχει όλα τα χαρακτηριστικά ώστε να δώσει εξαιρετική γραβιέρα και αυτή η γραβιέρα με κατάλληλη τυποποίηση και επιθετικό πλάνο εξαγωγών να μπορέσει (ή μάλλον θα μπορούσε!) να πωληθεί σε όλα τα ντελικατέσεν μαγαζιά της Ευρώπης ως “ΠΟΠ Γραβιέρα Καρύστου” προς 30 (τριάντα! Ναι!) ευρώ το κιλό! Είναι τόση εξαιρετική η γραβιέρα στην Καρυστία που άνετα μπορεί να “κτυπήσει” τέτοια τιμή αν ασχοληθούμε (σοβαρά!) βεβαίως πρώτα και την κάνουμε προϊόν ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ).
Και αντί λοιπόν, να σχεδιάσουμε μαθήματα στα ΑΕΙ που να δίνουν τέτοια εφόδια στα παιδιά μας, με άμεση και επιτακτική ανάγκη να εκσυγχρονίσουμε τα μαθήματα που παρέχουμε σε προπτυχιακό επίπεδο, ασχολούμαστε με πράγματα και γνώσεις ξεπερασμένες. Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία των γερμανικών στην πέμπτη τάξη δημοτικού όταν σήμερα τα παιδιά μας χρειάζονται κινέζικα, αραβικά και ισπανικά; Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία “στεγνών” μαθημάτων στα ΑΕΙ χωρίς στοιχεία επιχειρηματικότητας για να μπορούν οι αυριανοί απόφοιτοι των ΑΕΙ να σταθούν στα πόδια τους και να φτιάξουν μια δική τους εταιρεία εξαγωγής τροφίμων ή αγροτουρισμού;
Εκτός όμως από ξεπερασμένες γνώσεις που δίνουμε στους μαθητές και στους φοιτητές μας, δεν υπάρχει και κρατική στήριξη προς τα εμπρός. Η Ελλάδα υστερεί δραματικά στην κρατική χρηματοδότηση εφαρμοσμένης έρευνας και ειδικά έρευνας γύρω από προϊόντα που έχουν το δυναμικό να γίνουν η ατμομηχανή της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Και αναρωτιέμαι: τι έχουν κάνει τα υπουργεία Ανάπτυξης και Παιδείας τα τελευταία 6 μνημονιακά χρόνια ώστε να τονώσουν την έρευνα γύρω από τα τρόφιμα που παράγει η χώρα μας, την πρωτογενή παραγωγή και το marketing των ελληνικών τροφίμων; Ρητορικό το ερώτημα. Απάντηση δεν υπάρχει, ανεξαρτήτως κυβερνητικού προσήμου (δεξιού, κεντρώου ή αριστερού...).
