Thursday, 26 May 2016

ΜΠΟΡΟΥΝ ΤΑ ΤΡΟΦΙΜΑ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΓΚΡΕΜΙΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ;



Σε αυτό το εισαγωγικό μου άρθρο για την ιστοσελίδα Ιn Deep Analysis, θα ήθελα να σας μεταφέρω μερικές σκέψεις μου σχετικά με τη διδασκαλία, την έρευνα και την επιχειρηματικότητα στην Ελλάδα του 2016.
Κάθε καλοκαίρι, από το παράθυρο του σπιτιού μου στη Νότια Εύβοια, βλέπω μερικά κατσίκια στην Καρυστία να βόσκουν αμέριμνα, να βόσκουν χωρίς να ξέρουν τα ίδια ότι το γάλα που φτιάχνουν έχει όλα τα χαρακτηριστικά ώστε να δώσει εξαιρετική γραβιέρα και αυτή η γραβιέρα με κατάλληλη τυποποίηση και επιθετικό πλάνο εξαγωγών να μπορέσει (ή μάλλον θα μπορούσε!) να πωληθεί σε όλα τα ντελικατέσεν μαγαζιά της Ευρώπης ως “ΠΟΠ Γραβιέρα Καρύστου” προς 30 (τριάντα! Ναι!) ευρώ το κιλό! Είναι τόση εξαιρετική η γραβιέρα στην Καρυστία που άνετα μπορεί να “κτυπήσει” τέτοια τιμή αν ασχοληθούμε (σοβαρά!) βεβαίως πρώτα και την κάνουμε προϊόν ονομασίας προέλευσης (ΠΟΠ).
Και αντί λοιπόν, να σχεδιάσουμε μαθήματα στα ΑΕΙ που να δίνουν τέτοια εφόδια στα παιδιά μας, με άμεση και επιτακτική ανάγκη να εκσυγχρονίσουμε τα μαθήματα που παρέχουμε σε προπτυχιακό επίπεδο, ασχολούμαστε με πράγματα και γνώσεις ξεπερασμένες. Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία των γερμανικών στην πέμπτη τάξη δημοτικού όταν σήμερα τα παιδιά μας χρειάζονται κινέζικα, αραβικά και ισπανικά; Δεν είναι ξεπερασμένη η διδασκαλία “στεγνών” μαθημάτων στα ΑΕΙ χωρίς στοιχεία επιχειρηματικότητας για να μπορούν οι αυριανοί απόφοιτοι των ΑΕΙ να σταθούν στα πόδια τους και να φτιάξουν μια δική τους εταιρεία εξαγωγής τροφίμων ή αγροτουρισμού;
Εκτός όμως από ξεπερασμένες γνώσεις που δίνουμε στους μαθητές και στους φοιτητές μας, δεν υπάρχει και κρατική στήριξη προς τα εμπρός. Η Ελλάδα υστερεί δραματικά στην κρατική χρηματοδότηση εφαρμοσμένης έρευνας και ειδικά έρευνας γύρω από προϊόντα που έχουν το δυναμικό να γίνουν η ατμομηχανή της ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας. Και αναρωτιέμαι: τι έχουν κάνει τα υπουργεία Ανάπτυξης και Παιδείας τα τελευταία 6 μνημονιακά χρόνια ώστε να τονώσουν την έρευνα γύρω από τα τρόφιμα που παράγει η χώρα μας, την πρωτογενή παραγωγή και το marketing των ελληνικών τροφίμων; Ρητορικό το ερώτημα. Απάντηση δεν υπάρχει, ανεξαρτήτως κυβερνητικού προσήμου (δεξιού, κεντρώου ή αριστερού...).
Το σύγχρονο παιχνίδι (τόσο εμπορικά όσο και επιστημονικά) παίζεται στην παγκόσμια σκακιέρα (πέρα και πάνω από τοπικές κοινωνίες και κλειστά κλαμπ όπως η Ε.Ε.) και σε αυτή τη σκακιέρα ο Έλληνας παραγωγός τροφίμων έχει πραγματικά εφόδια: άριστο κλίμα, εξαιρετική πρωτογενή παραγωγή και άρα τρόφιμα με υψηλή διατροφική αξία και βέλτιστες οργανοληπτικές ιδιότητες. Στο χέρι του, με το Κράτος όμως να είναι αρωγός και όχι εμπόδιο, είναι να αξιοποιήσει αυτά τα πιόνια και να τα προωθήσει στη σκακιέρα για να τα κάνει... βασίλισσες!
Μερικά ξενοδοχεία στην Κρήτη δίνουν στους τουρίστες την ημέρα της επιστροφής τους στην πατρίδα τους… ένα κομψό μπουκαλάκι ελαιόλαδο. Η Αθηνά κέρδισε τη μονομαχία με τον Ποσειδώνα με το ίδιο κόλπο: η ελιά (και τώρα πια και το λαδοτύρι!) κρύβει πολλά μυστικά, από σοφία μέχρι υψηλή εμπορική αξία και άρα εξαγωγιμότητα.
Τα δύο προαναφερθέντα υπουργεία και οι μνημονιακοί επιτελείς τους θα πρέπει να δουν το θέμα της πρωτογενούς παραγωγής ως άμεση προτεραιότητα εκπαίδευσης και διά βίου παιδείας και να προωθήσουν την εκπαίδευση νέων αγροτών αλλά και την εφαρμοσμένη έρευνα σε τρόφιμα και ποτά της Ελλάδας!
Διότι ένας λαός που ξέρει να ψαρεύει, ακόμα και όταν τελειώσουν τα ψάρια, θα ξέρει να ασκήσει την τέχνη του ψαρέματος και σε άλλα μετερίζια. Ένας λαός όμως που δεν ξέρει να κυνηγά και να σκέφτεται είναι καταδικασμένος στην υποτέλεια και τη σκλαβιά. Ποιο από τα δύο προτιμάμε για να δώσουμε ως εφόδια στα νέα παιδιά που μαστίζονται σήμερα από την ανεργία και την έλλειψη οράματος κι ελπίδας: πτυχία δεινότητας στο ψάρεμα ή πτυχία κενά - διαβατήρια στα ταμεία α(ν)εργίας;
Εν κατακλείδι, όσο θα συνεχίζεται αυτό το θέατρο παραλόγου (μνημόνια, «κόφτης», αξιολόγηση οικονομικού προγράμματος) και όσο δεν θα γίνεται καμιά σοβαρή προσπάθεια αλλαγής του εκπαιδευτικού συστήματος σύμφωνα με τα όσα εκτέθηκαν παραπάνω, τα νέα παιδιά, τα παιδιά μας δηλαδή, θα πρέπει να αντιμετωπίσουν το αμείλικτο δίλημμα. Να παραμείνουν στην Ελλάδα της ανεργίας και των μισθών υποτέλειας ή να ανοίξουν τα φτερά τους προς χώρες που προωθούν και σέβονται τη νεανική επιχειρηματικότητα; Η απάντηση είναι απλή: δείτε πόσοι επιστήμονες έφυγαν από την Ελλάδα από το 2010 ως σήμερα σε αυτή την εξαιρετική ανάλυση της Κυριακής Καυκά (Η φυγή νέων επιστημόνων στο εξωτερικό).