Το σύγχρονο παιχνίδι (τόσο εμπορικά όσο και επιστημονικά) παίζεται στην παγκόσμια σκακιέρα (πέρα και πάνω από τοπικές κοινωνίες και κλειστά κλαμπ όπως η Ε.Ε.) και σε αυτή τη σκακιέρα ο Έλληνας παραγωγός τροφίμων έχει πραγματικά εφόδια: άριστο κλίμα, εξαιρετική πρωτογενή παραγωγή και άρα τρόφιμα με υψηλή διατροφική αξία και βέλτιστες οργανοληπτικές ιδιότητες. Στο χέρι του, με το Κράτος όμως να είναι αρωγός και όχι εμπόδιο, είναι να αξιοποιήσει αυτά τα πιόνια και να τα προωθήσει στη σκακιέρα για να τα κάνει... βασίλισσες!
Μερικά ξενοδοχεία στην Κρήτη δίνουν στους τουρίστες την ημέρα της επιστροφής τους στην πατρίδα τους… ένα κομψό μπουκαλάκι ελαιόλαδο. Η Αθηνά κέρδισε τη μονομαχία με τον Ποσειδώνα με το ίδιο κόλπο: η ελιά (και τώρα πια και το λαδοτύρι!) κρύβει πολλά μυστικά, από σοφία μέχρι υψηλή εμπορική αξία και άρα εξαγωγιμότητα.
Τα δύο προαναφερθέντα υπουργεία και οι μνημονιακοί επιτελείς τους θα πρέπει να δουν το θέμα της πρωτογενούς παραγωγής ως άμεση προτεραιότητα εκπαίδευσης και διά βίου παιδείας και να προωθήσουν την εκπαίδευση νέων αγροτών αλλά και την εφαρμοσμένη έρευνα σε τρόφιμα και ποτά της Ελλάδας!
Διότι ένας λαός που ξέρει να ψαρεύει, ακόμα και όταν τελειώσουν τα ψάρια, θα ξέρει να ασκήσει την τέχνη του ψαρέματος και σε άλλα μετερίζια. Ένας λαός όμως που δεν ξέρει να κυνηγά και να σκέφτεται είναι καταδικασμένος στην υποτέλεια και τη σκλαβιά. Ποιο από τα δύο προτιμάμε για να δώσουμε ως εφόδια στα νέα παιδιά που μαστίζονται σήμερα από την ανεργία και την έλλειψη οράματος κι ελπίδας: πτυχία δεινότητας στο ψάρεμα ή πτυχία κενά - διαβατήρια στα ταμεία α(ν)εργίας;
Εν κατακλείδι, όσο θα συνεχίζεται αυτό το θέατρο παραλόγου (μνημόνια, «κόφτης», αξιολόγηση οικονομικού προγράμματος) και όσο δεν θα γίνεται καμιά σοβαρή προσπάθεια αλλαγής του εκπαιδευτικού συστήματος σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν παραπάνω, τα νέα παιδιά, τα παιδιά μας δηλαδή, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το αμείλικτο δίλημμα. Να παραμείνουν στην Ελλάδα της ανεργίας και των μισθών υποτέλειας ή να ανοίξουν τα φτερά τους προς χώρες που προωθούν και σέβονται τη νεανική επιχειρηματικότητα; Η απάντηση είναι απλή: δείτε πόσοι επιστήμονες έφυγαν από την Ελλάδα από το 2010 ως σήμερα σε αυτή την εξαιρετική ανάλυση της Κυριακής Καυκά (Η φυγή νέων επιστημόνων στο εξωτερικό).

Sunday, 22 May 2016

ο Μνημονιακός Τσίπρας και η λογοκρισία της Εφ.Συν.

Π. Ζερβός @ fb :"Σκίτσο μου που "κόπηκε" από την "Εφημερίδα των Συντακτών" την Παρασκευή 13/5. Αν προσβάλλει "την αισθητική, το ήθος και τις ευαισθησίες της εφημερίδας" ή πρόκειται περί λογοκρισίας, η επιλογή δικιά σας..."
Σήμερα, ψηφίζουν άλλο ένα νόμο 7.500 σελίδων...που θα φέρει ακόμη πιο πολλή ύφεση και μιζέρια...Η δεξιά τους δεν γνωρίζει τι ποιεί η αριστερά τους...

No more comments από μένα ...Απολαύστε ένα λογοκριμένο σκίτσο του Πέτρου Ζερβού, λογοκρισία και στην Εφ.Συν? Ω... ναι!
Πού είσαι νιότη που δειχνες...πως θα γινόταν άλλος (Αλέξης) και άλλη (Εφ.Συν).





Wednesday, 18 May 2016

Γράμμα από την Ιρλανδία




Του Γιάννη Ζαμπετάκη
Αναπληρωτή Καθηγητή Χημείας Τροφίμων, ΕΚΠΑ

ioannis.zabetakis@ul.ie

Εδώ και μερικούς μήνες, ζούμε στην δυτική Ιρλανδία, στην πόλη Limerick. Στο πρώτο γράμμα από την Ιρλανδία που γράφω για το Press Publica, θα σας μιλήσω για το περιβάλλον. Η ζωή εδώ είναι σε πολλές εκφάνσεις της πολύ διαφορετικά οργανωμένη (και όπως θα δείτε μάλλον πιο αποτελεσματικά) απ’ ότι στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, εδώ το κάθε σπίτι έχει τους δικούς του κάδους απορριμμάτων (ένα πράσινο για «γενικά» σκουπίδια, ένα μπλε για ανακυκλώσιμα υλικά και ένα μικρό καφέ για τρόφιμα που πάει για κομποστοποίηση). Το σκουπιδιάρικο περνά κάθε δύο εβδομάδες και συλλέγει το περιεχόμενο και των τριών κάδων. Και είναι στην ευθύνη του κάθε σπιτιού να προμηθευτεί κάδους (από ιδιωτικές εταιρείες αποκομιδής σκουπιδιών) και να τους αφήνει στο πεζοδρόμιο το απόγευμα της προηγούμενης μέρας που θα γίνει η περισυλλογή. Το σύστημα δουλεύει εξαιρετικά και με χαμηλό κόστος (25-30 ευρώ το μήνα). Όλον τον υπόλοιπο καιρό, δεν υπάρχουν κάδοι στους δρόμους. Ούτε μικροί, ούτε μεγάλοι. Και συνεπώς, η πόλη είναι πολύ πιο καθαρή και όμορφη.
Ένα άλλο στοιχείο που μου έκανε εξαιρετική εντύπωση πριν από λίγες μέρες είναι τούτο: χρειάστηκε να πάω το αυτοκίνητο για service στο εδώ εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Στην απόδειξη που έλαβα όταν πλήρωσα (εδώ δεν έχει το γνωστό: «να μην σου κόψω απόδειξη, να γλυτώσουμε το ΦΠΑ;»), διαπίστωσα ότι υπήρχε χρέωση 10 ευρώ ως «environmental services». Ρώτησα να μάθω τι είναι αυτό και μου εξήγησαν ότι είναι το κόστος αποκομιδής των χρησιμοποιημένων λαδιών (ορυκτελαίων) του αυτοκινήτου. Λίγο «προχώ» δεν είναι; Να σε χρεώνουν για τα παλιά λάδια του αυτοκινήτου σου…(!) Κι όμως, έτσι δεν έπρεπε να γίνεται; Μόνο έτσι θα είμαστε βέβαιοι ότι τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια δεν θα καταλήξουν σε κάποια πλαγιά, σε κάποιο χαντάκι ή σε κάποια ρεματιά…