Sunday, 22 May 2016

ο Μνημονιακός Τσίπρας και η λογοκρισία της Εφ.Συν.

Π. Ζερβός @ fb :"Σκίτσο μου που "κόπηκε" από την "Εφημερίδα των Συντακτών" την Παρασκευή 13/5. Αν προσβάλλει "την αισθητική, το ήθος και τις ευαισθησίες της εφημερίδας" ή πρόκειται περί λογοκρισίας, η επιλογή δικιά σας..."
Σήμερα, ψηφίζουν άλλο ένα νόμο 7.500 σελίδων...που θα φέρει ακόμη πιο πολλή ύφεση και μιζέρια...Η δεξιά τους δεν γνωρίζει τι ποιεί η αριστερά τους...

No more comments από μένα ...Απολαύστε ένα λογοκριμένο σκίτσο του Πέτρου Ζερβού, λογοκρισία και στην Εφ.Συν? Ω... ναι!
Πού είσαι νιότη που δειχνες...πως θα γινόταν άλλος (Αλέξης) και άλλη (Εφ.Συν).





Wednesday, 18 May 2016

Γράμμα από την Ιρλανδία




Του Γιάννη Ζαμπετάκη
Αναπληρωτή Καθηγητή Χημείας Τροφίμων, ΕΚΠΑ

ioannis.zabetakis@ul.ie

Εδώ και μερικούς μήνες, ζούμε στην δυτική Ιρλανδία, στην πόλη Limerick. Στο πρώτο γράμμα από την Ιρλανδία που γράφω για το Press Publica, θα σας μιλήσω για το περιβάλλον. Η ζωή εδώ είναι σε πολλές εκφάνσεις της πολύ διαφορετικά οργανωμένη (και όπως θα δείτε μάλλον πιο αποτελεσματικά) απ’ ότι στην Ελλάδα. Για παράδειγμα, εδώ το κάθε σπίτι έχει τους δικούς του κάδους απορριμμάτων (ένα πράσινο για «γενικά» σκουπίδια, ένα μπλε για ανακυκλώσιμα υλικά και ένα μικρό καφέ για τρόφιμα που πάει για κομποστοποίηση). Το σκουπιδιάρικο περνά κάθε δύο εβδομάδες και συλλέγει το περιεχόμενο και των τριών κάδων. Και είναι στην ευθύνη του κάθε σπιτιού να προμηθευτεί κάδους (από ιδιωτικές εταιρείες αποκομιδής σκουπιδιών) και να τους αφήνει στο πεζοδρόμιο το απόγευμα της προηγούμενης μέρας που θα γίνει η περισυλλογή. Το σύστημα δουλεύει εξαιρετικά και με χαμηλό κόστος (25-30 ευρώ το μήνα). Όλον τον υπόλοιπο καιρό, δεν υπάρχουν κάδοι στους δρόμους. Ούτε μικροί, ούτε μεγάλοι. Και συνεπώς, η πόλη είναι πολύ πιο καθαρή και όμορφη.
Ένα άλλο στοιχείο που μου έκανε εξαιρετική εντύπωση πριν από λίγες μέρες είναι τούτο: χρειάστηκε να πάω το αυτοκίνητο για service στο εδώ εξουσιοδοτημένο συνεργείο. Στην απόδειξη που έλαβα όταν πλήρωσα (εδώ δεν έχει το γνωστό: «να μην σου κόψω απόδειξη, να γλυτώσουμε το ΦΠΑ;»), διαπίστωσα ότι υπήρχε χρέωση 10 ευρώ ως «environmental services». Ρώτησα να μάθω τι είναι αυτό και μου εξήγησαν ότι είναι το κόστος αποκομιδής των χρησιμοποιημένων λαδιών (ορυκτελαίων) του αυτοκινήτου. Λίγο «προχώ» δεν είναι; Να σε χρεώνουν για τα παλιά λάδια του αυτοκινήτου σου…(!) Κι όμως, έτσι δεν έπρεπε να γίνεται; Μόνο έτσι θα είμαστε βέβαιοι ότι τα χρησιμοποιημένα ορυκτέλαια δεν θα καταλήξουν σε κάποια πλαγιά, σε κάποιο χαντάκι ή σε κάποια ρεματιά…
Αυτή η διαχείριση των ορυκτελαίων και η αντίστοιχη χρέωση με έβαλε σε σκέψεις και άρχισα να κάνω συγκρίσεις μεταξύ Ελλάδας και Ιρλανδίας. Συγκρίσεις σχετικά με τους περιβαλλοντικούς ελέγχους, την διαδικασία έγκρισης μιας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), τον έλεγχο της διαχείρισης των αποβλήτων κλπ.
Από όποια πλευρά και να το σκεφτούμε, ας δούμε μερικά δεδομένα: σε κάθε βιομηχανική διαδικασία (είτε λέγεται μεταλλεία στις Σκουριές είτε βαριά βιομηχανία στα Οινόφυτα και στον Ασωπό),υπάρχουν μερικά εισερχόμενα (π.χ. πρώτες ύλες, καθαρό νερό, ενέργεια) και μερικά εξερχόμενα (τελικό προϊόν, απόβλητα). Αυτό που ισχύει σε κάθε περίπτωση είναι το λεγόμενο ισοζύγιο νερού (δηλαδή όσο νερό μπαίνει στη βιομηχανία τόσο θα πρέπει να βγαίνει). Αν το δούμε υπό αυτό το πρίσμα, μπορούμε να καταλάβουμε πόσο τεχνικά εύκολο είναι να γίνει ένας πλήρης περιβαλλοντικός έλεγχος είτε στις Σκουριές είτε στον Ασωπό και να διαπιστώσουμε το εισερχόμενο (καθαρό) νερό σε ποια απόβλητα καταλήγει και με ποιο χημικό φορτίο (βαρέα μέταλλα). Κατά αναλογία, με το συνεργείο αυτοκινήτων που ανέφερα πιο πάνω. Που είναι υποχρεωμένο από τον Ιρλανδικό νόμο να τηρεί αρχείο εισερχόμενων αυτοκινήτων και ποσότητας χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων.
Αν σε μια βιομηχανία μπαίνουν 100 κυβικά μέτρα νερό την μέρα, τότε θα πρέπει να έχουμε αντίστοιχα 100 κυβικά μέτρα νερό ως απόβλητα. Με αυτόν τον πολύ απλό έλεγχο μπορούμε να δούμε πώς διαχειρίζεται η εταιρεία το νερό και πού καταλήγουν τα απόβλητά της. Τέτοιος έλεγχος θα έπρεπε να είχε διενεργηθεί σε όλες τις βαριές βιομηχανίες στην Ελλάδα αλλά δεν έχει γίνει ανεξαρτήτως του κόμματος που κυβερνά. Όλες οι κυβερνήσεις, χωρίς καμιά εξαίρεση, έχουν αποτύχει πλήρως στο να ελέγξουν τόσο το εύκολο (δηλαδή τα συνεργεία των αυτοκινήτων για τα ορυκτέλαια) όσο και το δύσκολο (δηλαδή τις βαριές βιομηχανίες για τα βαρέα μέταλλα). Έτσι, η ρύπανση συνεχίζεται ανεξέλεγκτη και ο ρυπαντής παραμένει ανενόχλητος…
Αλλά δεν είναι μόνο η ρύπανση που θα πρέπει να  μας απασχολεί. Ίσως πιο σημαντικό είναι τούτο: σήμερα, στην εποχή του 4ου μνημονίου, με μεγάλη ευκολία απορρίπτονται προσφυγές κατοίκων στο ΣτΕ (π.χ. για το Άλσος της Νέας Φιλαδέλφειας ή για τις Σκουριές) και με μεγάλη ανοιχτοχεριά το ΥΠΕΚΑ εγκρίνει ΜΠΕ. Αυτό έχει δραματικές συνέπειες για την κοινωνία ολόκληρη! Μιας και έτσι, ο απλός πολίτης χάνει την δικονομική και πολιτική προστασία βασικών ανθρώπινων δικαιωμάτων του, όπως είναι το δικαίωμα στο Δάσος (βλ. και σχετική απόφαση 605/2013 του Αρείου Πάγου) ή το συνταγματικό δικαίωμα πρόσβασης σε καθαρό νερό… Και όλα αυτά (νερό, Δάσος, ποιότητα ανθρώπινης ζωής) γίνονται θυσία στο βωμό της (δήθεν) ανάπτυξης. Αλλά όπως έλεγε και ο αδικοχαμένος φίλος και σύντροφος, Θανάσης Παντελόγλου, «αν η ζωή μας δεν είναι αξιοβίωτη, τότε δεν είναι ζωή»…

[Press Publica, 18.5.2016]

Tuesday, 17 May 2016

για την Παιδεία

Ερμής του Πραξιτέλη...Παιδείας Χαρμολύπη...


Με την Θεοδότα είμαστε φίλοι εδώ και πολλά χρόνια, από τότε που σκεφτόμουν (πριν αρχίσω να γράφω) το βιβλίο τούτο.
Της είχα ζητήσει τότε (2009, 2010) αν θέλει να γράψει δύο κεφάλαια.

Και ήταν μεγάλη η χαρά μου όταν έπεσε σήμερα το βλέμμα μου σε αυτό το άρθρο της στην Εφ.Συν. για την παιδεία!