Αυτή η διαχείριση των ορυκτελαίων και η αντίστοιχη χρέωση με έβαλε σε σκέψεις και άρχισα να κάνω συγκρίσεις μεταξύ Ελλάδας και Ιρλανδίας. Συγκρίσεις σχετικά με τους περιβαλλοντικούς ελέγχους, την διαδικασία έγκρισης μιας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), τον έλεγχο της διαχείρισης των αποβλήτων κλπ.
Από όποια πλευρά και να το σκεφτούμε, ας δούμε μερικά δεδομένα: σε κάθε βιομηχανική διαδικασία (είτε λέγεται μεταλλεία στις Σκουριές είτε βαριά βιομηχανία στα Οινόφυτα και στον Ασωπό),υπάρχουν μερικά εισερχόμενα (π.χ. πρώτες ύλες, καθαρό νερό, ενέργεια) και μερικά εξερχόμενα (τελικό προϊόν, απόβλητα). Αυτό που ισχύει σε κάθε περίπτωση είναι το λεγόμενο ισοζύγιο νερού (δηλαδή όσο νερό μπαίνει στη βιομηχανία τόσο θα πρέπει να βγαίνει). Αν το δούμε υπό αυτό το πρίσμα, μπορούμε να καταλάβουμε πόσο τεχνικά εύκολο είναι να γίνει ένας πλήρης περιβαλλοντικός έλεγχος είτε στις Σκουριές είτε στον Ασωπό και να διαπιστώσουμε το εισερχόμενο (καθαρό) νερό σε ποια απόβλητα καταλήγει και με ποιο χημικό φορτίο (βαρέα μέταλλα). Κατά αναλογία, με το συνεργείο αυτοκινήτων που ανέφερα πιο πάνω. Που είναι υποχρεωμένο από τον Ιρλανδικό νόμο να τηρεί αρχείο εισερχόμενων αυτοκινήτων και ποσότητας χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων.
Αν σε μια βιομηχανία μπαίνουν 100 κυβικά μέτρα νερό την μέρα, τότε θα πρέπει να έχουμε αντίστοιχα 100 κυβικά μέτρα νερό ως απόβλητα. Με αυτόν τον πολύ απλό έλεγχο μπορούμε να δούμε πώς διαχειρίζεται η εταιρεία το νερό και πού καταλήγουν τα απόβλητά της. Τέτοιος έλεγχος θα έπρεπε να είχε διενεργηθεί σε όλες τις βαριές βιομηχανίες στην Ελλάδα αλλά δεν έχει γίνει ανεξαρτήτως του κόμματος που κυβερνά. Όλες οι κυβερνήσεις, χωρίς καμιά εξαίρεση, έχουν αποτύχει πλήρως στο να ελέγξουν τόσο το εύκολο (δηλαδή τα συνεργεία των αυτοκινήτων για τα ορυκτέλαια) όσο και το δύσκολο (δηλαδή τις βαριές βιομηχανίες για τα βαρέα μέταλλα). Έτσι, η ρύπανση συνεχίζεται ανεξέλεγκτη και ο ρυπαντής παραμένει ανενόχλητος…
Αλλά δεν είναι μόνο η ρύπανση που θα πρέπει να  μας απασχολεί. Ίσως πιο σημαντικό είναι τούτο: σήμερα, στην εποχή του 4ου μνημονίου, με μεγάλη ευκολία απορρίπτονται προσφυγές κατοίκων στο ΣτΕ (π.χ. για το Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας ή για τις Σκουριές) και με μεγάλη ανοιχτοχεριά το ΥΠΕΚΑ εγκρίνει ΜΠΕ. Αυτό έχει δραματικές συνέπειες για την κοινωνία ολόκληρη! Μιας και έτσι, ο απλός πολίτης χάνει την δικονομική και πολιτική προστασία βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων του, όπως είναι το δικαίωμα στο Δάσος (βλ. και σχετική απόφαση 605/2013 του Αρείου Πάγου) ή το συνταγματικό δικαίωμα πρόσβασης σε καθαρό νερό… Και όλα αυτά (νερό, Δάσος, ποιότητα ανθρώπινης ζωής) γίνονται θυσία στο βωμό της (δήθεν) ανάπτυξης. Αλλά όπως έλεγε και ο αδικοχαμένος φίλος και σύντροφος, Θανάσης Παντελόγλου, «αν η ζωή μας δεν είναι αξιοβίωτη, τότε δεν είναι ζωή»…