Αντιγράφω...

"Ως μαμά παιδιού που πλέον πάει στο γυμνάσιο, διαβάζω κι εγώ για τα διαγωνίσματα και τα τεστ και όλη τη δουλειά στο σπίτι. Και εκτός από την αγωνία «πώς έγραψε το παιδί στο διαγώνισμα και τι βαθμό θα πάρει στις εξετάσεις», η μελέτη έχει και μια πιο διασκεδαστική πλευρά: τον σωρό από αστεία και άχρηστα κομμάτια από τα βιβλία που έρχονται στο σπίτι φωσφορισμένα και γίνονται κωμωδία."

"
Τα περισσότερα μαθητικά βιβλία και οι οδηγίες προς τους καθηγητές το ίδιο μοτίβο ακολουθούν: καμία κατεύθυνση για βιωματική διδασκαλία, ώστε τα ίδια τα παιδιά να ξεθάψουν τη ζωή των διαλόγων και της πλοκής των λογοτεχνικών κειμένων ή την κρυμμένη λογική των μαθηματικών και την εξελισσόμενη αλήθεια των φυσικών επιστημών.
Η πραγματικότητα του ολοένα και πιο διασυνδεδεμένου και βομβαρδιζόμενου με πληροφορίες κόσμου μας δείχνει ότι η παιδεία είναι μια διαδικασία ζωντανή, χωρίς γνωσιολογικά όρια. Είναι λοιπόν παράδοξο ένα εκπαιδευτικό σύστημα να βάζει όρια καθορισμένα από συγκεκριμένες πληροφορίες, όταν η πρόκληση είναι η ζωντανή, συνεχής και κριτική γνώση. "


- - -

Κατακλείδα...
μήπως θα πρέπει να είμαι χαρούμενος που τα παιδιά μου γλύτωσαν (στο τσακ) από αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα?
ή μήπως θα πρέπει να είμαι λυπημένος που οι φίλοι των παιδιών μου θα το υποστούν?

Χαρμολύπη...κάτι σαν τον Ερμή του Πραξιτέλη...


Saturday, 14 May 2016

Πανελλήνιες εξεταστικές...αναμνήσεις

Καθ. Φορτσάκης, πρώην Πρύτανης ΕΚΠΑ, τι ήθος, τι στυλ...


Σε αυτό το παιχνίδι που λέγεται "Πανελλήνιες εξετάσεις" πήρα 2 φορές μέρος...
Μία τελειώνοντας το ΕΠΛ το 1987, όπου έγιναν τα απίστευτα στο μάθημα της Φυσικής...Βασικά (και όξινα) ένα θέμα ήταν εκτός ύλης, πήρα ένα αξιοπρεπές 15 αλλά το 7 της Εκθεσης σήμαινε ότι όσα έγραψα για τους (έξυπνους) βαθμολογητές ήταν εκτός ύλης...και έτσι δεν πέρασα πουθενά...
Το 1988, σύμφωνα με τον Θύμιο, τον κουμπάρο τον ξεφτίλα (που λέει το άσμα), είχε καύσωνα.
Εγώ αυτό δεν το θυμάμαι...

Θυμάμαι μόνο ότι είχα περάσει μια από τις όμορφες χρονιές της ζωής μου (1987-88), χωρίς σχολείο αλλά με αθλητισμό (100m σπριντ στο Νίκος Γκούμας έκανα προπονήσεις) και Γαλλικά στο Γαλλικό Ινστιτούτο και φροντιστήρια/ιδιαίτερα σε μαθηματικά, φυσική και έκθεση και ετοιμαζόμασταν τα αγόρια της οικογένειας να κάνουμε μια μεγάλη εκδρομή με αυτοκίνητο από Αθήνα, Ηγουμενίτσα, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Ανδόρα, Γαλλία, Ελβετία, Αυστρία και Γιουγκοσλαβία.

Θυμάμαι και πόσο βαρέως την είχε πάρει η μητέρα μου την αποτυχία της πρώτης χρονιάς... όχι τόσο γιατί επηρέασε εμένα αλλά για κάτι βρωμόγλωσσες στη γειτονιά που καυχιόντουσαν ότι ο κανακάρης τους βγήκε πρώτος στο ΕΠΛ...

Ο κανακάρης τους τώρα πού να είναι άραγε?

Ηθικό δίδαγμα προς ναυτιλομένους και ναυτιλομένισες: Παιδιά, το πιο βασικό στη Ζωή αυτή είναι να κάνουμε αυτό που μας αρέσει. Το ποια σχολή θα σας ευχαριστήσει ή ποιο επάγγελμα θα σας γεμίσει  με ικανοποίηση είναι πολύ σχετικό. Σίγουρα, το Πανεπιστήμιο είναι ένα Μεγάλο Παράθυρο στον Κόσμο αλλά δεν έχουν όλα τα παράθυρα την ίδια θέα... Η θέα, το γούστο είναι προσωπικά...οπότε κλείστε τα αυτιά σας στους συγγενείς και τους γείτονες (βλ. παραπάνω) και folow your heart! Εκείνη ξέρει καλύτερα!

Καλή ΕΠΙτυχία, ή (όπως έλεγε η μητέρα μου) Καλή Βαθμολόγηση!

Γιάννης

Υ.Γ. ο αποτυχημένος ή ο επιτυχημένος δεν κρίνεται από τις Πανελλήνιες, ο Πετυχημένος είναι αυτός που "σφίγγει" τα δόντια και κάνει την υπέρβαση κάθε μέρα, σε ότι κι αν κάνει!

Υ.Γ.2. κλείνω μουσικά με τον ...κουμπάρο τον ξεφτίλα...και λίγο επαγγελματικό προσανατολισμό...


Thursday, 28 April 2016

Πείνα και Σταύρωση...Ανάσταση πότε όμως;



Η πείνα συγκατοικεί με το σκοτάδι, έγραψε ο Αισχύλος, σε μια από τις πιο πυκνές πολιτικοκοινωνικές φράσεις που γράφτηκαν ποτέ. Αποδείχθηκε από τότε χιλιάδες φορές στην Ιστορία... Και σήμερα είναι πιο επίκαιρη από ποτέ...

Απόψε που σταυρώνεται ο Κύριος, για εμάς τους Ορθόδοξους, αναρωτιέμαι πότε θα έρθει η Ανάσταση της Πατρίδας, της νέας γενιάς, της Ελπίδας...

Ζητάω πολλά...

Καλή Ανάσταση σε όλες και όλους.
Είθε το Φως της να ζεσταίνει τις καρδιές μας!


 

Sunday, 17 April 2016

μια εικόνα, μερικές σκέψεις...



Η επίσκεψη του Πατριάρχη, του Πάπα και του Αρχιεπισκόπου χθες στη Λέσβο ήταν μια είδηση εξαιρετικά αισιόδοξη, θαρρώ.

Ήταν μια κίνηση με συμβολική βαρύτητα.

Μπράβο στον Πάπα που πήρε μαζί του 12 ανθρώπους (συμβολικό το 12, δώδεκα Απόστολοι, δώδεκα Ευαγγέλια).

Οι δικοί μας οι παπάδες δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι ανάλογο? Το Πατριαρχείο στην Πόλη ή τα άλλα Πατριαρχεία ανά την Υφήλιο, δεν έχουν κανένα φράγκο στην μπάντα για να διαθέσουν για αυτές τις ψυχές?

Αναρωτιέμαι...είναι από τσιγκουνιά, από αναλγησία ή μήπως οι Ορθόδοξοι δεν πρέπει να βοηθάμε Μωαμεθανούς όπως λένε κάτι αμβρόσιοι εν Ελλάδι?

Όποια και να είναι η απάντηση, ήταν πραγματικά λυπηρό να βλέπει κανείς τους επικεφαλής της Ορδόξοδης Εκκλησίας να έχουν απλά ρόλο κομπάρσου χθες στην Λέσβο...


Sunday, 20 March 2016

τα ζώδια, οι εποχές και μερικές παιδικές απορίες


Σήμερα στο πρωινό, τα παιδιά έπιναν νερό από τις κούπες που τους έχουμε αγοράσει με τα ζώδια τους. Και ο Θησέας με ρώτησε...
Γιατί Μπαμπά ο Τοξότης είναι 23.11 ως 21.12 (δλδ λιγότερο από ένα μήνα) ενώ ο Ταύρος είναι 21.4 ως 21.5 ?

The band of the zodiac and the apparent position of the constellations with respect to the Earth-Sun system
Και πώς έφτιαξαν τα ζώδια, Μπαμπά?

- - -


Η απάντησή μου ήταν "Θησέα, καταπληκτικές οι ερωτήσεις σου... δεν ξέρω και πρέπει να το ψάξω".

Ιδού λοιπόν τι βρήκα...

Based on their observations of the night sky, ancient astronomers determined that during the daytime, the Sun would appear to "enter" or pass through different constellations throughout the year. Because of their perspective from Earth, they observed that the Sun, the Moon and all the planets visible with the naked eye seemed to pass in the course of a year through a region in the sky occupied by twelve specific constellations. Those constellations are the ones that we would intersect if we extend the ecliptic plane out into space.

τα ζώδια λοιπόν ορίστηκαν κάπου 3000 χρόνια πριν...και τότε ο ήλιος όταν ανέτειλε ανάμεσα στις 23.11 και στις 21.12 έβγαινε πίσω από τον αστερισμό του Τοξότη...

Άντε και καλή μας άνοιξη!
Αύριο μπαίνει επίσημα!
Άνοιξη = Ουρανού Κατάνυξη...

 

Sunday, 6 March 2016

αλλαγή πλεύσης



Αυτό το ταπεινό ιστολογιάκι, τώρα πια που ζούμε στην Ιρλανδία, αλλάζει νοοτροπία και γούστα! Εδώ πλέον δεν θα γράφω για τα θέματα που έγραφα αλλά για ότι μας αρέσει και μας ευχαριστεί!

Και μιας και αυτό το ιστολογιάκι απέκτησε και ένα αδελφάκι
ονόματι funfood16 , εκεί πλέον θα βρίσκετε όλες τις αναρτήσεις (στα Αγγλικά) τις σχετικές με τρόφιμα!

Εδώ πλέον οι αναρτήσεις θα είναι ΜΟΝΟ στα Ελληνικά και πολυθεματικές.

Και επειδή σήμερα γιορτάζουν οι Μαμάδες σε Ιρλανδία και Ην. Βασίλειο...

κλείνω μουσικά...
με ένα κλασικό νανούρισμα! που μιλά για μια όμορφη μαμά (την μαμά μας) και ένα μπαμπά!

Tuesday, 2 February 2016

αριστερές "μαγκιές" και προδοσία της Ελλάδας



Ακόμα δεν το έχω καταλάβει, κι όχι μόνο εγώ..., πως το περήφανο ΟΧΙ στο δημοψήφισμα του Ιούλη πέρσι έγινε 17 ώρες "διαπραγμάτευση" και τρίτο - και τελειωτικό- μνημόνιο.