[Press Publica, 18.5.2016]

Tuesday, 17 May 2016

για την Παιδεία

Ερμής του Πραξιτέλη...Παιδείας Χαρμολύπη...


Με την Θεοδότα είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που σκεφτόμουν (πριν αρχίσω να γράφω) το βιβλίο τούτο.
Της είχα ζητήσει τότε (2009, 2010) αν θέλει να γράψει δύο κεφάλαια.

Και ήταν μεγάλη η χαρά μου όταν έπεσε σήμερα το βλέμμα μου σε αυτό το άρθρο της στην Εφ.Συν. για την παιδεία!

Αντιγράφω...

"Ως μαμά παιδιού που πλέον πάει στο γυμνάσιο, διαβάζω κι εγώ για τα διαγωνίσματα και τα τεστ και όλη τη δουλειά στο σπίτι. Και εκτός από την αγωνία «πώς έγραψε το παιδί στο διαγώνισμα και τι βαθμό θα πάρει στις εξετάσεις», η μελέτη έχει και μια πιο διασκεδαστική πλευρά: τον σωρό από αστεία και άχρηστα κομμάτια από τα βιβλία που έρχονται στο σπίτι φωσφορισμένα και γίνονται κωμωδία."

"
Τα περισσότερα μαθητικά βιβλία και οι οδηγίες προς τους καθηγητές το ίδιο μοτίβο ακολουθούν: καμία κατεύθυνση για βιωματική διδασκαλία, ώστε τα ίδια τα παιδιά να ξεθάψουν τη ζωή των διαλόγων και της πλοκής των λογοτεχνικών κειμένων ή την κρυμμένη λογική των μαθηματικών και την εξελισσόμενη αλήθεια των φυσικών επιστημών.
Η πραγματικότητα του ολοένα και πιο διασυνδεδεμένου και βομβαρδιζόμενου με πληροφορίες κόσμου μας δείχνει ότι η παιδεία είναι μια διαδικασία ζωντανή, χωρίς γνωσιολογικά όρια. Είναι λοιπόν παράδοξο ένα εκπαιδευτικό σύστημα να βάζει όρια καθορισμένα από συγκεκριμένες πληροφορίες, όταν η πρόκληση είναι η ζωντανή, συνεχής και κριτική γνώση. "


- - -

Κατακλείδα...
μήπως θα πρέπει να είμαι χαρούμενος που τα παιδιά μου γλύτωσαν (στο τσακ) από αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα?
ή μήπως θα πρέπει να είμαι λυπημένος που οι φίλοι των παιδιών μου θα το υποστούν?

Χαρμολύπη...κάτι σαν τον Ερμή του Πραξιτέλη...


Saturday, 14 May 2016

Πανελλήνιες εξεταστικές...αναμνήσεις

Καθ. Φορτσάκης, πρώην Πρύτανης ΕΚΠΑ, τι ήθος, τι στυλ...


Σε αυτό το παιχνίδι που λέγεται "Πανελλήνιες εξετάσεις" πήρα 2 φορές μέρος...
Μία τελειώνοντας το ΕΠΛ το 1987, όπου έγιναν τα απίστευτα στο μάθημα της Φυσικής...Βασικά (και όξινα) ένα θέμα ήταν εκτός ύλης, πήρα ένα αξιοπρεπές 15 αλλά το 7 της Εκθεσης σήμαινε ότι όσα έγραψα για τους (έξυπνους) βαθμολογητές ήταν εκτός ύλης...και έτσι δεν πέρασα πουθενά...
Το 1988, σύμφωνα με τον Θύμιο, τον κουμπάρο τον ξεφτίλα (που λέει το άσμα), είχε καύσωνα.
Εγώ αυτό δεν το θυμάμαι...

Θυμάμαι μόνο ότι είχα περάσει μια από τις όμορφες χρονιές της ζωής μου (1987-88), χωρίς σχολείο αλλά με αθλητισμό (100m σπριντ στο Νίκος Γκούμας έκανα προπονήσεις) και Γαλλικά στο Γαλλικό Ινστιτούτο και φροντιστήρια/ιδιαίτερα σε μαθηματικά, φυσική και έκθεση και ετοιμαζόμασταν τα αγόρια της οικογένειας να κάνουμε μια μεγάλη εκδρομή με αυτοκίνητο από Αθήνα, Ηγουμενίτσα, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Ανδόρα, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία και Γιουγκοσλαβία.

Θυμάμαι και πόσο βαρέως την είχε πάρει η μητέρα μου την αποτυχία της πρώτης χρονιάς... όχι τόσο γιατί επηρέασε εμένα αλλά για κάτι βρωμόγλωσσες στη γειτονιά που καυχιόντουσαν ότι ο κανακάρης τους βγήκε πρώτος στο ΕΠΛ...

Ο κανακάρης τους τώρα πού να είναι άραγε?

Ηθικό δίδαγμα προς ναυτιλομένους και ναυτιλομένισες: Παιδιά, το πιο βασικό στη Ζωή αυτή είναι να κάνουμε αυτό που μας αρέσει. Το ποια σχολή θα σας ευχαριστήσει ή ποιο επάγγελμα θα σας γεμίσει  με ικανοποίηση είναι πολύ σχετικό. Σίγουρα, το Πανεπιστήμιο είναι ένα Μεγάλο Παράθυρο στον Κόσμο αλλά δεν έχουν όλα τα παράθυρα την ίδια θέα... Η θέα, το γούστο είναι προσωπικά...οπότε κλείστε τα αυτιά σας στους συγγενείς και τους γείτονες (βλ. παραπάνω) και folow your heart! Εκείνη ξέρει καλύτερα!

Καλή ΕΠΙτυχία, ή (όπως έλεγε η μητέρα μου) Καλή Βαθμολόγηση!

Γιάννης

Υ.Γ. ο αποτυχημένος ή ο επιτυχημένος δεν κρίνεται από τις Πανελλήνιες, ο Πετυχημένος είναι αυτός που "σφίγγει" τα δόντια και κάνει την υπέρβαση κάθε μέρα, σε ότι κι αν κάνει!

Υ.Γ.2. κλείνω μουσικά με τον ...κουμπάρο τον ξεφτίλα...και λίγο επαγγελματικό προσανατολισμό...


Thursday, 28 April 2016

Πείνα και Σταύρωση...Ανάσταση πότε όμως;



Η πείνα συγκατοικεί με το σκοτάδι, έγραψε ο Αισχύλος, σε μια από τις πιο πυκνές πολιτικοκοινωνικές φράσεις που γράφτηκαν ποτέ. Αποδείχθηκε από τότε χιλιάδες φορές στην Ιστορία... Και σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ...

Απόψε που σταυρώνεται ο Κύριος, για εμάς τους Ορθόδοξους, αναρωτιέμαι πότε θα έρθει η Ανάσταση της Πατρίδας, της νέας γενιάς, της Ελπίδας...

Ζητάω πολλά...

Καλή Ανάσταση σε όλες και όλους.
Είθε το Φως της να ζεσταίνει τις καρδιές μας!


 

Sunday, 17 April 2016

μια εικόνα, μερικές σκέψεις...



Η επίσκεψη του Πατριάρχη, του Πάπα και του Αρχιεπισκόπου χθες στη Λέσβο ήταν μια είδηση εξαιρετικά αισιόδοξη, θαρρώ.

Ήταν μια κίνηση με συμβολική βαρύτητα.

Μπράβο στον Πάπα που πήρε μαζί του 12 ανθρώπους (συμβολικό το 12, δώδεκα Απόστολοι, δώδεκα Ευαγγέλια).

Οι δικοί μας οι παπάδες δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι ανάλογο? Το Πατριαρχείο στην Πόλη ή τα άλλα Πατριαρχεία ανά την Υφήλιο, δεν έχουν κανένα φράγκο στην μπάντα για να διαθέσουν για αυτές τις ψυχές?

Αναρωτιέμαι...είναι από τσιγκουνιά, από αναλγησία ή μήπως οι Ορθόδοξοι δεν πρέπει να βοηθάμε Μωαμεθανούς όπως λένε κάτι αμβρόσιοι εν Ελλάδι?

Όποια και να είναι η απάντηση, ήταν πραγματικά λυπηρό να βλέπει κανείς τους επικεφαλής της Ορδόξοδης Εκκλησίας να έχουν απλά ρόλο κομπάρσου χθες στην Λέσβο...


Sunday, 20 March 2016

τα ζώδια, οι εποχές και μερικές παιδικές απορίες


Σήμερα στο πρωινό, τα παιδιά έπιναν νερό από τις κούπες που τους έχουμε αγοράσει με τα ζώδια τους. Και ο Θησέας με ρώτησε...
Γιατί Μπαμπά ο Τοξότης είναι 23.11 ως 21.12 (δλδ λιγότερο από ένα μήνα) ενώ ο Ταύρος είναι 21.4 ως 21.5 ?

The band of the zodiac and the apparent position of the constellations with respect to the Earth-Sun system
Και πώς έφτιαξαν τα ζώδια, Μπαμπά?