Ένα είναι σίγουρο: όλα όσα έγιναν πέρσι το καλοκαίρι έδειξαν σε όλους μας πώς ξεπούλησαν οι κυβερνώντες την Ελπίδα και την Ελλάδα...

Μια σχετική αναφορά σε όλα αυτά τα τραγικά κάνει εδώ η Ζωή. Μακροσκελές κείμενο αλλά αξίζει να το διαβάσετε!

Η Ελλάδα μπαίνει κάθε μέρα όλο και πιο βαθιά σε ένα πηγάδι χωρίς πάτο...

Μόνη (?) ελπίδα πως υπάρχουν ακόμη πένες σαν του Γιώργου Σταματόπουλου που μπορούν να γράφουν στην φιλοκυβερνητική ΕφΣυν.

Ένα ποτήρι Θάνατο...αυτό μας κερνάνε οι κυβερνώντες.

Υ.Γ. αυτή είναι η πρώτη και η τελευταία ανάρτησή μου για το 2016 για την πολιτική στην πατρίδα...




Friday, 29 January 2016

Let's think outside the omega-3 box!






The latest issue of "International Aquafeeds" is out.
My column at this issue is titled "let's think outside the omega-3 box",
page 5 of this link.
Looking forward to your comments.

Yannis Zabetakis



2 μήνες στην Ιρλανδία

το ιρλανδέζικο shamrock! ποιος θα το περίμενε? εγώ ένας γαύρος να μετακομίσω στα ...τριφύλλια


Aύριο κλείνω 2 μήνες στην Ιρλανδία, 2 μήνες που πέρασαν πολύ γοργά. 2 μήνες με πρωτόγνωρα συναισθήματα, με μικρές αγωνίες αλλά και μεγάλες ελπίδες!

Οι Ιρλανδοί είναι απίθανοι τύποι. Έχουν μέσα στο DNA τους λίγο Ελλάδα πάντως! Σιγουράκι είναι αυτό! Κάτι στο χιούμορ τους, κάτι στον τρόπο δουλειάς τους, κάτι στη μουσική τους...είναι πολύ ενδιαφέροντες τύποι! Aλλά το πιο σημαντικό είναι ότι είναι ευθείς και αληθινοί! Ζεστοί άνθρωποι, φιλικοί, ζωντανοί!

Έχουν και ενδιαφέροντα αθλήματα εδώ.
Hurling, gaelic football, rugby.

Τα παιδιά ξεκίνησαν hurling στο σχολειό και πολύ τους αρέσει!
Η πλάκα είναι ότι μένουμε στο County Clare, που είναι κάτι σαν τον Ολυμπιακό του Hurling. Έτσι, όταν μεγαλώσουν τα αγόρια, ίσως παίξουν σε τελικό με την ομάδα του Clare! Θρυλικά πράγματα.

Αλλά η αγάπη μας για το ποδόσφαιρο, soccer το λένε εδώ, απλά σταθερή! Bρήκαμε τοπική ομάδα, ονόματι Corbally United, και έτσι σιγά σιγά αποκτούμε τους ρυθμούς μας, τόσο στο σπίτι όσο και έξω από αυτό.

Στο σχολείο?
Ούτε ίχνος παπαγαλίας!
Πραγματικό σχολείο και με ένα καταπληκτικό σύστημα ανάγνωσης εξωσχολικών βιβλίων. Η δουλειά τους στο σπίτι έχει κάθε μέρα 20-30 λεπτά ανάγνωσης εξωσχ. βιβλίου. Και όταν το τελειώσουν, το επιστρέφουν σχολείο και πρέπει να απαντήσουν σε 10 ερωτήσεις σχετικά με το βιβλίο. Αν το βιβλίο αξίζει 6 πόντους, τότε πρέπει να απαντήσουν σωστά και στις 10 ερωτήσεις για να πάρουν τους 6 πόντους. Και στους 25 πόντους, υπάρχει βραβείο! Στο τέλος της χρονιάς, όποια τάξη έχει διαβάσει τις πιο πολλές λέξεις, κερδίζει τον τίτλο "word millionaire"! Κίνητρα που δουλεύουν στην πράξη.

Και έτσι όλη η γκρίνια που είχαμε στην Ελλάδα όταν επρόκειτο να διαβάσουμε εξωσχ. βιβλίο, εδώ απλά δεν υπάρχει! Ούτε για δείγμα!



Η ζωή, σε απόλυτες τιμές, είναι πιο φτηνή από την Ελλάδα! Και οι μισθοί υπερδιπλάσιοι...
Στο Πανεπιστήμιο τα πράγματα σταθερά καλά και συνεχώς προς το καλύτερο.

Δείτε κι αυτό: οι απόφοιτοι του University of Limerick (UL) βρίσκουν σε ποσοστό 73% δουλειά και άλλο ένα 20% βρίσκει μεταπτυχιακό πρόγραμμα με υποτροφία! Συνολικά λοιπόν το 93% βρίσκει απασχόληση.
Πρώτος μισθός ενός αποφοίτου του UL...?
Kάθεστε?

Λοιπόν, μικτά σε ετήσια βάση ....24.000 ευρώ. Μικρή λεπτομέρεια...η φορολογία εισοδήματος στην Ιρλανδία πιο μικρή από ότι στην Ελλάδα...

Μια έννοια έχει μόνο πλέον: πώς να βοηθήσω τα παιδιά μου στο (ελληνικό) Πανεπιστήμιο και φίλους να έρθουν στην Ιρλανδία...