- - -


Η απάντησή μου ήταν "Θησέα, καταπληκτικές οι ερωτήσεις σου... δεν ξέρω και πρέπει να το ψάξω".

Ιδού λοιπόν τι βρήκα...

Based on their observations of the night sky, ancient astronomers determined that during the daytime, the Sun would appear to "enter" or pass through different constellations throughout the year. Because of their perspective from Earth, they observed that the Sun, the Moon and all the planets visible with the naked eye seemed to pass in the course of a year through a region in the sky occupied by twelve specific constellations. Those constellations are the ones that we would intersect if we extend the ecliptic plane out into space.

τα ζώδια λοιπόν ορίστηκαν κάπου 3000 χρόνια πριν...και τότε ο ήλιος όταν ανέτειλε ανάμεσα στις 23.11 και στις 21.12 έβγαινε πίσω από τον αστερισμό του Τοξότη...

Άντε και καλή μας άνοιξη!
Αύριο μπαίνει επίσημα!
Άνοιξη = Ουρανού Κατάνυξη...

 

Sunday, 6 March 2016

αλλαγή πλεύσης



Αυτό το ταπεινό ιστολογιάκι, τώρα πια που ζούμε στην Ιρλανδία, αλλάζει νοοτροπία και γούστα! Εδώ πλέον δεν θα γράφω για τα θέματα που έγραφα αλλά για ότι μας αρέσει και μας ευχαριστεί!

Και μιας και αυτό το ιστολογιάκι απέκτησε και ένα αδελφάκι
ονόματι funfood16 , εκεί πλέον θα βρίσκετε όλες τις αναρτήσεις (στα Αγγλικά) τις σχετικές με τρόφιμα!

Εδώ πλέον οι αναρτήσεις θα είναι ΜΟΝΟ στα Ελληνικά και πολυθεματικές.

Και επειδή σήμερα γιορτάζουν οι Μαμάδες σε Ιρλανδία και Ην. Βασίλειο...

κλείνω μουσικά...
με ένα κλασικό νανούρισμα! που μιλά για μια όμορφη μαμά (την μαμά μας) και ένα μπαμπά!

Tuesday, 2 February 2016

αριστερές "μαγκιές" και προδοσία της Ελλάδας



Ακόμα δεν το έχω καταλάβει, κι όχι μόνο εγώ..., πως το περήφανο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του Ιούλη πέρσι έγινε 17 ώρες "διαπραγμάτευση" και τρίτο - και τελειωτικό- μνημόνιο.

Ένα είναι σίγουρο: όλα όσα έγιναν πέρσι το καλοκαίρι έδειξαν σε όλους μας πώς ξεπούλησαν οι κυβερνώντες την Ελπίδα και την Ελλάδα...

Μια σχετική αναφορά σε όλα αυτά τα τραγικά κάνει εδώ η Ζωή. Μακροσκελές κείμενο αλλά αξίζει να το διαβάσετε!

Η Ελλάδα μπαίνει κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά σε ένα πηγάδι χωρίς πάτο...

Μόνη (?) ελπίδα πως υπάρχουν ακόμη πένες σαν του Γιώργου Σταματόπουλου που μπορούν να γράφουν στην φιλοκυβερνητική ΕφΣυν.

Ένα ποτήρι Θάνατο...αυτό μας κερνάνε οι κυβερνώντες.

Υ.Γ. αυτή είναι η πρώτη και η τελευταία ανάρτησή μου για το 2016 για την πολιτική στην πατρίδα...




Friday, 29 January 2016

Let's think outside the omega-3 box!






The latest issue of "International Aquafeeds" is out.
My column at this issue is titled "let's think outside the omega-3 box",
page 5 of this link.
Looking forward to your comments.

Yannis Zabetakis



2 μήνες στην Ιρλανδία

το ιρλανδέζικο shamrock! ποιος θα το περίμενε? εγώ ένας γαύρος να μετακομίσω στα ...τριφύλλια


Aύριο κλείνω 2 μήνες στην Ιρλανδία, 2 μήνες που πέρασαν πολύ γοργά. 2 μήνες με πρωτόγνωρα συναισθήματα, με μικρές αγωνίες αλλά και μεγάλες ελπίδες!