Κλείνω μουσικά, με ένα τραγούδι των Cranberries, που είναι από το ...Limerick!

Slán (Bye) 

 

Tuesday, 26 January 2016

WHO on obesity



The Commission on Ending Childhood Obesity (ECHO) presented its final report to the WHO Director-General today, to address the alarming levels of childhood obesity and overweight globally.

 Some alarming facts


Overweight prevalence among children aged under 5 years has risen between 1990 and 2014, from 4.8% to 6.1%, with numbers of affected children rising from 31 million to 41 million during that time. The number of overweight children in lower middle-income countries has more than doubled over that period, from 7.5 million to 15.5 million. 

In 2014, almost half (48%) of all overweight and obese children aged under 5 lived in Asia and one-quarter (25%) in Africa. The number of overweight children aged under 5 in Africa has nearly doubled since 1990 (5.4 million to 10.3 million).

The ECHO Report has 6 main recommendations for governments

A graphic showing a carrot and an apple.

Promote intake of healthy foods

Implement comprehensive programmes that promote the intake of healthy foods and reduce the intake of unhealthy foods and sugar-sweetened beverages by children and adolescents (through, for example, effective taxation on sugar-sweetened beverages and curbing the marketing of unhealthy foods).
A graphic showing a football.

Promote physical activity

Implement comprehensive programmes that promote physical activity and reduce sedentary behaviors in children and adolescents.
Preconception and pregnancy care.

Preconception and pregnancy care

Integrate and strengthen guidance for the prevention of noncommunicable diseases (NCDs) with current guidance on preconception and antenatal care (to reduce risk of childhood obesity by preventing low or high birth weight, prematurity and other complications in pregnancy).
A graphic showing a woman preparing food.

Early childhood diet and physical activity

Provide guidance on, and support for, healthy diet, sleep and physical activity in early childhood and promote healthy habits and ensure children grow appropriately and develop healthy habits(by promoting breastfeeding; limiting consumption of foods high in fat, sugar and salt; ensuring availability of healthy foods and physical activity in the early child care settings).
A graphic showing a school building.

Health, nutrition and physical activity for school-age children

Implement comprehensive programmes that promote healthy school environments, health and nutrition literacy and physical activity among school-age children and adolescents (by establishing standards for school meals; eliminating the sale of unhealthy foods and drinks and; including health and nutrition and quality physical education in the core curriculum);
A graphic showing scales for weighing a person.

Weight management

Provide family-based, multi component, lifestyle weight management services for children and young people who are obese.

Shakespeare: always worth a revisit

Mohammed, 19, from Bangladesh, at the refugee camp in Thisted, northern Jutland. Danish politicians have approved a law allowing the state to seize valuables from refugees to cover the cost of their maintenance. Photograph: Sara Gangsted/EPA



Something is rotten in the state of Denmark.

Hamlet (1.4), Marcellus to Horatio

The quote in context

Shortly before midnight, Hamlet meets Horatio on the battlements of the castle. They wait together in the darkness. From below they hear the sound of the men in the castle laughing and dancing riotously; the King draining his "draughts of Rhenish down" (10). Hamlet explains to Horatio his dislike of such behaviour. To Hamlet, drinking to excess has ruined the whole nation, which is known abroad as a land full of drunken swine.

Horatio spots the Ghost of Hamlet's father approaching. Hamlet calls out to the Ghost and it beckons Hamlet to leave with it. Despite the pleadings of Horatio and Marcellus, who are afraid that the apparition might be an evil entity in disguise, Hamlet agrees to follow the Ghost and the two figures disappear into the dark.

Marcellus, shaken by the many recent disturbing events and no doubt angered (as is Hamlet) by Claudius's mismanagement of the body politic, astutely notes that Denmark is festering with moral and political corruption. Horatio replies "Heaven will direct it" (91), meaning heaven will guide the state of Denmark to health and stability. 

- - -


Today's news show that Horatio was horribly wrong in suggesting that "Heaven will direct it"...

Saturday, 23 January 2016

are we getting too soft ?



This article on the Irish Times, today, is worth a read!
It made me wonder where are we taking our offsprings, our students to?
Making everything too soft and too easy for them, it leads nowhere...

Creating independent minds is the task...not copy-paste solutions to the problems...

Y.




Thursday, 21 January 2016

on the origins of Irish people

A reconstruction of the Ballynahatty Neolithic skull by Elizabeth Black. Her genes tell us she had black hair and brown eyes. Photograph: Barrie Hartwell
Scientists from Dublin and Belfast have looked deep into Ireland’s early history to discover a still-familiar pattern of migration: of stone age settlers with origins in the Fertile Crescent, and bronze age economic migrants who began a journey somewhere in eastern Europe.

They confirm a picture that has been emerging for decades from archaeological studies. Migrant communities did not compete with the original Irish. They became the Irish. 


= = =

after all, Greeks and Irish may share some DNA...apart from Music and Jewellery patterns...

Celts and Greeks are connected in various ways... (more to come)

Yannis

Thursday, 14 January 2016

σκουριασμένα μυαλά...σκουριασμένες σκέψεις...



αν και κάπου 4000 km μακριά από την Ελλάδα, παρακολουθώ με ενδιαφέρον και ...συχνά κλαυσίγελο όσα γίνονται στην Πατρίδα...

Αυτές τις μέρες με όσα γίνονται στις Σκουριές, ο Θανάσης ο Παντελόγλου σίγουρα θα χαμογελά από εκεί πάνω ψηλά που μας βλέπει...