Οι Ιρλανδοί είναι απίθανοι τύποι. Έχουν μέσα στο DNA τους λίγο Ελλάδα πάντως! Σιγουράκι είναι αυτό! Κάτι στο χιούμορ τους, κάτι στον τρόπο δουλειάς τους, κάτι στη μουσική τους...είναι πολύ ενδιαφέροντες τύποι! Aλλά το πιο σημαντικό είναι ότι είναι ευθείς και αληθινοί! Ζεστοί άνθρωποι, φιλικοί, ζωντανοί!

Έχουν και ενδιαφέροντα αθλήματα εδώ.
Hurling, gaelic football, rugby.

Τα παιδιά ξεκίνησαν hurling στο σχολειό και πολύ τους αρέσει!
Η πλάκα είναι ότι μένουμε στο County Clare, που είναι κάτι σαν τον Ολυμπιακό του Hurling. Έτσι, όταν μεγαλώσουν τα αγόρια, ίσως παίξουν σε τελικό με την ομάδα του Clare! Θρυλικά πράγματα.

Αλλά η αγάπη μας για το ποδόσφαιρο, soccer το λένε εδώ, απλά σταθερή! Bρήκαμε τοπική ομάδα, ονόματι Corbally United, και έτσι σιγά σιγά αποκτούμε τους ρυθμούς μας, τόσο στο σπίτι όσο και έξω από αυτό.

Στο σχολείο?
Ούτε ίχνος παπαγαλίας!
Πραγματικό σχολείο και με ένα καταπληκτικό σύστημα ανάγνωσης εξωσχολικών βιβλίων. Η δουλειά τους στο σπίτι έχει κάθε μέρα 20-30 λεπτά ανάγνωσης εξωσχ. βιβλίου. Και όταν το τελειώσουν, το επιστρέφουν σχολείο και πρέπει να απαντήσουν σε 10 ερωτήσεις σχετικά με το βιβλίο. Αν το βιβλίο αξίζει 6 πόντους, τότε πρέπει να απαντήσουν σωστά και στις 10 ερωτήσεις για να πάρουν τους 6 πόντους. Και στους 25 πόντους, υπάρχει βραβείο! Στο τέλος της χρονιάς, όποια τάξη έχει διαβάσει τις πιο πολλές λέξεις, κερδίζει τον τίτλο "word millionaire"! Κίνητρα που δουλεύουν στην πράξη.

Και έτσι όλη η γκρίνια που είχαμε στην Ελλάδα όταν επρόκειτο να διαβάσουμε εξωσχ. βιβλίο, εδώ απλά δεν υπάρχει! Ούτε για δείγμα!



Η ζωή, σε απόλυτες τιμές, είναι πιο φτηνή από την Ελλάδα! Και οι μισθοί υπερδιπλάσιοι...
Στο Πανεπιστήμιο τα πράγματα σταθερά καλά και συνεχώς προς το καλύτερο.

Δείτε κι αυτό: οι απόφοιτοι του University of Limerick (UL) βρίσκουν σε ποσοστό 73% δουλειά και άλλο ένα 20% βρίσκει μεταπτυχιακό πρόγραμμα με υποτροφία! Συνολικά λοιπόν το 93% βρίσκει απασχόληση.
Πρώτος μισθός ενός αποφοίτου του UL...?
Kάθεστε?

Λοιπόν, μικτά σε ετήσια βάση ....24.000 ευρώ. Μικρή λεπτομέρεια...η φορολογία εισοδήματος στην Ιρλανδία πιο μικρή από ότι στην Ελλάδα...

Μια έννοια έχει μόνο πλέον: πώς να βοηθήσω τα παιδιά μου στο (ελληνικό) Πανεπιστήμιο και φίλους να έρθουν στην Ιρλανδία...

Κλείνω μουσικά, με ένα τραγούδι των Cranberries, που είναι από το ...Limerick!

Slán (Bye)