Ο Θανάσης...που έδωσε ομηρικές μάχες με τους Ρυπαντές στον Ασωπό... αλλά εκεί βλέπετε τα συμφέροντα είναι ΑΚΟΜΑ πιο μεγάλα...και οι Υπουργοί δεν μπορούν εύκολα να ρίξουν μερικά πρόστιμα εκατομμυρίων...Γιατί άραγε; Λέτε να φταίει η άτιμη η εγχώρια διαπλοκή; Λέτε να μην ξέρουν ποιοι ρυπαίνουν στον Ασωπό; Λέτε να έχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά στη περιβαλλοντική τους πράξη και πρακτική;


Όσο για τους ανθρώπους που θα χάσουν την δουλειά τους αν δεν προχωρήσουν τα μεταλλεία στις Σκουριές...καταλαβαίνω το πρόβλημά τους, κατανοώ απόλυτα το δικαίωμά τους στην εργασία...

Αλλά συνάμα δεν μπορώ να μην σκεφτώ και αυτό το τραγούδι...

Ο Πέτρος ο Γιόχαν κι ο Φράνς
ανέμελοι δούλευαν πάντα στα τανκς
ποτέ τους δε διάβασαν Μαρξ
ιδέα δεν είχαν για τραστ και για κραχ


Sunday, 10 January 2016

back on track

The Cliffs of Moher, ένα από τα μέρη στην Δυτική Ιρλανδία που είναι στους top-3 προορισμούς για το 2016.


Καλημέρα, καλησπέρα, Καλή Χρονιά!

Επιτέλους! back on track στο ταπεινό αυτό ιστολογιάκι για μια διαφορετική χρονιά...μια χρονιά που με βρίσκει στο Limerick, σε νέα θέση, σε νέα λημέρια.

Η προσαρμογή μας εδώ ...σταθερά καλή. Έπρεπε να τρέξω για τόσα και τόσα διαφορετικά πράγματα, οπότε συγχωράτε με, Χριστιανοί συνοδοιπόροι, που αμέλησα λίγο αυτό το ιστολόγιο, το οποίο έχει κλείσει 8 χρόνια και βαδίζουμε στον ένατο!

Οι αναρτήσεις θα είναι λίγο πιο αραιές φέτος αλλά ελπίζω πιο ουσιαστικές.

Θα είναι και στα Ελληνικά και στα Αγγλικά. Και η θεματολογία ...περιβάλλον και τρόφιμα!
Βάζω στοίχημα με τον εαυτό μου, new year resolution, ότι ΔΕΝ ΘΑ γράψω καθόλου για πολιτική στην Ελλάδα...

Άλλωστε τι άλλο να γράψεις για τους πολιτικούς φελούς που μας κυβερνούν?...

Εδώ στην Ιρλανδία, λοιπόν, τα σκουπίδια είναι ΚΑΘΑΡΑ ιδιωτική υπόθεση και έτσι εκτός από όλα τα άλλα, έπρεπε να βρω και εταιρία αποκομιδής σκουπιδιών...Το κάθε σπίτι εδώ έχει 3 κάδους, ένα για γενικά σκουπίδια, ένα για ανακυκλώσιμα και ένα για τρόφιμα -compost. Τα μπουκάλια όμως πρέπει να τα πηγαίνουμε σε ...bottle banks... Περίεργα πράγματα αλλά τα συνηθίζουμε σιγά σιγά. Το κέρδος βέβαια ότι καμιά γειτονιά δεν έχει τους τεράστιους κάδους που έχουμε σε κάθε γωνία στην Αθήνα...

Και μιας μου προέκυψε κάπως οικολογική αυτή η πρώτη ανάρτηση του 2016,
ας κλείσω με ένα τραγούδι για την Γη μας...

Thursday, 31 December 2015

Καλή Χρονιά!

Αντίο 2015...
Αντίο απομυθοποίηση της πολιτικής...
Αντίο στις ψεύτικες ελπίδες που μας χάρισαν απλόχερα οι "αριστεροί" και οι αριστεροί...
Αυτό που μένει είναι μια πικρή απορία...πώς το 62% ΟΧΙ του δημοψηφίσματος έγινε 17ωρη "διαπραγμάτευση" και ΆΛΛΟ ΈΝΑ επώδυνο μνημόνιο...

Καλημέρα 2016...
από το νέο μας σπίτι στην Ιρλανδία...
με μια Ελπίδα για ένα καλύτερο Αύριο...
και με την σκέψη στους φίλους μας (στην Ελλάδα και στο εξωτερικό)...

μιας και Πατρίδα είναι οι Φίλοι μας και οι αναμνήσεις μας!

Καλή Χρονιά σε όλες και όλους!

Γιάννης



Wednesday, 23 December 2015

Nollaig Shona Dhuit (from Limerick)


From Limerick, we send you lots of wishes for Merry Christmas and may 2016 bring you and your beloved ones Love and Happiness!
Boys love their new school and we really enjoy the new house, the new job, our new Life!
Ηοpe, though, you have an even better time!

The Zabetakis gang

P.S. the song is the one that the boys sang at school before closing for Xmas

Από το Limerick, σας στέλνουμε πολλές ευχές για Καλά Χριστούγεννα!
Είθε το 2016 να σας φέρει Αγάπη και Ευτυχία!
Απολαμβάνουμε το νέο μας σπίτι, την νέα μας γειτονιά, την νέα μας Ζωή.
Ελπίζουμε όμως εσείς να περνάτε καλύτερα!

τα Ζαμπετάκια

Y.Γ. το τραγούδι είναι ένα από τα τραγούδια που τραγούδησαν τα αγόρια στο σχολείο την τελευταία μέρα πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων.